Meest Gelezen in de Categorie

De Islam spoort aan tot fysieke en spirituele reinheid en hij leert ons hoe we deze kunnen bereiken. In de Edele Koran staat: “…Voorwaar, Allah heeft de berouwvolle lief en Hij heeft hen lief die zich reinigen.” (ạl-Baqara, 2:222)

De Boodschapper van Allah (vzmh) zei: “Allah is schoon en Hij houdt van schoonheid.”

Het kan uit bronnen worden opgemaakt dat de Profeet (vzmh) gedurende zijn hele leven aan alle vormen van hygiëne aandacht heeft geschonken. Als hij bijvoorbeeld naar de moskee ging, in het openbaar trad of een vriend bezocht, dan zorgde hij ervoor dat hij zich netjes had gekleed, zich van een lekker geurtje had voorzien en geen onaangenaam ruikend voedsel had gegeten, zoals uien en knoflook.

De Islam heeft een systeem gebracht dat gevestigd is op principes van hygiëne, zuiverheid en hoffelijkheid. Onze leermeester de Profeet zei: “Reinheid is de helft van geloof.” Bijna alle boeken over de profetische overleveringen en de islamitische jurisprudentie beginnen met het onderwerp hygiëne. Bepaalde praktijken van aanbidding zijn in de islamitische religie in principe niet acceptabel zonder [delen van] het lichaam en de plaats van aanbidding te reinigen. In dit verband heeft de Profeet (vzmh) bijvoorbeeld de gedragslijnen van de toiletgang benadrukt; hij heeft bevolen dat er op de kleding geen onreinheden mogen terechtkomen en dat moslims zich volgens de gedragslijnen dienen te verschonen.

De Islam draagt op om alvorens het rituele gebed de rituele reiniging te verrichten, waarbij lichaamsdelen worden gewassen die het meest in aanraking komen met vuil en bacteriën, zoals de handen, de mond, de neus, het gezicht, het hoofd, de oren en de voeten. De Boodschapper van Allah (vzmh) zei: “De sleutel tot het Paradijs is het rituele gebed en de sleutel tot het rituele gebed is reinheid.” Zodoende beschouwt de Islam reiniging, die in feite voor iedereen een verplichting vormt, voor de moslims als een vorm van aanbidding.    

Een ander punt waar de Boodschapper van Allah (vzmh) met nadruk op heeft gewezen is orale hygiëne. Om deze reden adviseerde hij iedereen vaak zijn tanden te verschonen met miswāq (tak van een tandenborstelboom), en vooral alvorens de rituele wassing (de wudū’) te hebben verricht. Hij adviseerde de moslims tevens om het voedsel te zegenen door hun handen voor en na het eten te wassen.

Zoals de aard van de mens het ook ingeeft zijn het besnijden van mannen, het scheren van het schaamhaar en het okselhaar, het verzorgen van de baard en het verkorten van de snor enkele hygiënische regels en ethische normen die de Boodschapper van Allah (vzmh) heeft genoemd.

De Boodschapper van Allah (vzmh) had niet alleen bijzondere aandacht voor de reinheid van zijn kleding, hij was eveneens zeer zorgvuldig met betrekking tot zijn netheid en ordelijkheid.

Ạbū Kursạfạ is hiervan een getuige, hij vertelt: “Ik ging met mijn moeder en mijn tante naar de Boodschapper van Allah (vzmh) om trouw te zweren. Toen we hem verlieten, vertelden mijn moeder en mijn tante mij: “Mijn kind, wij hebben nog nooit iemand als hem gezien! We kennen niemand die een mooier gezicht, een schonere kleding en een vriendelijkere spraak heeft. Het was alsof er licht uit zijn gezegende mond kwam.”

Toen de Profeet (vzmh) eens in de moskee was, kwam er een man binnen die er onverzorgd uitzag. De Profeet (vzmh) gebaarde naar hem dat hij zijn haar en baard in orde moest brengen.

De moeder van de gelovigen Āishạ verhaalt, dat de Boodschapper van Allah (vzmh) er niet van hield dat zijn kleding onaangenaam rook. Hij trok zijn gewaad eens uit, omdat het zweet de geur van wol merkbaar had opgewekt. Zij informeert ons tevens dat onze leermeester de Profeet van zoete geuren hield.

De eerbare metgezellen van de Profeet waren personen die op hun eigen benen stonden. Zij werkten door totdat de tijd voor het vrijdaggebed was genaderd; dan lieten ze hun werk achter zich en begaven ze zich naar de moskee. Hun lichaamsgeur was hierdoor binnen de gemeenschap merkbaar en onze leermeester de Profeet zei hierop: “Neem op de vrijdagen een bad!”

Moslims schrijven de waardevolle hadith van de Profeet (vzmh) “Reinheid is de helft van geloof” in meesterlijke kalligrafie op en hangen deze ingelijst aan de muren van huizen en moskeeën op. Ze hechten grote waarde aan reinheid. Moslims bouwden overal publieke gaarkeukens, waterbeddingen, drinkfonteinen en publieke badhuizen voor de verzorging, het comfort, de hygiëne en het gemak voor de gelovigen. Om hygiëne te verbeteren werden er overal in de islamitische maatschappijen badhuizen gebouwd, zelfs in dorpen.

De huizen van moslims zijn erg schoon. Zij gaan nooit met hun schoenen aan een huis binnen. Om overal en op elk moment het rituele gebed te kunnen verrichten, wordt het hele huis goed schoongehouden. In de Islam is de plaats van het huisdier niet in het huis, en dat geldt ook voor vogels.

M. de Thevenot zegt het volgende over de schoonheid en de hoffelijkheid in islamitische maatschappijen: “De Turken leven gezond en ze worden nauwelijks ziek. Hier komen geen van de ziektes voor die in onze landen voorkomen, zoals nierproblemen en andere gevaarlijke ziektes. Ze kennen niet eens de namen van deze ziektes. Ik vermoed dat de reden voor hun perfecte gezondheid zit in het dikwijls baden en het sober eten en drinken. Zij eten heel weinig en wat zij eten is niet zoals het eten van de Christenen een complete mix.”

De Boodschapper van Allah (vzmh) heeft het vervuilen van plaatsen waar mensen langslopen of uitrusten, plaatsen waar mensen in de schaduw kunnen afkoelen en plaatsen rondom bomen en muren strikt verboden. Hij adviseerde eveneens het verzorgen en het verschonen van dieren, in het bijzonder van de schapen en de geiten. De Profeet (vzmh) zag een keer dat er spuug op de muur van de moskee aanwezig was, in de richting van de qiblạ, waarop hij de muur persoonlijk schoonmaakte. Zijn afkeer was duidelijk zichtbaar op zijn gezegende gezicht.

Toen Ạbu Mūsā ạl-Ash’arī (r.a) in Basra was gearriveerd als de nieuwe gouverneur, zei hij tegen de bevolking: “Ik ben naar jullie gestuurd door kalief Omar (r.a). Ik zal jullie leren over het Boek van jullie Heer en over de profetische soenna, en ik zal jullie straten schoonmaken.

Volgens een overlevering had een Zoroastriër een schuld bij Imam Ạbū Hanīfạ. Ạbū Hanīfạ bezocht het huis van de Zoroastriër om de schuld te innen. Toen hij bij de deur arriveerde, viel het hem op dat zijn schoenen vies waren. Terwijl hij zijn schoenen uitschudde, kwam het vuil van zijn schoenen op de muur van de Zoroastriër terecht. Ạbū Hanīfạ wist niet wat hij moest doen. Hij zei tegen zichzelf: “Als ik de muur zo achterlaat, dan ziet de muur van de Zoroastriër vanwege mijn fout er slecht uit en als ik het probeer schoon te maken, dan zal de kalk van de muur afschilferen!”

Hij klopte op de deur en zei tegen de bediende: “Laat jouw meester alstublieft weten dat Ạbū Hanīfạ voor de deur wacht.” Hierop verscheen de man bij de deur, terwijl hij dacht dat Ạbū Hanīfạ zijn schuld kwam innen. Hij verontschuldigde zich voor het niet kunnen betalen van zijn schuld. Ạbū Hanīfạ zei: “Dat is op dit moment niet belangrijk.” Hij legde de Zoroastriër uit wat er was gebeurd en vroeg hem hoe hij de muur schoon zou kunnen maken. De Zoroastriër, geraakt door deze subtiele en edele daad, zei: “Ik ben degene die in eerste instantie zijn ziel dient te verschonen!” Op dat moment werd hij moslim.[qtip:1| De Laatstee Hemelse Religie: Islam]

[1]De Laatstee Hemelse Religie: Islam

God de Almachtige zegt dat Hij alles om ons heen ten behoeve van de mensen heeft geschapen. Om op de juiste manier onze dankbaarheid te kunnen uiten, dienen we ons bewust te zijn van het feit, dat dit alles tijdelijk aan ons is toevertrouwd en zodoende het milieu met verantwoordelijkheidsbesef te benaderen. Het tonen van minachting voor het milieu, het vernietigen en het verkwisten ervan, is een blijk van ondankbaarheid, waardoor uiteindelijk wijzelf onder zullen lijden. De Almachtige God zegt het volgende: “Het verderf is op het vasteland en op zee zichtbaar geworden door wat de handen van de mensen ten uitvoer brengen, zodat Hij hun een gedeelte van wat zij hebben verricht doet proeven; hopelijk zullen zij terugkeren.”(ạl-Rūm, 30:41)

De Almachtige Allah had eerder al het volgende bevolen: “En Hij heeft de hemel opgeheven en Hij heeft de weegschaal geplaatst. Opdat jullie het evenwicht niet verstoren.”[qtip:1| De Koran, ạl-Rahmān, 55: 7-8] De mensen zijn echter niet gehoorzaam geweest en nu betalen zij daarvoor de prijs.

Een moslim heeft rust en schoonheid in zijn hart en dat straalt hij uit naar anderen. Om schade aan anderen te voorkomen is hij voorzichtig in zijn omgang met andere mensen, met dieren, met planten en zelfs met niet-levende wezens. Op een dag passeerde langs onze leermeester de Boodschapper van Allah (vzmh) een begrafenisstoet, waarop hij zei: “Of hij heeft rust bereikt, of anderen zijn van hem verlost.” De metgezellen vroegen: “O Boodschapper van Allah, wat bedoelt u met ‘Of hij heeft rust bereikt, of anderen zijn van hem verlost?” De Boodschapper van Allah zei: “Wanneer een gelovige overlijdt, wordt hij verlost van de vermoeienissen en de zorgen van de wereld en bereikt hij de genade van Allah. Wanneer een zondaar, een kwaadaardig persoon overlijdt, worden de mensen, de landen, de bomen en de dieren van hem verlost en vinden zij rust.”[qtip:2| Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, VI, 444. Zie Muslim, Musāqāt, 7]

Mensen dienen altijd en overal zaken die anderen last veroorzaken te vermijden. Het past niet bij de menselijke waardigheid om het land, het water, de lucht en de landschap van de steden en de dorpen waarin we leven te vervuilen. Dit zou betekenen dat we noch om onszelf, noch om anderen geven.

Een moslim is zich ervan bewust dat anderen last kunnen hebben van zijn rommel en dat de natuurlijke schoonheid van de natuur hierdoor wordt bedorven; hij beschouwt het als een vereiste voor vroomheid om ervoor te zorgen dat zijn vuil, zoals schillen, pitjes, flessen, blikjes, papier en verpakkingen, waar andere mensen en dieren last van kunnen hebben, niet op straat of op de picknickweide terechtkomt. Onze leermeester de Profeet informeerde ons dat het verwijderen van een tak of een doornstruik van de weg als het laagste niveau van geloof kan worden beschouwd[qtip:3| Sahīh Muslim, Īmān, 58 ]en zei dat Allah niet houdt van degenen die anderen overlast aandoen. Muāz ibn Ạnạs (r.a) verhaalt het volgende: “Ik was op een militaire expeditie met de Boodschapper van Allah (vzmh). De soldaten vernauwden het kampeerterrein en blokkeerden de weg. Hierop stuurde de Profeet (vzmh) een omroeper, die hij het volgende tegen de soldaten liet zeggen: “Degene die een plaats beperkt of een weg blokkeert (ofwel een gelovige last bezorgt); voor hem is er geen [beloning van de] jihād.”[qtip:4| Sunạn Ạbū Dāwūd, Jihād, 88/2629; Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, III, 441]

Hier verkondigt onze leermeester, de eerbare Profeet (vzmh), hoe verkeerd het is om plekken en straten onnodig te blokkeren en dienaren van Allah lastig te vallen. Degenen die zo handelen zullen hun goddelijke beloningen verliezen. Om deze reden dient iedere hinder veroorzakende daad te worden vermeden, zoals het lukraak vervuilen, in het openbaar spugen, fout parkeren of het plaatsen van dingen op de weg die het passeren bemoeilijken. De moslims hebben getracht om behalve mensen ook dieren niet lastig te vallen; ze zijn hen zelfs van dienst vanwege het simpele feit dat ook zij schepselen van Allah zijn. De beroemde Franse schrijver Montaigne vertelt dat: “Turkse moslims zelfs stichtingen en ziekenhuizen voor dieren hadden gebouwd.” Guer, een Franse advocaat die in de 17^de eeuw door het Ottomaanse Rijk heeft gereisd, vertelt over een dierenhospitaal voor zieke honden en katten in Damascus. Over dit soort stichtingen informeert Prof. Dr. Sibāi ons het volgende: “Volgens de oude traditie voor stichtingen waren er plaatsen waar zieke dieren werden verzorgd en waar ze konden grazen. Het Groene Veld (vandaag de dag het stadsplein in Damascus) was een gedoneerd grasveld voor het voeren van lastdieren, die vanwege de afname van hun werkkracht niet meer konden werken, waardoor hun eigenaars niet meer in staat waren om ze te voeden. Deze dieren graasden daar totdat zij stierven. Onder de Stichtingen van Damascus waren er plaatsen waar katten konden eten, slapen en rondlopen; dagelijks konden honderden katten hun voedsel op die plaatsen verkrijgen.”

De religie van de Islam, die zoveel belang hecht aan levende wezens, behandelt natuurlijk eveneens de flora uiterst zorgzaam. De Boodschapper van Allah (vzmh) zei: “Indien één van jullie een kiemplant in zijn hand heeft en de Dag des Oordeels aanbreekt, laat hem deze, als hij dat kan, voor het einde van de wereld planten!”[qtip:5| Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, III, 191, 183]

Ạbū ạl-Dạrdā (r.a), één van de vooraanstaande metgezellen, was in Damascus een boom aan het planten. Iemand naderde hem en liet hem zijn verbazing blijken door te zeggen: “Houd jij, een metgezel van de Profeet, jezelf bezig met het planten van bomen?” Ạbū ạl-Dạrdā (r.a) antwoordde hem: “Wacht even, veroordeel mij niet te snel! Ik hoorde de Boodschapper van Allah (vzmh) zeggen dat: “Als iemand een boom plant en iemand of ieder willekeurig schepsel van Allah van zijn vruchten eet, geldt dat als een sadaqa, een aalmoes voor degene die de boom heeft geplant.”[qtip:6| Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, VI, 444. Zie Muslim, Musāqāt, 7]

De Boodschapper van Allah (vzmh) verbood het kappen van cederbomen in de woestijn, waaronder reizigers en dieren immers schaduw kunnen vinden, en hij heeft degenen die deze bomen kappen vervloekt.”[qtip:7| Sunạn Ạbū Dāwūd, Ạdạb, 158-159/5239]

Onze leermeester de Profeet heeft naast Mekka eveneens de steden Medina en Tāif heilig en onschendbaar verklaard en zodoende verboden om daar bomen te kappen, vegetatie te beschadigen en te jagen.[qtip:8|Sunạn Ạbū Dāwūd, Mạnāsik, 96; M. Hamidullah, İslam Peygamberi (Profeet van Islam), Istanbul 2003, I, 500; a.mlf., ạl-Wạsāiq, Beiroet 1969, pp. 236-238, 240; Ali Rıza Temel, “İslam’a Göre İnsan Çevre İlişkisi” (De Relatie tussen Mens en Milieu volgens de Islam, İnsan ve Çevre (Mens en Milieu), p. 77] Over het grasland van de Bạnū Hārithạ-stam, zei hij: “Een ieder die in dit veld een boom kapt, moet daarvoor weer één boom planten!”[qtip:9| Bạlazūrī, Futūh ạl-Buldān, Beiroet 1987, p. 17; İbrahim Canan, İslam ve Çevre Sağlığı (Islam en Milieuhygiëne), İstanbul 1987, pp. 59-60]

Door steeds te adviseren om het landschap en het milieu te beschermen, bracht de Boodschapper van Allah een gemeenschap voort die zich jegens alle schepsels vriendelijk en respectvol gedroeg. Dit wordt duidelijk zichtbaar door de toespraak die de eerste kalief Ạbū Bạkr (r.a) voor zijn soldaten heeft gehouden, die op het punt stonden om op een militaire expeditie te gaan: “Verraad niet, plunder de oorlogsbuit niet, onderdruk niet, vermink niet; dood geen kinderen, ouderen en vrouwen! Kap geen dadelbomen en verbrand ze niet. Kap geen vruchtdragende bomen; slacht geen schapen, koeien en kamelen anders dan datgene waarvan jullie willen eten! Jullie zullen mensen tegenkomen die zichzelf in kloosters hebben opgesloten en met aanbidding bezig zijn; laat hen alleen met hun aanbidding…”[qtip:10| Sunạn ạl-Bạyhaqī, ạl-Sunạn ạl-Kubrā, IX, 85; Ali ạl-Muttaqī, Kạnz ạl-‘Ummāl, no: 30268; Ibn ạl-Ạthīr, ạl-Kāmil fī ạl-Tārīkh, Beiroet 1987, II, 200] [qtip:11| De Laatstee Hemelse Religie: Islam, Dr. Murat Kaya]

[1] De Koran, ạl-Rahmān, 55: 7-8.

[2] Sahīh ạl-Bukhārī, Riqāq, 42; Sunạn ạl-Nạsāī, Jạnāiz, 48; Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, V, 296, 302, 304.

[3] Sahīh Muslim, Īmān, 58.

[4] Sunạn Ạbū Dāwūd, Jihād, 88/2629; Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, III, 441.

[5] Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, III, 191, 183.

[6] Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, VI, 444. Zie Muslim, Musāqāt, 7.

[7] Sunạn Ạbū Dāwūd, Ạdạb, 158-159/5239.

[8] Sunạn Ạbū Dāwūd, Mạnāsik, 96; M. Hamidullah, İslam Peygamberi (Profeet van Islam), Istanbul 2003, I, 500; a.mlf., ạl-Wạsāiq, Beiroet 1969, pp. 236-238, 240; Ali Rıza Temel, “İslam’a Göre İnsan Çevre İlişkisi” (De Relatie tussen Mens en Milieu volgens de Islam, İnsan ve Çevre (Mens en Milieu), p. 77.

[9] Bạlazūrī, Futūh ạl-Buldān, Beiroet 1987, p. 17; İbrahim Canan, İslam ve Çevre Sağlığı (Islam en Milieuhygiëne), İstanbul 1987, pp. 59-60.

[10] Sunạn ạl-Bạyhaqī, ạl-Sunạn ạl-Kubrā, IX, 85; Ali ạl-Muttaqī, Kạnz ạl-‘Ummāl, no: 30268; Ibn ạl-Ạthīr, ạl-Kāmil fī ạl-Tārīkh, Beiroet 1987, II, 200.

[11] De Laatstee Hemelse Religie: Islam, Dr. Murat Kaya

Het is niet haram om een naam van een engel te hebben. Alleen de naam Azrail wordt niet gebruikt, maar de namen Cebrail, Mikail en Israfil zijn veel voorkomende namen bij moslims.

Rijk worden is toegestaan en voor elk moslim zijn de wegen die er op een Halal wijze naartoe leiden open. Er is echter geen reden om je ziel te laden lijden door middel van stress of vijandigheid jegens je bezit wanneer de verwachte uitkomst van je inspanningen niet behaald wordt. Rust vind je door tevredenheid over hetgeen wat voor jou is voorbestemd. Dat rijkdom geluk brengt is betwijvelend, maar dat ontevredenheid je rust verstoord staat vast.

Om niet in dergelijke toestand te verkeren, hoort er op een Islamitische wijze gekeken te worden naar bezit en hoort er op een Islamitische wijze gebruik van gemaakt te worden. Het recht op individuele heerschappij is toegestaan mits het op een toegestane (Halal) wijze wordt verkregen. Alle soorten rechtschending zijn verboden.

Ook vallen primaire behoeftes, zoals zuurstof of water, niet onder een individuele heerschappij. De Zakaat behoort tot één van de vijf zuilen en het geven van aalmoezen en giften zijn herhaadelijk geadviseerd.

“Als ik zoveel bezittingen had als het Oehoed gebergte, dan zou ik die allemaal op pad van ALLAH spenderen. Na mijn overlijden, zou mijn geweten het niet aanvaarden om een twaalfde dirhem achter te laten.” (Hadith)

En het aller belangrijkst: “Verspilling (israf) is Haram”

Als een rijke deze regels accuraat volgt, dan is het een weldoener en levert een positieve bijdrage aan de maatschappij. Houdt hij zich niet aan deze regels, dan houdt hij zichzelf voor de gek en zet zijn eeuwige leven op het spel.

Bezittingen zijn of Halal en verkregen op een toegestane wijze. Een verwerver van dergelijke bezittingen valt onder de mededeling van de volgende Hadith: “Een eerlijke en vrome handelaar zal zich op de dag des oordeels bevinden tussen de loyalen (Siddiqien) en martelaren (Shoeheda).”

Of bezittingen zijn Haram en verkregen op een verboden wijze door middel van onrecht. Dit valt onder de mededeling van Mevlana: “Bezittingen van tirannen zien er van afstand aantrekkelijk uit, maar in werkelijkheid bestaan die uit het bloed van onschuldige slachtoffers waar aansprakelijkheid op rust.”

Een persoon die slechts bezig is met zijn eigen werk, heeft geen reden om ergens jaloers op te zijn.   

Hierover is er geen enkele verklaring te vinden in de Koran. Dr. Adnan Ünalan heeft als volgt geantwoord toen hij herinnerd werd over de voorspelling die Einstein deed over bijen. “Één van de hoofdtaken van bijen is bestuiving. Vermindering van bijen wil dus zeggen dat er minder bevruchting zal plaatsvinden. En dit zou in een korte tijd de balans kunnen verstoren en dit zou kunnen leiden tot verdwijning van plantensoorten. Echter, dit zou niet in zo’n korte tijd gebeuren zoals Einstein dat heeft beweerd omdat de natuur, met de wil van Allah, op de één of andere manier zijn evenwicht in balans houdt. Een onderdeel verwijderen uit het systeem zou het systeem niet geheel kunnen verstoren. Er zou eventueel een ander soort herstelmechanisme ontstaan”.

Beste broeder/zuster,

Volgens de Islam zijn moppen niet haram (niet verboden), tenzij er aspecten in de moppen voorkomen die tegen de islam zijn.  

Dus moppen met aspecten tegen de Islam zijn haram.

Luister voor het antwoord naar "vier punten".[qtip:(1)|Van de vier punten zijn de eerste twee punten geplaatst, voor de rest verwijzen wij u naar ''De leidraad voor de jongeren'' van Bediuzzaman Said Nursi]

Het eerste punt: liefde is in feite niet onderworpen aan de wil, maar met je wil kun je het gezicht van de liefde verplaatsen van de ene geliefde naar de andere. Bijvoorbeeld door te laten zien hoe lelijk een geliefde is of door te laten zien dat het een sluier of een spiegel voor een andere geliefde is, die het werkelijk waard is om van te houden, kan het gezicht van de liefde worden weggedraaid van de schijnbare geliefde naar de echte geliefde.

Het tweede punt: wij zeggen niet dat jij niet moet houden van de dingen die je hebt opgenoemd. Wij bedoelen dat jij van deze dingen moet houden in de naam van de Almachtige Rechtvaardige en namens Zijn liefde. Door bijvoorbeeld van de lekkere gerechten en heerlijke vruchten te houden als een geschenk van de Almachtige Rechtvaardige en omdat het een liefdadigheid van Zijn erbarmelijke barmhartigheid is, betekent dat je van Zijn namen "de Barmhartige" en "de Welgever" houdt.

En wanneer je genoegen neemt met wat je in het toegestane gebied verdient en dit met dankbaarheid en bezinning nuttigt, is het tevens een geestelijke dankbaarheid. Het toont aan dat deze liefde niet vanwege het egoïsme is, maar dat het namens de Barmhartige gebeurt.

En om in naam van de Wijze en Barmhartige je vader en moeder, die veel liefde in hun hart dragen en jou met hun barmhartige handen opvoeden, te eerbiedigen en van ze te houden behoort ook tot de liefde van God. Het teken dat die liefde, respect en barmhartigheid omwille van God wordt verricht, wordt duidelijk wanneer zij oud zijn geworden, zij helemaal niet meer van nut voor je zijn en jou alleen maar moeite en inspanning bezorgen, terwijl jij daarentegen nog meer liefde, barmhartigheid en respect toont.

Het vers “Als een van de twee of beiden de ouderdom bereiken in jouw aanwezigheid, zeg dan nooit “foei” tegen hen…[17:23] nodigt de kinderen uit om op vijf gebieden eerbied en liefde te tonen. Dit laat zien hoe belangrijk volgens de Qur'an de rechten van de ouders zijn en laat zien hoe lelijk het is dit recht niet te respecteren. Elke vader wil nu eenmaal dat niemand anders dan zijn zoon beter is dan hij zelf. Daarentegen kan een kind niets van zijn vader eisen. Dit betekent dus dat er vanuit nature geen enkele rede voor de ouders en kinderen onderling aanwezig is om ruzie te maken. Want een ruzie komt voort uit egoïsme of hebzucht. Een vader heeft dit gevoel niet bij zijn zoon. Een andere oorzaak voor ruzie is onrecht, maar een kind heeft geen recht om iets van zijn vader te eisen. Wanneer hij ziet dat zijn vader onrechtmatig handelt, kan hij zich niet opstandig tegen zijn vader gaan richten. Dit betekent dus dat iemand die zich opstandig opstelt tegen zijn vader en hem beledigt een onmenselijk beest is.

En omdat de kinderen een geschenk zijn van de Vrijgevige, Barmhartige Gerechtigheid hoort men in absolute liefde en barmhartigheid van ze te houden en ze te beschermen. Het teken dat aantoont dat jouw liefde omwille van de Almachtige Rechtvaardige gebeurt, is het tonen van dankbaarheid wanneer ze komen te overlijden en jij niet hopeloos gaat schreeuwen. En door te zeggen: “Het was een lief schepsel en helper die de Schepper mij in onderhoud had gegeven, maar de wijsheid vond het nodig dat het van mij werd weggenomen en naar een betere plaats werd gebracht. Als ik in dat schepsel een schijnbaar aandeel bezit, zijn duizend echte aandelen van Zijn Schepper." Zeg daarom "Het gebeurt zoals God het wil" en geef je over.

En wat de vrienden en kennissen betreft, wanneer zij door hun geloof en goede daden de vrienden van de Almachtige Rechtvaardige zijn, behoort deze vriendschap volgens het geheim van "iemand liefhebben omwille van Allah" ook toe aan de Rechtvaardige.

En houd tevens van je levenspartner en heb hem of haar lief als een fijn geschenk van de barmhartigheid van God. Maar bindt je liefde niet aan haar uiterlijke schoonheid want die gaat snel voorbij. De aantrekkelijkste en fijnste schoonheid van een vrouw is de innerlijke schoonheid die speciaal in de charmantheid en aard van een vrouw geschapen is.

En de waardevolste en fijnste schoonheid is haar verheven, serieuze, oprechte en verlichtende barmhartigheid. Deze mooie barmhartigheid en innerlijke schoonheid blijven doorgaan in het hiernamaals, het wordt zelfs alleen maar hechter. De geëerde rechten van dit zwak en gevoelig schepsel worden door deze liefde beschermd. Zo niet dan zal ze haar rechten verliezen wanneer de uiterlijke schoonheid voorbijgaat. Dit gebeurt in een tijd dat ze deze het hardst nodig heeft.

En om van de profeten en heiligen te houden als zijnde geaccepteerde dienaren van de Almachtige Rechtvaardige betekent ook dat het in naam van de Almachtige Rechtvaardige en omwille van Hem gebeurt.

En wat je leven betreft is het de waardevolste schat die de Almachtige Rechtvaardige aan de mens en aan jou heeft gegeven. Je moet ervan houden als een rijkdom die alle middelen van een eeuwige perfectie bevat en het beschermen. Dit leven laat je het eeuwige leven verdienen en daarom moet je het tewerk stellen in dienst van de Almachtige Rechtvaardige en dus komt deze liefde op een of andere manier ook toe aan de Aanbedene.

En de schoonheid en aantrekkelijkheid van de jeugd moet je zien als een mooi, fijn en aardig geschenk van de Almachtige Rechtvaardige. Om op deze manier ervan te houden, het mooi te vinden en het goed te gebruiken is een soort dankbare, toegestane liefde.

En om nadenkend van de lente te houden als zijnde een bladzijde van de fijnste en mooiste kunstwerken en de verlichtende schone namen van de verheven Rechtvaardige en de mooiste, wonderbaarlijkste tentoonstelling van de uitzonderlijke kunstwerken van de Alwijze Kunstenaar, betekent dat je van de namen van de Almachtige Rechtvaardige houdt.

En om van de wereld te houden als een akker voor het hiernamaals, een spiegel van de Goddelijke namen, een brief van de Almachtige Rechtvaardige en een tijdelijke herberg behoort ook, op voorwaarde dat het ego zich er niet mee bemoeit, toe aan de Alwijze Rechtvaardige.

Samenvattend: houd van de wereld en van de schepselen op deze wereld als letters die verwijzen naar de schrijver en houd niet van ze als woorden die je niet aan de schrijver herinneren.

Zeg: "Wat is het mooi gemaakt!" En zeg niet: "Wat is het mooi."

Zorg ervoor dat er geen andere liefde in je hart komt. Want het innerlijke van jouw hart is een spiegel van de Onafhankelijke en behoort Hem toe. Zeg: “O onze Heer. Voorzie hen van uw goedgunstigheid, die van U houden en hen die ons dichter bij Uw genadigheid brengen.”

Wanneer alle opgesomde soorten liefde op deze manier gebeuren, geeft het een smarteloos plezier en op een of andere manier een vereniging met je geliefde die niet voorbijgaat. Het zorgt dat je liefde voor Allah toeneemt. Het is een toegestane liefde. Een dankbaarheid die in dat plezier te vinden is. En een herdenking die in de liefde terug te vinden is.

Bijvoorbeeld: wanneer een machtige sultan[qtip:(2)|Een keer gingen twee leiders naar een sultan toe en gebeurde er hetzelfde als wat er nu verteld wordt.] jou een appel cadeau geeft, zijn er twee soorten liefde en twee soorten genot in die appel te vinden.

Ten eerste houd je van de appel als zijnde een appel en geeft het een genot die bij die appel hoort. Dit genot duurt net zolang als je de appel aan het eten bent. Deze liefde komt niet toe aan de sultan. De persoon die in de nabijheid van de sultan de appel in zijn mond neemt, houdt niet van de sultan, maar van de appel en heeft zijn ego lief. Soms gebeurt het dat de sultan deze egoïstische liefde niet leuk vindt of zelfs verafschuwt. En het genot aan de appel is ook beperkt en houdt na een tijdje op. Nadat de appel is opgegeten, gaat het genot voorbij en blijft er een verdriet over.

Ten tweede de in de appel aanwezige buitengewone complimenten die met die appel getoond worden. Iemand die deze appel ziet als een voorbeeld of een vormgenomen buitengewoon compliment laat zien dat hij van de sultan houdt. In deze vrucht die een symbool is van de complimenten, is een zodanige smaak aanwezig dat het de smaak van duizenden appels overtreft. Op deze manier genieten is gelijk aan dankbaarheid. Deze liefde is een eervolle liefde tegenover de sultan.

Precies zoals hierboven, wanneer je van alle giften en vruchten houdt omwille van de gift of vrucht en alleen het materiële genot proeft als een onwetende is dit liefde omwille van je ego. Dit genot is voorbijgaand en geeft alleen maar teleurstelling. Wanneer je ervan houdt als een barmhartige gift van de Almachtige Rechtvaardige en als een vrucht van zijn goedheid en wanneer je met grote lust de verschillende soorten giften en barmhartigheid prijst en ervan geniet is het een geestelijke dankbaarheid en een smarteloos genot.  

[Bediuzzaman Said Nursi, Het Tweeëndertigste Woord uit de Leidraad voor de jongeren]

Een moslim hoeft niet perse te wonen in een islamitisch land. Uiteraard zal het leven in een islamitisch land gemakkelijker zijn, maar een moslim heeft de vrijheid om te bepalen in welk land hij of zij leeft.

Inderdaad, de gulden snede 1.618033 duidt aan op een design, een ontwerp. De Ontwerper heeft in elk van Zijn kunstwerk, van de kleinste atomen tot aan de grootste sterrenstelsels in heel het universum de gulden snede als Zijn handtekening geplaatst, als Zijn stempel bestempeld, als Zijn kenmerk achtergelaten welke naar Zijn Almachtigheid, Alwetendheid, Alziendheid en Alwijsheid duiden. Het is de taak van begerige toeschouwers, van verwonderde bewonderaars die uitgerust zijn met verstand en geweten om dit voortreffelijke spektakel te aanschouwen, te ervaren en de Ontwerper van deze Glorieuze Schoonheid dankbaar te zijn en de Ontwerper te prijzen en te loven. Deze Glorieuze Schoonheid laat Zijn eeuwige Glorieuze Schoonheid zien. Net zoals een kunstenaar zijn werk wil zien en laten zien en deze tentoonstelt en zijn handtekening achterlaat op zijn kunstwerk, (immers, via deze handtekening weten wij wie de kunstenaar is, we hoeven hiervoor de kunstenaar niet met blote ogen te zien, zoals van Gogh en Leonardo Da vinci); zo ook wil deze Eeuwige Schoonheid Zijn eigen kunstwerk zien en wil, via Zijn prachtige kunstwerken, gezien worden door verlangende toeschouwers om deze verbaasd en verstomd te doen laten.

Dit kan absoluut niet het werk van stom toeval zijn. Als we dit ontwerp aan het verstandeloze natuur zouden overlaten, dan zou elk atoom oneindige kennis, kracht en wijsheid moeten bezitten om dit ontwerp tot stand te laten komen. Een ieder met verstand weet dat dit absoluut niet mogelijk is. Dus hieruit kunnen we concluderen dat de atomen de commando’s van een Almachtig Commandant opvolgen, net zoals soldaten, en zij deze commando’s met een absoluut perfectie opvolgen. Net zoals de zon miljarden jaren zijn taak als soldaat uitvoert en een licht en warmte bron is voor de aardbewoners, zoals opgedragen door deze Commandant.

Kortom, kunst laat de aanwezigheid van een kunstenaar zien; zoals een schilderij de aanwezigheid van een schilder laat zien. Alsof een schilderij, welke verborgen zit met informatie en kennis (zoals de gulden snede, invalshoek, afmetingen, enz.) met zijn lichaamstaal roept “ kijk naar mij, en zie hoe mijn schilder mij heeft geschilderd, kijk goed en je zult de verborgen kennis zien”. Zo ook heeft de schilder van dit universum met de kracht van zijn penseel dit universum versierd met verborgen kennis. Diegenen die met zijn verstandsogen kijken, zullen deze geheime en verborgen kennis, wil en kracht ontdekken.

Luister naar de volgende Koranverzen:

Aan Wie het Koninkrijk der hemelen en der aarde toebehoort, Hij heeft zich geen zoon genomen noch heeft Hij een mededinger in Zijn Koninkrijk, Hij heeft alles geschapen, en het de juiste maat gegeven. [qtip:(1)| Soerah Foerqaan 2]

Allah weet wat elke vrouw baart en wat de baarmoeders niet voldragen en wat zij doen groeien. En bij Hem heeft alles een eigen maat. [qtip:(2)| Soerah Rad 8]

Voorwaar, Wij hebben alles naar maat geschapen. [qtip:(3)| Soerah Qamar 49]

Veel kijkplezier en aanschouw en geniet van de pracht, macht en kracht en prijs de Ontwerper van deze voortreffelijke tentoonstelling genaamd het universum.

Onvruchtbaarheid is in de Islam geen reden om niet te trouwen. Er kunnen ook mensen zijn die u op deze manier accepteren. Het is toegestaan voor een moslima om op zich zelf te gaan wonen.

Echter, met "dingen die haar gelukkig maken" is niet duidelijk wat u bedoelt. Sommige redenen om iets nieuws in uw leven te doen, kunnen erg onschuldig ogen. Om zelf meer geruststelling te vinden, kan men vervolgens aan medemoslims om advies vragen betreffende haar idee wat ze erg onschuldig schetst. Echter, moslims die vervolgens adviezen leveren en u de antwoorden geven die u wilde horen, veranderen niets aan het feit dat ALLAH weet wat er in uw omgaat en met wat voor intenties u uw ideeën bedacht heeft. Om te voorkomen dat u misschien een grote fout begaat die u wellicht nimmer kunt rechtzetten, wilden we u hierover inlichten. Als er in dit geval bij u geen sprake is van een dergelijke kwestie, dan hopen wij insha'ALLAH dat enkele lezers baat hebben bij deze informatie. Want menig broeder en zuster begaan grote fouten door zichzelf voor de gek te houden, waarna ze broeders en zusters beschuldigen voor hun adviezen die ze gegeven hebben op basis van "het onschuldig geschetste idee". Een nieuwe poort in uw leven die erg onschuldig en aantrekkelijk oogt, kan rechtstreeks naar de hel leiden.

Ware geruststelling gaat schuil achter eerlijkheid; wees eerlijk tegenover uzelf omwille van ALLAH en weeg af of al uw ideeën daadwerkelijk stroken met de Islam. Vervolgens kunt u uw besluit nemen.

Beste lezer

We hebben een uitgebreide antwoord voor uw vraag - klik hier

Mvg,
Admin

De wens om te trouwen is de eerste stap die iemand zet tot het huwelijk. Wanneer iemand ten tijde van deze wens inziet dat hij bezig is met een zeer serieus onderwerp en vervolgens op een gepaste wijze de resterende stappen neemt om met iemand kennis te maken, zal hij zo de basis leggen voor een goed en gelukkig huwelijk. Het gaat tenslotte om een verbintenis tussen twee verschillende mensen die komen uit twee verschillende omgevingen die elk een eigen karakter hebben. Een gelukkig huwelijk betekent dat twee verschillende mensen samenwerken om gelukkig te worden in zowel hun aardse als hun leven in het hiernamaals. Om dit te kunnen bereiken dient er aan het begin van een huwelijk de juiste stappen gezet te worden. Wanneer er geen goed fundament wordt gelegd, kan dit leiden tot een vreugdeloos huwelijk waarin spanningen aan de orde van de dag zijn.

Wanneer er een intentie bestaat om te trouwen, dient er te worden gezocht naar een juiste kandidaat. Zodra er een kandidaat is gevonden, dient er nader onderzoek gedaan te worden naar de persoon zelf. Dit kan door iemand zelf worden gedaan of door zijn familieleden. Binnen de Islam is onderzoek door familieleden de meest aanbevolen wijze.

Om diverse ongewenste situaties te voorkomen, is het voor de kandidaten aan te bevelen om elkaar te ontmoeten. Toen Muğire bin Şube, één van de volgelingen van de Profeet (vzmh), naar hem kwam en hem meldde dat hij wilde gaan trouwen met een dame,vroeg de Profeet of hij haar had gezien. Toen hij met nee antwoordde, adviseerde de Profeet hem om de vrouw te ontmoeten omdat dit zou bijdragen in het ontstaan en voortduren van een gelukkig huwelijk.[qtip:(1)| Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9]

Een moslimgeleerde Amesh zegt hierover; “een huwelijk dat is ontstaan zonder elkaar te hebben gezien, zal een huwelijk zijn vervuld met verdriet en ellende.” [qtip:(2)| Ihya, 2: 40]

Alle grote Imams, (Maliki, Hanbeli, Hanefi en Safi) waren het erover eens dat het voor de kandidaten toegestaan is om elkaar zien. Echter, tijdens deze ontmoeting is het wel verplicht dat de vrouw door iemand wordt vergezeld. Tenslotte, zolang er nog geen huwelijk heeft plaatsgevonden, is het voor hen niet toegestaan om met elkaar afgezonderd af te spreken.

Het is niet toegestaan om meerdere malen met elkaar af te spreken. Hierdoor zal de hierboven beschreven ontmoeting nogal beperkt zijn. Om meer informatie over de kandidaat te krijgen, is het wijs om deze informatie te verkrijgen via een persoon die een objectieve kijk kan hebben met betrekking tot de persoon om wie het gaat, aldus Imam Gazali.

[1] Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9.

[2] Ihya, 2: 40.

Beste lezer,

Klik hier voor de antwoord

Aleykumselam ve rahmetullah,

Dit vraag is eerder beantwoordt - Klik hier