Meest Gelezen in de Categorie

Het boze oog kan zowel vanuit een moslim als niet-moslim komen. Wanneer men getroffen wordt door dit boze oog, zullen de volgende smeekbeden en verzen uit de Koran effectief zijn voor het voorkomen ervan:

De Profeet (v.z.m.h.) heeft over het boze oog het volgende gezegd:

" Het boze oog is waarlijk, en als er iets was dat eerder dan het lot plaats vindt, dan zou het boze oog dat zijn"  Overgeleverd door (Moeslim, Ahmed, Ibn Hiebbaan, Al haakiem en Thabarie).

In verschillende overleveringen van de Profeet (v.z.m.h.) wordt vermeld dat Al-mo’awidatayn (hoofdstuk 113 en 114 uit de Koran), bescherming biedt tegen het kwaad dat afkomstig is van de mens en van de djinn (demonen). In soerah Al Falaq (hoofdstuk 113) wordt de mens opgeroepen tot het zoeken van bescherming bij Allah, tegen de zwarte magie en tegen andere kwaden.

Vertaling Surah al-Falaq:

Soerah An-Nas(hoofdstuk 114) heeft in het bijzonder het kwaad - en de verleiding tot het kwaad - van de djinn's en de mens afkomstig is als onderwerp. Daarnaast is het reciteren van Soerah Al Fatiha (de eerste hoofdstuk uit de Koran) en Ayat Al koersie (dat is vers nummer 255 van de tweede hoofdstuk) ook aan te raden.

Vertaling soerah An-Nas:

In de naam van Allah de Erbarmer de Meest Barmhartige

1. Zeg: "Ik zoek mijn toevlucht bij de Heer der mensen,

2. De Koning der mensen,

3. De God der mensen.

4. Opdat Hij mij bevrijde van het kwade der inblazingen van de duivel.

5. Die in het hart der mensen fluistert

6. Vanuit het midden der djinn en mensen."

Naast het reciteren van de Koran zijn er verschillende profetische smeekbeden om zich te genezen en te beschermen tegen het boze oog zoals :

   1)  ‘’Ik zoek mijn toevlucht bij Allah door zijn volmaakte woorden tegen al het slechte wat Hij geschapen heeft’’.

   2)  “Ik zoek mijn toevlucht bij Allah door zijn volmaakte woorden tegen de satan en al het kwade, en tegen het jaloerse boze oog”. 

Een persoon die vreest getroffen te worden door het boze oog dient, al wat aandacht trekkend is, te vermijden.

Uit de verzen

“En Hij is het, Die de zee tot uw beschikking heeft gesteld opdat gij er vers vlees van moogt eten en er sieraden uit moogt nemen die gij draagt. En gij ziet er de schepen over varen opdat gij van Zijn overvloed moogt zoeken en dankbaar moogt zijn.” [qtip:(1)| Koran 16:14]

en

“De vangst uit zee en het eten ervan is wettig voor u als voorziening voor u zelf en de reizigers, doch zolang gij ter bedevaart zijt is het wild van het land u verboden. En vreest Allah, tot Wie gij zult worden verzameld.” [qtip:(2)| Koran 5:96]

wordt duidelijk dat de zee een depot is van Goddelijke voorziening en dat de mens hier profijt van kan hebben.

Uit deze verzen is op te maken dat Allah alle diersoorten uit de zee als halal verklaard en hiermee de mens hierin gemak en ruimte toekent, met de kanttekening dat sommige dieren haram zijn en niet allen geslacht hoeven te worden. Met de voorwaarde dat de dieren zo min mogelijk leed hebben, heeft Allah alles toegestaan om de dieren mee te vangen.

Zoals men weet, worden de dieren gescheiden in water- en landsoorten. In de jurisprudentie boeken staat vermeld welke landdieren wel en welke niet gegeten mogen worden. Echter, welke diersoorten in het water wel en welke niet gegeten mogen worden, zijn er per leerscholen verschillen in te vinden.

Volgens de geleerden van de leerscholen Shafi, Maliki en Hanbeli, die volgens de hierboven vermeldde verzen bewegen, kunnen alle diersoorten die enkel in het water leven –maakt niet uit wat de vorm en het soort is- gegeten worden en is het dus halal. Volgens dezelfde leerscholen maakt het niet uit of de naamgeving anders is, of die dood of levend is, of de vanger een Moslim of geen-Moslim is; dit dier blijft halal.

De Maliki leerschool maakt geen enkele uitzondering in de vissoorten; de Hanbeli leerschool beschouwt de zeeslang als slecht; de Shafi leerschool beschouwt het vlees van dieren als kikker, krab en krokodil die zowel in het water als op land kunnen leven als haram.

Volgens de Hanefi leerschool zijn alle zeedieren die niet de vorm van een vis hebben, haram. Dieren die enkel in het water leven, kunnen gegeten worden. Vliegvissen, karpervissen, dolfijnen vallen ook onder deze categorie. Andere diersoorsen zijn niet halal. Mossel, oester, kreeft en krab worden dan ook beschouwd als dieren die haram zijn. [qtip:(3)| el-Mezâhibu’l-Erbaa, 2/5]

Volgens deze punten kunnen volgens de Shafi, Maliki en Hanbeli leerscholen mosselen en oesters wel gegeten worden, terwijl voor de Hanefi leerschool dit niet kan. De reden dat de Hanefi leerschool dit als haram beschouwd, is omdat ten eerste het uiterlijk niet mooi is, en ten tweede omdat de delen die gegeten worden, als niet schoon worden gezien.

In de Koran zijn er tekens dat de geesten (djinn) en shaytaan (duivel) opgeroepen kunnen worden en taken kunnen uitvoeren. Het bekendste voorbeeld is het voorbeeld van Hz. Suleyman. De geleerden hebben verschillende uitspraken hierover gedaan. In het twintigste woord van de Risale-i Nur van Said Nursi wordt het volgende beschreven:

“Suleyman (r.a.) kon de geesten, duivels en slechte zielen boeien, (middels hen) de slechte daden verhelpen en in goede daden helpen. De verzen in de Koran hierover zijn:

“Alsook anderen, die met ketenen geboeid waren.” [qtip:(1)| Koran, 38:38]  “En Wij maakten onder de duivels, die voor hem doken en daarnaast andere arbeid verrichtten en Wij waren het die over hen waakten.” [qtip:(2)| Koran, 21:82] Deze verzen maken duidelijk dat na de mens de geest de belangrijkste bewoner van deze aarde is en dat de geest de dienaar van de mens kan zijn. Hij kan met hen contact hebben.”

Kunnen de geesten de mens aanvallen?

Dat de geest aanvalt, is iets dat onder de mensen zeer bekend is. Ieder van hen heeft wel tenminste één verhaal dat hij hierover de anderen kan vertellen.

Shibli [qtip:(3)| Dus dat de geesten in een mensen lichaam kunnen en hen kunnen schaden] is iets waar Ebu’l-Hasan el-Eş’ari van de Ehli Soennah geleerden ook geloofde en dit in zijn geschrift uitlegde, en dat er in de Soerah Bakara in de Koran een vers staat waar de staat van de rente-consumenten is opgenomen: “Degenen, die woekerwinst maken, verrijzen zoals iemand, die door Satan met krankzinnigheid is geslagen.” [qtip:(4)| Koran, 2:275], zijn hier bewijzen voor.

De mens, die als leider voor de geesten en creaties is gestuurd, staat naast zijn waarde en bijzondere creatie ook met zijn intelligentie, gedachte, geheugen, oordeel en aanbidding boven de geesten. Sommige geesten die niet zijn onderwezen door de verheven religies, zullen dit ontkennen als zij door de duivel worden onderwezen; de geesten zullen dan jaloers zijn op de mens.

Hierover zegt Allah het volgende in de Koran:

“Voorzeker, Wij hebben de mens in de beste vorm geschapen…” [qtip:(5)| Koran, 95:4]. Hiermee wordt duidelijk dat Allah de mens niet alleen beter dan de geesten, maar dan alle creaties heeft geschapen. 

Wanneer de geesten niet erkennen dat de mens boven de geeest staat, zullen zij alles eraan doen om de mens van hen afhankelijk te maken. Mensen die niet weten wat de waarde en gedaante van de geest is, zullen hulp van de geesten verwachten. Mensen die zich bezighouden met de geesten, misbruiken dit misverstand en onwetendheid.

Zij die de waarde, gedaante en vorm van de geesten niet kennen, zullen hen in hun perspectief soms overdrijven; dus dat de geesten alles weten, sterk genoeg zijn voor alles, betere kwaliteiten hebben en hoger dan de mens staan. Dit is totale onzin.

Een man mag zonder toestemming van zijn vrouw trouwen met een andere vrouw tot aan vier vrouwen toe. Als hij trouwt met een tweede vrouw, dan schaadt dit zijn eerste huwelijk niet. Voor de gezondheid van zijn eerste huwelijk is het beter om wel toestemming te vragen van zijn eerste vrouw.

Wat betreft de toestemming vragen van zijn vrouw om met een tweede vrouw te trouwen, zijn er geen verzen over. Wij zijn ook geen Hadith tegengekomen waarin wordt aangegeven dat er toestemming gevraagd moet worden om met een tweede vrouw te kunnen trouwen. Uit het  vers:

“En als gij vreest dat gij niet rechtschapen zult zijn bij het behandelen der wezen, huwt dan vrouwen die u behagen, twee of drie, of vier en als gij vreest, dat gij niet rechtvaardig zult handelen, dan een of wat uw rechter handen bezitten. Dat is voor u de beste weg, om onrechtvaardigheid te voorkomen.” [qtip:(1)| Nisa, 3] 

wordt afgeleid dat niet toestemming, maar rechtvaardigheid een verplichting is om met meerdere vrouwen te kunnen trouwen. Dit wordt ook op deze manier toegepast. Ook de Profeet (v.z.m.h.) was met meerdere vrouwen getrouwd, echter is er geen bewijs dat hij van hen hiervoor toestemming heeft gevraagd. Het was zelfs zo dat sommige van Zijn vrouwen hier niet blij mee waren en jaloers waren, wat in de natuur van de vrouw zit. Ook dit is een bewijs dat toestemming vragen geen verplichting is om met meerdere vrouwen te trouwen.

Lees deze ook - toegestaan aantal vrouwen voor man

Bij Christelijk nieuw jaar, kerstmis en andere christelijke feestdagen is het uitermate verboden (haram) om te doen wat zij (christenen) doen, om te eten van wat zij eten, kopen en gebruiken van kerstbomen, cadeau's kopen voor kinderen. Als moslim hoor te feesten op de Islamitische feestdagen. Feestdagen zoals de Ramadan, offer, hidjr nieuw jaar en verjaardag van ons Profeet (a.s.m). Zo kan je voor die dagen speciale activiteiten organiseren.

De mogelijkheid dat mensen het goede van het kwade, de waarheid van de leugen kunnen scheiden, is vanaf de puberteit. Allah (de Verhevene) laat kinderen hun daden niet veratnwoorden bij de vlakte van wederopstanding. De plichten zoals het gebed en het vasten worden gevraagd vanaf de puberteit. Dus de verantwoording begint vanaf de puberteit.

Vanaf dat moment schrijven de Hafaza engelen de goede daden aan de rechterkant en de slechte daden aan de linkerkant. Dit doen ze een hele leven lang van elk mens. Vanaf dat moment moet men gaan bidden(en andere plichten) en dat is dus de pubertijd.

De pubertijd is tussen 12 en 15 jaar. De puberteit van een persoon staat niet vast. Bij een jongen kan de puberteit beginnen tussen de 12 en 15 jaar en bij een meisje kan dit beginnen tussen de 9 en 15 jaar. Als een dame niet weet wanneer zij haar puberteit heeft gehad, kan ze rekenen vanaf 12 jaar.

Vanaf de eerste zaadlozing bij een jongen en de eerste menstruatie bij een meisje, wordt elke verantwoording in het dadenschrift geschreven als “voldaan” of “niet voldaan”.

De Sharia is een wetgeving bestaande uit allerlei regels en wetten van de Islam. Kortom, Sharia is Islam. De Sharia is gefundeerd op de hadith en de Koran. Sharia wordt beschreven als de barmhartigheid, gerechtigheid, mededogen, vrede en geluk die onze Profeet Hz. Muhammed (v.z.m.h.) aan de mensheid heeft gegeven.

Tijdens de hantering van de Sharia hebben de Emevi en de Abbasi altijd in vrede geleefd. Toen de Sharia werd gehandhaafd binnen het Ottomaanse Rijk, hebben de Ottomanen altijd hun leiderschap in de wereld voort kunnen zetten. Dit sterke rijk is zwakker geworden naarmate het zich meer ging mengen met de Europese wetgeving. Het Ottomaanse Rijk is op deze manier hun eeuwen lange leiderschap in de wereld verloren. De ongelovige vijanden hebben eeuwenlang hun best gedaan om de Sharia (Islamitische wetgeving) in het Ottomaanse Rijk te elimineren. Uiteindelijk is dat gelukt en is het rijk uit elkaar gevallen.

Een boom waarvan de wortel is uitgedroogd zal het nooit overleven. Een gebouw met een zwakke fundering zal ook instorten. Als landen/staten niet een wetgeving nastreven en naleven die Islamitisch gefundeerd is , zal ooit in elkaar storten. De wetgeving die is gemaakt door de mens zal ooit verzwakken en verdwijnen; net als de mens die ouder wordt en overlijdt. De regels en wetten van Allah (c.c.) zullen altijd blijven voortbestaan. Landen/staten die aan de hand van deze wetgeving hun bevolking sturen, zullen nooit in elkaar storten, behalve als het volgens Zijn (c.c.) kader zijn tijd heeft gehad.

We leven in de kennismaatschappij. Alles behoort met kennis en geloof benaderd te worden. Als de moslims willen scheiden, behoren ze volgens de Sharia te leven. Anders zullen de moslims in het goede niet slagen en kan onbewust het volk en de staat schade toegebracht worden.

Dat vandaag de dag de Sharia als een straffer wordt gezien die enkel en allen handen zit af te hakken, is het beeld dat door het Westen is gecreerd. De Sharia is er om de onder de mensen vrede en barmhartigheid te brengen. Zoals onze voorouderen het hebben gezegd: “De vinger die de Sharia afsnijdt, doet geen pijn!” Dit omdat de Sharia (Islamitische wetgeving) voor rechtvaardigheid zorgt.

De Profeet omschreef islam (overgave) als bestaande uit de naleving van “de vijf pilaren,” namelijk het geloofsgetuigenis dat er geen god is dan Allah en dat Muhammed Zijn Profeet is, de vijf gebeden, zakāh, vasten gedurende de maand ramadan, en de pelgrimage naar Mekka. In andere woorden, islam is de naar buiten gerichte onderwerping en verschilt van īmān (geloof), hetgeen naar binnen gerichte onderwerping betekent. Dat onderscheid wordt ook erkend door al-Bukhāri, hoewel er wetenschappers zijn die beide begrippen als synoniem hanteren. Het tegenovergestelde van īmān is kufr, hetgeen ongeloof betekent. De meerderheid van de wetgeleerden en theologen zijn het erover eens dat moslims geen ongelovigen (kāfirs) worden door zich te vergissen in en te dwalen ten aanzien van de fundamenten van de religie (usūl al-dīn), dat wil zeggen handelen tegen de dogma’s ervan. Als een moslim zich vergist in iets anders dan een dogma en hij zijn opvatting kan rechtvaardigen door het voeren van bewijs (burhān), dan is hij gered (nājī). Zelfs als hij zijn mening baseert op een onjuist standpunt van een andere persoon (taqlīd) is hij nog steeds gered, tenminste volgens de mening van de meerderheid. Volgens een bepaalde opvatting is het moslims toegestaan om andere moslims kāfirs te noemen, bij wijze van vergelding voor dezelfde belediging.[qtip:1| Colin Turner, Islam without Allah? The Rise of Religious Externalism in Safavid Iran, (Routledge, 2000), pp. 8-10]

De verschillen tussen islam en īmān (geloof) zijn herhaaldelijk onderwerpen van discussie tussen islamitische wetenschappers geweest. Een groep vond dat zij precies hetzelfde inhouden, terwijl een andere groep heeft gezegd dat zij niet hetzelfde zijn, doch dat de één niet kan bestaan zonder de ander. Beide groepen hebben verschillende, op elkaar lijkende ideeën uitgesproken. Toch is er een subtiel verschil tussen de twee begrippen:

Islam is een voorkeur, terwijl geloof een overtuiging is. Anders gezegd, islam neemt de kant van de waarheid in beslag en houdt in onderwerping en gehoorzaamheid daaraan, terwijl geloof juist de aanvaarding en goedkeuring van de waarheid betekent. We kunnen zekere niet-religieuze mensen aantreffen, die de richtlijnen van de Koran krachtig steunen. Dat wil zeggen dat deze mensen, indien ze een gedeelte van de waarheid accepteren, in dat opzicht moslims zijn en “niet-religieuze moslims” kunnen worden genoemd. We kunnen ook zekere gelovigen zien die aan de richtlijnen van de Koran geen steun hebben verleend; zij steunden deze niet en werden derhalve “niet-islamitische gelovigen” genoemd.

Net zoals islam zonder geloof geen middel tot verlossing kan zijn, kan geloof zonder islam dat ook niet zijn. [qtip:2| Bediuzzaman, Letters, Ninth Letter, pp. 52-53]

[1] Colin Turner, Islam without Allah? The Rise of Religious Externalism in Safavid Iran, (Routledge, 2000), pp. 8-10.

[2]  Bediuzzaman, Letters, Ninth Letter, pp. 52-53.

Zoals het leven op aarde moeilijk is voor te stellen voor een baby die zich in de buik van zijn moeder bevindt, is het leven in het hiernamaals ook moeilijk voor te stellen voor iemand die op aarde leeft. De baby in de buik van zijn moeder heeft namelijk niets anders gezien dan de kleine holte waarin die leeft en heeft nooit het aardoppervlak, de hemel, de zon, de maan, de sterren enzovoorts gezien, evenals de mens op aarde de engelen, de zielen, het paradijs, de hel enzovoorts niet heeft gezien. Echter wil dit niet zeggen dat de aarde of het hiernamaals niet existeren omdat ze niet gezien worden.

Als eerst moet men weten dat een gelovige die gelooft in de zuilen van de Islam duivelse influisteringen kan krijgen. Het is belangrijk om te weten dat deze influisteringen er zijn voor de spirituele groei van de mens. Middels strijd tegen deze influisteringen, wordt het geloof gestabiliseerd. In de Dertiende Flits van de  Risale-i Nur legt de islamgeleerde Said Nursî uit dat een mens, in tegenstelling tot engelen en dieren, geen vast niveau bezit. Door onderwerping aan influisteringen of strijd tegen influisteringen kan een mens zakken tot het aller laagste niveau of reiken tot het aller hoogste niveau. Vanwege deze capaciteit is de mens ook de meest omvattende schepsel van ALLAH geworden.

Na deze voorkennis is dus duidelijk geworden dat een influistering omtrent één van de Islamitische zuilen niet voortkomt uit een zwak geloof. Deze worden ingefluisterd door de duivel en het is aan de mens om er strijd tegen te leveren. Middels kennis opdoen kunnen influisteringen weggewerkt worden. Aldus dienen influisteringen enigszins als motivatie tot het opdoen van kennis. Mochten de middelen om kennis op te doen niet beschikbaar zijn, dan horen de influisteringen genegeerd te worden middels overgave aan ALLAH. Zodoende kan men zelf inschatten hoezeer men zich onderworpen heeft aan ALLAH en Zijn geloof.

De door de islamgeleerde van deze eew geschreven boekenserie de Risale-i Nur is een grote aanrader voor het vinden van antwoorden op dergelijke vragen. Deze boeken zijn origineel in het Turks en Arabisch geschreven. Echter zijn er Engelse vertalingen van een aantal uit die reeks. Ook worden deze boeken vertaald naar het Nederlands. Inshaa’ALLAH gaat de 23’ste Flits – aangaande  Gods bestaan en Zijn eenheid – binnen twee tot drie weken gedrukt worden. Ook deze vertaling raden wij aan om twijfels omtrent de existentie van ALLAH weg te werken. Door een mail te zenden naar vragenenislam.com kunt u dat boek aanschaffen.

Wij hopen uw vraag hiermee beantwoord te hebben.

Het is geen probleem om je grote wassing te doen tijdens het vasten, als je maar geen water via je neus en mond binnenkrijgt. Onze moeders Hz. Aise en Ummu Seleme hebben ooit aangegeven dat onze Profeet (v.z.m.h.) in de Ramadan tijdens de dageraad de grote wassing heeft verricht (Buhârî, Vasten, 25). 

Net zoals dat een natte droom het vasten niet verbreekt, zo ook verbreekt onrein het vasten beginnen het vasten niet. Echter wordt er aangeraden dat zolang men geen belemmering kent om de grote wassing te doen, het het best is dit zo snel mogelijk te doen.

Verder is het niet gepast om te eten en drinken zonder de handen en mond te wassen wanneer men onrein is. Er is echter geen bezwaar op dat wanneer men onrein is maar wel zijn handen en mond heeft gewassen, zijn eten te eten.

Het geloof is een verlichting en een Goddelijke gift. Daarnaast is het geloof een wetenschap en een werkelijkheid welke bestudeerd hoort te worden. Er zijn twee wegen om ons geloof te versterken.

De eerste en voornaamste is de zuilen van het geloof bestuderen binnen de grenzen van de Qur´an en Soennah. Na studie hoort de daaruit verkregen kennis rondom Islamitische principes bewust nageleefd te worden.

De tweede is weldaden verrichten en zonden vermijden om het hart te reinigen en het ego te temmen opdat men verrijkt in de spirituele wereld.

De hedendaagse wereldse toestand echter heeft de tweede weg verzwaard. Daardoor is het uitermate belangrijk om werken te lezen welke het bewust geloven onderrichten. Daarbij is het tegenwoordig van belang om naast geloofswetenschappen ook natuurwetenschappen te bestuderen, want zoals geloofswetenschappen verlichting zijn voor het hart, zijn natuurwetenschappen verlichting voor het verstand. We kunnen zonder twijfel zeggen dat werken die deze beide wetenschappen onderrichten de reeks van de Risale-i Nur zijn. Uiteraard kan er ook gebruik gemaakt worden van boeken welke geschreven zijn door heilige geleerden zoals imam Gazali, imam Rabbani, imam Mawerdi en imam Koereyshî.

De voornaamste kwestie van een gelovige is het hoeden en versterken van zijn geloof. Als eerst hoort er waarde gehecht te worden aan Godsvrees om het geloof te hoeden. Binnen het fort van Godsvrees wordt het geloof beschermd. Als Godsvrees ontbreekt, staat een gelovige bloot aan het gevaar om elk moment zijn geloof te verliezen. Om het geloof te versterken, horen geloofswetenschappen herhaaldelijk gelezen en geanalyseerd te worden. Geloofskwesties zullen zintuigen niet beïnvloeden voordat ze het verstand gepasseerd hebben. Als eerst hoort het verstand tevreden gesteld te worden.

Bezinning is zeer belangrijk. De Qur’an vertelt over de profeet Ibrahim (v.z.m.h )en zijn bezinning waarmee hij zijn Heer had gevonden door de maan en sterren te aanschouwen. Middels bezinning zal het geloof verrijken. Om deze reden wordt het volgende overgeleverd in een Hadith: een uur bezinning staat hoger dan een jaar vrijwillige gebeden.

De omgeving heeft veel invloed op de mens. Zonden prenten ongeloof in bij een mens. Inprenting heeft veel invloed op de mens. Onbewust komt ongeloof op in de mens. Hierdoor horen omgevingen waar gezondigd worden zoveel mogelijk vermeden te worden. Openlijke onzedelijke zonden geven een valse inprenting over de non-existentie van het hiernamaals en Godsoordeel.

Om beschermd te worden van de negatieve effecten die voortvloeien uit deze inprenting, horen we omgevingen waar gezondigd wordt te ontwijken en te allen tijde het goede te bevelen en het kwade te mijden. Om negatieve effecten van een kwade inprenting te zuiveren, hoort er veel waarde gehecht te worden aan analyses omtrent het geloof en de verspreiding ervan. De eenheid tussen mensen die weldaden verrichten en Godvrees beschikken, hoort versterkt en vergroot te worden. Vanuit dit perspectief wordt de waarde van Djem’a (vereniging) ook helder zichtbaar. Zoals zonden ongeloof inprenten, prenten weldaden geloof in.

In deze situatie heb je twee opties:

1) scheiden: dit zal zowel jouw als zijn leven in de toekomst negatief beïnvloeden, of

2) proberen naar elkaar toe te groeien en samen meer tijd doorbrengen; dit zal de liefde tussen jullie vergroten.

De man is verantwoordelijk voor zijn vrouw. Hij hoort in geen geval zijn vrouw in een leegte te duwen; zeker niet wanneer ze geen kant op kan. Het leven bestaat niet enkel uit het wereldse leven. Omdat in het hiernamaals uw gezinsleven verder zal gaan, behoort men geduld te hebben voor de moeilijkheden die hij in het gezinsleven tegenkomt en behoren zij samen de eeuwige vrede in het hiernamaals te verdienen.

Trouwen is een belangrijke reden om beide partijen van zondes te weerhouden…

“…Zij zijn een gewaad voor u en gij zijt haar een gewaad.” [qtip:1 |El Bakara, 2:187]

De man en de vrouw behoren deze ondersteuning bewust te volbrengen. Dit vers is, net zoals op ieder vlak, een belangrijke leidraad:

“…En helpt elkander in deugdzaamheid en vroomheid maar helpt elkander niet in zonde en overtreding. En vreest Allah. Waarlijk, Allah is streng in het straffen.” [qtip:2 |El Maidah, 5:2]

Zowel de man als de vrouw zijn naar deze wereld gestuurd om, zoals de Koran het duidelijk maakt, te aanbidden; aanbidding is dan hoger in religieuze graad komen, binnen het aangegeven domein je leven leiden en uiteindelijk als iemand die de hemel verdient, de hemel ingaan. Om deze doelen te bereiken, behoren de echtparen elkaar te ondersteunen. Dit, zodat hun saamhorigheid niet met de dood eindigt, maar in het hiernamaals ook verder gaat…

“Hulde aan de echtgenoot die naar zijn echtgenote’s religie kijkt en nadoet; en om zijn eeuwige vriendin niet te verliezen, zich religieus opstelt.

Gelukkig is die vrouw, die naar haar man kijkt en om “laat me mijn eeuwige vriend niet kwijtraken” te kunnen realiseren, zich voor het geloof inzet.” [qtip:3| Said  Nursi, De Flitsen. 24ste Flits]

Op dit punt staan we voor één van de grootste wijsheden van het gezinsleven: volgens de overlevering van onze Profeet (v.z.m.h.), omdat deze wereld de akker van het hiernamaals is, is de rust en tevredenheid op deze wereld, enkel een pit… als deze pit voeding krijgt en deze groeit, zal zij een boom van vrede zijn en zal zij haar mooiste resultaat in het hiernamaals tonen. 

Net zoals de hemel vele malen verhevener is dan deze wereld, net zo zal de vrede en tevredenheid die zij in het hiernamaals zullen hebben, zoveel maal verhevener zijn dan zij op deze wereld hebben. 

We zullen Allah’s verkondiging hierover hieronder neerzetten:

“En verkondig aan degenen, die geloven en goede werken doen de blijde tijding, dat er tuinen (het paradijs) voor hen zijn, waardoorheen rivieren vloeien… En zij zullen er reine metgezellen hebben en zij zullen er vertoeven…” [qtip:4| El Bakara, 2:25]

“Reine metgezellen” hebben de geleerden voor de mannen uitgelegd als zeer schone vrouwen, en voor vrouwen uitgelegd als zeer schone mannen. Zeer schoon, zij zullen dus geen fysieke viezigheid kennen en ook geestelijk zullen ze geen ongemanierdheden, ongepaste eigenschappen hebben en zullen ze niet lastig in omgang zijn… Dus dé wijsheid van een gezin in dit leven is een verheven en eeuwig resultaat in het hiernamaals…

Beste zuster, 

Als moslimzijnde hoor je te weten dat geloven zoals het Christendom en Jodendom geloven waren van ALLAH. Voor Mohammed (v.z.m.h) zijn er plus minus 124000 profeten verschenen en gegaan. Profeten kwamen met wetten welke geschikt waren voor de tijd waarin zij leefden, tot de tijd waarin er een nieuwe profeet verscheen en met nieuwe wetten kwam welke geschikt waren voor de tijd en plaats van toen. Vanaf Adam tot aan Mohammed ging het zo door. Mohammed (v.z.m.h) was echter de laatste onder hen omdat de mensheid zijn volmaaktheid bereikt had, vanaf hem tot aan de dag des oordeels zou geen verandering meer nodig zijn. Mohammed (v.z.m.h) was toen gezonden met wetten die mee zullen gaan tot het einde der tijden. Als er een vraag in je opkomt zoals “Waarom waren de wetten van voorgane profeten niet universeel?” dan moet je in gedachte houden dat bijvoorbeeld de hedendaagse verkeerswetten 400 jaar geleden niet toegepast konden worden aangezien er niet zoiets als auto’s, bussen, vliegtuigen etc. bestonden. Het zou dan belachelijk zijn om 400 jaar geleden verkeerslichten en zebrapaden aan te leggen terwijl de mensheid toentertijd nog niet zo ontwikkeld was. Op een spirituele wijze geldt hetzelfde voor de profeten die voor Mohammed (v.z.m.h) verschenen. De ontwikkeling van de mensheid was nog niet zo ver om die wetten te kunnen bevatten en praktiseren.

Tevens is het erg gemakkelijk om geloven te analyseren en gebreken erin te treffen. Geloven buiten de Islam om bevatten vele onlogische, tegenstrijdige en onverklaarbare aspecten. Het geloof spreekt niet alleen het hart maar ook het verstand aan, deze twee moeten samengaan; anders kan men niet in iets geloven als er tegenstrijdigheden in bevinden. Het is zoiets als geloven dat er twee zonnen bestaan, terwijl alles en iedereen je duidelijk maakt dat er maar één zon is die om de aarde draait. Daarom kunnen zij die in andere religies geloven, mits zij nooit geconfonteerd zijn met de gebreken in hun geloven, nooit oprecht geloven in hun religie. De Islam daarentegen bevat noch tegenstrijdigheden, noch gebreken.

Een van de bewijzen dat Islam de ware religie is:

Kijk naar de laatste en grootste profeet van ALLAH. Vanaf zijn geboorte tot aan zijn overleiden is hij noch door vriend noch door vijand betrapt op één leugen. Zelfs na het verkondigen van zijn profeetschap noemden zijn grootste vijanden hem geen leugenaar, ze zeiden slechts dat hij waanideeën bezat, hoewel hij de intelligentste en meest nuchtere was. Een ongeletterde man die nog nooit iets gelezen of geschreven heeft, komt één keer met iets wat opeens meteen de gedichten en proza’s van de meest professionele poeten overtreft en 1500 jaar lang is er geen mens geweest die de capaciteit bezit om de woorden welke die ongeletterde man openbaarde te overtreffen. Mirakelen die hij toonde, zoals het splijten van de maan, werden door zijn grootste vijanden bevestigd. Aboe Djehl was zijn getuige toen hem gevraagd werd wie zijn getuige was wanneer die mirakel verkondigd werd. Kun jij je voorstellen dat jouw grootste vijand jouw getuige is van jouw mirakel? Toen ze Eboe Djehl erom vroegen, zei hij dat het hele abnormale magie was wat hij bezat, maar die mirakel kon hij niet verloochenen want hij was een ooggetuige van dat verheven mirakel. Zo had hij duizenden mirakelen die allen zijn profeetschap bevestigen.

Er is een Koran die Oethman ibni Afwaan (de schoonzoon van de profeet (v.z.m.h)) toebehoorde:

Wanneer we deze Koran pakken en gaan vergelijken met een vers gedrukte Qur’an uit de drukkerij, dan zien wij dat geen letter veranderd is. Dit toont ook aan, in tegenstelling tot overige religies, dat de Islam zuiver en onveranderd is gebleven; net zoals ALLAH beloofd heeft in de Qur’an.

Deze term wordt gebruikt voor Joden die met geheime organisaties de wereld beheren. Het heeft geen invloed op de Islam. 666 gebruiken ze als hun symbool. Zij hebben aangegeven dat ze iedereen volgen en dat ze iedereen onder controle hebben. Het punt waar wij op willen richten is het volgende.

Er zijn organisaties in deze wereld die door Joden zijn opgericht met als doel de wereld te regeren. Deze organisaties die de zionisten hebben opgericht moeten we niet groter maken in onze ogen dan dat ze werkelijk zijn. Maar elke moslim en moslima behoort materiële en geestelijke vooruitgang te boeken om ervoor te zorgen dat de daden van die organisaties geen effect hebben. 

Klik hier voor de oorbel antwoord

Beste broeder/zuster,

Het islamitische geloofsleer geeft aan dat je niet buiten de Islam treed na het plegen van zowel de kleine als de grote zondes, maar we horen twee punten van elkaar te onderscheiden.

-Het vertonen van spijt na het plegen van zondes.

-Niet vergiffenis vragen na het plegen van zondes, maar ermee gaan pronken.

Het moet duidelijk gemaakt worden wat er vervolgens uitgelegd wordt, niet gaat over het zonde plegen en diegene die pronkt met zijn zondes zonder spijt te hebben. Wat er vervolgens uitgelegd gaat worden gaat over mensen die zondes plegen en spijt hebben van hun zondes.

Wanneer een moslim zich niet houdt aan de geboden van Allah en zich niet weerhoudt van de verboden, dan begaat hij een zonde. Allah is de enige die beslist of iemand gestraft gaat worden of niet. Een uitspraak als “Een zondige die grote zonden verricht, zal zeker de hel ingaan” is dan ook niet gepast. Wanneer iemand vanwege zijn zondes om vergiffenis vraagt en als Allah dit accepteert, zal hij vergeven worden. Resultaat van geen vergiffenis vragen leidt naar de Hel.

Conclusie: Wanneer een moslim zich niet houdt aan de geboden en zich niet weerhoudt van de verboden, dan zal hij een zondige zijn maar geen ongelovige.

Na het lezen van deze woorden kunnen de volgende vragen ontstaan: Waarom test Allah de mensen op deze wereld? Waarom stelt Hij de mensen op de proef en waarom wilt Hij dat zij meditaties verrichten? Heeft Allah behoefte aan het testen van mensen en aan onze meditaties?

Allah heeft geen behoefte aan onze meditaties. Integendeel, wij hebben de behoefte om Hem te aanbidden.

Stelt u zich een dokter voor die zijn patiënt een recept geeft en zegt "U dient deze medicijnen te gebruiken". Kan de patiënt dit weigeren en zeggen "Beste dokter, welke baat zult u hebben wanneer ik deze medicijnen gebruik?"

Zoals we kunnen zien is dit een onnozele vraag net zoals de vraag "Waarom heeft Allah behoefte aan onze meditatie?"

Niet dokters, maar patiënten hebben de behoefte om medicijnen te gebruiken. Meditatie is net als medicijnen een behoefte voor de dienaar. Allah daarentegen heeft geen behoefte aan onze meditatie.

De geboden en verboden van Allah zijn voor het welzijn van de mens. Deze zijn een medicijn voor zijn spirituele gezondheid en vormen voor hem een bron van geluk.

Het zijn voornamelijk de niet-gelovige wetenschappers die tot de genoemde conclusie zijn gekomen. Hierdoor hebben vele mensen van andere godsdiensten bepaalde Islamitische elementen overgenomen.

Hij was een zelfstandige handelaar. Hij had op een dag al zijn stof op zijn schip geplaatst. Hij was afgereisd naar Indonesië en had zijn goederen daar geplaatst. Hij was daar verdergegaan met zijn handel. Zijn stof was van zeer goede kwaliteit. Op een dag was hij te laat op zijn werk aangekomen. De medewerkers hadden goed verdiend met de goederen die zij hadden verkocht. Hij was benieuwd en vroeg:

“Welke stof heb je verkocht?”

“Van deze stof mijnheer.”

“Voor hoeveel heb je per meter verkocht?”

“Voor tien muntstukken.”

“’Hoe kan dat?” vroeg hij zich af, “Hoe kan je iets dat vijf muntstukken waard is, verkopen voor tien muntstukken? Wij zijn in zijn recht gekomen. Als je hem ziet, zou je hem dan herkennen?”

De medewerker ging weg en had de klant gevonden en terug meegenomen. De klant was verbaasd. Hij kwam een dergelijk geval voor het eerst tegen. De klant vroeg: “Wat betekent dat, ‘laat je recht halal zijn’?”

Deze gebeurtenis ging snel ten ronde. Al snel bereikte zij het oor van de koning. De koning liet de handelaar naar zijn paleis komen. De koning vroeg: “Jouw handeling hebben we tot op heden noch gezien, noch gehoord. Waar komt dit vandaan?”

De handelaar antwoordde met: “Ik ben een moslim; Islam beveelt ons dergelijk te handelen. Wij waren in het recht van de klant gekomen. Op die wijze was verboden geld in mijn winst terecht gekomen. Ik heb enkel een fout gecorrigeerd.” De koning vroeg hierop vragen als: “Wat is de Islam, wat houdt het in om een moslim te zijn?”. De handelaar antwoordde deze vragen één voor één. De koning hoorde voor het eerst van een dergelijke religie. Al snel accepteerde hij de Islam. Daarop volgend werd ook snel het Indonesische volk Islamitisch.

De reden dat Indonesië –dat nu uit 250 miljoen mensen bestaat- Islamitisch is geworden, is vanwege vijf muntstukken. Er is enkel één daad verricht: leven volgens waar hij in gelooft, en de schoonheden die hij bezit met zijn omgeving delen. Wat eigenlijk zijn impact heeft gehad, was niet zijn woord, met zijn daad. [qtip:(1)|Mehmet Paksu]

Qibla betekent in het Arabisch ‘richting’. Wanneer de Moslims bidden, wordt er dus gedacht aan de Kabaa.

De Profeet (v.z.m.h.) bad vanuit Mekke richting Kabaa of direct richting Beyt’ul Makdis. Toen Hij (v.z.m.h.) emigreerde naar Medina, heeft Hij (v.z.m.h.) weer zeventien maanden richting Beyt’ul Makdis gebeden. Echter:

“Waarlijk, Wij zien uw aangezicht zich naar de hemel wenden, daarom zullen Wij u tot beheerder maken van de Qiblah, die u behaagt. Wend daarom uw aanaangezicht naar de Heilige Moskee en waar gij ook moogt zijn, wendt uw aangezicht daarheen.” [qtip:1 |El Bakara, 2: 144]

De fysieke vorm van welke richting de Qibla is, toont de Kabaa aan. De Islamitische geleerden zijn hierover in overeenstemming. Wanneer de Kabaa niet te zien is en wat dan de Qibla is, zijn er drie heersende perspectieven over. Volgens Imam Ebu Hanife is de Qibla richting de Kabaa. Wanneer een Moslim bidt, is het genoeg dat hij zich richt tot de Kabaa. Want wanneer een Moslim zich ver van de Kabaa bevindt, is het onmogelijk de Kabaa exact voor zich te hebben. 

Imam Shafi en Ahmed b. Hanbel staan achter het punt dat niet de richting van de Qibla, maar de Kabaa op zich de Qibla is en dus niet uitmaakt waar je bent, je altijd tot de Kabaa hoort te keren. Volgens deze geleerden wordt het gebed niet geaccepteerd zolang de Kabaa niet recht tegenover zich wordt genomen. Het derde perspectief van Imam Malik is in de kern hetzelfde als Imam Hanife’s perspectief. Volgens hem behoren de mensen die zich in Masjid Haram bevinden zich te richten tot de Kabaa; zij die zich in het Haram gebied en het gebied daarbuiten bevinden, behoren zich ook tot het Haram gebied te richten. 

Je richten tot de Qibla is een verplichting. Als er niet richting de Kabaa wordt gebeden, is het gebed niet geldig. Wanneer iemand tijdens het gebed zich afwendt van de Kabaa, daarvan is het gebed niet geldig. Wanneer het gezicht zich afwendt van de Kabaa, dan wordt dit als niet passend beschouwd, maar verbreekt dit het gebed niet. Wanneer men niet exact weet welke richting hij behoort te bidden, dan behoort hij dit eerst te onderzoeken. Na zijn onderzoek, behoort hij te bidden naar de richting wat hij als Qibla heeft vastgesteld. Wanneer in dit geval de richting fout is, is het gebed nog altijd geldig.

Alleen wanneer hij tijdens het gebed zich realiseert dat hij de verkeerde richting op bidt, dan behoort hij zich wel te houden aan de Qibla. Wanneer men zonder te onderzoeken bidt en erachter komt dat zijn richting niet klopt, dan behoort het gebed over gedaan te worden. Wanneer hij in een bewegend voertuig bidt, ook dan behoort hij zich aan de Qibla te houden; mocht het voertuig van richting veranderen, dan wordt het gebed niet verbroken. Wanneer zich een levensdreigende situatie voordoet (zoals een oorlog), dan is hij niet verplicht de Qibla aan te houden. Het maakt hierbij niet uit welke richting hij bidt, het gebed wordt geaccepteerd.

Er zijn ook gevallen waarbij het niet verplicht is de Qibla aan te houden, maar het Soennah is dit wel te doen. Wanneer iemand buiten het gebed om smeekbeden verricht, wanneer er tijdens de Hadj de Ihram wordt verricht, wanneer er stenen worden gegooid, behoort met zich tot de Qibla te richten. Wanneer een dode wordt begraven, behoort zijn gezicht richting de Qibla gericht te zijn. Wanneer een dier wordt geslacht, wordt het richting de Qiblah gekeerd. Wanneer een Moslim tijdens zijn smeekbeden en daden zich tot Allah richt, toont dat aan dat de Moslim Allah’s tevredenheid wilt bereiken. Zo ook behoort men zich tijdens sommige daden zich van de Qiblah af te keren. De Profeet (v.z.m.h.) maakt met “Wanneer iemand naar het toilet gaat, laat hem dan de Qiblah noch voor zich, noch achter zich nemen. Laat hem naar het Oosten of het Westen van Medina keren.” (Nesai) duidelijk dat wanneer iemand niet nette dingen zal doen, zich niet tot de Qibla hoort te richten.

Hoewel de geleerden accepteren dat Allah’s daden niet gekoppeld kunnen worden aan een specifieke reden, hebben zij zich toch gefocust op de wijsheden van de existentie van één Qibla en het veranderen van de richting van de Qibla. Één van de belangrijkste wijsheden dat er één Qibla is, is de eenheid onder de Moslims. Zodoende zorgt één Qibla ervoor dat de onderlinge onenigheid opgeheven wordt en er in saamhorigheid hun smeekbeden verricht worden; om deze reden is er één Qibla aangewezen en is er bevolen zich hiernaar te richten. Dat de Qibla als Beyt’ul Makdis was gekozen, was om de gelovigen van de ongelovigen te scheiden. De reden dat de Qibla later is gewijzigd, is zoals het volgende vers al duidelijk maakt:

“Wij bepaalden de Qiblah, die gij volgdet slechts, opdat Wij hem, die de gezant van Allah volgt, onderscheiden van degene die hem de rug toekeert.” [qtip:2|El Bakara, 2:143] om de joden van de Moslims te onderscheiden. 

De Getuigenis, ofwel de Shahadah, is met zowel tong als hart getuigen dat er slechts 1 God bestaat: ALLAH, en getuigen dat Mohammed Zijn profeet is. Hier hoort men minstens zo zeker van te zijn als dat men zeker is dat de zon bestaat.

De Salaat is een gebed dat 5 keer per dag tijdens bepaalde tijdstippen verricht hoort te worden. Naast deze dagelijkse gebeden is er een wekelijks vrijdaggebed en zijn er 2 jaarlijkse feestgebeden die gezamenlijk verricht horen te worden.

De Salaat is een Godsdienstoefening die op de mooiste wijze het dienaarschap tegenover de Schepper toont. Gedurende de Salaat proeft een moslim het spirituele genot dat men ervaart door het dienen van ALLAH, hij ontdoet zich van wereldse zaken en ondergaat een spirituele bloei.

De rituele wassing, welke “Woedhoe” genoemd wordt, hoort men eerst te halen voordat de Salaat verricht kan worden. Met deze wassing horen de handen, de armen met de ellebogen, het gezicht en de voeten gewassen te worden.

Daarbij is het een vereiste dat de kleren en de plek waar gebeden gaat worden, rein zijn.

De Salaat bezorgt een verantwoordelijkheidsgevoel in het hart en hoedt een persoon jegens kwaadheden en zonden. Het zorgt ervoor dat men zijn gevoelens onder controle krijgt, waardoor kwaadheden worden gehinderd en het karakter zich ontwikkelt.

ALLAH beveelt het volgende: “Verricht de Salaat op een volmaakte wijze, waarlijk de Salaat hoedt voor onkuisheden en kwaadheden.” (Ankebut:45)

Het gebouw waarin moslims bijeenkomen om gebeden te verrichten, noemt men Moskee of Mesdjied. Tevens zijn deze plaatsen bedoeld om kennis te vergaren; er worden onderwezen omtrent zaken die betrekking hebben met het Islamitische ethiek en geloofskwesties.

Als het tijd is voor een bepaalde Salaat wordt er Adhaan gereciteerd. De Adhaan is een oproep tot het gebed. Hoge minaretten die zich naast moskeen bevinden zijn bedoeld voor de oproepers zodat hun stemmen goed hoorbaar zijn voor het volk.

In de moskee kan de Salaat zowel individueel verricht worden als gezamenlijk, geleid door een imam of aangewezen persoon. Echter kunnen vrijdaggebeden en feestgebeden slechts gezamenlijk verricht worden.

Supplicaties worden persoonlijk verricht. Vergiffenisbeden kunnen zonder tussenpersoon, rechtstreeks gericht naar ALLAH, verricht worden.Degene die het volk in hun Godsdienstoefeningen leidt, noemt men “imam”. De plek waar de imam de Salaat leidt, noemt men “mihrab”. De plek waar de imam predikt noemt men “Koersoe” ofwel preekstoel en de plaats waar de imam tijdens vrijdaggebeden en feestgebeden een Khoetbah houdt, noemt men “minber”.

De vasten: elk jaar tijdens de maand Ramadan hoort er gevast te worden. De vasten gaat voor ingang van het ochtendgebed van start en duurt tot het avondgebed. Gedurende de vasten dient men zich te onthouden van eten, drinken en fysieke handelingen met de levenspartner.

De vasten temt het ego en versterkt de controle van de mens. Hierdoor wordt de weerstand tegen verleidingen versterkt. ALLAH beveelt het volgende in de Qur’an hierover: “O gelovigen! De vasten is jullie, zoals degenen voor jullie, verplicht gesteld; opdat jullie vroom worden.” (Baqarah; 183)

De vasten is een onderrichting van de ziel tot het weerhouden van kwaadheden en het ontwikkelen van liefde, barmhartigheid en genade. Bovendien, zoals bevestigd door geneeskunde, bevat de vasten vele voordelen voor de gezondheid van het menselijke lichaam.

De profeet (v.z.m.h) verkondigde hier ook het volgende over: “voer de vasten uit, opdat jullie gezondheid verkrijgen.”

De Zakaat (aalmoezen) is een jaarlijkse Godsdienstoefening die uitgevoerd kan worden door mensen met voldoende bezit. Degene die een jaar lang bepaalde bezittingen behoudt, behoort een veertigste deel ervan af te staan aan behoeftigen. De Zakaat is een sociaal hulpbiedend systeem dat zorgt voor contact tussen de rijkere en armere klasse.

De Zakaat hoedt rijken tegen overdreven materialisme, weerhoudt armen van haat tegenover rijken en bezorgt wederzijdse liefde en respect tussen beide klassen. Op deze wijze speelt deze Godsdienstoefening een grote rol in de vrede en veiligheid binnen de samenleving.

De Hadj (bedevaart) is een Godsdienstoefening welke verplicht is gesteld voor gezonde moslims met genoeg rijkdom om minstens eenmaal in hun leven in een bepaalde tijd de “Wakfe” te verrichten in Arafat en de Kabah te bezoeken. Met deze Godsdienstoefening draagt iedereen hetzelfde kledij, ongeacht de klasse verschillen, en doet men de dag des oordeels gedenken.

De Hadj is een reden voor gelovigen om op een oprechte wijze zich te wenden tot ALLAH en te smeken voor vergiffenis. Het bezichtigen van heilige gebieden bezorgen spirituele enthousiasme en versterken de band met het geloof.

De Hadj is een Godsdienstoefening welke allerlei verschillende volkeren met verschillende achtergronden bijeenbrengt, met slechts 1 unaniem doel: de tevredenheid van ALLAH winnen. Op sociale punt dient het als een congres tussen volkeren.

Het is te zien dat Islamitische Godsdienstoefeningen de persoon weerhouden van kwaadheden, het karakter ontwikkelen naar het goede en leiden naar volmaaktheid. Eveneens zorgt het ook voor orde in de maatschappij.

De Risale-i Nur is een boekenreeks die geschreven is door de Islamitische geleerde Said Nursî. Strokend met positieve wetenschappen, worden Qur’anische waarheden uiteengezet en bewezen in deze reeks.

De drie belangrijkste vragen van de mens “Wat ben ik? Waar kom ik vandaan? Waar zal ik eindigen?” worden in een aantrekkelijke en originele stijl op een zeer heldere en doorslaggevende wijze beantwoord. De ziel en het verstand worden verlicht en tevreden gesteld dankzij de Risale-i Nur. De lastigste vragen worden beantwoord en twijfels die deze eeuw teweegbrengen omtrent het geloof worden weggewerkt. Onderwerpen waarover geleerden eeuwen discussieerden, worden opgelost in de Risale-i Nur. Daarenboven wordt het voornoemde volledig uitgevoerd op een originele wijze die niet eerder gezien is.

Het doel van de Risale-i Nur is het geloof van gelovigen redden en versterken, en zij die behoeftig zijn aan het geloof overtuiging schenken. De Risale-i Nur daagt de wereld uit om haar conclusies tegen te spreken en beweert de koppigste atheïsten en filosofen te hebben laten zwijgen. Ondanks deze gewaagde beweringen, is er tot op heden niet één tegenstrever geweest die ook maar één uiteengezette geloofswaarheid in de Risale-i Nur heeft kunnen tegenspreken.

Het bovengenoemde zou een gelovige genoeg reden geven om de Risale-i Nur te lezen. Gedurende deze verwarrende tijden waarin de mensheid op zoek is naar zekerheid, biedt de Risale-i Nur een houvast aan de mensen die krachtig genoeg is om men een onwrikbare overtuiging te schenken waar geen betwistende filosofie of theorie tegen op kan. Doorslaggevende argumenten worden geleverd aan alle soorten areligieuze argumentaties. Aldus, als u verlost wil worden van twijfels aangaande geloofswaarheden, het Godsbestaan, de Qur’an, het profeetschap van Mohammed en overige profeten, het lot of dergelijke onderwerpen meer, dan zijn wij er absoluut van overtuigd dat de Risale-i Nur het antwoord voor u is. Het nut van de Risale-i Nur is uiteindelijk niet te verwoorden, het moet gelezen worden zodat het gevoeld kan worden.

Enkele broeders en zusters zijn hard bezig met het vertalen van de Risale-i Nur. Momenteel zijn er nog niet veel boeken naar het Nederlands vertaald. Slechts een paar kleine boekjes zijn momenteel verkrijgbaar via enkele sites. Degenen die de Engelse taal beheersen, raden we aan om de Engelse versies te lezen, totdat de Nederlandse versies ook verschijnen.

We hopen dat u smeekbeden verricht voor de vertalers van de Risale-i Nur, opdat ALLAH hen helpt met het vertalen en de grote behoefte naar geloof in Nederland enigszins kan worden beantwoord.

Beste broeder/zuster,

Volgens de Islam zijn moppen niet haram (niet verboden), tenzij er aspecten in de moppen voorkomen die tegen de islam zijn.  

Dus moppen met aspecten tegen de Islam zijn haram.

Dit onderwerp heeft veel aspecten. Wij zullen enkele hieronder behandelen.

Het ware geloof kan niet tegen de wetenschap zijn

Als we het over het geloof hebben dan komen er  twee verschillende termen naar voren. “ Het ware geloof” en “superstitie”. Superstitie is een onzinnig bijgeloof dat door eigen verbeeldingen van de mens of door het reformeren van het ware geloof te voorschijn komt. Het ware geloof is een dichtwerk van de geboden en verboden van Allah die het heelal met zijn kracht creëert en met zijn wijsheid en kennis ordent, de aarde voor de mens een wieg en de zon een lamp maakt, het land met bloemen en de hemel met sterren optuigt.

Het ware boek is een decreet van Allah, en het heelal een creatie en eigendom van Hem. Daarom wordt dit universum ook wel “ het universum boek” genoemd. Elke branche van de wetenschap is een tafsir en verklaring van een pagina, een zin of een punt uit dit “universum boek”. Het menselijk lichaam is enkel een woord uit dit boek. Voor elk orgaan van de mens is er tal van boeken geschreven. De tand is een letter waar er een overvloed aan experimenten en scripties (verhandelingen) van zijn gemaakt. Elk atoom en elk cel symboliseren een punt uit dit “universum boek”. De verklaringen van elke stuk van het “universum boek” is ontwikkeld als een apart branche van de wetenschap. Daarom kan de wetenschap die de wijsheden achter het universum en verborgen schoonheden aan het licht brengt niet worden gezien als iets tegenstrijdig met het woord van Allah.

Sommige kringen zien elke ontdekking van de wetenschap als een overwinning op het geloof. Die overwinning kan echter alleen gelden voor een superstitie die de wetenschap ontkent. óf het kan beschouwd worden als een overwinning van het verstand op de Kerk (Rooms-Katholieke) die eeuwen lang Europa weerhield van de wetenschap en Galileo Galilei naar de inquisitie stuurde omdat hij zei dat de wereld om de zon draait.  Een moslim daarentegen ziet een dergelijke ontdekking als een oplossing van het mysterie van het universum, dat “het boek der schepping” is. Weer ziet een moslim alle pracht van de beschaving als een vrucht van het menselijke denkvermogen en beschouwd dit als een resultaat van de aan de mens gegeven vermogen en aangeboden mogelijkheden. Zoals Allah het maken van honing aan de bij inspireert en de koe een melkfabriek maakt zo laat Hij ook het menselijke verstand dergelijke vruchten afgeven, denkt een moslim. Telkens als er nieuwe ontdekking worden gedaan, wordt zijn verbazing en verwondering over de kennis en wijsheid van Allah veel groter en zegt hij: “Mashallah”.

De branches van het geloof en de wetenschap

De natuurwetenschappen spreken zich uit over door een goddelijke kracht gecreëerd universum. Het geloof laat de mens kennis maken met de Schepper. Zoals natuurwetenschappen bewijzen dat heel het bestaan een functie heeft,  zo laat het geloof weten dat de mens niet een dwaling is en stelt zijn taak vast als “ godsdienstoefening”(ibadah). De natuurwetenschappen behandelen het lichaam door elk fijn deel te analyseren en het geloof spreekt tegen de ziel die zich in dat lichaam bevind. Bijvoorbeeld, natuurwetenschappen onderzoeken hoe het oog werkt en het geloof leert waarnaar het oog wel en waarnaar niet mag worden gekeken.

De Koran is niet een natuurwetenschappelijk boek, maar een goddelijk decreet die mensen de juiste pad op leidt en hen uitnodigt tot dienaarschap. Dit is dan ook de reden waarvoor in koranische verzen enkel impliciet word verwezen naar natuurwetenschappelijke kwesties. Als er in dat goddelijke voorschrift expliciet werd verwezen naar hedendaagse wetenschap, dan zou eeuwen lang dit niet word begrepen door mensen, wellicht zelfs worden ontkent. Dit zou anders een barrière zijn voor de goddelijke uitnodiging, bevel en waarschuwing.

In de koran, die de laatste en meest excellente is van de “haq boeken”(boeken die door goddelijke openbaring zijn neergezonden ), is er geen enkel verbod die mensen van de wetenschap weerhoudt. Laat staan dat er geen verwijzing is naar het feit dat er naar de maan zal worden gereisd, dat er vliegtuigen zullen worden gemaakt en dat elektriciteit zal worden ontdekt. Aldus worden alle ontdekkingen en uitvindingen die worden gedaan tot aan de dag des oordeels niet duidelijk vertelt in Koran, omdat het niet direct een verbinding heeft met het geloof.

Het psychologische gedeelte van dit onderwerp

Voor zover we zien zijn de mensen die de discussie voortzetten over of het geloof wel of niet samen kan met wetenschap en kennis, over het algemeen personen die de dood willen vergeten, het hiernamaals niet willen herinneren en afstand willen nemen van godsdienstoefening.

Je vraagt aan één van hen het volgende:

 -“Elk gunst wilt zijn dank toch, of niet?”

-”Ja”, wordt beantwoord.

Je gaat verder:

-“Het niet bedanken voor de gunst is ondankbaarheid, toch?”

Weer wordt er op dezelfde manier beantwoord.

- “Natuurlijk”

- “In dat geval... Zou er dan geen dankbetuiging moeten worden geuit naar Allah, die jou op een aardbol waarvan de snelheid tienduizend kilometer per uur is al jaren laat reizen en jouw bloed bij elk ademhaling verschoont. Allah, die jouw ziel met een verstand, geheugen en emoties en je lichaam met handen, voeten en organen heeft uitgerust? Zouden we dan niet godsdienstoefening moeten uitvoeren?”

Diegene raakt in de war na deze vraag en stelt een vraag die helemaal niets te maken heeft met onderwerp.

-“Zeg eens, is kunstmatige inseminatie volgens jullie geloof toegestaan?”

Op deze manier wil hij afdwalen van het onderwerp, alsof zijn dankbaarheidschuld aan Allah en zijn plicht om godsdienstoefening uit te voeren komt te vervallen als wij geen antwoord kunnen geven op deze vraag.

Deze psychologie ligt vaak onder de discussie of het geloof wel of niet tegenstrijdig is met wetenschap en kennis. Ik zeg vaak, want er zijn ook mensen, alhoewel heel weinig, die dergelijke vragen stellen omdat ze het daadwerkelijk willen leren.

De mogelijkheid dat mensen het goede van het kwade, de waarheid van de leugen kunnen scheiden, is vanaf de puberteit. Allah (de Verhevene) laat kinderen hun daden niet veratnwoorden bij de vlakte van wederopstanding. De plichten zoals het gebed en het vasten worden gevraagd vanaf de puberteit. Dus de verantwoording begint vanaf de puberteit.

Vanaf dat moment schrijven de Hafaza engelen de goede daden aan de rechterkant en de slechte daden aan de linkerkant. Dit doen ze een hele leven lang van elk mens. Vanaf dat moment moet men gaan bidden(en andere plichten) en dat is dus de pubertijd.

De pubertijd is tussen 12 en 15 jaar. De puberteit van een persoon staat niet vast. Bij een jongen kan de puberteit beginnen tussen de 12 en 15 jaar en bij een meisje kan dit beginnen tussen de 9 en 15 jaar. Als een dame niet weet wanneer zij haar puberteit heeft gehad, kan ze rekenen vanaf 12 jaar.

Vanaf de eerste zaadlozing bij een jongen en de eerste menstruatie bij een meisje, wordt elke verantwoording in het dadenschrift geschreven als “voldaan” of “niet voldaan”.

Om je îmân te versterken, is het ten eerste belangrijk dat je de vijf dagelijkse verplicht gestelde gebeden verricht. Iemand die de geboden van ALLAH nalaat, zal automatisch spiritueel gezien eronder lijden. Net zoals je fysieke lichaam voeding nodig heeft om te kunnen overleven, heeft ook je ziel voeding nodig om in leven te blijven. Gebeden dienen als voeding voor de ziel en als die niet gevoedt wordt, zal die langzaamaan uitsterven.

Ongeduld tonen jegens calamiteiten waar je mee te kampen krijgt, is schadelijk voor jezelf. Calamiteiten worden je gegeven om je zonden te reinigen en je te ontwikkelen. Echter worden je zonden niet gereinigd wanneer je met ongeduld reageert op een calamiteit. Ook ontwikkel je jezelf op een negatieve wijze door je ongeduld. Niemand buiten jezelf om wordt geschaad wanneer je ongeduld toont jegens een calamiteit en hopeloosheid is één van de vallen van de duivel waar je dan uiteindelijk in zult vallen. De barmhartigheid van ALLAH is eindeloos, mits jij je hoop niet opgeeft, kun jij te allen tijde wenden tot zijn barmhartigheid. Ongeduld leidt tot hopeloosheid en hopeloosheid leidt tot opgeven. Geen mens op aarde krijgt met een probleem te maken die te zwaar is om te overwinnen voor diegene. Iedereen wordt belast met hetgeen die dragen kan. Voor jou zijn dus de problemen die je ervaart duldbaar, echter moet jij degene zijn die standvastig blijft en doorzet. Iedereen wordt op zijn eigen manier getest en het is aan de mens om te laten zien hoe loyaal diegene is tegenover ALLAH.

Er zijn vele manieren om je îmân te versterken. Als je goed kijkt naar de schepping zie je een eenheid. Denk aan de atomen in jouw lichaam. Een ieder atoom waar jij uit bestaat, is doof, stom en blind. Daarentegen komen die miljarden atomen bijeen en vormen jouw lichaam door op een perfect geordende manier samen te werken, hoewel ze niet kunnen communiceren, zien, denken, horen etc. Ze houden zich aan wetten, wat atheïsten als natuurwetten bestempelen, en verrichten taken waar de grootste genieën nog versteld van staan. Houden deze atomen zich zomaar aan wetten? Doen ze zomaar hun uiterste best om jou in leven te houden? Hebben ze niets beters te doen dat ze zomaar uit het niets zich aan wetten gaan houden die uit de lucht zijn komen vallen? Of is het logisch om te zeggen dat deze wetten niet uit de lucht zijn komen vallen maar de Alwijze Almachtige toebehoren. Zijn de verkeerswetten die het verkeer regelen zomaar uit het niets ontstaan? Of is er iemand geweest die deze wetten heeft samengesteld en in werking heeft gezet? De verkeerswetten zijn niets in vergelijking met “natuurwetten”, welke miljarden malen doordachter zijn, maar niemand heeft deze natuurwetten samengesteld en in werking gezet?

Je ziet een duidelijke eenheid in de schepping. Bijvoorbeeld, jij bent een mens en hebt behoeftes. Je oog heeft de behoefte om mooie dingen te bezichtigen. Je neus heeft de behoefte om aangename geuren te ruiken. Je tong heeft de behoefte om lekkere dingen te proeven. Je lichaam heeft de behoefte aan voeding. Denk dan nu aan een appelboom. Een appelboom ontstaat vanuit een pit; een stuk hout ter grootte van het puntje van je pink. Dit stukje hout bezit een programma dat kan uitbloeien tot een appelboom door gebruik te maken van aarde, neerslag en de zon. Vervolgens schenkt dat stukje hout ons een appel via die boom, een appel wiens kleur je oog streelt, wiens geur je neus streelt, wiens smaak je tong streelt en wiens vitaminen je lichaam voeden. Bezit dat stukje hout de kennis om zich tot boom te vormen middels gebruik van de zon, neerslag en de aarde? En kent het jou en jouw behoeftes, dat het jou een appel schenkt met de kleur, geur, smaak en voeding waar jij behoefte aan hebt? Of is het nou logisch om te zeggen dat Degene Die de zon, aarde en neerslag geschapen heeft, dat pitje geschapen heeft, evenals jou met al jouw behoeftes. Zit hier niet een duidelijke eenheid?

Of kijk naar dieren. Neem bijvoorbeeld een koe. Elke koe graast en geeft melk, doet niets anders. Waarom is er nooit een koe die iets anders doet dan grazen en melk geven? Je ziet dat geen één koe zich waagt om buiten Gods wetten te treden. Wederom zien wij hier weer een duidelijke eenheid. Daarnaast, omdat die koe zich aan ALLAH’s wetten houdt, verricht zij taken die een koe nooit zou kunnen verrichten en is in staat om voor ons gras om te zetten tot melk. Welke genie of wetenschapper zou van gras melk kunnen produceren?

Zo kun je de hele schepping analyseren en maar tot één conclusie komen: Lâ-ilahe-iellALLAH.

Wanneer je de schepping aanschouwt, zie je dat geen enkel schepsel voor niets bestaat. Elk schepsel houdt zich aan de wetten van ALLAH. Nu ben jij hier op aarde als mens, het eervolle schepsel van ALLAH, en jij hebt van ALLAH de eer gekregen om je op een bewuste wijze te houden aan Zijn wetten. In tegenstelling tot de rest van de schepselen, die zich onbewust aan ALLAH’s wetten houden, kunt jij met je verstand en bewustzijn zelf er voor kiezen om bezinnend en het bestaan begrijpend Zijn wetten te volgen. Alleen om deze reden horen wij Hem onophoudelijk te danken.

Het doel van de schepping is ALLAH leren kennen. Elk schepsel vertelt ons iets over onze Schepper. Van nature is de mens geschapen om zich te binden met iets eeuwigs. Zelfs de grootste atheïst zul je uitspraken zien doen zoals “ik wil voor eeuwig bij je zijn” of “ik houd van je voor eeuwig en altijd” etc. Dus ieder mens bezit een liefde voor het eeuwige. Niets in het bestaan bezit iets waar die niets mee kan en het liefdesgevoel van de mens is gegeven om te wenden naar de Eeuwige, en dat is er maar één. De mens maakt echter misbruik van dat verheven gevoel en verkwist dat aan vergankelijke schepselen. Vervolgens heeft de mens ook nog het lef om te klagen over pijn, terwijl die mens zelf misbruik maakt van zijn gevoelens en deze gevoelens wendt naar schepselen waar die niet voor bedoeld zijn.

Hier zijn zeer veel redenen voor. De belangrijkste reden is, omdat de islam ons de Schepper van het Universum, Allah (cc), op de correcte manier doet leren kennen. Dit betekent op zijn beurt dat de Islam het geloof is dat van Allah (cc) komt. In alle andere geloven zien we dat er naast God andere creaties worden geplaatst. Daarentegen is het basisprincipe binnen de Islam tawhid; dus dat er geen andere God is dan Allah en dat alle creaties Zijn schepselen zijn. Hij heeft noch een kind, noch een partner, noch is er iets of iemand gelijk aan Hem.

De Islam herbergt alle fundamenten om de mensheid tot een staat van volwassenheid en ons in zaligheid en veiligheid te brengen. De islam brengt alle individuen die zich vastbinden aan dit geloof van verlichting naar zaligheid en van zaligheid naar volwassenheid. De Islam acht het beschermen van het leven zeer essentieel en straft allen die de orde en veiligheid van de maatschappij in gevaar brengt met harde straffen. De islam draagt eenheid en saamhorigheid, behulpzaamheid en het delen met elkaar op. Ons geloof beschermt de gemeenschap van terrorisme en anarchie.

De islam legt ieder moment goede moraliteit op aan de mensheid. De Islam leert de mensheid dat hij duizenden voordelen voor ons heeft, zowel fysiek als mentaal. 

De godsdienst Islam heeft zijn beginselen in de wetenschap en wijsheid, en leidt allen die voor zichzelf kunnen denken, weliswaar door (deels) eigen inbreng, naar zaligheid en weldaad. Ignorantie (onwetendheid) wordt in de Islam gezien als grootste vijand; de mensheid wordt aangespoord naar bezinning. Om te begrijpen wat voor grote barmhartigheid de Islam is voor de mensheid, zullen we de tijd voor en na de Gelukzalige Eeuw (de eeuw van onze Profeet (v.z.m.h.) goed moeten bekijken.

Beste Sadia,

Het antwoord op je vraag staat in de laatste alinea van het onderstaande artikel.

/wat-de-beginleeftijd-van-hoofddoek-dragen

Tevens raden we je aan het volgende artikel te lezen om zo het belang en waarde van de versluiering beter te begrijpen.

/uiteenzetting-over-de-versluiering

Deze vraag is op verschillende manieren beantwoord. Sommigen zeggen dat iedere persoon die gelooft in Mohammed als profeet tot de islamitische gemeenschap (millah al-Islām) behoort. De Qarāmiten beweren dat iedere persoon die zegt: “Er is geen god behalve God, en Mohammed is de Profeet van God” een moslim is. Weer anderen zeggen, dat elke persoon die gelooft in de vijf gebeden en deze uitvoert met het gezicht gewend richting Mekka een moslim is.

Naar onze mening is iemand een moslim als hij gelooft in de zes pilaren van het geloof, totdat hij een van deze pilaren ontkent. Dat betekent, dat een persoon een moslim is,

-indien hij gelooft in de geschapenheid van het heelal, de Eenheid, de Eeuwigheid, de Rechtvaardigheid en de Wijsheid van zijn Schepper;

-indien hij geen anderen als gelijkwaardig aan God beschouwt noch enige eigenschap van Hem ontkent;

-indien hij gelooft in het profeetschap en de missie van alle profeten en in de waarheid van het profeetschap van Mohammed, zowel in zijn boodschap voor de hele wereld;

-indien hij gelooft in zijn lessen en in de Koran als de bron van goddelijke openbaring;

-en tenslotte indien hij gelooft in de verplichting van de vijf gebeden, in het geven van zakāh, in het vasten in de maand ramadan, en in de pelgrimage naar Mekka.[qtip:1| Abdulqahir al-Baghdadi, Usūl al-Din, pp. 248-52; al-Farq bayn al-Firaq, pp. 12-14; Aghnides, Islamic Theories of Finance, pp. 135-38]

We moeten niet vergeten dat geloof (īmān) een licht is dat ontstaat door de gedetailleerde bevestiging van alle essentiële religieuze zaken die door de Profeet, en door de rest in het algemeen, zijn gebracht. Het onvermogen om iets duidelijk tot uiting te brengen betekent niet dat dat ‘iets’ niet bestaat. De tong is meestal niet in staat om de subtiele dingen die de geest ontvangt te interpreteren. Dienovereenkomstig kan het intellect de verborgen geheimen van het bewustzijn niet weerspiegelen en bespiegelen, dus hoe zou dat intellect deze dan kunnen interpreteren? Ter vergelijking: iemand kan vaststellen wanneer een eenvoudig mens wel of niet gelooft door hem daarover te bevragen en een verklaring te zoeken. Je kan hem zowel op positieve als op negatieve wijze ondervragen, als je zegt: “Is het mogelijk volgens jouw eenvoudige denkwijze dat de Schepper, in de greep van Wiens Macht alle zes aspecten van de wereld zich bevinden, slechts op een plaats aanwezig moet zijn?” Als hij negatief antwoordt, dan is het feit dat Allah Zich buiten de beperkingen van tijd en ruimte bevindt stevig verankerd in zijn bewustzijn en dat is toereikend voor hem. We kunnen op dezelfde wijze andere voorbeelden noemen.[qtip:2| Bediuzzaman, Said Nursi, Signs of Miraculousness: The Inimitability of the Qur’an’s Conciseness. Vertaald door Shukran Wahide, (Istanbul: Sozler Publications, 2007), pp. 37-38]

Volgens sommige wetenschappers is de persoon die al het bovenstaande in acht neemt een moslim. Daaraan toegevoegd kan worden, dat als zo’n persoon afziet van alle vormen van onrechtzinnigheid (bidʿah) die wijzen op een bepaalde mate van ongeloof, hij als een Soennietische moslim beschouwd kan worden.

Indien hij daarentegen onrechtzinnigheden begaat, zijn er twee mogelijkheden.

(1) De onrechtzinnigheid is van het soort dat wordt begaan door de Bātiniten, Bayāniten, Mugiriten, Mansuriten, Janāhiten, Sabbābiten, Khattābiten (onderafdelingen van de Rāfiditen), de Hulūliten, diegenen die geloven in de transmigratie van zielen, de Maymuniten of Yaziditen (beide onderafdelingen van Khārijiten), de Hāititen of Himāriten (onderafdelingen van de Qadariten). Of de onrechtzinnigheid bestaat uit het verbieden van datgene dat de Koran met name toestaat, of vice versa: in zulke gevallen behoort het individu niet tot de islamitische gemeenschap (millah al-islam).

(2) De onrechtzinnigheid is van het soort dat wordt begaan door een gedeelte van de Khārijiten, Najjāriten, Jahmiten, Dirāriten en Mujassimiten. In deze gevallen wordt het individu in bepaalde opzichten als moslim beschouwd, maar niet als een onderdeel van de islamitische gemeenschap geaccepteerd. Hij wordt bijvoorbeeld net als andere moslims begraven op een islamitische begraafplaats, ontvangt een aandeel in de oorlogsbuit en mag een moskee binnengaan om daar te bidden. Het is echter een soennitische moslim niet toegestaan om voor zijn dode lichaam te bidden, om te bidden onder zijn leiding (al-salāh khalfahū), noch om zijn offer te eten. Noch kan een soennitische moslim trouwen met vrouwen van die sekte of een dergelijke onrechtzinnige een soennitische vrouw ten huwelijk aanbieden. Kortom, er vormen zich in dergelijke situaties drie islamitische klassen: de moslims die soennitisch zijn, de moslims die gewoon islamieten zijn, en tenslotte de moslims die wel in naam moslims zijn maar niet in werkelijkheid, zoals de Maymuniten en de Hulūliten.

De reden waarom sommige moslims als onrechtzinnig worden beschouwd is niet omdat zij in hun praktische geloofstoepassing of in hun theorie van fiqh verschillen; de ahl al-sunnah scholen vertonen onderling immers ook verschillen. Het is voornamelijk het gevolg van het feit dat er verschillen bestaan ten aanzien van theologische en politieke kwesties, want dat zijn de principiële zaken geweest die ooit tot hun afscheiding van het grote geheel van de islamitische gemeenschap hebben geleid.[qtip:3| Abdulqahir al-Baghdadi (429/), Usūl al-Dīn, pp. 248-52; al-Farq bayn al-Firaq, pp. 14-28; Aghnides, Islamic Theories of Finance, pp. 135-38]

[1] Abdulqahir al-Baghdadi, Usūl al-Din, pp. 248-52; al-Farq bayn al-Firaq, pp. 12-14; Aghnides, Islamic Theories of Finance, pp. 135-38.

[2]  Bediuzzaman, Said Nursi, Signs of Miraculousness: The Inimitability of the Qur’an’s Conciseness. Vertaald door Shukran Wahide, (Istanbul: Sozler Publications, 2007), pp. 37-38.

[3]  Abdulqahir al-Baghdadi (429/), Usūl al-Dīn, pp. 248-52; al-Farq bayn al-Firaq, pp. 14-28; Aghnides, Islamic Theories of Finance, pp. 135-38.

Het is geen verplichting dat de Shahada in een moskee of in de nabijheid van een moslim wordt gedaan.

Wanneer men voor zichzelf de getuigenis aflegt of zelfs in zijn hart zichzelf als moslim bestempeld, dat is dat genoeg tot de Islam te treden. Als u zichzelf als een moslim beschouwt, dan bent u ook een moslim.

Dit onderwerp heeft veel aspecten. Wij zullen enkele hieronder behandelen.

Het ware geloof kan niet tegen de wetenschap zijn

Als we het over het geloof hebben dan komen er twee verschillende termen naar voren. “ Het ware geloof” en “superstitie”. Superstitie is een onzinnig bijgeloof dat door eigen verbeeldingen van de mens of door het reformeren van het ware geloof te voorschijn komt. Het ware geloof is een dichtwerk van de geboden en verboden van Allah die het heelal met zijn kracht creëert en met zijn wijsheid en kennis ordent, de aarde voor de mens een wieg en de zon een lamp maakt, het land met bloemen en de hemel met sterren optuigt.

Het ware boek is een decreet van Allah, en het heelal een creatie en eigendom van Hem. Daarom wordt dit universum ook wel “ het universum boek” genoemd. Elke branche van de wetenschap is een tafsir en verklaring van een pagina, een zin of een punt uit dit “universum boek”. Het menselijk lichaam is enkel een woord uit dit boek. Voor elk orgaan van de mens is er tal van boeken geschreven. De tand is een letter waar er een overvloed aan experimenten en scripties (verhandelingen) van zijn gemaakt. Elk atoom en elk cel symboliseren een punt uit dit “universum boek”. De verklaringen van elke stuk van het “universum boek” is ontwikkeld als een apart branche van de wetenschap. Daarom kan de wetenschap die de wijsheden achter het universum en verborgen schoonheden aan het licht brengt niet worden gezien als iets tegenstrijdig met het woord van Allah.

Sommige kringen zien elke ontdekking van de wetenschap als een overwinning op het geloof. Die overwinning kan echter alleen gelden voor een superstitie die de wetenschap ontkent. óf het kan beschouwd worden als een overwinning van het verstand op de Kerk (Rooms-Katholieke) die eeuwen lang Europa weerhield van de wetenschap en Galileo Galilei naar de inquisitie stuurde omdat hij zei dat de wereld om de zon draait. Een moslim daarentegen ziet een dergelijke ontdekking als een oplossing van het mysterie van het universum, dat “het boek der schepping” is. Weer ziet een moslim alle pracht van de beschaving als een vrucht van het menselijke denkvermogen en beschouwd dit als een resultaat van de aan de mens gegeven vermogen en aangeboden mogelijkheden. Zoals Allah het maken van honing aan de bij inspireert en de koe een melkfabriek maakt zo laat Hij ook het menselijke verstand dergelijke vruchten afgeven, denkt een moslim. Telkens als er nieuwe ontdekking worden gedaan, wordt zijn verbazing en verwondering over de kennis en wijsheid van Allah veel groter en zegt hij: “Mashallah”.

De branches van het geloof en de wetenschap

De natuurwetenschappen spreken zich uit over door een goddelijke kracht gecreëerd universum. Het geloof laat de mens kennis maken met de Schepper. Zoals natuurwetenschappen bewijzen dat heel het bestaan een functie heeft, zo laat het geloof weten dat de mens niet een dwaling is en stelt zijn taak vast als “ godsdienstoefening”(ibadah). De natuurwetenschappen behandelen het lichaam door elk fijn deel te analyseren en het geloof spreekt tegen de ziel die zich in dat lichaam bevind. Bijvoorbeeld, natuurwetenschappen onderzoeken hoe het oog werkt en het geloof leert waarnaar het oog wel en waarnaar niet mag worden gekeken.

De Koran is niet een natuurwetenschappelijk boek, maar een goddelijk decreet die mensen de juiste pad op leidt en hen uitnodigt tot dienaarschap. Dit is dan ook de reden waarvoor in koranische verzen enkel impliciet word verwezen naar natuurwetenschappelijke kwesties. Als er in dat goddelijke voorschrift expliciet werd verwezen naar hedendaagse wetenschap, dan zou eeuwen lang dit niet word begrepen door mensen, wellicht zelfs worden ontkent. Dit zou anders een barrière zijn voor de goddelijke uitnodiging, bevel en waarschuwing.

In de koran, die de laatste en meest excellente is van de “haq boeken”(boeken die door goddelijke openbaring zijn neergezonden ), is er geen enkel verbod die mensen van de wetenschap weerhoudt. Laat staan dat er geen verwijzing is naar het feit dat er naar de maan zal worden gereisd, dat er vliegtuigen zullen worden gemaakt en dat elektriciteit zal worden ontdekt. Aldus worden alle ontdekkingen en uitvindingen die worden gedaan tot aan de dag des oordeels niet duidelijk vertelt in Koran, omdat het niet direct een verbinding heeft met het geloof.

Het psychologische gedeelte van dit onderwerp

Voor zover we zien zijn de mensen die de discussie voortzetten over of het geloof wel of niet samen kan met wetenschap en kennis, over het algemeen personen die de dood willen vergeten, het hiernamaals niet willen herinneren en afstand willen nemen van godsdienstoefening.

Je vraagt aan één van hen het volgende:

-“Elk gunst wilt zijn dank toch, of niet?”

-”Ja”, wordt beantwoord.

Je gaat verder:

-“Het niet bedanken voor de gunst is ondankbaarheid, toch?”

Weer wordt er op dezelfde manier beantwoord.

- “Natuurlijk”

- “In dat geval... Zou er dan geen dankbetuiging moeten worden geuit naar Allah, die jou op een aardbol waarvan de snelheid tienduizend kilometer per uur is al jaren laat reizen en jouw bloed bij elk ademhaling verschoont. Allah, die jouw ziel met een verstand, geheugen en emoties en je lichaam met handen, voeten en organen heeft uitgerust? Zouden we dan niet godsdienstoefening moeten uitvoeren?”

Diegene raakt in de war na deze vraag en stelt een vraag die helemaal niets te maken heeft met onderwerp.

-“Zeg eens, is kunstmatige inseminatie volgens jullie geloof toegestaan?”

Op deze manier wil hij afdwalen van het onderwerp, alsof zijn dankbaarheidschuld aan Allah en zijn plicht om godsdienstoefening uit te voeren komt te vervallen als wij geen antwoord kunnen geven op deze vraag.

Deze psychologie ligt vaak onder de discussie of het geloof wel of niet tegenstrijdig is met wetenschap en kennis. Ik zeg vaak, want er zijn ook mensen, alhoewel heel weinig, die dergelijke vragen stellen omdat ze het daadwerkelijk willen leren.

Het geloof heeft 6 fundamenten. Deze luiden als volgt;

1. Het geloof in Allah

2. Het geloof in Zijn engelen.

3. Het geloof in Zijn Geschriften.

4. Het geloof in Zijn Boodschappers.

5. Het geloof in het hiernamaals.

6. Het geloof in het lot.

Pas wanneer het geloof van een persoon rust op deze zes fundamenten, kan hij als een moslim worden beschouwd. Hij moet in alle 6 geloven, omdat de fundamenten allemaal met elkaar verbonden zijn.

1. Het geloof in Allah

De eerste en belangrijkste fundament is het geloof in het bestaan en de eenheid van Allah. De grondslag van een moslim is het geloven van het bestaan en de eenheid van Allah en geloven dat het bestaan door Hem is geschapen. Op geen enkele wijze kan een andere schepsel als Zijn gelijke worden gezien. Zijn eigenschappen zijn uniek en zijn op geen enkele wijze aan een ander toe te dichten. De schepping in zijn geheel wijst op het bestaan en de eenheid van Allah.

Allah is de Enige Die het recht heeft om te worden aanbeden. Zowel het wereldse geluk als het geluk in het hiernamaals kan slechts verkregen worden door zijn bevelen en wetten te gehoorzamen.

Ons verstand is te beperkt om Allah en Zijn eigenschappen volkomen te begrijpen. Allah is Barmhartig en Genadevol en dient als Enige te worden aanbeden. Hij is Degene Die ons vergeeft wanneer wij ons tot Hem richten en om vergiffenis vragen.

2. Het geloof in Zijn engelen

Een moslim dient te geloven in het bestaan van Zijn engelen. Zij begeven zich continu in aanbidding van Allah en voeren de hun gegeven taken uit. Zij zijn niet onderhevig aan beproevingen zoals mensen dat zijn en zijn geschapen uit licht. Zij zijn vanwege hun aard hiervan vrijgesteld, ze zijn onschuldig en zeker van hun positie.

3. Het geloof in Zijn Geschriften

Hoewel een persoon logisch nadenkend het bestaan van Allah kan redeneren, is het zonder Zijn geschriften niet duidelijk aan welke regels wij ons moeten houden om Hem te bekoren. Hiervoor heeft Hij ons regels gezonden om Hem op de juiste wijze te aanbidden. Allah heeft meerdere geschriften naar de mensheid gezonden. Hiervan zijn er een 100-tal in losse bladeren gezonden en enkel 4 in boekvorm. Deze 4 boeken heten als volgt; Zebur (Psalmen), de Torah, de Bijbel en de Koran. Hoewel de Koran als laatste is gezonden en daardoor de overige geschriften als wet en leidraad heeft vervangen, dient een moslim in alle geschriften te geloven. Het is alleen de Koran die als leidraad moet worden aangehouden.

De inhoud van de Koran is letterlijk precies dezelfde als de Koran die voor het eerst aan de Profeet (vzmh) werd geopenbaard. Hiermee wordt ook bewijs geleverd voor de authenticiteit ervan. Bovendien wordt daarmee ook de volgende bewering van de Koran bevestigd: “Wij hebben de Koran gezonden, Wij zullen hem beschermen.” (Hidjr 15/9)

4. Het geloof in Zijn Boodschappers

Het geloof in de Boodschappers van Allah is eveneens een belangrijk fundament. Het is een Goddelijk gebruik om mensen te waarschuwen met een boodschapper uit hun midden.

Het zenden van een profeet moet worden gezien als een noodzaak en een zegen voor de mensheid. Middels deze gidsen toonde Allah de wegen tot redding.

De taken van profeten zijn de bevelen van Allah overdragen aan de mensen middels openbaringen en ingevingen; de wegen tonen die leiden naar het geluk in beide werelden. Naar boodschappers kan er vanuit twee perspectieven gekeken worden. Aan de ene kant zijn zij als perfecte onderdaan gezonden om de regels van Allah op een volmaakte wijze na te leven; op dit gebied dienen zij als voorbeelden voor de mensheid. Aan de andere kant zijn zij gezonden om de waarheid en leiding over te dragen aan de mensheid. Dus de ene kant van hun taak kijkt naar dienaarschap, de andere kant kijkt naar profeetschap.

Een moslim dient te geloven in alle profeten. Indien een persoon het geloof in welke boodschapper dan ook weigert, kan hij niet als een moslim worden beschouwd.

De eerste profeet was Adam, en de laatste Muhammed (vzmh). Muhammed (vzmh) is, in tegenstelling tot de boodschappers die er voor hem zijn geweest, gezonden als boodschapper voor de gehele mensheid.

5. Het geloof in het hiernamaals

Het volgende fundament is het geloof in de wederopstanding en het leven na de dood. De Heer der Waarheid, Die op deze wereld mensen zowel spiritueel als materieel begunstigt, zal Zijn geliefde onderdanen die geslaagd zijn voor deze wereldse test wederom in het paradijs zowel spiritueel als lichamelijk belonen met eindeloze giften.

ALLAH, Die in de winter de levens van planten en dieren ontneemt en ze in de lente weer schenkt, zal uiteraard de overleden mensheid weer opwekken tijdens de wederopstanding. Zowel Zijn Barmhartigheid als Rechtvaardigheid vereisen dit.

6. Het geloof in het Lot

Het geloof in het lot kan worden onderverdeeld in twee aspecten. Het eerste aspect houdt in dat de persoonlijkheid, formatie en eigenschappen van elk schepsel in het bestaan omvat wordt door de kennis van Allah en van daaruit wordt geschapen. Op dit aspect berust geen verantwoording.

Het tweede aspect van het lot ligt bij de vrije wil van de mens. De mens kiest met zijn vrije wil het goede of het kwade en Allah schept dan zijn handeling. De mens is verantwoordelijk voor dit aspect. Het paradijs en de hel zijn de vruchten van de handelingen die de mens heeft uitgevoerd middels de vrije wil die hem gegeven is.

In de Koran staat er een vers dat de hoge waarde van de waardevolle nacht laat weten.
In dit vers zegt Onze Heer:

“Waarlijk, Wij hebben u (de Koran) nedergezonden, in de waardevolle nacht. Wat weet gij (er van) wat de waardevolle nacht is? De waardevolle nacht is beter dan duizend maanden. Daarin dalen engelen en de Geest door Gods gebod neder (zeggende) "In alles Vrede," tot het rijzen van de dageraad.” [qtip:1 | De Waardevolle Nacht: 1-5]

Moslims behoren deze nacht absoluut niet in dwaling door te brengen; ze behoren deze met gebeden, smeekbeden en het opvolgen van de bevelen te benutten. Aboe Hoerayra (r.a.) zegt in een overlevering dat de Profeet (v.z.m.h.) het volgende heeft gezegd:

“Wie tijdens de waardevolle nacht in de waarde van deze nacht gelooft en de nacht in gebeden en nakomen van de verplichtingen doorbrengt met de verwachting door Allah beloond te worden, van hem zullen de begane zondes worden vergeven.” [qtip:2 | Buhârî, Kadir, 1]

Deze nacht heeft één moment dat alle gebeden en smeekbeden absoluut worden geaccepteerd. Om dit moment te pakken te krijgen, behoort met de gehele nacht in vraag om vergiffenis door te brengen. Zij die niet de hele nacht in gebeden door kan brengen, behoren tenminste na het Tarawih-gebed smeekbeden te verrichten.

Wat kan er tijdens de Waardevolle Nacht gedaan worden?

- Deze Waardevolle Nacht behoren we met smeekbeden, het lezen van de Koran, vergiffenis en aanbiddingen te benutten.

- Hij die zijn verplichte gebeden hoort in te halen, is het veel beter deze verplichte gebeden in te halen dan extra gebeden te verrichten. Als hij geen verplichte gebeden hoeft in te halen, dan pas is het beter dat hij extra gebeden verrichten. 

- Hz. Aisha vroeg onze Profeet (v.z.m.h.): “O de Profeet van Allah! Als ik de Waardevolle Nacht tegenkom, hoe behoor ik deze door te brengen?” De Profeet (v.z.m.h.) antwoordde met: “Verricht je smeekbeden met: Mijn Allah, U bent de Vergever, U houdt ervan te vergeven, vergeef mij.” [qtip: 3 | Tecrîd-i Sarih Tercemesi, VI, 314]

Omar vertelt:

Op een dag bevonden we ons in de aanwezigheid van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Op een gegeven moment kwam iemand naar ons toe, die geen van ons kende, een wit gewaad dragend en met daarboven zeer donkere haardos. Hij naderde onze Profeet zich dicht en ging in de geknielde houding recht voor de Profeet zitten. Hij legde zijn handen op zijn eigen knieën en zei:

- O Muhammed, vertel me over de Islam!

De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei:

Islam betekent dat je getuigt dat er geen God is behalve Allah en dat Muhammed Zijn boodschapper is, dat je de rituele gebeden goed uitvoert, de verplichte aalmoezen geeft, vast tijdens de maand van Ramadan en, indien je daartoe de middelen hebt, de hadj (bedevaart naar de Kaäba) volbrengt.

De man zei:

- Je hebt gelijk.

We vonden het vreemd dat de man zowel de vraag stelde als het antwoord goedkeurde. Toen zei de man: “Vertel me nu over Imān (geloof).” De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei:

- Het houdt in dat je gelooft in Allah, in Zijn engelen, in Zijn Boeken, in Zijn Boodschappers, in het Hiernamaals, en dat je gelooft in de lotsbestemming en ook dat goed en kwaad afkomstig zijn van Allah.
De man keurde het antwoord wederom goed door te zeggen:

“Je hebt gelijk” en zei:

- Vertel me nu over de Ihsān.

De Boodschapper van Allah zei: “Ihsān houdt in dat je Allah aanbidt alsof je Hem ziet. En ook al zie jij Hem niet, Hij ziet jou zeker.”
De man zei nogmaals: “Je hebt gelijk.” Hij stelde daarna nog enkele vragen over de Dag des Oordeels en zijn tekenen, en de Profeet beantwoordde ook deze vragen. Toen vertrok hij weer, in stilte.

Een tijd lang was ik verbijsterd. Daarna vroeg de Profeet:

- “O Omar, weet je wie de persoon is die deze vragen heeft gesteld?” Ik zei: Allah en Zijn boodschapper
weten het het beste.

De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei:

- Het was Jibrīl (Gabriël), hij kwam om jullie jullie religie te leren.

(Muslim, Īmān, 1 en 5.)

Een persoon die in de Islam gelooft, hoort zijn gebed uit te verrichten en volgens zijn geloof te handelen. Maar een persoon die niet praktiseert, wordt een zondaar. Een persoon die een zonde begaat, treedt niet uit het geloof.

In het vers, ''Indien jullie grote zonden, die verboden zijn, vermijden zullen Wij jullie fouten uitwissen en zullen Wij jullie naar een eervolle plaats (het Paradijs) leiden.'' [qtip:(1)| 4/31] wordt er vermeld dat een gelovige naast het uitvoeren van de geboden, zich ook moet onthouden van de grote zonden om zodoende het paradijs te winnen.

De grote zonden waarvan Allah de Verhevene wil dat we vermijden en ver van blijven, is in de Edele Koran en Hadith van de Profeet (v.z.m.h.) duidelijk vermeld. Bijvoorbeeld in een vers wijzend op de grote zonden wordt het volgende gezegd:

''En degenen die niet naast Allah een andere god aanroepen en die niemand doden, waarvan (het doden) door Allah verboden is, behalve volgens het recht. En die geen ontucht plegen, want wie dat doet zal een bestraffing ontmoeten.'' [qtip:(2)| 25/68]

In een hadith die door Enes (moge Allah tevreden over hem zijn) wordt overgeleverd, somt de Profeet (v.z.m.h.) de grote zondes als volgt op: Deelgenoot toekennen aan Allah (shirk), onrecht doen aan je moeder en vader, iemand vermoorden en liegen.'' [qtip:(3)| Muslim, Iman:144]

In een andere hadith is liegen en vals getuigenis afleggen ook als grote zonden vermeld. [qtip:(4)| Muslim, Iman:143]

Tevens bevinden zich er onder de grote zonden zeven grote zonden die zwaarder wegen en dat door onze Profeet (v.z.m.h.) ''mûbikât-ı seb’a'' worden genoemd; deze zonden leiden tot de spirituele ondergang van de mens.

Onze profeet zei een keer ''vermijd de zeven dingen dat tot jullie ondergang kunnen lijden.'' en somde deze als volgt op:

Deelgenoot toekennen aan Allah, magie praktiseren, ten onrechte iemand doden, het bezit van een wees eigenen, rente gebruiken, tijdens het aanval van een vijand wegrennen van de oorlog en eervolle en eenzame vrouwen lasteren van ontucht.'' [qtip:(5)| Muslim, Iman: 145]

Tevens in een andere overlevering worden de volgende grote zondes genoemd: ''Alcohol benuttigen, gokken en voorstander zijn van nieuwe innovaties dat het geloof schaden.'' [qtip:(6)| Said Nursi, Brieven van Barla]

Zonde betekent in opstand komen tegen Allah. Vooral degene die onoplettend en zich blindelings begeven in het plegen van grote zonden, keren zich tegen de wil van Allah en vergeten zij Zijn heerschappij op dat moment. Daarom dient een moslim zich te beschermen tegen de grote zonden om niet in deze gevaarlijke toestand te belanden. Dit is alleen mogelijk door Godvrezendheid (taqwa: dus je van de verboden van Allah en zonden onthouden) en goede daden verrichten (Amel-i salih, dus goede daden verrichten en handelen volgens de geboden van Allah). Daarom is taqwa het meest stevige kasteel waarin we ons kunnen schuilen en toevlucht moeten zoeken. Degenen die schuilen in dit kasteel, kunnen met heel weinig inspanning veel verdienen, omdat het vereiste (wadjib) is je te beschermen tegen de haraam. En in het vereiste bevinden zich vele beloningen die zwaarder opwegen dan vele soennah. Dus in deze tijden van overstromingen van zonden is het van belang voor de gelovige om zijn belangrijkste taak als “zich van de zonden te weerhouden.” [qtip:(7)| Said Nursi, Brieven van Kastamonu]

Komend op de relatie van zonden met het geloof, is het bekend dat men voor het geloof (Iman) de fundamenten waarin gelooft moet worden met zijn hart aanvaardt, goedkeurt en met zijn mond dit openlijk zegt. Degene die de fundamenten van het geloof met zijn hart aanvaardt en het met zijn mond openlijk zegt, is een gelovige bij Allah en de mensen. Als deze persoon zelfs een grote zonde begaat, wordt hij niet afvallig/ongelovig. Want volgens de geleerden van Ahli al Soennah maakt Amel (de daad) geen deel uit van het geloof (iman). Een moslim die een grote zonde begaat, doet dit niet uit ongeloof, maar omdat hij bezweken is aan zijn ego en door gehoor te geven aan zijn lusten.

Immers: beloningen voor het gehoorzamen van de geboden van Allah de Verhevene, dus het uitvoeren van de aanbiddingen en onthouden van zijn verboden, worden op deze wereld niet volledig gegeven. Dit, omdat de wereld geen plek van beloning en prijzen is, maar een plaats van dienst en aanbidding. In dit opzicht stelt Allah de Verhevene de ware beloningen voor aanbidding en dankbaarheid uit naar het hiernamaals.

Net zoals dat de beloningen zijn uitgesteld, zijn ook de bestraffingen voor de zonden waarvoor geen vergiffenis is gevraagd op deze wereld, uitgesteld naar het hiernamaals. Omdat een zonde niet meteen vervolgd word met een bestraffing, laat dit de mens in dwaling en doordat hij de toekomst heel ver weg ziet, blijft zijn nederlaag tegen zijn ego aanhouden. In het kort vat Said Nursi deze toestand van de mens als volgt samen:

Het ego van de mens geeft de voorkeur aan een gram direct plezier dan een kilo uitgesteld plezier. Net zoals hij meer vreest en terugdeinst van een ogenblikkelijke klap dan voor een jaar bestraffing dat nog zal toekomen. En als de gevoelens overheersen bij de mens, dan luisteren zij niet naar de redenering van het verstand. Als opwelling en verbeelding overheersen, wordt voorkeur gegeven aan een ogenblikkelijk, onbelangrijk en klein plezier dan voor een werkelijk grote beloning die nog zal volgen. En van een directe leed deinst hij meer terug dan een grote bestraffing die nog zal toekomen. Want verbeelding, opwelling en gevoelens kunnen niet vooruit kijken. Misschien ontkennen zij zelfs wat nog komen zal. En als het ego meehelpt, dan zwijgen en bezwijken de plekken van Iman, het hart en verstand. Dus in deze situatie komt het plegen van grote zonden niet voort uit ongeloof, maar doordat de gevoelens en opwellingen het verstand en hart overheersen [qtip:(8)|Said Nursi, Flitsen]. Het is dan ook niet mogelijk om over een gelovige die een van de grote zonden heeft begaan te zeggen dat hij tot de ongelovigen hoort.

Tevens is het in de volgende hadith duidelijk dat een gelovige die een grote zonde begaat, niet ongelovig word. Nadat hij zijn straf heeft uitgezeten, de hemel zal binnentreden. Onze Profeet (v.z.m.h.) zegt: “Naar mij kwam Djibriel en verkondigde het volgende ''Wie dan ook in jouw ummah die overlijd zonder ooit deelgenoot te hebben toegekend aan Allah, zal het paradijs binnentreden''. Vervolgens vroeg ik: en als hij ontucht en diefstal pleegt? Ja, ook als hij ontucht en diefstal pleegt.'' [qtip:(9)| Muslim, Iman: 153]

Zoals bekend komt een ongelovige niet in het paradijs en zal voor eeuwig in de hel lijden. Want Allah de Verhevene heeft de beloningen van het paradijs voor hen verboden. Door aan te geven dat een ontuchtpleger en dief het paradijs zullen binnentreden, wordt er op gewezen dat zij niet ongelovig zijn.

Dus dat betekent dat behalve het toekennen van deelgenoten aan Allah, degene een gelovige blijft bij het plegen van de grote zonden. Na zijn bestraffing voor de zonden zal die persoon het paradijs binnentreden.

Maar de zondaar mag niet geloven dat de gepleegde zonde halal (toegestaan) is. Een persoon die een zonde halal en als toegestaan verklaart, waarvan met bewijzen vaststaat dat het een zonde is, zal zeker ongelovig worden. Bijvoorbeeld beweren dat rente niet haram is en/of rente niet haram is in deze tijden.

Hierbij moeten we het volgende ook niet vergeten; ''in elke zonde bevindt zich een weg die tot ongeloof kan leiden'' [qtip:(10)|Said Nursi, Flitsen]. In de aard van de zonden wanneer ze voortdurend gepleegd worden, bevindt zich een zaad van ongeloof. Dit word door Bediuzzaman als volgt uitgelegd;

In de aard van zonden, vooral bij herhaling, bevindt zich een zaad van ongeloof. Want degene die de zonde voortdurend pleegt, went eraan, waarna hij er verliefd en verslaafd aan wordt. Tot op het moment dat hij het niet kan verlaten. Hierna zal hij wensen niet bestraft te worden voor de begane zonden. En als deze toestand aanhoudt, dan bloeit dit zaad van ongeloof verder. Dit kan zelfs leiden tot het ontkennen van de hel en/of bestraffing..'' [qtip:(11)| Said Nursi, Mesnewî-i Nuriye]

Doordat we allen mens zijn, is het onmogelijk om ons volledig van de zonden te beschermen, waarbij het risico van dit gevaar ten allen tijden aanwezig is. Bij blootstelling aan deze gevaren -ongeacht klein of groot- dienen we vervolgens meteen berouw en spijt te tonen jegens Allah. We behoren met tawba en istigfar ons te richten op Allah en vragen om vergiffenis.

De Qoran heeft terreur vervloekt, en heeft anarchie en wanorde als zeer kwalijk bestempeld. Islam verbiedt iedere vorm van terreur, onderdrukking en verraad en staat op tegen anarchie. Islam bestrijdt vuur niet met vuur. Het geloof Islam is door Allah gestuurd om rechtvaardig te zijn, het negatieve te breken en de gulden middenweg voor de ziel te creëren. Om deze reden is de Islam op dit vlak zeer voorzichting. De Islam beschouwt het vergieten van bloed of het doden van iemand dan ook als de grootste aanslag op de mensheid.

Immers, Allah zegt in de Qoran: “Deswegen schreven Wij de kinderen Israels voor, dat wie ook een mens doodt, behalve wegens het doden van anderen of het scheppen van wanorde in het land, het ware alsof hij het gehele mensdom had gedood, en voor hem, die iemand het leven schenkt, alsof hij aan het gehele mensdom het leven heeft geschonken. En voorzeker Onze boodschappers kwamen met duidelijke tekenen tot hen en toch - werden daarna -velen hunner op aarde tot over treders.” [qtip:(1)| Qoran 5:32] De Qoran heeft samen met de terreur ook wanorde en onheil vervloekt. De Qoran heeft aandacht geschonken aan hen die voor wanorde zorgen, reden zijn tot wanorde in de samenleving en de bestuurders die -wanneer die aan de top komen- voor wanorde zorgen; Hij geeft de impact van wanorde en de ellende van wanorde duidelijk aan: “Wanneer hij gezag heeft, gaat hij in het land rond, om er wanorde te stichten en de oogst en het nageslacht (van de mens) te vernietigen, maar Allah houdt niet van wanorde.” [qtip:(2)| Qoran, 2:205]

Qoran heeft dus ook duidelijk wanorde verboden. Allah zegt “en wanorde (fitnah) is erger dan doden." [qtip:(3)| Qoran, 2:217]

Een moslim die zich aan deze verzen houdt, draagt geen haat en terreur. Zelfs met zijn grootste vijand voelt hij broederschap. Een gelovige eigent zich de volgende waarheid “We houden van de creatie omwille van de Creator.” [qtip:(4)| Dit is een zeer bekend gezegde van Yunus Emre, wat eigenlijk “Yaratılanı hoş gördük, Yaratandan ötürü” is] Een gelovige zet zich vol in voor liefde. Hij heeft geen tijd voor vijandschap. Allah zegt in de Qoran dat de schade van een groep mensen door een andere groep wordt beschermd, en hierdoor aan de gebedshuizen geen schade wordt berokkend. Hiermee richt Allah de visie van de mensen op het voorkomen van schade. Allah zegt: “En indien Allah sommige mensen niet met behulp van anderen tegenhield, zouden ongetwijfeld kloosters, kerken, synagogen en moskeeën, waarin dikwijls de naam van Allah wordt herdacht, afgebroken zijn. Allah zal ongetwijfeld degene ondersteunen die Hem helpt - Allah is inderdaad Sterk, Almachtig.” [qtip:(5)| Qoran, 22:40]

Profeet Mohammed (v.z.m.h.) is de Profeet van barmhartigheid en liefde. Allah zegt in de Qoran: “En Wij hebben u (Mohammed) slechts als genade voor de werelden gezonden.” [qtip:(6)| Qoran, 21:107] De Profeet (v.z.m.h.) heeft alle vormen van ethiek in Zijn daden tentoongesteld en heeft Zijn hele leven lang zijn navolgelingen van wanorde weerhouden. Hij (v.z.m.h.) heeft aanbevolen met ultieme ernst en gevoeligheid van wanorde weg te blijven. De volgende Hadith maken dit openlijk duidelijk:

“Bliijf weg van wanorde! Want op dat moment is de tong net als een zwaard.” [qtip:(7)| Ibn-i Madje, Fiten, 24]

“Dit is voorzeker, er zal een wanorde, een verdeling en onenigheid komen. Wanneer dit het geval is, ga naar de Oehoed met je zwaard! Sla het tegen een steen totdat het kapot is. Blijf vervolgens thuis zitten. Verlaat je huis niet zelfs wanneer een zondige hand of de dood jou toekomt.” [qtip:(8)|Ibn-i Madje, Fiten, 24]

“Net voor de Dag des Oordeels zijn er wanordes net als de delen van de donkere nachten. Men zal in die wanordes als gelovige de ochtend bereiken, tot de avond zal hij ongelovig worden; hij zal als gelovige de avond bereiken, en zal als ongelovige de ochtend uitgaan. Tijdens die wanorde is degene die zit beter dan hij die staat, hij die loopt beter dan hij die rent. Breek dus jullie boog, vermorzel de koord (van de boog) en sla jullie zwaarden tegen de stenen. Wanneer zij de huizen van één van jullie binnentreden, wees dan de betere zoon van Profeet Adam (hij die wordt gedood, niet hij die doodt). [qtip:(9)| Aboe Dawoed, Fiten 2, Tirmidhi, Fiten 33a]

Hij Die dood en leven heeft geschapen opdat Hij jullie kan beproeven, wie van jullie de beste daden [verricht], (De Koran, 67:2)

Verzen als deze in de Alwijze Koran, het criterium voor waarheid en valsheid, maken het begrijpelijk dat “de dood net als het leven geschapen is; het impliceert tevens een gunst.” Van buiten lijkt de dood een ontbinding, non-existentie, verval, het uitdoven van leven, de vernietiger van vermaak; dus hoe kan zij geschapen zijn en een gunst?

Het Antwoord:  De dood is een ontlasting van de verplichtingen van het leven; het is een rust, een verandering van verblijf, een overgang naar een ander bestaan; het is een uitnodiging tot het eeuwige leven, een begin, de introductie tot een onsterfelijk leven. Net zoals komst van het leven in de wereld via een scheppende daad, een benoeming en een bepaling, geschiedt, zo is het verlaten van deze wereld geregeld door een schepping en een bepaling, via wijsheid en doelmatigheid. De manier waarop planten sterven, waarbij het plantenleven als de simpelste levensvorm moet worden beschouwd, laat zien dat hun dood een meer ordelijk kunstwerk is dan het leven zelf. Want hoewel de dood van fruitsoorten, zaden en graan lijkt te geschieden door een verval en ontbinding, is deze dood in feite een soort kneden dat buitengewoon goed geordende chemische reacties en een uitgebalanceerde combinatie van elementen en wijze formatie van onderdelen inhoudt; hun ongeziene, ordelijke en wijze dood verschijnt door het leven van de nieuw opkomende loten heen. Dat wil zeggen, de dood van een zaadje is het begin van het leven van nieuwe spruiten; inderdaad, sinds de dood ervan het leven zelf gelijkt, is het net zo geschapen en welgeordend als het leven zelf.

Bovendien is de dood van levende vruchten of dieren in de menselijke maag het begin van hun verheffing tot het niveau van het menselijk leven; daarom kan gezegd worden dat “een dergelijke dood meer ordelijk en geschapen is dan hun leven”.

Indien de dood van plantenleven, het laagste levensniveau, is geschapen, wijs en ordelijk op die manier, moet de dood die het menselijk leven, het hoogste levensniveau, treft, hetzelfde zijn. En Overeenkomstig daarmee, als een zaadje, dat in de grond wordt gezaaid, een boom in het domein van de lucht wordt, zo zal een mens die in de aarde is gelegd zeker de loten van een eeuwigdurend leven in de Intermediaire Dimensie produceren.

Wat de aspecten van de dood betreft welke tot gunsten gerekend moeten worden, zullen we er vier aanwijzen.

De eerste: Dood is een grote gunst, omdat dat betekent dat men is bevrijd van plichten en verplichtingen in het leven, die tot last zijn geworden. Het is ook een deur waardoor men passeert met de bedoeling zich te voegen bij en verenigt te worden met zijn vrienden, waarvan er negenennegentig van de honderd reeds in de Intermediaire Dimensie aanwezig zijn.

De tweede: Dood is bevrijd te worden van de benauwde, hinderlijk drukkende en turbulente gevangenis van deze wereld, en een uitgebreid, vreugdevol, zorgeloos, onsterfelijk leven te ontvangen, en de atmosfeer van de genade van de Eeuwig Geliefde binnen te treden.

De derde: Er zijn talrijke factoren, zoals ouderdom, die het leven zwaar maken en de dood laten zien in de gedaante van een gunst superieur aan het leven. Bijvoorbeeld, indien je voor je, je zeer oude ouders, die je veel ongemak veroorzaken, samen zou zien met de grootouders van je grootouders in hun deerniswekkende staat, zou je begrijpen wat een rampspoed het leven is, en wat een gunst de dood is. Nog een voorbeeld; iemand kan zich inbeelden hoe zwaar het leven is voor prachtige vliegen, verliefd op mooie bloemen, in de ruwe condities van de winter, en wat een genade de dood uiteindelijk voor hen betekent.

De vierde: Net zoals de slaap een vorm van comfort is, een genade, een rustperiode, in het bijzonder voor hen die getroffen zijn door rampspoed en de gewonden en de zieken, zo is de dood, de oudere broeder van de slaap een zuivere gunst en genade voor de door ellende getroffenen en voor degenen die lijden aan beproevingen die tot zelfmoord leiden puur gunst en genade. Zoals overtuigend wordt bewezen in vele van de Woorden, voor misleide, dwalende mensen is de dood een pure kwelling en een pure bestraffing, net als het leven; doch dat staat hier niet ter discussie.[qtip:1| Bediuzzaman Said Nursi, Brieven, Eerste Brief, Tweede Vraag]

[1] Bediuzzaman Said Nursi, Brieven, Eerste Brief, Tweede Vraag

Je hoort overmatig bang te zijn om ongelovig te worden, want dat jij gelooft, ligt in de handen van ALLAH. Wanneer jij te veel op jezelf begint te vertrouwen en leeft alsof je zeker bent van jezelf, dan loop je juist gevaar. Men moet altijd bewust zijn van het feit dat men geloof bezit door Gods barmhartigheid. Zodra men denkt dat het uit eigen macht gebeurt, kan ALLAH Zijn barmhartigheid zo van je wegnemen.

Bang om ongelovig te worden wil echter uiteraard niet zeggen dat je opeens gaat beginnen te twijfelen over ALLAH. Dat jij überhaupt gelooft, schrijf je toe aan de barmhartigheid van ALLAH en vreest om Zijn barmhartigheid te verliezen; daardoor ga je jezelf juist vastklampen aan Hem en gaat afzien van arrogantie en hoogmoed, want zonder Zijn barmhartigheid, stellen wij niets voor en zijn wij tot niets in staat.

Denk na over de dingen die atheïsten jou te bieden hebben en kijk naar het resultaat ervan. Geloof niet in God, en dan? Alles wordt opeens niets. Alle schepselen die zich houden aan ALLAH Zijn wetten zijn opeens schepselen die uit het niets zijn ontstaan, voor niets leven en vergaan. Mensen die zo waardevol zijn, worden opeens waardeloos en krijgen de waarde van een beest die gekomen is om tijdelijk eventjes te genieten van het leven en dan is het afgelopen. Goddelijke wetten worden vervangen door menselijke wetten en jij wordt daar dan slaaf van. Wetten en levensfilosofieën van mensen zoals jij en ik die gaan jou dan onderwijzen hoe je moet leven, wat je wel en wat je niet mag doen en zij gaan dan bepalen wat goed is en wat slecht. Je gaat dan leven naar de mening van een aantal mensen die voor God spelen en denken te mogen bepalen wat wel en wat niet hoort. De wetten van ALLAH worden vervangen door wetten verzonnen door zondevolle mensen. Onrecht gaat niet berecht worden in het hiernamaals en duizenden profeten en miljoenen heiligen die enkel voor ALLAH geleefd hebben, gaan niet beloond worden, die hebben immers volgens atheïsten, net zoals zij, voor niks geleefd. Streef een carrière na zoals zij willen, terwijl 80 procent van de mensen die carrières nastreven of hun doel nooit behalen of tijdens hun tocht naar een carrière sterven, en denk aan je vergankelijke aardse geluk. Negeer al je verheven spirituele gevoelens en gebruik je verheven zintuigen die gegeven zijn voor het eeuwige, voor dit vergankelijke en kortstondige leven. Het eeuwige bindingsgevoel van de mens, verkwist hij aan al het vergankelijke. Het hele bestaan ziet men opeens als een resultaat van chaotische toevalligheden, terwijl diezelfde atheïst niet kan geloven dat iets simpels zoals een tafel uit zichzelf kan ontstaan, gelooft die dwaas wel dat heel het universum met zijn perfecte orde en afgewogenheid zomaar is ontstaan en zomaar wetten volgt uit het niets. Terwijl het bestaan onmetelijk waardevol is, wordt het opeens waardeloos en nutteloos. Iemand die dusdanig misbruik maakt van zijn verstand, verdient niets meer dan de hel.

Een gelovige zal zich nooit verlagen tot zulke dierlijke en primitieve gedachtes. Blind zijn tegenover overvloedige wijsheid waar we door omringd zijn, kan alleen iemand wiens verstand bedorven en hart gestorven is.

Voor de islam leed de hele wereld onder terrorisme en anarchie, onwetendheid en ketterij. Net zoals de hele wereld, leed ook Saudi-Arabie onder deze gruweldaden; mensen begraafden hun dochters levend, geloofden in verzinselen en aanbaden standbeelden die ze met hun eigen handen hadden gemaakt. 

In die donkere tijden kwam de Noer (verlichting) van de Koran voor Saudi-Arabie tevoorschijn net als de zon. Blasfemie en onrecht, verwaarlozing en marteling werden in alle vormen verbrijzeld. Door zijn goddelijke verschijning deed het de ogen strelen en de mensen naar Het Rechte Pad leiden. Afgoderij is totaal afgedaan en tawhid kwam daarvoor in de plaats. Onrecht verdween en rechtvaardigheid kwam daarvoor in plaats. Haat en vijandigheid in de mens verdween en liefde, meedogen en barmhartigheid namen plaatst daarvoor. 

De godsdienst Islam heeft zijn beginselen in de wetenschap en wijsheid, en leidt allen die voor zichzelf kunnen denken, weliswaar door (deels) eigen inbreng, naar zaligheid en weldaad. Ignorantie (onwetendheid) wordt in de Islam gezien als grootste vijand; de mensheid wordt aangespoord naar bezinning. Om te begrijpen wat voor grote barmhartigheid de Islam is voor de mensheid, zullen we de tijd voor en na de Gelukzalige Eeuw (de eeuw van onze Profeet (v.z.m.h.) goed moeten bekijken.

Wij raden u aan om lessen te volgen van iemand die de Koran leest en bestudeert. U zult aan de hand van bovengenoemde en eindeloos andere waarheden zelf constateren dat de Islam de enige rechtvaardige weg is.

Op dat moment was ik nog geen twintig jaar oud. Ik was van plan om de beroemde warmwaterbronnen van de Hārūniye te bezoeken. Echter, niet iedere bestuurder was dapper genoeg om door de bochtige wegen van dit bergachtige gebied te rijden. Met een paar families vonden we een minibus, en nadat we onze slaapzakken en andere benodigdheden hadden ingeladen begaven we ons op weg. Na een tijdje bevonden we ons op bergwegen waar elke schakering van groen als perfecte schoonheid was weergegeven. Tijdens het luisteren naar de nummers van de bladspringersinsecten reisden we heel langzaam tussen de groene bergdennen, stofwolken achter ons opwerpend. Godzijdank kwam er geen auto uit de tegengestelde richting: op sommige plaatsen was de weg zo smal dat twee auto’s elkaar niet hadden kunnen passeren.

Wanneer we enkele hele scherpe bochten namen, vlogen zelfs de kiezels onder onze banden weg naar de diepten van de rivier.

Uiteindelijk voltooide onze minibus ondanks de nodige moeilijkheden de klim naar de top van de steile heuvel en bereikte zij de vlakte. Na een tijdje was het tijd om de heuvel af te dalen. Ik wenste dat onze reis niet snel zou eindigen, omdat ik het schilderachtige uitzicht erg mooi vond en de schone berglucht door het open raam met volle teugen inademde. Op dat moment zag ik iets interessants...

Ik was zo verbaasd dat ik nog een keer keek, en nog een keer. Ik kon het niet nalaten om uit te roepen: “O mijn God, kijk naar deze pijnboom! Het staat op de top van een puntige rots en er ligt nog geen handjevol aarde op die rots.”

Terwijl ik zo luidop zat te denken, zei de oude man die op de voorbank zat, geïrriteerd door mijn
opwinding: “Wat is daar zo bijzonders aan? Er zijn veel bomen zoals deze hier...”

Ik vroeg: “Wat bedoel je met ‘wat is daar zo bijzonders aan’?” Kijk toch naar de kracht van Allah! Hij schiep op de top van deze enorme rots een zuivere en heldere pijnboom...”

- “Doe effe normaal! Wat heeft zoiets te maken met Allah en Zijn macht?”
- “Wat kan het anders zijn? Wie zou deze pijnboom anders op deze onmogelijke plaats hebben kunnen plaatsen?”
- “Waarom denk je per se dat iemand dat zou moeten scheppen? Dat zijn allemaal ouderwetse en primitieve ideeën.”
- Maar Allah deze pijnboom niet heeft geschapen en hier niet heeft geplaatst, wie heeft dat dan wel gedaan?
- Nou, het kan bijvoorbeeld als volgt zijn gebeurd: een vogel vloog met een pijnboomzaad in zijn bek naar de top van deze rots. Hij liet daar het zaadje uit zijn bek vallen, het zaadje raakte vast in een scheur in de rots en schoot daarin wortel, in een klein beetje aarde. Daar, met de wortel onder de rots, bloeide het op. Voilà, zo is het gegaan.
- Zelfs als het zo gebeurd is, is er dan niet een Schepper Die dat heeft gedaan?
- Natuurlijk is er geen... Geloven in een Schepper in dit tijdperk is beschamend.
- Hoe kan iemand dat zeggen op uw leeftijd? Ik kan u over dit onderwerp vele voorbeelden geven.

Het gesprek was langzamerhand in een woordenwisseling veranderd en we hadden ten gevolge daarvan onze stemmen verhoogd. Elke keer als hij zijn stem opvoerde, deed ik dat ook. De andere reizigers die in stilte naar ons luisterden mengden zich van tijd tot tijd ook in de discussie. Echter, niemand ontkende Allah’s bestaan, met uitzondering van deze oude man, die een welopgeleide indruk maakte. Zij verlangden naar het einde van onze discussie en wensten een snelle terugkeer van rust en kalmte in de bus.

Op dat moment begon onze minibus te versnellen. Net op dat moment raakten wij geschokt door de kiezels die naar beneden vielen in de rivier Ceyhan, die zich nog geen honderd meter onder ons als een lang koord voortslingerde. Terwijl iedereen in doodse stilte naar elkaar zat te kijken, draaide de bestuurder zich om en vroeg: “Zouden de remmen kapot kunnen zijn?”

Aan onze linkerzijde bevond zich een heuvel bedekt met pijnbomen. Aan het eind van deze heuvel borrelde het water van de rivier Ceyhan op terwijl het de grote rotsen raakte. Aan onze rechterzijde kant daarentegen was een steile helling met enorme rotsen. Na een moment van stilte begon iedereen door elkaar heen te gillen. Sommigen van ons reciteerden de geloofsbelijdenis, ạl-Kạlimạh ạl-Shahādạ, sommige anderen zeiden ‘Bismillah’, anderen schreeuwden “Allah!” en weer anderen zeiden hun gebeden op gericht tot Allah. De man die Allah had ontkend was eveneens, zonder dat hij er zich van bewust was, bezig met het herhalen van “O Allah! Red ons mijn Heer”.

Deze situatie duurde gelukkig niet erg lang. Tot onze verbazing begon de minibus af te remmen en stopte daarna aan de kant van de weg. De reizigers stapten in paniek uit de minibus. Iedereen had iets op te merken:

- Wat was dat?
- We dachten dat de remmen niet werkten!
- We waren doodsbang!
- Was dit een soort grap?

De chauffeur kwam naar ons toe. Hij wendde zich tot de man waarmee ik eerder van mening had verschild en zei:

- Schaam je je niet voor jezelf, na het ontkennen van het bestaan ​​van Allah? Nog geen vijf minuten geleden heb je Allah nog ontkend, en toen je dacht dat de remmen niet werkten was jij uitgerekend degene die de naam van Allah het meeste riep! Indien Allah niet bestaat, zoals jij beweert, waarom vroeg je dan om Zijn hulp?

Toen draaide hij zich naar ons om, klauterde weer in zijn chauffeursstoel en zei:

- Neem me niet kwalijk, de remmen zijn prima. Toen ik echter de discussie hoorde, wilde ik deze man een lesje leren.

Toen de minibus weer op gang was gekomen, hoorden we alleen het geluid van de bladspringers.
Iedereen was zo stil... de oude was in gedachten verzonken, zijn gezicht rood van schaamte... Toen we bij de warmwaterbronnen waren aangekomen en bezig waren onze spullen uit te laden, kwam de oude man verlegen naar me toe en zei:

- Mijn zoon, het spijt me... al die jaren heb ik gedacht dat ik geen geloof had in Allah.

Ja, ik was een gelovige, maar me er niet van bewust... Jij hebt me dat besef bijgebracht. Toen draaide hij zich naar de chauffeur en zei: “O kapitein! Ook jou moet ik bedanken! Je hebt mij de gelegenheid geboden om mij mijn geloof te laten inzien.”

(Het aantekeningenboek van een leraar)

Binnen de Islam wordt men verantwoordelijk nadat hij zijn puberteit heeft bereikt. Als hij een moslim is (het maakt niet uit of hij hierbij de Islam wel of niet naleeft), behoort hij alle gebeden en dagen van het vasten die hij heeft gemist nadat hij zijn puberteit heeft bereikt, in te halen. Misschien zal hij dit alles niet in één keer kunnen. In dit geval behoort hij de in te halen verplichtingen zodanig over de tijd heen te smeren, opdat het inhalen voor hem geen zware last wordt. Hij hoort echter als doel te hebben de in te halen verplichtingen zo snel mogelijk in te halen. Echter, als hij later tot de Islam is bekeerd, dan hoeft hij niets in te halen tot het moment dat hij een moslim is geworden. De verplichtingen die hij na zijn bekering heeft gemist, behoort hij wel in te halen.

Eenheid betekent: het benadrukken van het “een zijn”; Geloven dat God geen naasten of gelijken heeft.

Wanneer we spreken van “Tewhied” komen meteen de woorden: “Er is geen andere god buiten God”, bij ons op. Deze woorden worden de woorden van “Eenheid” genoemd.

Er zijn verschillende beeldspraken voor het bestaan. Een ervan is “het paleis van het bestaan”. “Tewhied” is hier de geloofsovertuiging dat de Sultan van dit paleis één is en Hij geen partners of gelijken heeft.

Het kan niet zo zijn in dit paleis van het bestaan iemand anders eigenaar is van de bodem en weer iemand anders eigenaar van het dak. Ook is het niet zo dat de tapijten, verlichting en andere zaken ergens anders vandaan zijn gehaald en gemonteerd zijn in dit paleis van het bestaan. Alles in dit paleis en nog belangrijker elke bezoeker wordt in dit paleis geboren. Laten we eens een bloem bekijken: alles in dit paleis, van de grond tot aan de zon, heeft er aan bijgedragen om deze bloem te laten zijn wat het is. Laten we het menselijk lichaam eens bekijken: alle elementen die de fundamenten zijn van het bestaan zijn in het menselijk lichaam aanwezig.

Bergen en heiden lijken geplaatst te zijn als ware het meubelstukken. Maar niet door deze ergens anders vandaan te halen. Ze komen naar boven vanuit de grond. De vruchten klampen zich vast aan de takken. Ook deze komen niet ergens anders vandaag, maar uit het binnenste van de boom.

Het kind dat in de schoot van de moeder zit komt ook niet van een ander bestaan, maar groeit in de buik van de moeders. De zon is de lamp van dit paleis. Niet doordat deze ergens anders vandaan is gehaald, maar is geschapen tegelijkertijd met de hemel.

Eindeloze zaken die in dit bestaan aanwezig zijn vinden hun bestaan vanuit de eenheid, zijn aan elkaar gemaakt en met elkaar in verbinding gezet, waardoor dit bestaan als een groots paleis is geschapen. Zij die op deze manier naar het bestaan kijken, lezen de woorden van eenheid en weten dat dit paleis en alles in dit paleis eigendom is van Allah en alleen maar gecreëerd en geschapen kan zijn door Hem.

Naast dat de woorden van eenheid betekenen dat alleen Allah het waardig is aanbeden te worden, omvat de naam “Allah” dat in deze woorden voorkomt, tevens alle goddelijke namen zoals: “Niemand anders dan Allah is “Moehjie”, de Gever van het leven”, “Niemand anders dan Allah is “Ghaaloek”, de Schepper”, “Niemand anders dan Allah is de echte eigenaar”. Dus omvat de “Tewhied” net zoveel eenheid als de goddelijke namen van Allah.

Sommige geleerden zien de “Tewhied” als “theorie en praktijk” en splitsen deze in tweeën. Gezien vanuit dit aspect is de kennis dat Allah één is en alle eenheid in het bestaan Zijn eenheid bekrachtigen, de theoretische kant en is het toepassen van het geloof in deze eenheid in al onze dagelijkse gang van zaken , de praktische kant.

Het vers in hoofdstuk “Het Begin” onderwijst ons in de praktische kant van de “tewhied”: “U alleen aanbidden wij en U alleen smeken wij om hulp”. Wij bidden alleen in de richting die U aangeeft. Alleen in Uw nabijheid leggen wij onze handen over elkaar (in het gebed), verrichten wij de buiging en werpen ons nederig ten aarde. Wij houden ons alleen bezig en wij vullen onze harten alleen met liefde van dat wat U tevreden stelt.

De mens die alleen Allah aanbidt, wordt gered van de laagheid voortkomend uit het aanbidden van onwerkelijke goden. Hij is een dienaar die alleen hulp van Hem verlangt. Noch de oorzaken noch de omstandigheden zullen hem in hun greep houden.

De “tewhied” is niet alleen beperkt tot deze zaken. Ook de eigenschappen, namen en handelingen hebben betrekking op “tewhied”. Deze kunnen we summier als volgt opsommen:

 “Eenheid in de daden”: de kennis dat geen enkele oorzaak invloed heeft op de schepping van de zaken en hun onderhoud. De overtuiging dat Allah de enige Schepper is.

 “Eenheid in de eigenschappen”: dit houdt in dat o.a. de eigenschappen zoals wijsheid, kracht en wilskracht, die aan de schepping is meegegeven, ook door Allah is geschapen en dat men ze niet ziet als een losstaand onderdeel.

 “Eenheid in het goddelijk bestaan”:  de kennis dat het bestaan van alles wat geschapen is onoverkomelijk verbonden is aan Zijn bestaan.

Het geven van leven, het nemen van leven, het schenken van genezing, het geven van rechtleiding en het onderhouden van de schepselen is ieder een aparte handeling. Echter deze handelingen die zo veelvuldig en ontelbaar vaak voorkomen zijn terug te leiden naar dezelfde eigenschappen. Dit zijn de eigenschappen: “leven, wijsheid, macht, horen, zien, wil, woord en scheppingsvermogen”. “Eenheid in de daden” houdt in dat men weet dat de eindeloze daden en handelingen die in dit bestaan plaatsvinden afkomstig zijn van deze eigenschappen. “Eenheid in het goddelijk bestaan” is dat men deze eigenschappen toekent aan één enkel wezen.

Prof. Dr. Ibrahim Ozdemir geeft in zijn boek Postmoderne Ideeën, in het hoofdstuk “De broederschap van Moslims met mensen”, voorbeelden van de toepassing van de Islam. We laten jullie één op één met deze belangrijke bevindingen. Is de vrede die de mensheid zoekt, binnen de Islam? Laten we samen hierover nadenken.

Volgens de Koran is de mens de meest geëerde creatie. Hij is op aarde de leider van de schepselen. Daarom is er veel aandacht geschonken aan de mens en is hij geëerd. Een onschuldige persoon doden, is gelijkgesteld aan het doden van de gehele mensheid.

De Profeet (v.z.m.h.) heeft zelfs aan de niet-Islamitische begrafenissen respect getoond en heeft zodoende aangetoond dat mens-zijn eerder komt dan het toebehoren tot een bepaald geloof. De traditie dat de Moslims met respect omgaan en in dialoog aangaan met andere geloofsaanhangers, heeft een groot aandeel in deze gedachtegang.

Aan de andere kant hebben de Moslims nooit degenen buiten henzelf –zelfs toen de Moslims heersten- gedwongen van geloof te veranderen en te bekeren tot de Islam, omdat dit het principe is van de Koran. Dit is het resultaat van het Koranitische principe “In het geloof is er geen dwang”. Hierdoor zijn de mensen in de door Moslims veroverde landen niet onder dwang komen te staan, maar zijn ze zelfs vrijgelaten in hun geloof en religie, met de voorwaarde dat de belasting betaald werd.

De volgende uiteenzettingen van de Profeet (v.z.m.h.), was sturend voor de Islamitische leiders: “Hij die de mensen onderdrukt, onderdrukt ook Allah. Wie een niet-Islamiet onderdrukt en meer taken oplegt dan hij kan verdragen, zal op de Dag des Oordeels mij tegenover zich vinden.”

Omdat dwang omtrent het geloof ingaat tegen de kern van het geloof, was er vanaf dag één van de Islam hier geen plaats voor binnen de Islam. Om deze reden heeft onze Profeet (v.z.m.h.) het volgende middels een vers duidelijk gemaakt: “Jouw taak is bekendmaken, en niet de mensen doen slagen.”

De toepassingen van de Profeet (v.z.m.h.) zijn uiteraard binnen het kader van de principes in de Koran vastgesteld. Zoals bekend, is onze Profeet (v.z.m.h.) samen gaan leven met de Joden na Zijn (v.z.m.h.) emigratie van Mekka naar Medina. De Profeet (v.z.m.h.) heeft Zijn relatie met de Joden middels een stuk tekst vastgelegd. De Profeet (v.z.m.h.) heeft de gezaghebbenden in Medina bij elkaar geroepen en een stelsel voor de stad opgesteld; dit wordt ook wel als de eerste grondwet geaccepteerd.

In deze grondwet die uit ongeveer vijftig wetten bestond, stond ook “Het geloof van de Moslims is voor henzelf, het geloof van de Joden is voor henzelf.” vermeld waarmee de Joden en hun bondgenoten in volledige vrijheid konden leven.

Het gebied Necran, dat in het zuiden ligt van Mekka, was het Christelijke centrum van de Hicaz. In Zijn verdrag met de mensen van Necran werd vastgesteld dat zij zowel verzekerd waren van hun levens, goederen en vrijheid in hun geloof als dat hun tempels en religieuze leiders onaantastbaar waren.

Deze lijn die door de Koran en Soennah is bepaald, is door de latere Islamitische leiders voortgezet. De instructies die Aboe Bekr (r.a) gaf aan zijn commandanten die naar een oorlog toegingen en Jeruzalem verdrag van Omar (r.a), tonen deze standaard aan. In zijn instructie maakt Aboe Bekr (r.a) duidelijk dat zelfs ten tijde van oorlogen de natuur niet vernietigd mag worden, door het volgende te zeggen: “Slacht en verkwist de dadel- en andere fruitbomen, schapen, geiten en andere dieren niet, behalve om hen te eten.”

Het geloof heeft 6 fundamenten. Deze luiden als volgt;

1. Het geloof in Allah

2. Het geloof in Zijn engelen.

3. Het geloof in Zijn Geschriften.

4. Het geloof in Zijn Boodschappers.

5. Het geloof in het hiernamaals.

6. Het geloof in het lot.

Pas wanneer het geloof van een persoon rust op deze zes fundamenten, kan hij als een moslim worden beschouwd. Hij moet in alle 6 geloven, omdat de fundamenten allemaal met elkaar verbonden zijn.

1. Het geloof in Allah

De eerste en belangrijkste fundament is het geloof in het bestaan en de eenheid van Allah. De grondslag van een moslim is het geloven van het bestaan en de eenheid van Allah en geloven dat het bestaan door Hem is geschapen. Op geen enkele wijze kan een andere schepsel als Zijn gelijke worden gezien. Zijn eigenschappen zijn uniek en zijn op geen enkele wijze aan een ander toe te dichten. De schepping in zijn geheel wijst op het bestaan en de eenheid van Allah.

Allah is de Enige Die het recht heeft om te worden aanbeden. Zowel het wereldse geluk als het geluk in het hiernamaals kan slechts verkregen worden door zijn bevelen en wetten te gehoorzamen.

Ons verstand is te beperkt om Allah en Zijn eigenschappen volkomen te begrijpen. Allah is Barmhartig en Genadevol en dient als Enige te worden aanbeden. Hij is Degene Die ons vergeeft wanneer wij ons tot Hem richten en om vergiffenis vragen.

2. Het geloof in Zijn engelen

Een moslim dient te geloven in het bestaan van Zijn engelen. Zij begeven zich continu in aanbidding van Allah en voeren de hun gegeven taken uit. Zij zijn niet onderhevig aan beproevingen zoals mensen dat zijn en zijn geschapen uit licht. Zij zijn vanwege hun aard hiervan vrijgesteld, ze zijn onschuldig en zeker van hun positie.

3. Het geloof in Zijn Geschriften

Hoewel een persoon logisch nadenkend het bestaan van Allah kan redeneren, is het zonder Zijn geschriften niet duidelijk aan welke regels wij ons moeten houden om Hem te bekoren. Hiervoor heeft Hij ons regels gezonden om Hem op de juiste wijze te aanbidden. Allah heeft meerdere geschriften naar de mensheid gezonden. Hiervan zijn er een 100-tal in losse bladeren gezonden en enkel 4 in boekvorm. Deze 4 boeken heten als volgt; Zebur (Psalmen), de Torah, de Bijbel en de Koran. Hoewel de Koran als laatste is gezonden en daardoor de overige geschriften als wet en leidraad heeft vervangen, dient een moslim in alle geschriften te geloven. Het is alleen de Koran die als leidraad moet worden aangehouden.

De inhoud van de Koran is letterlijk precies dezelfde als de Koran die voor het eerst aan de Profeet (vzmh) werd geopenbaard. Hiermee wordt ook bewijs geleverd voor de authenticiteit ervan. Bovendien wordt daarmee ook de volgende bewering van de Koran bevestigd: “Wij hebben de Koran gezonden, Wij zullen hem beschermen.” (Hidjr 15/9)

4. Het geloof in Zijn Boodschappers

Het geloof in de Boodschappers van Allah is eveneens een belangrijk fundament. Het is een Goddelijk gebruik om mensen te waarschuwen met een boodschapper uit hun midden.

Het zenden van een profeet moet worden gezien als een noodzaak en een zegen voor de mensheid. Middels deze gidsen toonde Allah de wegen tot redding.

De taken van profeten zijn de bevelen van Allah overdragen aan de mensen middels openbaringen en ingevingen; de wegen tonen die leiden naar het geluk in beide werelden. Naar boodschappers kan er vanuit twee perspectieven gekeken worden. Aan de ene kant zijn zij als perfecte onderdaan gezonden om de regels van Allah op een volmaakte wijze na te leven; op dit gebied dienen zij als voorbeelden voor de mensheid. Aan de andere kant zijn zij gezonden om de waarheid en leiding over te dragen aan de mensheid. Dus de ene kant van hun taak kijkt naar dienaarschap, de andere kant kijkt naar profeetschap.

Een moslim dient te geloven in alle profeten. Indien een persoon het geloof in welke boodschapper dan ook weigert, kan hij niet als een moslim worden beschouwd.

De eerste profeet was Adam, en de laatste Muhammed (vzmh). Muhammed (vzmh) is, in tegenstelling tot de boodschappers die er voor hem zijn geweest, gezonden als boodschapper voor de gehele mensheid.

5. Het geloof in het hiernamaals

Het volgende fundament is het geloof in de wederopstanding en het leven na de dood. De Heer der Waarheid, Die op deze wereld mensen zowel spiritueel als materieel begunstigt, zal Zijn geliefde onderdanen die geslaagd zijn voor deze wereldse test wederom in het paradijs zowel spiritueel als lichamelijk belonen met eindeloze giften.

ALLAH, Die in de winter de levens van planten en dieren ontneemt en ze in de lente weer schenkt, zal uiteraard de overleden mensheid weer opwekken tijdens de wederopstanding. Zowel Zijn Barmhartigheid als Rechtvaardigheid vereisen dit.

6. Het geloof in het Lot

Het geloof in het lot kan worden onderverdeeld in twee aspecten. Het eerste aspect houdt in dat de persoonlijkheid, formatie en eigenschappen van elk schepsel in het bestaan omvat wordt door de kennis van Allah en van daaruit wordt geschapen. Op dit aspect berust geen verantwoording.

Het tweede aspect van het lot ligt bij de vrije wil van de mens. De mens kiest met zijn vrije wil het goede of het kwade en Allah schept dan zijn handeling. De mens is verantwoordelijk voor dit aspect. Het paradijs en de hel zijn de vruchten van de handelingen die de mens heeft uitgevoerd middels de vrije wil die hem gegeven is.

Indien mogelijk, is het volgens de Islam het beste om mannen en vrouwen gescheiden te houden in aparte zalen. Als dit niet kan, is een andere oplossing om de mannen aan één kant en de vrouwen aan de andere kant van dezelfde zaal te laten zitten.

Ook is belangrijk dat de gasten zich houden aan de kledingvoorschriften van de Islam en dat de mannen hun ogen neerslaan. De organisatoren van de bruiloft zijn niet verantwoordelijk voor de zonden van de gasten.

Volgens de Islam worden alle zonden van een persoon die zich tot de Islam bekeert, vergeven; hij is dan zo schoon als een pas geboren baby. Het volgende vers zegt hier het volgende over:

“Met uitzondering van hen die berouw hebben en geloven en goede daden doen, voor dezulken zal Allah de slechte daden in goede daden veranderen, want Allah is Vergevensgezind, Barmhartig!” [qtip:(1)| El Furqaan, 70]

Amr b. El-A’s (r.a.) zegt het volgende over het toetreden tot de Islam en het worden vergeven van de zonden. Toen Allah mijn hart tot de Islam opende, ben ik naar het huis van de Profeet (v.z.m.h.) gegaan om me te onderwerpen. Ik zei: ”Ow Profeet! Vraag om vergiffenis van mijn begane zonden.” Hierop zei de Profeet (v.z.m.h.): “ Ow Amr! Weet je niet dat emigratie de begane zondes wist? Ow Amr! Weet je niet dat Islam de begane zondes wist? [qtip:(2)| Müsned, IV. 197-199]

Bevrijding komt van Allah. Onze enige taak is het vertellen van de Islam. Wanneer jullie haar over de Islam vertellen en zij hierdoor wegloopt, is het beter hier niet opdringerig in te zijn. Het is zelfs beter dat wanneer zij zich opgedrongen voelt, niet meer over de Islam te vertellen. Als jullie de Islam naleven en zij dit ziet, zal zij hier meer geraakt door worden dan de woorden die jullie uitspreken. Bij het vertellen van de Islam is geduld de belangrijkste factor.

Uit de Koran kan het volgende vers erbij gehaald worden als bewijs dat onze enige taak het vertellen van de Islam is:

“En zij zeggen: "Wij zullen in u stellig niet geloven voordat gij voor ons een bron doet ontspringen aan de aarde." "Of tenzij gij een tuin hebt met dadelpalmen en wijnranken en in het midden daarvan stromen doet vloeien."  "Of tenzij gij de hemel in stukken op ons doet nedervallen zoals gij hebt beweerd of tenzij gij Allah en de engelen voor ons brengt." "Of tenzij gij een huis hebt van goud, of tenzij gij ten hemel stijgt, maar wij zullen in uw hemelvaart niet geloven tenzij gij ons een boek nederzendt dat wij kunnen lezen." Zeg: "Glorie zij mijn Heer: ik ben slechts mens en boodschapper!" [qtip:(1)| Koran 17: 90 - 93]

Hierop heeft de Profeet (v.z.m.h.) geantwoord met:

“Ik ben hier niet om dit soort dingen te doen, ik ben er enkel om de waarheid jullie te vertellen.”

De lering die we hieruit behoren te trekken, is dus dat het aan ons is enkel de Islam te vertellen en te verkondigen; het doen accepteren van de Islam is aan Allah.

Said Nursi zegt hierover ook dat wanneer wij iets willen doen, het aan ons is dit met volle inzet en overtuiging te doen, maar het resultaat ervan aan Allah over te laten. Als het bepaald is dat het wel of niet gaat lukken, dan komt dat van Allah. Met onze eigen wil zal het niet lukken. Wanneer we dan ook het beoogde resultaat niet halen, dan zou dit ons ook niet moeten ontmoedigen verder te gaan met het verkondigen van de Islam. Alles wat we doen is omwille van Allah en het resultaat laten we aan Allah over. [qtip:(2)| Said Nursi]

Het is dus aan ons de Islam te vertellen, maar of degene dit accepteert of niet, dat laten we aan Allah over. Als Allah het wilt, zal Hij zijn hart hiervoor openen, anders niet. We behoren echter geen enkel moment ontmoedigd te zijn de Islam te blijven verkondigen; wij zijn namelijk enkel verkondigers. 

In een ruimte waar Imam-i Azam ook aanwezig was, vroeg iemand het volgende: "Een man die de hemel niet wilt, niet bang is van de hel, eet vlees van dode dieren, bidt zonder te buigen en te knielen, getuigt voor wat hij niet ziet, houdt van opruiing, wilt geen rechtvaardigheid; is hij ongelovig of gelovig?

Imam-i Azam was stil, en vroegen aan hem: "Ow Iman, wat denk jij hiervan?"

Hij zei: "Dit zijn de kenmerken van een gelovige, dit is een gelovige zelfe.

Ze hadden bezwaar: "Ow Imam, hoe kan dat, wilt een gelovige niet de hemel, is hij niet bang van de hel?"

De Imam heeft dit allemaal één voor één uitgelegd: "Een bewuste gelovige wilt niet de hemel, maar wilt zijn Schepper; hij is niet bang van de hel, maar van de Eigenaar ervan;het dode vlees is vis; hij gelooft in wat hij niet ziet, want hij Ziet Allah niet, maar gelooft ongetwijfeld; het gebed zonder knielen en buigen is het dodengebed; opruiing vindt hij fijn, wat voor hem zijn goederen en kinderen betekent (wat in de Koran staat aangegeven); hij wilt geen rechtvaardigheid, want rechtvaardigheid staat hier voor de dood en al is hij gelovig, de dood wilt hij niet."

De Zwitserse psycholoog Pierre Bovet legt in zijn boek “Le sentiment religieux et la  psychologie de l'enfant” (De geloofsemotie en kinderpsychologie) uit dat normale (psychisch gezonde) kinderen tot een bepaalde leeftijd een tot zichzelf behorende en van nature aanwezig geloof hebben. In de vorming van dit primitieve geloof, speelt zowel de maatschappij als het persoonlijke besef, verstand en de verbeelding belangrijke rol. Misschien vult het kind zelf de inhoud van religieuze concepten in die hij van de maatschappij verkrijgt. Echter, met de tijd mee zal hij de tegenstellingen tussen zichzelf en de maatschappij inzien en zich daarnaar aanpassen. Zoals wij van onze glorieuze Profeet (vzmh) hebben geleerd: “Elk kind wordt naar Islamitisch aard geboren, maar veranderen later zijn vader, moeder en maatschappij hem, en laten hem dat en dat geloof binnentreden.”

Naar het “natuurlijke geloof” van kinderen hebben veel wetenschappers en filosofen onderzoek gedaan. Één van hen is de Amerikaanse filosoof William James. Om de ontwikkeling van het natuurlijke geloof bij kinderen te kunnen onderzoeken, heeft hij de herinnering en het gedrag van een kind genaamd Ballard tot zijn elfde geobserveerd. Ballard was stom, had nooit wat geleerd en leefde uitgezonderd van de maatschappij. Ballard, die later wel goed opgeleid werd, vat zijn gedachtes en gevoelens over het postmateriële als volgt samen:

“Soms ging ik met mijn vader wandelen. De natuur en het uitzicht hadden een grote impact op mij. Ik kon niet praten en schrijven, maar dat weerlegde mij er niet van om na te denken. Ik stelde mezelf vragen: “Hoe is de wereld ontstaan?”, “Hoe is het leven van de mens begonnen?”, “Hoe zijn de planten en overige levensvormen tot stand gekomen?”, “Wat is de oorzaak die de aarde, maan en zon heeft doen ontstaan?”, “Hoe is deze materiële wereld ontstaan?”, “Wie laat mij nadenken over deze vragen?”, “Hoe is de eerste mens, het eerste dier, de eerste plant, zonder een zaad ontstaan?”, “Waar komen wij vandaan en waar gaan wij heen?”, “Hoe is het universum ontstaan?” Vooral deze vraag kon ik niet beantwoorden. Ik dacht er constant over na, gaf het na een tijdje op, en begon opnieuw na te denken over dit onderwerp.”[qtip:1| Zie: Pierre Bovet, Le sentiment religieux et la psychologie de l'enfant, pp.71-72]

Vele andere psychologen hebben dit fenomeen ook onderzocht en kwamen uit op soortgelijke resultaten. Zo begrijpen wij dus, dat ook kinderen zich al in hun zeer jonge jaren met nieuwsgierigheid tot het universum en de natuur wenden en zich de bovengenoemde vragen afvragen. Dit zit in de “natuur” van de mens. Zoals we zien is het nadenken over zulke vragen niet alleen weggelegd voor filosofen, maar ook kinderen, jongeren en ouderen denken regelmatig na over deze vragen.

Ons Heilige en Verhevene Boek, de Koran, vertelt op een prachtige wijze hoe onze grote profeet Abraham (vzmh) nog op jonge leeftijd op zoek was naar de Schepper. Hij (vzmh) zocht naar zijn Schepper in de natuur en het heelal, zoals de sterren, maan en zon, maar  kwam erachter dat Hij de Verhevene is en dus boven al het waarneembare verheven is.

[1] Zie: Pierre Bovet, Le sentiment religieux et la psychologie de l'enfant, pp.71-72

Will Rogers heeft gezegd: “Iedereen is onwetend; alleen de branches zijn verschillend”. Zo is een delfstofdeskundige onwetend op het gebied van geneeskunde, en een arts onwetend op het gebied van delfstofkunde. Zo ook zijn veel mensen onwetend op het gebied van religie. Echter zijn vele van ons geneigd deze waarheid te ontkennen. Om deze reden kunnen bepaalde titels voor de namen ons bedriegen en worden wij op het verkeerde been gezet door de woorden van deze mensen.

Ontkenning, zoals het woord het al zegt, betekent: het niet kennen, niet weten, niet accepteren. Deze begrippen staan echter voor een gebrek. Gemis kent geen kennis. Iets niet kennen is niet de uiting en het resultaat van geleerdheid, maar van onwetendheid. Het maakt dus niet uit hoeveel kennis men op een bepaald vlak heeft, met zijn kennis op één vlak is hij niet in staat de gebreken aan kennis op het andere vlak te compenseren; net zoals een politicoloog geen besluit kan nemen op het gebied van biologie.

Ontkenning is simpel. Men kan zijn ogen sluiten, en zeggen “het is er niet”. Op dit gebied zijn een Australiër en een kanseliervoorzitter niet anders dan Aboe Djahil en Darwin. Om een vergelijking te maken van hun kennis over datgeen zij ontkennen, is zo raar als een rij nullen met elkaar vergelijken en afvragen welke van de nullen groter is. Het is zelfs onmogelijk om over het ontkende te debatteren, omdat met het gebruik van de bestanddelen van hetgeen er niet is, men niets kan bereiken. Dit is de reden dat de ontkenners na zoveel bewijzen alsnog ontkennen. Zoals G. McAdoo heeft gezegd: “Het is onmogelijk van een onwetende in een debat te winnen”.

Religie daarentegen, maakt niet uit op welk niveau zij is, is de uiting en het resultaat van geleerdheid. De kracht van de religie loopt parallel met de kennis van de geleerde. In wat geloof ik? Wat voor Entiteit is degene waar ik me middels de religie mee bind? Wat zijn Zijn bijzonderheden en eigenschappen? Hoe gaat Hij te werk met de wereld om ons heen? Hoe creëert Hij, hoe laat Hij leven? Wat verwacht Hij van mij? Wat kan ik van Hem verwachten en hoe kan ik die verwachtingen vervullen? De kennis die deze vragen opleveren, geven vorm aan het geloof. Immers, in de Quran wordt met het vers “Enkel geleerden vrezen Allah” duidelijk gemaakt dat het geloof het resultaat is van kennis; ook herinneren de Quranverzen dat de hemelen en aarde “voor de rationelen”, “voor de geleerden” vol zit met bewijzen die Allah doen leren kennen. 

Het is verboden voor een vrouw om tijdens haar menstruatie, of tijdens bloedverlies na de bevalling (Lochia) de Koran te reciteren. De Profeet (v.z.m.h.) heeft het volgende gezegd over het reciteren van de Koran tijdens de menstruatie, lochia en onreinheid: “Een menstruerende vrouw en een onrein persoon kan niets uit de Koran lezen.” [qtip:(1)| Tirmidhi, Taharet, 98]

Bovendien heeft Ali (r.a.) het volgende gezegd: “Niets heeft de Profeet (v.z.m.h) kunnen weerhouden van de Koran te citeren behalve onreinheid.” [qtip:(2)| Eboe Davoed, Taharet, 90; Neseí, Taharet, 170]

Soerah Fatiha kan gelezen worden met de intentie om een smeekgebed (doea) te doen. Bovendien kunnen alle smeekbeden die in de Koran voorkomen, gereciteerd worden met de intentie een smeekgebed op te zeggen. Bijvoorbeeld;

“Rabbena atina fiddunya haseneten ve fi’l ahireti haseneten ve gina azabennar.” (Onze Heer, schenk ons het goede in deze wereld, alsook in de komende wereld en bescherm ons voor de marteling van het Vuur) [qtip:(3)| Soerah Al-Baqarah - De Koe, vers 201]

Zo ook kan iemand die goed nieuws te horen krijgt “Alhamdulillah”(Dank aan Allah) zeggen en iemand die slecht nieuws te horen krijgt “Inna Lillahi ve Inna ileyhi Raciun”(Voorzeker, wij zijn van Allah en tot Hem zullen wij wederkeren)[qtip:(4)| Soerah Al-Baqarah – De Koe, vers 156] zeggen. [qtip:(5)| Ibrahim Halebi, Halebi, Sagir, p.37-39]

Het is geen enkel probleem voor menstruerende vrouwen, onreine personen om verschillende doea’s zoals de Al-Qunut te lezen, verschillende woorden zoals de tasbih (SubhanAllah) en Tahlil (La Ilahe Illallah) op te zeggen en om de profeet (v.z.m.h.) te zegenen/groeten. Ook is het mogelijk voor een menstruerende en/of bloedverliezende vrouw om te luisteren naar de Koran.

Tijdens de menstruatie kan elke vorm van doea’s gedaan worden. Hier zijn geen restricties op gelegd.

De huwelijksovereenkomst (nikah) is een overeenkomst, een overeenstemming, een verloving. Voordat er een huwelijk gesloten kan worden, moet er voldaan worden aan de volgende voorwaarden. Het huwelijk wordt ongeldig verklaard als aan één van deze voorwaarden niet voldaan wordt.

1. De stellen of degene die gemachtigd zijn, moeten aanwezig zijn.
2. De stellen dienen de huwelijksovereenkomst vanuit hun eigen wil te accepteren door “Ik accepteer” te zeggen.
3. De voogd van de bruid moet met het huwelijk instemmen. Dit oordeel is geldig voor alle leerscholen behalve Hanafi.
4. Getuigen dienen aanwezig te zijn. Deze getuigen moeten de puberteit hebben bereikt en geestelijk gezond zijn. Getuigen kunnen 2 mannen zijn of 1 man en 2 vrouwen.
5. Er moet een overeenkomst bestaan over de grootte van het bruidsschat dat de bruidegom aan zijn bruid geeft.

Nikah en Talaq met andere woorden huwelijk en scheiding is een religieus instituut. Het wordt tevens beschouwd als een vorm van aanbidding. Want de bron bestaat uit de heilige Koran en Hadith.

Verboden zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan, maar als gij niet tot haar zijt ingegaan zal er geen zonde op u rusten en de vrouwen uwer eigen zonen (zign ook verboden) alsmede twee zusters tezamen te hebben, met uitzondering van wat reeds voorbij is; gewis, Allah is Vergevensgezind, Genadevol. [qtip:(1)| Soerah Nisa, 23]

Nikah is een religieus instituut en bestaat uit bepaalde voorwaarden. Een huwelijk is een huwelijk als aan alle eisen en essenties behorend tot het huwelijk voldaan wordt, al is het huwelijk geschiedt door een ambtenaar via de gemeente. Echter als aan deze eisen niet voldaan wordt en men minachting toont, dan kan dit de nikah schaden.

Een ander belangrijk punt is dat de getuigen moslims moeten zijn, en één van de twee getuigen een man moet zijn. Dit terwijl het bij de gemeente voldoende is om te trouwen met één getuige die de Nederlandse nationaliteit heeft.

De stellen mogen geen zoogbroeder/zuster zijn. Maar dit punt wordt niet onderzocht bij de gemeente en ook wordt hierom niet gevraagd door de ambtenaar.

Een moslima kan niet trouwen met een niet-moslim. Terwijl bij de wetgeving die van kracht is op dit punt geen aandacht aan besteed wordt. De ambtenaar voltrekt het huwelijk zonder hierom te vragen.

Als er geen sprake is van één van deze bezwaren, dan is het ook mogelijk om te huwen bij de gemeente. Hoe dan ook het gaat erom dat beide partijen in het bijzijn van twee getuigen elkaar als man-vrouw accepteren.

Echter met al deze moet het sluiten van een huwelijkovereenkomst (nikah) volgens islamitische principes niet verwaarloosd worden.

666 is niet een heilig getal in de Islam

De term "illuminatie" wordt gebruikt voor Joden die met geheime organisaties de wereld beheren en 666 gebruiken ze als hun symbool. Het heeft geen invloed op de Islam. Zij hebben aangegeven dat ze iedereen volgen en dat ze iedereen onder controle hebben. Het punt waar wij op willen richten is het volgende.

Er zijn organisaties in deze wereld die door Joden zijn opgericht met als doel de wereld te regeren. Deze organisaties die de zionisten hebben opgericht moeten we niet groter maken in onze ogen dan dat ze werkelijk zijn. Maar elke moslim en moslima behoort materiële en geestelijke vooruitgang te boeken om ervoor te zorgen dat de daden van die organisaties geen effect hebben.

Rudeyna is een naam dat veel wordt gebruikt onder de Arabieren. We hebben helaas niet kunnen vinden wat de precieze betekenis ervan is. Wij raden u aan om een naam te geven aan uw dochter waarvan de betekenis bekend is.

Het is veroorloofd om in de maand ramadan je menstruatie uit te stellen middels een pil. Omdat er geen bloed is, is er geen sprake van menstruatie. Dus is het vasten toegestaan, echter als het je lichaam schaadt, is een dergelijk middel niet toegestaan.

Om de tawaaf (ommegang rond de kaaba) uit te voeren, is het wel toegestaan om een pil of een ander medicijn te gebruiken. [qtip:(1)| El fetava el kubra. c. 2. 98]

Qibla betekent in het Arabisch ‘richting’. Wanneer de Moslims bidden, wordt er dus gedacht aan de Kabaa.

De Profeet (v.z.m.h.) bad vanuit Mekke richting Kabaa of direct richting Beyt’ul Makdis. Toen Hij (v.z.m.h.) emigreerde naar Medina, heeft Hij (v.z.m.h.) weer zeventien maanden richting Beyt’ul Makdis gebeden. Echter:

“Waarlijk, Wij zien uw aangezicht zich naar de hemel wenden, daarom zullen Wij u tot beheerder maken van de Qiblah, die u behaagt. Wend daarom uw aanaangezicht naar de Heilige Moskee en waar gij ook moogt zijn, wendt uw aangezicht daarheen.” [qtip:1 |El Bakara, 2: 144]

De fysieke vorm van welke richting de Qibla is, toont de Kabaa aan. De Islamitische geleerden zijn hierover in overeenstemming. Wanneer de Kabaa niet te zien is en wat dan de Qibla is, zijn er drie heersende perspectieven over. Volgens Imam Ebu Hanife is de Qibla richting de Kabaa. Wanneer een Moslim bidt, is het genoeg dat hij zich richt tot de Kabaa. Want wanneer een Moslim zich ver van de Kabaa bevindt, is het onmogelijk de Kabaa exact voor zich te hebben. 

Imam Shafi en Ahmed b. Hanbel staan achter het punt dat niet de richting van de Qibla, maar de Kabaa op zich de Qibla is en dus niet uitmaakt waar je bent, je altijd tot de Kabaa hoort te keren. Volgens deze geleerden wordt het gebed niet geaccepteerd zolang de Kabaa niet recht tegenover zich wordt genomen. Het derde perspectief van Imam Malik is in de kern hetzelfde als Imam Hanife’s perspectief. Volgens hem behoren de mensen die zich in Masjid Haram bevinden zich te richten tot de Kabaa; zij die zich in het Haram gebied en het gebied daarbuiten bevinden, behoren zich ook tot het Haram gebied te richten. 

Je richten tot de Qibla is een verplichting. Als er niet richting de Kabaa wordt gebeden, is het gebed niet geldig. Wanneer iemand tijdens het gebed zich afwendt van de Kabaa, daarvan is het gebed niet geldig. Wanneer het gezicht zich afwendt van de Kabaa, dan wordt dit als niet passend beschouwd, maar verbreekt dit het gebed niet. Wanneer men niet exact weet welke richting hij behoort te bidden, dan behoort hij dit eerst te onderzoeken. Na zijn onderzoek, behoort hij te bidden naar de richting wat hij als Qibla heeft vastgesteld. Wanneer in dit geval de richting fout is, is het gebed nog altijd geldig.

Alleen wanneer hij tijdens het gebed zich realiseert dat hij de verkeerde richting op bidt, dan behoort hij zich wel te houden aan de Qibla. Wanneer men zonder te onderzoeken bidt en erachter komt dat zijn richting niet klopt, dan behoort het gebed over gedaan te worden. Wanneer hij in een bewegend voertuig bidt, ook dan behoort hij zich aan de Qibla te houden; mocht het voertuig van richting veranderen, dan wordt het gebed niet verbroken. Wanneer zich een levensdreigende situatie voordoet (zoals een oorlog), dan is hij niet verplicht de Qibla aan te houden. Het maakt hierbij niet uit welke richting hij bidt, het gebed wordt geaccepteerd.

Er zijn ook gevallen waarbij het niet verplicht is de Qibla aan te houden, maar het Soennah is dit wel te doen. Wanneer iemand buiten het gebed om smeekbeden verricht, wanneer er tijdens de Hadj de Ihram wordt verricht, wanneer er stenen worden gegooid, behoort met zich tot de Qibla te richten. Wanneer een dode wordt begraven, behoort zijn gezicht richting de Qibla gericht te zijn. Wanneer een dier wordt geslacht, wordt het richting de Qiblah gekeerd. Wanneer een Moslim tijdens zijn smeekbeden en daden zich tot Allah richt, toont dat aan dat de Moslim Allah’s tevredenheid wilt bereiken. Zo ook behoort men zich tijdens sommige daden zich van de Qiblah af te keren. De Profeet (v.z.m.h.) maakt met “Wanneer iemand naar het toilet gaat, laat hem dan de Qiblah noch voor zich, noch achter zich nemen. Laat hem naar het Oosten of het Westen van Medina keren.” (Nesai) duidelijk dat wanneer iemand niet nette dingen zal doen, zich niet tot de Qibla hoort te richten.

Hoewel de geleerden accepteren dat Allah’s daden niet gekoppeld kunnen worden aan een specifieke reden, hebben zij zich toch gefocust op de wijsheden van de existentie van één Qibla en het veranderen van de richting van de Qibla. Één van de belangrijkste wijsheden dat er één Qibla is, is de eenheid onder de Moslims. Zodoende zorgt één Qibla ervoor dat de onderlinge onenigheid opgeheven wordt en er in saamhorigheid hun smeekbeden verricht worden; om deze reden is er één Qibla aangewezen en is er bevolen zich hiernaar te richten. Dat de Qibla als Beyt’ul Makdis was gekozen, was om de gelovigen van de ongelovigen te scheiden. De reden dat de Qibla later is gewijzigd, is zoals het volgende vers al duidelijk maakt:

“Wij bepaalden de Qiblah, die gij volgdet slechts, opdat Wij hem, die de gezant van Allah volgt, onderscheiden van degene die hem de rug toekeert.” [qtip:2|El Bakara, 2:143] om de joden van de Moslims te onderscheiden. 

Onvruchtbaarheid is in de Islam geen reden om niet te trouwen. Er kunnen ook mensen zijn die u op deze manier accepteren. Het is toegestaan voor een moslima om op zich zelf te gaan wonen.

Echter, met "dingen die haar gelukkig maken" is niet duidelijk wat u bedoelt. Sommige redenen om iets nieuws in uw leven te doen, kunnen erg onschuldig ogen. Om zelf meer geruststelling te vinden, kan men vervolgens aan medemoslims om advies vragen betreffende haar idee wat ze erg onschuldig schetst. Echter, moslims die vervolgens adviezen leveren en u de antwoorden geven die u wilde horen, veranderen niets aan het feit dat ALLAH weet wat er in uw omgaat en met wat voor intenties u uw ideeën bedacht heeft. Om te voorkomen dat u misschien een grote fout begaat die u wellicht nimmer kunt rechtzetten, wilden we u hierover inlichten. Als er in dit geval bij u geen sprake is van een dergelijke kwestie, dan hopen wij insha'ALLAH dat enkele lezers baat hebben bij deze informatie. Want menig broeder en zuster begaan grote fouten door zichzelf voor de gek te houden, waarna ze broeders en zusters beschuldigen voor hun adviezen die ze gegeven hebben op basis van "het onschuldig geschetste idee". Een nieuwe poort in uw leven die erg onschuldig en aantrekkelijk oogt, kan rechtstreeks naar de hel leiden.

Ware geruststelling gaat schuil achter eerlijkheid; wees eerlijk tegenover uzelf omwille van ALLAH en weeg af of al uw ideeën daadwerkelijk stroken met de Islam. Vervolgens kunt u uw besluit nemen.

Beste lezer,

We hebben dit vraag eerder beantwoord.

/kan-een-soennitische-vrouw-met-een-shii-man-trouwen-0

Hieronder volgen een aantal verzen en hadith omrent de omgang met ouders:

‘’En Wij hebben de mens op het hart gedrukt zich jegens zijn ouders deugdzaam te gedragen. Zijn moeder draagt hem, van zwakte op zwakte, en hem zogen neemt jaren in beslag. Wees daarom Mij dankbaar en je ouders. Tot Mij is de terugkeer.’’ [1]
Ouders zijn degenen die het meest opofferen om een kind op te voeden tot een volwassen individu.

Kinderen behoren hun ouders met respect en liefdadigheid te behandelen, hun tevreden te houden en hun behoeftes te voorzien. De volgende vers is zeer duidelijk over hoe een gelovige zich behoort te gedragen tegenover zijn ouders:
‘’Jouw Heer heeft voorgeschreven om niemand anders te aanbidden dan Hem en goedheid te betrachten tegenover de ouders. Indien een van hen of beiden bij jou een hoge leeftijd bereiken, zeg dan nooit ‘’foei’’ tegen hen, berisp hen niet en spreek tot hen op een vriendelijke manier.
Ontferm je over hen op een lieve en bescheiden manier en bid als volgt: “Mijn Heer, schenk hun genade, vanwege zoals zij mij hebben opgevoed toen ik klein was.’’ [2]

Abdullah b. Mes’ud heeft het volgende overgeleverd: ‘’Ik vroeg aan de Profeet (v.z.m.h):
-‘’Wat is de meest geliefde daad bij Allah?’’ De Profeet (v.z.m.h) antwoordde:
-‘’Gebeden die op tijd verricht worden.’’
-‘’Welke daad is daarna het meest geliefd?’’
-‘’Ouders met liefdadigheid behandelen’’
-‘’En welke daarna?’’
-‘’Jihad omwille van Allah.’’ [3]

Kinderen behoren niet slecht over hun ouders te praten, hun niet te bespotten, eerbiedig te handelen tegenover de vrienden van hun ouders en de volgende smeekbede voor hen te verrichten: ‘’Onze Heer, vergeef mij en mijn ouders en de gelovigen op de Dag dat de rekening wordt opgemaakt.’’ [4]

Een sahabe vroeg aan de Profeet (v.z.m.h): ‘’Voor wie zal ik een gunst doen?’
De Nobeslte Godsgezant antwoordde: ‘’Aan je moeder (dit heeft hij drie keer herhaald) daarna je vader en daarna de meest verwanten.’’ [5]
Ook heeft de Profeet (v.z.m.h) het volgende gezegd: ‘’Het paradijs bevindt zich onder de voeten van moeders.’’ [6]

Kinderen behoren zich ten alle tijden vriendelijk en goedaardig te gedragen tegenover hun ouders.  Bij beslissingen die ze nemen moeten ze proberen de goedkeuring van hun ouders te krijgen. Ook moeten ze de behoeftes van hun ouders boven hun eigen behoeftes verkiezen. Wanneer ze overlijden behoren de kinderen hun met erbarmen te herdenken, smeekbedes (du’a) voor hen te verrichten en hun testament na te komen.  

Ongehoorzaamheid tegenover ouders is een van de grootste zondes. Ook als ouders niet volgens de regels van Allah leven of zelfs ongelovig zijn, neemt dit het ouderschapsrecht bij hen niet weg. Zo behoort een kind, zolang hetgeen wat de ouder zegt niet tegen de wetten van Allah is, zijn ouders altijd te gehoorzamen en zich goedhartig tegenover hen te gedragen.

Beste lezer

We hebben een uitgebreide antwoord voor uw vraag - klik hier

Mvg,
Admin

De Zwitserse psycholoog Pierre Bovet legt in zijn boek Le sentiment religieux et la psychologie de l'enfant¹ (De geloofsemotie en kinderpsychologie) uit dat psychisch gezonde kinderen tot een bepaalde leeftijd een tot zichzelf behorend en van nature aanwezig geloof hebben. In de vorming van dit primitieve geloof speelt zowel de maatschappij als het persoonlijke besef, verstand en de verbeelding een belangrijke rol.

Misschien vult het kind zelf de inhoud van religieuze concepten aan die hij van de maatschappij verkrijgt. Echter, met de tijd zal hij de tegenstellingen tussen zichzelf en de maatschappij inzien en zich daarnaar aanpassen.

Veel wetenschappers en filosofen hebben onderzoek gedaan naar het “natuurlijke geloof” van kinderen. Een van hen is de Amerikaanse filosoof William James. Om de ontwikkeling van het natuurlijke geloof bij kinderen te kunnen onderzoeken, heeft hij de herinnering en het gedrag van een kind genaamd Ballard tot zijn elfde geobserveerd. Ballard was stom, had nooit wat geleerd en leefde afgezonderd van de maatschappij. Ballard, die later wel goed opgeleid werd, vat zijn gedachtes en gevoelens over het postmateriële als volgt samen:

“Soms ging ik met mijn vader wandelen. De natuur en het uitzicht hadden een grote impact op mij. Ik kon niet praten en schrijven, maar dat weerlegde mij er niet van om   na te denken. Ik stelde mezelf vragen: Hoe is de wereld ontstaan? Hoe is het leven van de mens begonnen? Hoe zijn de planten en overige levensvormen tot stand gekomen? Wat is de oorzaak die de aarde, maan en zon heeft doen ontstaan? Hoe is deze materiële wereld ontstaan? Wie laat mij nadenken over deze vragen? Hoe is de eerste mens, het eerste dier, de eerste plant zonder een zaad ontstaan? Waar komen wij vandaan en waar gaan wij heen?,Hoe is het universum ontstaan? Vooral deze vraag kon ik niet beantwoorden. Ik dacht er constant over na, gaf het na een tijdje op en begon opnieuw na te denken over dit onderwerp.”²

Vele andere psychologen hebben dit fenomeen ook onderzocht en kwamen uit op soortgelijke resultaten. Zo begrijpen wij dus dat ook kinderen zich al in hun zeer jonge jaren met nieuwsgierigheid tot het universum en de natuur wenden en zich de bovengenoemde vragen stellen. Dit zit in de aard van de mens. Zoals we zien is het nadenken over zulke vragen niet alleen weggelegd voor filosofen, maar ook kinderen, jongeren en ouderen denken regelmatig na over deze vragen.

De heilige en verhevene boek Koran, vertelt op een prachtige wijze hoe een van de grote profeten Abraham nog op jonge leeftijd op zoek was naar de Schepper. Hij zocht naar zijn Schepper in de natuur en het heelal door te kijken naar de sterren, de maan en de zon. Uiteindelijk kwam profeet Abraham erachter dat het Allah is, de Verhevene en dus boven al het waarneembare verheven.

De islam geeft duidelijk aan dat elk mens van nature monotheïstisch is. In de edele Koran lezen we dan ook dat de mensheid geschapen is met een natuurlijke neiging richting de eenheid van God. Hij is het voorbeeld van perfecte eenheid. Sprekend met de woorden van de laatste boodschapper van Allah:

"Elk pasgeborene wordt geboren met natuurlijke instincten van de islam (inheemse intuïtie van God). Vervolgens maken de ouders dat kind een christen, jood of een polytheïst."³

--------------------------------------------------------

1.Bovet, P. (1951). Le sentiment religieux et la psychologie de l’enfant.
2.Pierre Bovet, Le sentiment religieux et la psychologie de l’enfant, p. 71-72.
3.Hadith, Buhârî, Cenâiz 92; Ebû Dâvud, Sünne 17; Tirmizî, Kader 5.
Buharî, Muslim, Tirmizi, Ebu Davud, NesaÎ, ibni Mâce, Muwatta, Müsnet, etc. zijn naast de Koran de meest betrouwbare bronnen omtrent de hadith (vertellingen) van de profeet Mohammed.

Het is een feit dat de wereld waarin wij leven niet alleen met onze vijf zintuigen waar te nemen is. De mens kan met zijn ogen enkel de materiële wereld zien, met zijn tong de verschillende smaken proeven, met zijn oren verschillende geluiden horen en met zijn neus verschillende geuren waarnemen. Echter gelooft de mens wel in heel veel dingen die hij niet met de vijf zintuigen kan waarnemen, zoals elektriciteit, zwaartekracht en stralingen (infrarood-, ultraviolet- en radioactieve stralingen). Dat deze krachten allemaal bestaan kan men dus niet ontkennen, ondanks dat deze niet met de vijf zintuigen waar te nemen zijn.

Door te zeggen: “Ik geloof niet in datgene wat ik niet zie”, denken mensen dat de bestaanswereld alleen uit materie bestaat die enkel te zien is met ogen. In verhouding zijn er veel meer dingen die in deze wereld niet te zien zijn dan de dingen die wel zichtbaar zijn. Zelfs onzichtbare creaties zoals verstand, fantasie en geheugen in het menselijk lichaam zijn in vergelijking met het zichtbare veel meer aanwezig. Zoals hierboven omschreven staat, kunnen we er van uitgaan dat er ook wezens bestaan die we niet kunnen zien.

Van het ene orgaan in je lichaam kan niet verwacht worden dat het de functie uitvoert van een ander orgaan in je lichaam. Oren kunnen bijvoorbeeld niet de taak van de ogen uitvoeren. De mens kan met zijn ogen niet de smaak van eten proeven, de zang van vogels beluisteren of aan een roos ruiken. De ogen kunnen deze functies van andere organen niet overnemen. Het is dan ook vanzelfsprekend dat de ogen de functie van het verstand niet kunnen overnemen. Alles wordt dus gekoppeld aan het verstand. Het verstand zet alle waargenomen informatie van de organen om tot iets waarneembaars.

Een kunstwerk kan je zien met het oog. De bedoeling van de kunstenaar is dat zijn kunstwerk begrepen wordt met het verstand van de aanschouwers. Als het kunstwerk niet met het oog waar te nemen is of als het verhaal achter kunstwerk niet begrepen wordt, kan niet gezegd worden dat de kunstenaar niet bestaat. Net zoals in dit voorbeeld: iemand die dit geweldige universum - vergelijkbaar met een kunstwerk - aanschouwt, maar tegelijkertijd de kunstenaar ontkent, neemt afstand van kennis en verstand.

‘’Degenen die alle antwoorden in de materiële wereld opzoeken, kennen alleen datgene wat hun ogen zien en dergelijke ogen zijn blind in spirituele zaken.’’¹

----------------------------------------------------

1.Risale-i Nur, De brieven, de zaden van de geloofswaarheden nr. 55.

Wat de reden ook mag zijn is in dit geval het allerbelangrijkste dat u zich bekeerd tot de Islam. Omdat bekeren tot de Islam de juiste keuze zal zijn voor u. Het gaat uiteindelijk over uw leven na de dood die oneindig zal zijn. Daarom is het zo belangrijk om de eerste stap in ieder geval juist te zetten.

Daarnaast is het "samen zijn" voor u, niet toegestaan in de Islam ook al bent u dan al bekeerd tot de İslam tenzij u getrouwd bent. Uiteraard mag u volgens de Islam wel elkaar leren kennen met de bedoeling tot trouwen.

De wens om te trouwen is de eerste stap die iemand zet tot het huwelijk. Wanneer iemand ten tijde van deze wens inziet dat hij bezig is met een zeer serieus onderwerp en vervolgens op een gepaste wijze de resterende stappen neemt om met iemand kennis te maken, zal hij zo de basis leggen voor een goed en gelukkig huwelijk. Het gaat tenslotte om een verbintenis tussen twee verschillende mensen die komen uit twee verschillende omgevingen die elk een eigen karakter hebben. Een gelukkig huwelijk betekent dat twee verschillende mensen samenwerken om gelukkig te worden in zowel hun aardse als hun leven in het hiernamaals. Om dit te kunnen bereiken dient er aan het begin van een huwelijk de juiste stappen gezet te worden. Wanneer er geen goed fundament wordt gelegd, kan dit leiden tot een vreugdeloos huwelijk waarin spanningen aan de orde van de dag zijn.

Wanneer er een intentie bestaat om te trouwen, dient er te worden gezocht naar een juiste kandidaat. Zodra er een kandidaat is gevonden, dient er nader onderzoek gedaan te worden naar de persoon zelf. Dit kan door iemand zelf worden gedaan of door zijn familieleden. Binnen de Islam is onderzoek door familieleden de meest aanbevolen wijze.

Om diverse ongewenste situaties te voorkomen, is het voor de kandidaten aan te bevelen om elkaar te ontmoeten. Toen Muğire bin Şube, één van de volgelingen van de Profeet (vzmh), naar hem kwam en hem meldde dat hij wilde gaan trouwen met een dame,vroeg de Profeet of hij haar had gezien. Toen hij met nee antwoordde, adviseerde de Profeet hem om de vrouw te ontmoeten omdat dit zou bijdragen in het ontstaan en voortduren van een gelukkig huwelijk.[qtip:(1)| Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9]

Een moslimgeleerde Amesh zegt hierover; “een huwelijk dat is ontstaan zonder elkaar te hebben gezien, zal een huwelijk zijn vervuld met verdriet en ellende.” [qtip:(2)| Ihya, 2: 40]

Alle grote Imams, (Maliki, Hanbeli, Hanefi en Safi) waren het erover eens dat het voor de kandidaten toegestaan is om elkaar zien. Echter, tijdens deze ontmoeting is het wel verplicht dat de vrouw door iemand wordt vergezeld. Tenslotte, zolang er nog geen huwelijk heeft plaatsgevonden, is het voor hen niet toegestaan om met elkaar afgezonderd af te spreken.

Het is niet toegestaan om meerdere malen met elkaar af te spreken. Hierdoor zal de hierboven beschreven ontmoeting nogal beperkt zijn. Om meer informatie over de kandidaat te krijgen, is het wijs om deze informatie te verkrijgen via een persoon die een objectieve kijk kan hebben met betrekking tot de persoon om wie het gaat, aldus Imam Gazali.

[1] Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9.

[2] Ihya, 2: 40.

Vanaf de geboorte koppelt de mens zich steeds aan regels. Dit gebeurt bewust en/of onbewust.  In de puberteit vindt een gedeeltelijke opstand plaats tegen de regels die door de ouders worden opgelegd en weer zonder besef vindt er een koppeling plaats aan de regels van de ‘beste’ vrienden. Verder kan gedacht worden aan de regels op school of de regels die op je werk zijn vastgelegd. Na het behalen van het rijbewijs, in het huwelijk of na het krijgen van kinderen spelen regels ook een belangrijke rol in het leven van de mens. Telkens koppelt hij zich weer aan nieuwe regels.

Deze regels zijn ook op grotere schaal terug te vinden in bijvoorbeeld een gemeente, stad of land. Om een gezonde en rechtvaardige samenleving te bekomen, hebben maatschappijen regels en (grond)wetten opgesteld. Regels spelen op deze wereld dus zowel op kleine schaal als op grote schaal een hele belangrijke rol. Dit is om chaos te voorkomen. Als men zich niet houdt aan de regels, moet men ook bereidt zijn voor de gevolgen. Tenslotte is de vrijheid van de mens afhankelijk van meerdere factoren o.a. leefgebied.

Als mensen al gebonden zijn aan verschillende regels die zij zelf hebben opgesteld om het leven voor iedereen te vergemakkelijken en gelukkiger te kunnen leven, waarom zou men er dan aan twijfelen dat ook Allah regels heeft opgesteld waarmee mensen zowel op deze wereld als in het Hiernamaals gelukkig kunnen leven? Naast het feit dat deze goddelijke regels de mens mentaal sterk maken, zorgen deze regels ook ervoor dat mensen zich ontwikkelen en zich klaarmaken voor de uiteindelijke bestemming, het hiernamaals.

De islam wil dat mensen zich niet blindelings overgeven aan het geen wat al bepaald is door anderen, maar motiveert ze om zelfstandig op zoek te gaan. In de volgende verzen wordt de mens aangezet om na te denken, te beredeneren, te onderzoeken en het verstand te gebruiken.

“Denken jullie dan niet na?”¹

“En zeker heeft hij (satan) velen van jullie doen dwalen. Gebruiken zij hun verstand dan niet?”²

Een ander belangrijk aspect is dat mensen die zich koppelen aan de regels van Allah juist bevrijdt worden van de kettingen van de maatschappij waar ze aan gebonden zijn.

Dit zou onmiddellijk de vraag oproepen: ‘’Waarom aanbidden wij Allah niet en worden wij slaaf van vele kleine afgoden zoals geld, macht, status, werk en nog vele andere aardse totems en idolen.’’

De vraag is nu wie is het meest vrij? Iemand die een God aanbidt, Zijn regels volgt en het ware geluk zowel op deze wereld als in het hiernamaals vindt? Of iemand die weigert één God te aanbidden en in plaats daarvan in een web terecht komt van afgoden die allemaal verschillende regels hebben en onmogelijk zijn na te komen; waardoor het zijn leven zowel hier als in het hiernamaals alleen maar schade toebrengt?

“Gebruiken jullie je verstand dan niet?”³

---------------------------------------------------------------------------------------

1.De Heilige Koran, Al-Baqarah (De Koe) 2/44.
2.De Heilige Koran, Ya-Sin (de Arabische letters Ya Sin), 36/62.
3.De Heilige Koran, 10/16, 21/10, 21/67, 28/60.

Beste lezer

Klik hier om onze antwoord te lezen.

Ik heb een hele belangrijke vraag. Ik ben elhamdulillah gelovig maar ik heb toch iets binnen in me dat soms te zwak is. Bijvoorbeeld na de dood lijkt me heel anders. Alles lijkt me een beetje moeilijk te geloven. Ik wil mijn Iman versterken en beter geloven. Ik wil 100 % van binnen als een moslim zijn en in alles helemaal goed geloven. Wat moet ik doen?

Zoals het leven op aarde moeilijk is voor te stellen voor een baby die zich in de buik van zijn moeder bevindt, is het leven in het hiernamaals ook moeilijk voor te stellen voor iemand die op aarde leeft. De baby in de buik van zijn moeder heeft namelijk niets anders gezien dan de kleine holte waarin die leeft en heeft nooit het aardoppervlak, de hemel, de zon, de maan, de sterren enzovoorts gezien, evenals de mens op aarde de engelen, de zielen, het paradijs, de hel enzovoorts niet heeft gezien. Echter wil dit niet zeggen dat de aarde of het hiernamaals niet existeren omdat ze niet gezien worden.

Als eerst moet men weten dat een gelovige die gelooft in de zuilen van de Islam duivelse influisteringen kan krijgen. Het is belangrijk om te weten dat deze influisteringen er zijn voor de spirituele groei van de mens. Middels strijd tegen deze influisteringen, wordt het geloof gestabiliseerd. In de Dertiende Flits van de  Risale-i Nur legt de heilige geleerde Said Nursî uit dat een mens, in tegenstelling tot engelen en dieren, geen vast niveau bezit. Door onderwerping aan influisteringen of strijd tegen influisteringen kan een mens zakken tot het aller laagste niveau of reiken tot het aller hoogste niveau. Vanwege deze capaciteit is de mens ook de meest omvattende schepsel van ALLAH geworden.

Na deze voorkennis is dus duidelijk geworden dat een influistering omtrent één van de Islamitische zuilen niet voortkomt uit een zwak geloof. Deze worden ingefluisterd door de duivel en het is aan de mens om er strijd tegen te leveren. Middels kennis opdoen kunnen influisteringen weggewerkt worden. Aldus dienen influisteringen enigszins als motivatie tot het opdoen van kennis. Mochten de middelen om kennis op te doen niet beschikbaar zijn, dan horen de influisteringen genegeerd te worden middels overgave aan ALLAH. Zodoende kan men zelf inschatten hoezeer men zich onderworpen heeft aan ALLAH en Zijn geloof.

De door de heilige geleerde van deze eew geschreven boekenserie de Risale-i Nur is een grote aanrader voor het vinden van antwoorden op dergelijke vragen. Deze boeken zijn origineel in het Turks en Arabisch geschreven. Echter zijn er Engelse vertalingen van een aantal uit die reeks. Ook worden deze boeken vertaald naar het Nederlands. Inshaa’ALLAH gaat de 23’ste Flits – aangaande  Gods bestaan en Zijn eenheid – binnen twee tot drie weken gedrukt worden. Ook deze vertaling raden wij aan om twijfels omtrent de existentie van ALLAH weg te werken. Door een mail te zenden naar vragenenislam.com kunt u dat boek aanschaffen.

Wij hopen uw vraag hiermee beantwoord te hebben.

In de Koran wordt er over de christenen en joden gesproken als zijnde de “mensen van het boek”. [qtip:(1)| Âl-i İmran, 64-65, 69-72, 75, 98-99, 110, 113, 199; Nisa, 123, 153, 159, 171; Maide, 15, 19, 47, 59, 65, 68, 77; Ankebut, 46; Ahzab, 26; Hadid, 29; Haşr, 2, 11; Beyyine, 1, 6] Op deze manier worden zij uitgenodigd, en wordt er duidelijk gemaakt dat God Degene is die alle profeten heeft gestuurd en alle boeken heeft doen neerdalen.

In het onderstaande vers wordt het volgende verteld:

Zeg: "O, mensen van het Boek, komt tot één woord, waarin wij met elkander overeenstemmen: dat wij niemand dan Allah aanbidden en dat wij niets met Hem vereenzelvigen en dat sommigen onzer geen anderen tot goden nemen, buiten Allah." Maar, als zij zich afwenden, zegt dan: "Getuigt, dat wij Moslims zijn." [qtip:(2)| Âl-i İmran, 3/64]

Er is consensus over Tawhid (éénheid van God) onder deze religies.

Niets is zo natuurlijk als de religie waar men aan verbonden is, als de ware religie te zien. Het is net zo natuurlijk dat de mensen van de tegenpartij dit niet kunnen geloven. In geen enkele periode in de geschiedenis is het te zien dat alle mensen verenigen op de ware religie. Dat er een botsing is tussen het juiste en foute sinds de mens op aarde is, is hier het bewijs voor.

Geen enkel moslim, jood of christen zal zeggen dat de kern van hun religie fout zit. Binnen de Islam is het één van de pilaren van de Iman (religie) dat hun boeken, Torah en Bijbel, ware boeken zijn. De religie zelf is niet verantwoordelijk voor de fouten van de opvolgers van deze religies. Dat wij kritiek hebben op de fouten, verkeerde uiteenzettingen en verdraaiingen van de opvolgers van deze religies, betekent niet dat wij kritiek hebben op de kern van deze religies. Zoiets zou ons buiten de Islam plaatsen.

Hierentegen is het hun eigen verantwoordelijkheid dat zij de Islam en de Koran niet accepteren. Onze verantwoordelijkheid is dat we de Koran op de juiste manier begrijpen, de wonderen ervan goed snappen en dit –ook zij- met iedereen delen. Verlossing is in de handen van God. Wij weten het volgende zeer goed: zoals de hemel mensen vraagt, vraagt ook de hel mensen.

De Koran is op veertig wijzen een wonder. Mohammed (vzmh) heeft met duizenden wonderen duidelijk gemaakt dat hij een ware Profeet (vzmh) is. Dit zijn geen subjectieve, maar objectieve bewijzen. Bijvoorbeeld, in de Koran wordt duidelijk gemaakt dat het Byzantische leger zal in een korte tijd weer met het Sassanidische leger oorlog voeren, en het Byzantische leger zal overwinnen; dat twee jaar voordat Mekka veroverd zou worden, was verteld dat dit zou gebeuren; dat de moslims zouden ontkomen aan de onderdrukking van de niet gelovigen; dat wegens het verspreiden van de Islam het Hidjaz gebied volkomen veilig zou zijn; dat na een korte periode de niet gelovigen (na de strijd van Bedir) gediend zouden worden; dat de Islam –ook naar de dood van de Profeet (vzmh)- met een khalifaat verder zou gaan. De geschiedenis heeft bewezen dat de ongekende aankondigingen ook plaats hebben gevonden. Dit zijn de criteria voor de ware religie die iedereen met een gezond verstand –gelovig of ongelovig- zou moeten accepteren.

Verder daagde de Koran de Arabische ongelovigen, die toentertijd de uitschieters waren in de Arabische eloquentie (welsprekendheid), uit met de kreet “met de komst van één soortgelijke soerah zal er gestopt worden met deze uitnodiging”, waarop niemand met één soortgelijke soerah kwam aanzetten. Dit is een openlijk bewijs dat de Koran door God is neergezonden.

Dat tientallen dichters en schrijvers, die het toppunt waren van de eloquentie, hun koppigheid loslieten en de Islam binnentraden, is een apart bewijs voor de waarheid.

Dat er in de geschiedenis en heden ten dage vele rechtvaardige christen- en joodgeleerden en –predikanten de Islam binnentreden, is ook een kwestie die als een bewijs dient en één waar de mensen van het boek op behoren stil te staan.

Zoals nadat Mozes (vzmh) de wonderen met zijn staf en verlichtte hand liet zien, en terwijl Farao en zijn mannen dit zagen of hoorden er toch niet in geloofden en hem wilden doden; zo ook nadat Jezus (vzmh) de meest zieke mensen genas en zelfs de doden tot leven riep, en terwijl de joden die dit zagen of hoorden hem toch wilden doden, brengen deze twee heilige personen geen enkele schade toe. Zo ook zegt de Koran duidelijk dat tijdens een korte periode in de nacht de Profeet (vzmh) van Mekka naar Koedoes is gegaan en is teruggekeerd; dat hij met zijn ene wijsvinger de maan in tweeën heeft gescheiden; dat tijdens de Bedir oorlog Hij (vzmh) één hand vol zand gooide naar de niet gelovigen en ieder van deze ongelovigen één hand vol zand in hun oog kregen; -aangezien de Hadith sahih (kloppend) zijn- dat Hij (vzmh) zijn tien vingers als tien kranen deed fungeren en ervan liet drinken; dat Hij (vzmh) honderden zieken heeft genezen en zelfs hen die tijdens de oorlog hun hand, arm of benen hadden verloren, zijn speeksel op deze ledematen smeerde en deze weer genas; dat terwijl de Oehoed oorlog een pijl het oog van Zijn (vzmh) vriend eruit deed halen en dit oog weer terug erin plaatste en vervolgens Zijn hand erover smeerde waardoor dat oog beter zag dan het eerst deed. Zij die honderden van dit soort wonderen zagen of hoorden en toch ontkenden dat Hij (vzmh) een profeet was, doet niets af van het feit dat zijn uitnodiging de waarheid is en heeft die ontkenning ook geen waarde in de ogen van de mensen met een gezond verstand.

Want deze toestanden van ontkenning komen bij iedere Profeet voor. Zowel voor Mozes (vzmh) als Jezus (vzmh) als Mohammed (vzmh) geldt dat zij die hen verloochenden, allen het volgende argument gebruikten: “Het is een illusie.”  Allen hebben ze getracht het geziene wonder als een illusie te bestempelen. Om hun ego, duivel en maatschappelijke, sociale en economische status niet op te geven voor een profeet, hebben zij zich berust op een “illusie”. Echter, door een wonder “illusie” te noemen, of door de naam van de waarheid te veranderen, verandert de waarheid niet.

Een zon is niet blazend te doven, door het oog te sluiten wordt het niet donker, hij die zijn oog sluit maakt het alleen voor zichzelf donker…

Hier zijn zeer veel redenen voor. De belangrijkste reden is, omdat de islam ons de Schepper van het Universum, Allah (cc), op de correcte manier doet leren kennen. Dit betekent op zijn beurt dat de Islam het geloof is dat van Allah (cc) komt. In alle andere geloven zien we dat er naast God andere creaties worden geplaatst. Daarentegen is het basisprincipe binnen de Islam tawhid; dus dat er geen andere God is dan Allah en dat alle creaties Zijn schepselen zijn. Hij heeft noch een kind, noch een partner, noch is er iets of iemand gelijk aan Hem.

De Islam herbergt alle fundamenten om de mensheid tot een staat van volwassenheid en ons in zaligheid en veiligheid te brengen. De islam brengt alle individuen die zich vastbinden aan dit geloof van verlichting naar zaligheid en van zaligheid naar volwassenheid. De Islam acht het beschermen van het leven zeer essentieel en straft allen die de orde en veiligheid van de maatschappij in gevaar brengt met harde straffen. De islam draagt eenheid en saamhorigheid, behulpzaamheid en het delen met elkaar op. Ons geloof beschermt de gemeenschap van terrorisme en anarchie.

De islam legt ieder moment goede moraliteit op aan de mensheid. De Islam leert de mensheid dat hij duizenden voordelen voor ons heeft, zowel fysiek als mentaal. 

De godsdienst Islam heeft zijn beginselen in de wetenschap en wijsheid, en leidt allen die voor zichzelf kunnen denken, weliswaar door (deels) eigen inbreng, naar zaligheid en weldaad. Ignorantie (onwetendheid) wordt in de Islam gezien als grootste vijand; de mensheid wordt aangespoord naar bezinning. Om te begrijpen wat voor grote barmhartigheid de Islam is voor de mensheid, zullen we de tijd voor en na de Gelukzalige Eeuw (de eeuw van onze Profeet (v.z.m.h.) goed moeten bekijken.

Beste broeder / zuster,

Wij interpreteren de dromen niet.

Ons advies: U kunt de betekenis van uw droom zoeken uit het boek van Ibn-i Sirin.

Algemene antwoord klik hier

Vragen en Islam

Als u Islamitisch getrouwd bent, dan is diegene volgens de Islam uw echtgenote. Dat u nog geen trouwfeest heeft gegeven, verandert niets aan deze situatie. Uw relatie wordt dan ook niet als Zina beschouwd.

Beste lezer

We hebben een uitgebreide antwoord voor uw vraag - klik hier

Mvg,
Admin

Aleykumselam ve rahmetullah,

Dit vraag is eerder beantwoordt - Klik hier

Geachte broeder/zuster,

Het tijdstip voor het ochtendgebed start met fajr en eindigt wanneer de zon is opgekomen. Echter volgens de Hanafi is het beter om te wachten met bidden totdat het een beetje verlicht is en volgens de Safi is het juist beter om vroeg, als het donker is, te bidden.

Omdat het volgens Hanafi waardevoller is om het ochtendgebed later te bidden, wordt deze niet direct na fajr gebeden.

Overigens wordt de azaan niet na Fajr opgeroepen, maar net voor het tijdstip van bidden, zodat de mensen weten wanneer er gebeden gaat worden en zo naar de moskee kunnen komen om gezamenlijk te bidden.

Zodra het fajr is, is het mogelijk om te bidden. Wachten op de azaan is dus geen verplichting.

Volgens Hanafi is het ochtendgebed ongeldig als tijdens het bidden van het ochtendgebed de zon opkomt. Zodra de karahat tijd voorbij is, is het weer mogelijk om het ochtendgebed in te halen.

Iemand die het ochtendgebed niet op tijd heeft gebeden en deze wilt inhalen na de karahat, maar wel voor het middaggebed, dan dient naast de fard ook de Soennah ingehaald te worden.

Beste zuster,

U kunt die als een teken zien. Het zou eigenlijk helemaal niet nodig moeten zijn om tekenen te zien om tot de Islam te bekeren. Want wij hebben het wonderlijke boek Koran in onze hand, en het wonderlijke leven van onze Profeet (v.z.m.h.) als voorbeeld.

Wanneer wij dit soort waarheden hebben die als de zon ons leven verhelderen, zou het niet nodig moeten zijn te zoeken naar tekenen die zo weinig verhelderend als kaarslicht zijn. Op het moment dat u zich tot de Islam bekeert, zal u in uw hart geruststelling vinden en zal uw hart tevredenheid vinden dat het middels de gebeden en smeekbeden vindt.

Beste lezer

Klik hier voor de antwoord