Meest Gelezen in de Categorie

Zoals wij in onze slaap tijdens dromen het contact verbreken met deze wereld, andere dingen ervaren en andere gesprekken vernemen, zo ook zal de ziel die afstand genomen heeft van het lichaam, kennis maken met een ander leven genaamd het grafsleven. De mens die tijdens zijn sterfte de engel des doods (Azrail) ontmoet, zal in dit nieuwe leven de overhoorengelen genaamd Moenker en Nekir treffen. De goede daden van een gelovige zullen hem als een liefdevolle vriend gezelschap houden in dit nieuwe leven.

Het grafsleven dient als een brug tussen het wereldse leven en het hiernamaals. Daarom wordt het grafsleven ook “Âlemoe’l-Berzah” genoemd, ofwel de tussenwereld. Deze wereld laat zichzelf aan ieder mens anders zien. Martelaars brengen dit leven door zonder te beseffen dat ze het wereldse leven verlaten hebben. Overleden geleerden zullen in dit grafsleven het vergaren van kennis voortzetten. Voor ongelovigen is dit een wereld vol kwelling waarin ze voorproeven van helse bestraffingen krijgen.

Onder de dood verstaan we scheiding van lichaam en ziel; een reis van de aarde naar de grafswereld. De ziel wordt door de engel des doods (Azrâil) naar de tussenwereld gebracht. De eerste engel die we in de tussenwereld zullen treffen, zal Azrail (v.z.m.h) zijn. Azrail is een betrouwbare vertrouweling aan wie we onze ziel gerustgesteld kunnen toevertrouwen. De ziel zal middels de dood bevrijd worden van lichamelijke gevangenschap; echter zal die niet compleet naakt zijn, deze zal bekleed worden met een soortgelijk lichaam, ofwel, de ziel zal gewikkeld zijn in elegante kledij.

De ziel die tijdens het wereldse leven gebonden is met het lichaam, zal middels de dood in zekere mate meer vrijheid verkrijgen. In het lichaam heeft de ziel behoefte aan ogen om te kunnen zien, oren om te kunnen horen, hersenen om te kunnen denken etc. Middels de dood zal de ziel, net zoals in dromen, niet meer afhankelijk zijn van die instrumenten om te kunnen zien, horen en denken.

Berzah betekent doorgang. De wereld van Berzah is een ‘’wachtruimte’’ tussen de wereld en het hiernamaals. De zielen wachten daar op de dag des oordeels en de wederopstanding. De ontmoeting van de engelen Moenker en Nekir, het eerste gerechtshof, de eerste bestraffing en de eerste beloning zullen hier plaatsvinden.

Berzah, ofwel, het grafsleven, is volgens de beschrijving van de hadith “of een tuin van de paradijselijke tuinen of een krater van de helse kraters.” Enkel de ziel die ontbeerd is van het lichaam zal hier pijn of genot ondervinden. Na het grafsleven zal de ziel tijdens de wederopstanding terugkeren naar haar lichaam dat herschapen zal zijn. Vervolgens zal die berecht worden in het ‘’geweldige gerechtshof’’ voor al haar daden die zij verricht heeft op deze wereld. Hierna volgt de eeuwige hemel of hel. Genot en pijn worden op deze plaatsen zowel door het lichaam als de ziel geproefd, net zoals op aarde. Het lichaam zal echter een vorm krijgen dat hem schikt; zoals een zaad uitbloeit tot een boom nadat die begraven wordt, zo zal het wereldse lichaam uitbloeien tot een lichaam dat hem schikt in het hiernamaals.

Het grafsleven wordt gevolgd door de wederopstanding. Omdat het ziel onsterfelijk is, geldt de wederopstanding alleen voor het lichaam. Met de wederopstanding zullen de zielen weer terugkeren naar de lichamen om vervolgens op de dag des oordeels veroordeeld te worden. Na een tijd te hebben gewacht tijdens de waqfeh fase, volgt de fase van de afweging. Degene die gelovig komt te overlijden en waarvan de goede daden zwaarder wegen dan de kwade daden tijdens de afweging, zal verwezen worden naar het eeuwige paradijs. Degene die ongelovig komt te overlijden, zal verwezen worden naar het strafoord van Allah, welk de hel is. De gelovigen waarvan de slechte daden zwaarder wegen dan de goede daden, zullen eerst de huiveringwekkende hel betreden om hun zondes te zuiveren. Na hun reiniging, zullen ook zij het paradijs betreden waarin ze eeuwig levenden zullen zijn.

Sommige overleveringen vertellen dat de mens in het Paradijs 30 of 33 jaar oud zal zijn. [qtip:(1)| Zie. Şa’ranî, Muhtasaru Tezkireti’l-Kurtubî, pag. 101] Echter, de uitdrukking van deze leeftijd is niet volgens de aardse leeftijd. Hiermee wordt bedoeld dat net als dat men op deze leeftijd het sterkst in zijn aardse leven staat, zo ook zal hij in het hiernamaals op zijn best zijn. De vergelijking tussen dit en het hiernamaalse leven, is dus niet te doen.

Anas ibn Malik (r.a) overlevert de volgende Hadith: Profeet Mohammed (v.z.m.h) heeft het volgende gezegd: “De mensen van het Paradijs zullen in de vorm van (profeet) Adam, 33 jaar oud, met snor, onbehaard lichaam en met geaccentueerde oogleden herschapen worden.”

In een andere overlevering wordt het volgende gezegd:

“De mensen van het Paradijs zullen op 33 jarige leeftijd, in de vorm van (profeet) Adam, met de schoonheid van (profeet) Yusuf, met de ethiek van (profeet) Ayyoub, met snor, onbehaard lichaam en met geaccentueerde oogleden herschapen worden.” [qtip:(2)| a.g.e, h. No: 39384]

Imam Sha’ranii geeft de volgende informatie over dit onderwerp: “Geleerden zeggen dat vrouwen in het Paradijs een vaste leeftijd zullen hebben. De Houri’s (vrouwen van de Paradijs) integendeel zullen op verschillende leeftijden aanwezig zijn naar de wil van de tevredenheid.”

Bij het noemen van de gunsten voor de mensen die het Paradijs ingaan in Soerah Al-Nabae, wordt er een verwijzing gedaan naar de Houri’s in het Paradijs met “ve kevâibe etrâbâ”. Het woord “kevâib” betekent: de eerste en het mooiste periode van de jeugd. Het woord “etrâben” betekent: Op dezelfde leeftijd (leeftijdsgenoot). [qtip:(3)| Muhtasaru Tezkireti’l-Kurtubî, pag. 101]

Omdat alles in het Paradijs in de mooiste en perfecte vorm gaat worden, zullen de mensen van het Paradijs ook in de mooiste en perfecte vorm zijn. De genoemde leeftijden in de Hadith hebben betrekking op de mooiste periode van de mens in termen van lichaam en ziel. Want in het Paradijs is er een eeuwig leven, dus verouderen bestaat daar niet. Dus er kan gezegd worden dat er geen veroudering is omdat alles perfect is. Dus de mensen in het Paradijs zijn vergeleken met de solide staat en volmaaktheid van de mensen op aarde. De Houri’s zijn geschapen voor de mensen van het Paradijs in een staat waar de mensen het meest tevreden over zullen zijn. Aldus wordt in Soarah Al-Nebea de mooiste periode van een dame afgebeeld. Want de mooiste periode van een mens is de periode wanneer men jong is. De periode wanneer het lichaam het sterkst en op zijn mooist is, is het begin wanneer hij jong is.

Er is een vaste leeftijd en geen veroudering. Het leven in het Paradijs gaat geen monotoon bestaan hebben. Het volk van het Paradijs zal met verschillende zegeningen en gunsten worden beloond. Het leven in het Paradijs is niet te vergelijken met het aardse leven.

Dit legt de Islamitische geleerde Bediuzzaman Said Nursi uit in “Het Tiende Woord” (De wederopstanding en het hiernamaals). In de taal van het gewone volk kunnen we het als volgt begrijpen: Bijvoorbeeld als je een fruit boven de grond en onder de zon houdt, kan je de schaduw van het fruit zien. Het verschil in smaak tussen de schaduw en het fruit is zeer groot. Ook zo hebben de smaken en lusten in het Paradijs een verschil met de smaken en lusten op aarde.”

Om niet meer bang van de dood te zijn, behoort men de dood te kennen. De dood is niet het einde. Hij is een deur naar een nieuwe wereld. Zoals een pit die in de aarde is, dood oogt, rot en verdwijnt; dit terwijl zij een begin maakt naar een mooier leven. Zij gaat over van een leven als een pit naar een leven als een boom.

Ook zo lijkt een mens die dood is en de aarde in gaat en wegrot. Dit terwijl hij overgaat naar een mooier leven dan dit wereldse leven.

Het lichaam en de geest is net als een lamp en elektriciteit. Als de lamp kapot gaat, verdwijnt de elektriciteit niet en bestaat zij voort. Ook al zien we haar niet, we geloven en weten dat zij er nog is. Net zo, de geest gaat uit het lichaam wanneer het lichaam sterft en blijft hij voortbestaan. Allah geeft de geest dan een mooiere kleding en staat Hij toe in het graf voort te bestaan.

Om deze reden heeft onze Profeet:

“Het graf is of een tuin van de tuinen van de hemel, of een hol van de holen van de hel.”

gezegd en duidelijk gemaakt dat er een leven in het graf zal zijn en hoe dit eruit zal zien.

Zij de gelovig sterven en niet zullen lijden in het graf, zullen vrij zijn in het graf. Ze kunnen dan naar verschillende plaatsen toegaan en terugkomen. Ze kunnen zich op één moment op meerdere plaatsen bevinden. Ze kunnen ook onder ons aanwezig zijn. De heer der martelaars Hamza (r.a.) heeft vele mensen geholpen, en helpt nog altijd vele mensen.

Zij die van de geestenwereld overgaan naar de baarmoeder van de moeder, komen via die deur op deze wereld. Ze treffen elkaar hier en spreken elkaar. Net zo gaan de mensen van deze wereld middels de dood over naar het hiernamaals en zullen daar bewandelen. Net zoals wij van de mensen die sterven afscheid nemen, net zo verwelkomen de andere hen aan de andere kant. InshaAllah zal, te beginnen met onze Profeet (v.z.m.h.), al onze geliefden ons daar verwelkomen. Als wij maar een ware dienaar van Allah zijn. De voorwaarde hiervoor is dat we in Allah geloven, Zijn Profeet (v.z.m.h.) volgen en met de Iman sterven.

Voor een diepgaand en duidelijk uitleg van de dood en het hiernamaals raden we je het boek van Said Nursi “De heropstanding en het hiernamaals” uit het Tiende Woord aan.

Het bestaan van de hel en de vreselijke straffen zijn niet in strijd met de oneindige barmhartigheid, werkelijke rechtvaardigheid en gepaste, afgewogen wijsheid. Integendeel, barmhartigheid, rechtvaardigheid en wijsheid vereisen het bestaan van de hel. Want net zoals het bestraffen van een tiran, die de rechten van duizend onschuldigen met voeten heeft getreden, en het doden van een wild beest, dat honderd onschuldige dieren heeft verscheurd, rechtvaardig is, is het ook barmhartigheid. Zou die tiran vergeven en dat wild beest vrijgelaten worden, dan zou deze ene ongepaste daad van barmhartigheid honderden daden van onbarmhartigheid teweeg brengen tegenover deze honderden machtelozen. Zo ook, de koppige atheïsten onder de gevangenen van de hel hebben met hun verloochening de rechten geschonden van de Schone Namen; met hun ontkenning de rechten geschonden van het bestaan dat getuigt van de Schone Namen; met hun verloochening de rechten geschonden van de schepselen die als verheven taak de Schone Namen van God verheerlijken; en met hun ontkenning de rechten geschonden van de schepselen die de goddelijke Heerschappij weerspiegelen, dienen als spiegel voor de Schone Namen en deze met dienaarschap tot uiting brengen, wat het doel is van hun schepping en het bestaan en wat een reden is voor hun bestaan en hun voortbestaan. Hierdoor begaan ze een dusdanig omvangrijk misdrijf en meedogenloosheid, dat zij niet meer in aanmerking kunnen komen om te worden vergeven en dat ze terecht vallen onder de bedreiging van het vers: “Voorwaar, Allah vergeeft niet dat aan Hem deelgenoten toegekend worden, …”[4:48]. Om hen nu niet in de hel te werpen, zou in plaats van deze ene ongepaste daad van barmhartigheid eindeloze onbarmhartigheid betekenen voor de talloze aanklagers wier rechten zijn geschonden. Zoals die aanklagers het bestaan van de hel wensen, zo ook vergt de geduchte verheven en omvangrijke grootheid dit voorzeker ook.

Jazeker, zou nu een of andere opstandige dwaas en schender van de onderdanen van een verheven heerser, tegen deze heerser zeggen: “Mij kun je niet in de gevangenis stoppen, zoiets kun je niet maken.”, en hem in zijn eer aantasten, dan zou deze koning voorzeker, al zou er in zijn land geen gevangenis zijn, voor deze onfatsoenlijke man een gevangenis bouwen en hem erin gooien. Zo ook tast een atheïst met zijn verloochening de verheven geduchtheid aan van God. En hij tart Zijn overweldigende macht door deze te ontkennen. En hij komt aan Zijn heerschappij in absolute perfectie door deze te schenden. Voorzeker, al zou de hel niet vele taken en redenen hebben die zijn bestaan vereisen en al zouden er niet vele wijsheden bestaan voor zijn schepping, dan nog behoort het tot de eer en verhevenheid van God om voor zulke atheïsten een hel te scheppen en hen erin te gooien.

Atheïsme omvat nu eenmaal talloze schendingen van de rechten… Dan is het ongetwijfeld een eindeloos misdrijf en een eindeloze straf voorzeker hun verdiende loon. Indien iemand in een minuut een moord pleegt, dan vindt het rechtsstelsel van de mens het terecht dat hij vijftien jaar celstraf verdient (wat ongeveer gelijk is aan acht miljoen minuten). Dit vindt men gepast en is een algemeen aanvaarde wet. Jazeker, daar atheïsme hetzelfde is als duizend moorden, zou één minuut die men doorbrengt in absoluut atheïsme, volgens dat rechtssysteem, bestraft moeten worden met om en nabij acht miljard minuten. Wanneer nu iemand één levensjaar doorbrengt in atheïsme verdient hij een terechte bestraffing van om en nabij twee triljoen achthonderdtachtig miljard minuten. Zo valt hij onder de vers: "Eeuwig levenden zijn zij daarin voor altijd…”[33:65].[qtip:1| Elfde Lichtstraal, Risale-i Nur].

[1] Elfde Lichtstraal, Risale-i Nur

Omdat de zielen in ‘âlem-i berzah’ (de tussenwereld waar de doden wachten) met elkaar kunnen contacteren, vragen de eerder overledenen de toestand van hun naasten op aarde aan degenen die hun komen vergezellen. De volgende hadith overgeleverd door Ebu Eyyûb el-Ensarî geeft hier meer duidelijkheid over:

‘’Wanneer de ziel van een gelovige wordt ingenomen, wordt hij verwelkomt door de genadigde volk.’’ [1]

De zielen van gelovigen worden zodanig verheugd met de komst van de ziel van hun gelovige broeders en zusters dat ze hun op een zeer behagelijke wijze ontvangen. Ze worden meer verheugd dan wanneer jullie een geliefde op verre afstand ontmoeten. Ze verwelkomen de ziel en vragen hoe het met hun familie en naasten gaat. [2]

Abdullah b. Mubârek heeft het volgende overgeleverd over dit onderwerp:

‘’De overledenen wachten op bericht. Wanneer iemand komt te overleiden en de wachtenden vergezeld, vragen ze hoe het met de hun familie en bekenden gaat. Wanneer hij over een dergelijk persoon welk overleden is vraagt: ‘’Hij is overleden. Is hij niet bij jullie gekomen?’’,antwoorden de zielen met: ‘’ İnnâ lillâh ve İnnâ İleyhi Râciûn, hij is een andere pad opgegaan dan die van ons.’’ [3]

De mensen in âlem-i berzah krijgen te weten wat voor daden hun familie en naasten verrichten en worden bedroefd wanneer ze zondes plegen en verheugd wanneer ze goede daden verrichten. [4]

Mucâhid heeft de volgende uitspraak over dit onderwerp gedaan:
‘’Men krijgt in het graf na zijn eigen goede daden, bericht over de goede daden van zijn kinderen.’’[5]

Volgens betrouwbare overleveringen heeft Sa'id b. Cubeyr het volgende gezegd:

‘’Ongetwijfeld krijgen de overledenen bericht over de levenden. Er is geen enkel overledene die geen bericht krijgt over zijn levende naasten. Als het bericht positief is wordt de overledene verheugd en opgelucht maar als het bericht negatief is wordt de hij bedroefd.’’ [6]

De sahabe Ebu'd-Derdâ verrichtte het volgende smeekbede:

‘’O Allah, ik zoek toevlucht voor daden waarmee ik mijn overledenen ter schande breng.’’ [7]

Aan de hand van de bovengenoemden wordt het duidelijk dat de overledenen niet persoonlijk op de hoogte zijn (tenzij Allah dat anders wil) van hun geliefden die nog leven, maar ze bericht krijgen van de pas overledenen die hun komen vergezellen.

Concluderend kunnen we zeggen dat we na het overlijden nog steeds weten wie onze familie en naasten zijn en zelfs om hun zondes treuren en gelukkig worden met hun goede daden.

Er worden geen engelen gegeven aan mannen, maar ik denk dat je de paradijselijke vrouwen( houries) bedoelt. De vrouwen met grote sneeuwwitte ogen en donker zwarte irissen. Het woord “hur” in arabisch is afkomstig van de meervoudsvorm havra met de achtervoegsel “i”.

Met het woord “aiyn” in de Qur’an, wat “oog” betekent, wordt de grote ogen van de houries bedoeld. Met de term “houri “ wordt de paradijselijke vrouwen bedoeld welke ALLAH belooft heeft aan de moslims.

Het lichaamsstructuur van de Houries is in de Qur’an en Hadith aangegeven als oogverblindend en de houries zijn aangegeven met goede morele waardes.

Voorwaar, de Moettaqoen verblijven in een veilige plaats. In de tuinen en bij bronnen ( het paradijs). Zij dragen kledij van fijne zijde en brokaat, ( zij zijn) tegenover elkaar gezeten. Zo is het. En wij zullen hen huwen met schone maagden.[qtip:1| ad-Dukhan, 51-54]

Voorwaar, voor de Moettaqoen is er en overwinning. Tuinen en druivenstruiken. En jeugdige gezellinnen, gelijk in leeftijd. En een gevulde beker. Zij horen daar geen onzin en leugens.[qtip:2| an-Naba, 31-35] Daarin leunen zij, zij vragen daarin om vele vruchten en om drinken. En bij hen zijn schone gezellinnen met ingetogen blikken, gelijk in leeftijd.[qtip:3| as-Sad, 51-52]

Voorwaar, Wij hebben hen ( de vrouwen in het paradijs) opnieuw geschapen. En Wij hebben hen maagdelijk gemaakt. Liefdevol en gelijk in leeftijd. Voor de mensen aan de rechterzijde.[qtip:4| al-Wa’iah, 35-38]

Wat in de Koranvers bedoeld wordt met “gelijk in leeftijd” is dat alle vrouwen dezelfde leeftijd hebben of dat de echtparen dezelfde leeftijd hebben.

Het is een gift van Allah de Meest Barmhartige voor zijn recht-geleide en vrome dienaren die in hun aardse leven de wetten van Allah hebben opgevolgd en de verbodens hebben vermeden. Ze zijn vaak getest met verschillende beproevingen, leed en martelingen. Maar deze beproevingen hebben niet geleid tot het vertalen van hun religie.

Erin bevinden zich goede en mooie vrouwen. Welke gunsten van jullie Heer loochenen jullie dan/ Vrouwen met prachtige ogen, afgezonderd in tentverblijven. Welke gunsten van jullie heer loochenen jullie dan? Die geen mens Djinn ooit voor hen heeft aangeraakt.[qtip:5| ar-Rahman,70-74]

In de Tuinen bevinden zich schoonheden met ingetogen blikken, die geen Djinn ooit voor hen heeft aangeraak.[qtip:6| ar-Rahman, 65]

En schonen met schitterende ogen. Gelijk wel-bewaarde parels.[qtip:7| al-Wa’iah, 22-23]

De belangrijkste eigenschap van een vrouw is haar bescheidenheid en kuisheid. Om deze reden heeft Allah de Glorieuze tijdens het zegenen van de Hemel, eerst hun bescheidenheid en kuisheid aangegeven voordat Allah hun schoonheid heeft aangegeven.

Uit het vers hierboven kan aangenomen worden dat er ook recht geleide vrouwen voor mannelijke Jinns in de hemel zal zijn. Deze jinns worden echtparen van elkaar net als mensen echtparen worden in de hemel. Deze rechtgeleide vrouwen zijn door zowel mannelijke Jinn als mens niet eerder zijn aangeraakt.

De profeet (v.z.m.h.) heeft de bewoners van de hemel beschreven als:

"Ieder van hen zullen twee vrouwen hebben. Het merg van de beenderen van de vrouwen zal worden gezien door het vlees uit de hoge schoonheid. Zij (bewoners van het Paradijs) zal noch verschillen hebben, noch haat onderling. Hun harten zullen als één zijn en zij zullen Allah verheerlijken in de ochtend en in de avond ".[qtip:8| Bukhari, Bed’al-Halk, 59, Sifatu’l Jannah]

Gelovige vrouwen welke als rechtgeleide dienaren leefden op aarde zullen superieur zijn aan houries; want zij hebben gestreden tegen hun ego en de duivel gedurende hun aarde leven.

Ze zijn dan triomfantelijk en krijgen Gods toestemming om het paradijs te betreden. De houries belanden niet in het paradijs omwille van hun daden. Allah heeft hen voor de bewoners van de hemel geschapen als één van de paradijselijke zegeningen.

Deze hadith van de profeet (v.z.m.h) bevestigt het:

"De vrouwen van deze wereld zullen superieur zijn aan de houries net als de buitenste bekleding van een kledingstuk superieur is aan de binnenbekleding …" De reden hiervoor is omdat zij Allah aanbeden hebben. Allah zal dan licht vanuit hun gezicht laten schijnen en met zijde kledij bekleden[qtip:9| Overgeleverd door Taberani; Mawdudi, Tafhimu’l Quran, VI. 81]

[1] ad-Dukhan, 51-54

[2] an-Naba, 31-35

[3] as-Sad, 51-52

[4] al-Wa’iah, 35-38

[5] ar-Rahman,70-74

[6] ar-Rahman, 65

[7] al-Wa’iah, 22-23

[8] Bukhari, Bed’al-Halk, 59, Sifatu’l Jannah

[9] Overgeleverd door Taberani; Mawdudi, Tafhimu’l Quran, VI. 81

Vraag beschrijving: Ik had een vraag over hoofddoek ik ben een meisje van 14 jaar en ik wil graag hoofddoek dragen alleen 'm'n ouders denken er anders over ze zeggen je bent jong en je moet aan je school denken maar ik denk : Als je echt van iemand houdt wil je dat diegene naar het paradijs gaat daardoor heb ik het gevoel dat m'n ouders niet van mij houden dus mijn vraagis : Weet u een oplossing ? 

Antwoord: Het is niet zo dat je ouders niet van je houden, maar ze gebruiken hun liefde voor jou verkeerd. Said Nursi geeft hierover aan dat alle eigenschappen van de mens mooi zijn, maar soms verkeerd gebruikt kunnen worden. Zo kan een moeder vanwege haar barmhartigheid voor haar kind het niet willen wekken voor het ochtendgebed, omdat het koud is of het kind minder dan normaal slaapt; dit terwijl deze handeling van haar het eeuwige hiernamaals van dat kind schaadt.

De barmhartigheid en liefde zijn er, maar worden verkeerd toegepast, wat uiteindelijk het eeuwige leven dat kind schaadt [qtip:(i)| Said Nursi] De ouders van het kind behoren dus eerst aan het hiernamaals van hun kind te denken. Daarnaast behoren zij zich ook in te zetten voor het wereldse leven.

Zij behoren niet het wereldse profijt voor Allah's bevelen te laten komen. Mocht dit toch wel gebeuren, dan heeft het kind het recht zich niet hier aan hoeven te houden. Het is beter voor u om de hoofddoek te dragen.

Zoals wij in onze slaap tijdens dromen het contact verbreken met deze wereld, andere dingen ervaren en andere gesprekken vernemen, zo ook zal de ziel die afstand genomen heeft van het lichaam, kennis maken met een ander leven genaamd het grafsleven. De mens die tijdens zijn sterfte de engel des doods (Azrail) ontmoet, zal in dit nieuwe leven de overhoorengelen genaamd Moenker en Nekir treffen. De goede daden van een gelovige zullen hem als een liefdevolle vriend gezelschap houden in dit nieuwe leven.

Het grafsleven dient als een brug tussen het wereldse leven en het hiernamaals. Daarom wordt het grafsleven ook “Âlemoe’l-Berzah” genoemd, ofwel de tussenwereld. Deze wereld laat zichzelf aan ieder mens anders zien. Martelaars brengen dit leven door zonder te beseffen dat ze het wereldse leven verlaten hebben. Overleden geleerden zullen in dit grafsleven het vergaren van kennis voortzetten. Voor ongelovigen is dit een wereld vol kwelling waarin ze voorproeven van helse bestraffingen krijgen.

Onder de dood verstaan we scheiding van lichaam en ziel; een reis van de aarde naar de grafswereld. De ziel wordt door de engel des doods (Azrâil) naar de tussenwereld gebracht. De eerste engel die we in de tussenwereld zullen treffen, zal Azrail (v.z.m.h) zijn. Azrail is een betrouwbare vertrouweling aan wie we onze ziel gerustgesteld kunnen toevertrouwen. De ziel zal middels de dood bevrijd worden van lichamelijke gevangenschap; echter zal die niet compleet naakt zijn, deze zal bekleed worden met een soortgelijk lichaam, ofwel, de ziel zal gewikkeld zijn in elegante kledij.

De ziel die tijdens het wereldse leven gebonden is met het lichaam, zal middels de dood in zekere mate meer vrijheid verkrijgen. In het lichaam heeft de ziel behoefte aan ogen om te kunnen zien, oren om te kunnen horen, hersenen om te kunnen denken etc. Middels de dood zal de ziel, net zoals in dromen, niet meer afhankelijk zijn van die instrumenten om te kunnen zien, horen en denken.

Berzah betekent doorgang. De wereld van Berzah is een ‘’wachtruimte’’ tussen de wereld en het hiernamaals. De zielen wachten daar op de dag des oordeels en de wederopstanding. De ontmoeting van de engelen Moenker en Nekir, het eerste gerechtshof, de eerste bestraffing en de eerste beloning zullen hier plaatsvinden.

Berzah, ofwel, het grafsleven, is volgens de beschrijving van de hadith “of een tuin van de paradijselijke tuinen of een krater van de helse kraters.” Enkel de ziel die ontbeerd is van het lichaam zal hier pijn of genot ondervinden. Na het grafsleven zal de ziel tijdens de wederopstanding terugkeren naar haar lichaam dat herschapen zal zijn. Vervolgens zal die berecht worden in het ‘’geweldige gerechtshof’’ voor al haar daden die zij verricht heeft op deze wereld. Hierna volgt de eeuwige hemel of hel. Genot en pijn worden op deze plaatsen zowel door het lichaam als de ziel geproefd, net zoals op aarde. Het lichaam zal echter een vorm krijgen dat hem schikt; zoals een zaad uitbloeit tot een boom nadat die begraven wordt, zo zal het wereldse lichaam uitbloeien tot een lichaam dat hem schikt in het hiernamaals.

Het grafsleven wordt gevolgd door de wederopstanding. Omdat het ziel onsterfelijk is, geldt de wederopstanding alleen voor het lichaam. Met de wederopstanding zullen de zielen weer terugkeren naar de lichamen om vervolgens op de dag des oordeels veroordeeld te worden. Na een tijd te hebben gewacht tijdens de waqfeh fase, volgt de fase van de afweging. Degene die gelovig komt te overlijden en waarvan de goede daden zwaarder wegen dan de kwade daden tijdens de afweging, zal verwezen worden naar het eeuwige paradijs. Degene die ongelovig komt te overlijden, zal verwezen worden naar het strafoord van Allah, welk de hel is. De gelovigen waarvan de slechte daden zwaarder wegen dan de goede daden, zullen eerst de huiveringwekkende hel betreden om hun zondes te zuiveren. Na hun reiniging, zullen ook zij het paradijs betreden waarin ze eeuwig levenden zullen zijn.

Net zoals de zee niet past in een glas, zo ook is met het beperkt menselijk verstand de eeuwigheid niet te bevatten. Echter ondanks dat de mens de eeuwigheid niet kan bevatten, kan hij nog wel het bestaan ervan begrijpen. Weten en erin geloven zijn twee verschillende dingen maar het kunnen begrijpen is totaal anders.

De mens is in alles beperkt. Het leven heeft een begin. Ieder begin geeft aan dat er ook een eind zal komen, dus ook het leven heeft een eind. Aldus kan de mens in dit korte leven dat een begin en eind heeft, in alle opzichten beperkte taken verrichten. Het oog kan alleen maar 2,5% waarnemen van de aanwezige stralen. Het oor hoort alleen maar bepaalde frequenties.

Zoals dit in de materiële wereld openlijk een feit is, geldt het ook voor de spirituele wereld. Het verstand van de mens kan niet alles begrijpen. Want leren heeft een begin. Een wetenschap die een begin heeft kan geen oneindige wetenschap zijn, net zoals het leven…

Het begin van de zwakheid van het menselijk verstand start bij het niet kunnen begrijpen van zichzelf. Als dit beperkt verstand zichzelf niet eens heeft begrepen, hoe denkt het dan de oneindheid te kunnen begrijpen?... Iemand die weet dat drie kleiner is dan vier, weet zeker dat als men probeert om van drie vier af te halen men een negatief resultaat krijgt. Hoewel men dit zo weet, als men nu probeert om de eeuwigheid te begrijpen met ons beperkt verstand, zal dit tot oneindig negatieve resultaten leiden. Men accepteert dan al bij voorbaat dat men er nooit uit zal komen.

De mens kan de eeuwigheid niet bevatten, maar er wel in geloven… Dit is een grote Goddelijke gunst voor de mens. Want hoe hadden we anders kunnen geloven in een Heer, Die met al Zijn eigenschappen oneindig is?

De mens heeft hier de mogelijkheid gekregen om te onderscheiden, om te beredeneren en om met logische beargumenteringen te komen. Hij weet dankzij deze eigenschappen zeer zeker dat net zoals hij een begin en eind heeft, alles ook een begin en eind moet hebben.

Alles wat een begin heeft, leert ons de volgende twee werkelijkheden tegelijkertijd:

Er is een wezen dat mij uit het niets heeft geschapen en dat wezen zelf is eeuwig. Zo ook laat ieder eind ons weten dat er een wezen bestaat dat eeuwig is. Laten we onszelf de volgende vraag stellen: “Is het enige wat jij niet begrijpt de eeuwigheid? Kun je de aantrekkingskracht wel begrijpen? Kun je begrijpen hoe de zon alle planeten aantrekt en om zich heen laat draaien? Kun je de hoedanigheid van je ziel, verstand, gedachte en verstand begrijpen? Heb je de immateriële fabriek in een appelboom dan wel uit kunnen leggen? Hoe is het mogelijk dat een ei in een vliegende vogel verandert? Hoe is het mogelijk dat een bevruchte eicel negen maanden later huilt, lacht en hoort? In dit bestaan is hetgeen de mens niet ziet ten opzichte van wat hij wel ziet, niet begrijpt ten opzichte van wat hij wel begrijpt en niet weet ten opzichte van wat hij wel weet veel meer.

De mens die probeert de eeuwigheid te begrijpen alsof hij het vergankelijke al heeft begrepen, zal minstens zichzelf vermoeien. Ik zeg hier minstens omdat dergelijke ongepaste zoektochten de mens zou kunnen bedwelmen en zelfs zou kunnen ontsporen…

Het ijver van de mens om de eeuwigheid te willen begrijpen heeft betrekking op twee aspecten. De eerste, de Goddelijke eigenschappen die oneindig zijn. Ten tweede, het leven in het hiernamaals dat oneindig is… Tussen deze twee is een belangrijk verschil dat we niet uit het oog mogen verliezen. Wanneer we het over de eeuwigheid in het hiernamaals hebben, komt meteen het tijdsbegrip bij ons op. Echter een leven waaraan geen eind komt, niet op raakt, niet vergankelijk is en geen gebreken heeft; een paradijselijk leven dat niet wordt ontnomen en we dus spreken van een eeuwig leven; hiervoor is dus geen reden om het niet te begrijpen…

Wanneer we het over de Goddelijke eigenschappen hebben, die oneindig zijn: Zijn macht is oneindig. Dit betekent: “hoeveel werelden Hij ook schept, Zijn macht zal niet afnemen.” De betekenis van Zijn eeuwige kennis is dat Hij vrij is van enige onwetendheid. De andere eigenschappen moeten met dezelfde logica benaderd worden. De werkelijkheid: “Hij die pre-eeuwig is, is ook eeuwig”, heeft betrekking op Allah de Waarachtige zelf als ook Zijn eigenschappen… Dat wil zeggen dat al Zijn eigenschappen oneindig en eeuwig zijn. Want geen enkele zijn later tot stand gekomen. Ze zijn allen pre-eeuwig.

Auteur: Prof. Dr. Alaaddin Başar

Bron: https://sorularlaislamiyet.com/sonsuzluk-anlasilabilir-mi-0

De ziel heeft geen taal. Dit is te vergelijken met elektriciteit die zijn taak kan verrichten in alles wat het binnentreedt. Het verandert in kou in een diepvries, warmte in een oven, licht in een lamp, kennis in een computer enz.

Ook dragen atomen alle wereldtalen over aan ons. De atomen zullen niet zeggen.” ik heb deze taal nooit gehoord!”. Atomen zullen al datgene wat een tong proeft, een oor hoort, een oog ziet waarnemen, en dat het de eerste keer is, zal geen belemmering vormen voor het kunnen proeven, horen en zien.

Net zoals dit zal een dode in zijn graf beproefd worden met een taal die hij zal begrijpen. Dat hij het voor het eerst hoort, zal absoluut geen belemmering vormen voor het kunnen begrijpen. Net zoals we hier op aarde vele voorbeelden kunnen zien, zo ook zal het in het hiernamaals op een veel verder ontwikkeld manier te ervaren zijn.

Aan ons is kenbaar gemaakt via een Hadith dat er Arabisch gesproken zal worden in de hemel en tijdens de veroordeling op de dag des oordeels. Dat er Arabisch gesproken zal worden, zal geen belemmering vormen voor de ziel om haar te kunnen begrijpen. De Hadith waar we dit uit afleiden, is het volgende:

“Hou van een Arabier onwille van drie eigenschappen: Want ik (v.z.m.h.) ben een Arabier, de Edele Koran is in het Arabisch geopenbaard, de taal die de bewoners van de hemel zullen spreken, is Arabisch.” [qtip:(1)| Feyzü’l-Kadír, 1:178 hadith No: 225]

Vraag beschrijving: Ik las ergens dat als je dood gaat dat je dan weer jong wordt. Stel dat je 60 bent dan wordt iedereen weer 33 als je naar het paradijs gaat. Ik snap iets niet als je dood bent en je ziel verlaat je lichaam verjongt je lichaam dan. En ben je nog steeds 60 wanneer je ziel het lichaam verlaat? Wat ik ook niet snap is dat als je dood bent na dat alle vragen zijn gesteld en je bent geen zondaar geweest ga je dan direct naar het paradijs of wacht je nog in je graf tot de dag des oordeels.

Antwoord:

Sommige overleveringen vertellen dat de mens in het Paradijs 30 of 33 jaar oud zal zijn [qtip:(1)| Zie. Şa’ranî, Muhtasaru Tezkireti’l-Kurtubî, pag. 101]. Echter, de uitdrukking van deze leeftijd is niet volgens de aardse leeftijd. Hiermee wordt bedoeld dat net als dat men op deze leeftijd het sterkst in zijn aardse leven staat, zo ook zal hij in het hiernamaals op zijn best zijn.

Lees verder over de eerste vraag - klik hier

Het grafsleven wordt gevolgd door de wederopstanding. Omdat het ziel onsterfelijk is, geldt de wederopstanding alleen voor het lichaam. Met de wederopstanding zullen de zielen weer terugkeren naar de lichamen om vervolgens op de dag des oordeels veroordeeld te worden.

Lees verder over grafs leven - klik hier

We kunnen opmaken uit de hadith:

“Een individu is met degenen waarvan hij/zij houdt” (Buhârî, Edeb, 96; Müslîm, Birr, 165)

dat degenen in het paradijs met elkaar zullen zijn.

Alvorens behoren we te weten dat de schoonheid van de hemel niet te vatten is met dit wereldse verstand.

Eboe Hureyre (r.a.) vertelt: “Rasulullah (v.z.m.h.) heeft gezegd:

“Allah heeft gezegd: “Ik, De Grootste Glorie, heb voor Mijn vrome aanbidders gunsten bereid die geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord en de menselijke fantasie en gedachte ooit van heeft kunnen denken.” [qtip:1| Bukhari, Bed'ü'l-Halk 8, Tefsir, Secde 1, Tevhid 35; Moeslim, Cennet 2, (2824); Tirmizi, Tefsir, (3195)]

Said Nursi vertelt over dit onderwerp het volgende: “Ow mens! Weet jij waar jij heen gaat en waarheen jij wordt gestuurd? Naar de ruimte der barmhartigheid en graad der geluk van de Prachtigste Grootheid, waar een duizend jarig gelukkig leven op de wereld minder waard is dan één uur leven in de hemel, waarvan op zijn beurt weer een duizend jaar leven in de hemel minder waard is dan één uur Allah, De Prachtigste, waarnemen.” [qtip:2|20th letter, 11th word, Bediuzzaman Said Nursi, translated by (Sukran Vahide)]

In het kort begrijpen we dat we met het wereldse verstand de schoonheden van de hemel niet kunnen vatten. Verder willen we de volgende Hadith over de hemel hieronder neerzetten, zodat we een idee van de hemel kunnen krijgen:

“Degene die het Paradijs binnentreedt, zal genieten en geen moeilijkheden kennen. Zijn kleding zal niet verslijten en zijn jeugd zal hem nooit ontnomen worden.” [qtip:3| Abu Hurayrah (moge Allah tevreden met hem zijn) leverde deze woorden van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) over. Deze woorden staan vermeld in Moeslim]

“Waarlijk, de bewoners van het Paradijs eten en drinken daar. Zij spugen noch urineren daar. En zij ontlasten noch rochelen daar.”

Er werd gezegd: “Hoe zit het dan met het eten?” De Profeet (v.z.m.h.) antwoordde:

“(Het eten verlaat het lichaam door het laten van) boeren en zweten, en hun zweet zal de geur van muskus hebben en het verheerlijken en het prijzen van Allah zal voor hen even eenvoudig zijn als het ademen (tijdens het wereldse leven – het zal vanzelf gaan). [qtip:4| Deze hadith is overgeleverd door Jabir ibn Abdoellah (moge Allah tevreden met hem zijn) van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) en staat vermeld in Moeslim]

“Er zal een stem aankondigen: “Jullie zullen gezond blijven en nooit meer ziek worden, jullie zullen voor eeuwig leven en nooit sterven, jullie zullen hier jong blijven en nooit oud worden en jullie zullen hier gunsten krijgen en de gunsten zullen jullie nooit ontnomen worden.” En dit zijn de woorden van Allah:

En tot hen wordt geroepen: “Dit is het Paradijs dat jullie hebben geërfd wegens wat jullie plachten te doen.” [qtip:5| De hadith staat vermeld in Sahih Moeslim en is van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) overgeleverd door Abu Said Al-Khudri en Abu Huraira (moge Allah tevreden met hen beiden zijn). Het Koranvers wat door de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) werd aangehaald staat vermeld in Surah Al-A’raf (7:43]

[1] Bukhari, Bed'ü'l-Halk 8, Tefsir, Secde 1, Tevhid 35; Moeslim, Cennet 2, (2824); Tirmizi, Tefsir, (3195)

[2] 20^th letter, 11^th word, Bediuzzaman Said Nursi, translated by (Sukran Vahide)

[3] Abu Hurayrah (moge Allah tevreden met hem zijn) leverde deze woorden van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) over. Deze woorden staan vermeld in Moeslim.

[4] Deze hadith is overgeleverd door Jabir ibn Abdoellah (moge Allah tevreden met hem zijn) van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) en staat vermeld in Moeslim

[5] De hadith staat vermeld in Sahih Moeslim en is van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) overgeleverd door Abu Said Al-Khudri en Abu Huraira (moge Allah tevreden met hen beiden zijn). Het Koranvers wat door de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) werd aangehaald staat vermeld in Surah Al-A’raf (7:43).

De mens ziet in zijn slaap mooie dromen, bewandelt meerdere landen en eet verschillende
eten. Echter, al deze punten zijn net een schaduw naast de echte landen en eetsoorten in het
echte leven. De dromen vullen de maag van de mens niet, en doen hem niets verdienen.
Wanneer hij wakker wordt, ziet hij wat hij in het echt aan eten en geld heeft.

Net zo, is dit leven een schaduw van het hiernamaals; dit is zelfs de schaduw van de
schaduw. Het wereldse leven is een schaduw van de Qabr1 en de Qabr is de schaduw van het
hiernamaals.

Wanneer we van de wereldse slaap wakker worden met de dood, zullen we ons eigendom pas
echt zien. Dit is niets anders dan de daden die we hebben verricht. De goede en slechte daden
die we in het wereldse leven hebben verricht, zullen in de Qabr respectievelijk een goede of
slechte gedaante krijgen. Zij zullen tot aan onze heropstanding bij ons blijven.

Tijdens de heropstanding zal de schaduwfase ophouden en zullen we de reële wereld van het
hiernamaals binnentreden; de echte creatie en reële geluk zullen we daar treffen.

Bishr bin Masoed vertelt: "Het was toen de pest zich verspreid had en de mensen één voor één overleden. Een man ging naar de begraafplaats en bad met ieder overlijdingsgebed mee. In de avond, voordat hij naar huis ging, stond hij bij de deur van de begraafplaats en zei tegen de doden "Moge Allah jullie eenzaamheid wegnemen, barmhartig over jullie apartheid zijn, jullie zondes weergeven en jullie goede daden accepteren". Hij deed deze smeekbede, zei verder niets en keerde daarna terug naar zijn huis.

Deze persoon die het vervolg meemaakte, vertelt het volgende:
"Het was weer avond. Deze keer was ik niet naar de begraafplaats gegaan en smeekbede verricht. Toen het avond werd, keerde ik terug naar mijn gezin. Ik sliep; ik begreep niet wat er gebeurde, er was een groep mensen naar me toe gekomen.

"Wie zijn jullie, wat willen julle?" vroeg ik.

Zij zeiden: " wij zijn de mensen van die begraafplaats".

Ik vroeg: " Waarom zijn jullie gekomen?".

Zij zeiden: "De smeekbede die je verricht voordat je naar huis gaat, was een verrassing voor ons, alleen deze avond heb je geen smeekbede verricht!".

Ik vroeg versteld: "Welke smeekbede?".

Zij zeiden: "De smeekbede die je iedere dag verricht." Hierna heb ik altijd deze smeekbede aan hun begrafenis verricht." (Imam Gazali)

Ook al heeft iemand meer goede daden verricht dan dat hij/zij bezondigd heeft, zal deze persoon altijd ondervraagd en afgerekend worden. Natuurlijk wordt het makkelijker voor een persoon als hij/zij veel goede daden heeft verricht en weinig bezondigd heeft. Dan zal deze persoon waarschijnlijk niet bestraft worden.

Profeten en sommige zeer vrome mensen zullen tijdens de heropstanding zonder ondervraagd te worden plaats nemen in de hemel. Als iemand in deze wereld vergiffenis heeft gevraagd van Allah en zichzelf aan zijn woord heeft gehouden, dan zullen ze niet bestraft worden voor de zonden waar ze vergiffenis om hebben gevraagd. Ook al worden ze gestraft, dan nog zullen ze in de hemel terecht komen.

Mensen(kinderen) die voor hun puberteit overlijden, zullen nooit ondervraagd worden. 

Hoewel aarde donker en mat is in vergelijking met water, lucht en licht, overstijgt ze qua waarde alle overige elementen omdat zij de bron en oorzaak is van alle Goddelijke kunstwerken. Zoals het matte menselijk ego, op voorwaarde dat het gezuiverd wordt, alle menselijke eigenschappen overstijgt vanwege zijn veelomvattendheid, zo is ook het lichaam een meest omvattende, meest bevattende en meest rijke spiegel der reflecties van Goddelijke namen. Alle instrumenten die samenstellingen van alle barmhartige schatten kunnen wegen en aftasten, bevinden zich in het lichaam. Bijvoorbeeld, als het proefvermogen van de tong niet de bron zou zijn van zoveel afwegingen als aanwezige etenssoorten, zou die een elk niet één voor één kunnen voelen en herkennen, proeven en aftasten. Bovendien bevinden de instrumenten om manifestaties van Goddelijke namen te waarnemen en ondervinden, voelen en herkennen zich ook in het lichaam. Evenzeer huisvesten gaven om vele verschillende en eindeloze genietingen te waarnemen zich ook in het lichaam.

De beweging van het universum en de veelomvattendheid van de mens maken volkomen duidelijk dat de Decorateur van dit universum alle schatten binnen Zijn barmhartigheid wil presenteren, alle manifestaties van Zijn Namen wil introduceren en een elk van Zijn gunsten wil laten proeven. Het bad waar de stromen van het universum in uitmonden, het grandioze vertoon van de elementen die gevormd worden in het universum en de eindeloze bron van deze aardse akker, welke het oord is van gelukzaligheid[qtip:1| het paradijs], zal uiteraard enigszins op dit universum lijken. Hij zal alle materiële en spirituele essenties preserveren. Die Artistieke Alwijze, Die Rechtvaardige Barmhartige zal buitendien uiteraard als betaling voor de arbeid, als beloning voor de diensten en als zegening voor de Godsdienstoefeningen van lichamelijke instrumenten, voor een elk genietingen schenken die hem schikken. Anders vormt zich een toestand die in tegenstrijd is met Zijn wijsheid, rechtvaardigheid en barmhartigheid, welke op geen enkele wijze samengaat met Zijn Schone Barmhartigheid en Volmaakte Rechtvaardigheid; dit zou ongepast zijn.

[1] Het paradijs.

De vele verschillende vormen van helse folteringen worden onderverdeeld in drie hoofdcategorieën. De eerste categorie die te binnen schiet als er aan helse tormenten gedacht wordt, is voornamelijk het branden van lichamen. De tweede categorie bestaat uit de kwellingen en smarten die vernomen zullen worden door zielen. De derde categorie bestaat uit eindeloze psychologische martelingen die voortkomen uit het voortdurend leven in de duisternis van de hel, want het vuur van de hel is donker.

De hel is ALLAH’s oord van torment en land van verdoemenis; de plaats van pijn en verdriet, het gebied van spijt en berouw. Zoals zowel tevredenheid als genot geproefd zullen worden in het paradijs, zullen in complete duisternis zowel torment als woede geproefd worden in de hel. Zoals het genot dat voortkomt uit het winnen van ALLAH’s tevredenheid vele malen meer is dan paradijselijke genietingen, is de mentale kwelling die voortkomt uit het behalen van ALLAH’s afschuw en het verwijderd zijn van het paradijs vele malen pijnlijker dan het hellevuur. Naast de pijn van het gezamenlijk branden met satan, wordt de pijn verergerd door gescheiden te zijn van profeten en heiligen en zal de ziel kermen door mentale martelingen.

Degenen die op aarde hoogmoed tonen jegens Goddelijke bevelen, zullen daar vernedering proeven tot in de eeuwigheid. Zij die op aarde de bevelen van hun ego opvolgen, zullen daar onophoudelijk berouw waarnemen. Mensen die op aarde satan gehoorzamen, zullen in de hel zijn grootste vijand zijn. Zijn respons: “ik heb jullie niets aangedaan, hadden jullie maar jullie verstand moeten gebruiken.” zal de helbewoners daarbij knetter maken.

De helbewoners zullen zich ook vijandig opstellen jegens hun vrienden die hen steunden in hun handelingen welke naar de hel leidden. Echter zullen alle kansen verspild zijn. De vele verschillende fysieke en mentale kwellingen op aarde tonen aan dat de helbewoners het toppunt van elke soort kwelling zullen proeven in de hel. Elk denkbaar soort torment zal in de hel worden ervaren; zowel psychisch als fysiek.

Iedereen op deze wereld bezit een persoonlijke en voorbijgaande wereld, die zo wijd is als de wereld. De basis van die wereld is zijn leven. Met zijn interne en externe gevoelens maakt hij gebruik van zijn wereld. Hij kan de zon zijn lamp en de sterren zijn kaarsen noemen. De aanwezigheid van andere schepselen en zielbezitters hinderen zijn heerschappij niet; integendeel, zij verlevendigen en versieren zijn persoonlijke wereld. Op een vergelijkbare wijze – maar dan duizenden niveaus verhevener – is er voor iedere gelovige, behalve een specifieke tuin met daarin duizenden paleizen en paradijselijke vrouwen, een persoonlijk paradijs ter wijdte van vijfhonderd jaar buiten het algemene paradijs om. Hij geniet op een wijze naargelang het ontwikkelde niveau van zijn gevoelens en zintuigen welke het paradijs en de eeuwigheid sieren. De aanwezigheid van anderen hinderen zijn heerschappij niet; in tegendeel, zij versterken die zelfs. Bovendien verlevendigen zij zijn wijd uitgestrekte persoonlijke paradijs. Waarlijk, op deze wereld kunnen de mond, oren, ogen, zintuigen, het proefvermogen en overige gevoelens benut worden in een tuin van een uur, een excursieoord van een dag, een land van een maand en een expeditie van een jaar. Op dezelfde wijze kunnen het reukvermogen en proefvermogen, welke in deze vergankelijke wereld slechts in een tuin van een uur benut kunnen worden, op dezelfde wijze benut worden in een tuin van een jaar in die eeuwige wereld. En een gezichtsvermogen en hoorvermogen welke op deze wereld slechts van een jaar durend excursieoord kunnen genieten, kunnen daar van een excursie in een vijfhonderd jarig oord genieten op een wijze welke die grandioze en van top tot teen versierde wereld siert. Iedere gelovige zal naargelang zijn niveau, zegeningen en weldaden welke hij op aarde verwierf, gebruik makend van zijn ontwikkelde en ontplooide gevoelens, genieten.

[Bediuzzaman Said Nursi, De traktaten over oprechtheid, blz 30]

Onder de dood verstaan we scheiding van lichaam en ziel; een reis van de wereld naar het graf. De ziel die afstand genomen heeft van het lichaam, maakt kennis met een ander leven genaamd het grafleven. De mens zal in dit nieuwe leven ondervraagd worden (over het geloof) door de engelen Moenkar en Nakir.¹

Het grafleven dient als een brug tussen het wereldse leven en het hiernamaals. In het Arabisch wordt het grafleven “Âlemoe’l-Berzah” genoemd, ofwel de tussenwereld. De wereld van Berzah is een wachtruimte tussen de wereld en het hiernamaals. De zielen wachten daar op de Dag des Oordeels en de wederopstanding. De ontmoeting met de engelen Moenkar en Nakir, het eerste oordeel, de eerste bestraffing en de eerste beloning zullen hier plaatsvinden. Na deze ontmoeting gaan de vrome moslimzielen naar een voorlopige paradijselijke tuin. Voor de moslimzondaars en ongelovigen is er een voorlopige tussentijdse bestraffing tot de dag des Oordeels. Berzah is volgens de beschrijving van de overlevering van profeet Mohammed:

“Of een tuin van de paradijselijke tuinen of een krater van de helse kraters.”²

Hieruit kunnen we afleiden dat iedereen dit grafleven anders ervaart. Bijvoorbeeld martelaars brengen dit leven door zonder te beseffen dat ze dood zijn.

‘’En zeg niet van degenen die op Allah’s weg zijn gedood: “Zij zijn dood.” Nee, zij leven, maar jullie beseffen (het) niet.’’³

In de tussenwereld zal de ziel bevrijdt worden van lichamelijke gevangenschap en krijgen de vrome moslimzielen in zekere mate meer vrijheid. In het lichaam heeft de ziel behoefte aan ogen om te kunnen zien, oren om te kunnen horen, hersenen om te kunnen denken enzovoort. Door middel van de dood, zal de ziel net zoals in dromen, niet meer afhankelijk zijn van die instrumenten om te kunnen zien, horen en denken. De ziel zal bekleed worden met een soortgelijk lichaam ofwel zal het gewikkeld zijn in elegante kledij geschikt voor het grafleven.

Het leven in het graf wordt vervolgd door de wederopstanding. Tijdens de wederopstanding keert de ziel terug naar haar lichaam dat herschapen zal worden. Vervolgens zal die op de Dag des Oordeels berecht worden voor al haar daden die zij verricht heeft op deze wereld. Genot en pijn worden op deze plaatsen zowel door het lichaam als de ziel ervaren, net zoals op aarde. Hierna volgt de eeuwige hemel of hel. Het lichaam zal echter een vorm krijgen dat bij hem past; zoals een zaad uitbloeit tot een boom, zo zal het wereldse lichaam uitbloeien tot een lichaam dat bij hem past in het hiernamaals.

-------------------------------------------------

1.Hadith, Tirmizi, Al-Janaa'iz (De Begrafenis) 70.
2.Hadith, Tirmizi, Kiyameh (Dag Des Oordeels), 26
3.De Heilige Koran, Baqarah (De Koe) 2/154.

Vooraleer, de islam beschermt zowel het leven van de gelovigen als de niet-gelovigen op deze wereld. Onze profeet (vrede zij met hem) zegt in een hadith;

"Wie ten onrechte een niet-moslim doodt die in een islamitische land leeft, zal de geur van het paradijs niet ruiken."¹, zeggende dat iedereen die een niet-moslim ten onrechte doodt, het Paradijs niet zal betreden.

De volgende hadith legt de waarde die de Islam aan mensen hecht heel duidelijk uit.

Er passeerde een joodse begrafenisstoet langs de profeet. Uit respect stond hij op waarop een metgezel vroeg waarom hij opstond voor een ‘joodse’ begrafenisstoet en de profeet antwoordde als volgt: 'Hij is tenslotte een mens?²

De islam, die de rechten van de niet-gelovigen op deze wereld garandeert, resulteert niet automatisch in het recht tot het betreden van het paradijs. Echter de sleutel tot het paradijs is de geloofsbetuiging. Iemands positie in het paradijs is gebaseerd op de geloofsbelijdenis. In dit opzicht kan iemand zonder de geloofsbetuiging het paradijs niet betreden.

“Waarlijk, de (geaccepteerde) godsdienst bij Allah is de islam.”³

“En wie er een andere godsdienst dan de islam zoekt, het zal nooit van hen geaccepteerd worden en in het Hiernamaals zal hij één van de verliezers (in de Hel) zijn.”⁴

Uit deze verzen begrijpen we dat je moslim moet zijn om het paradijs te mogen betreden.

Volgens imam Gazali (grote islamgeleerde) zijn mensen, die de islam niet gehoord of aan wie de boodschap van de islam foutief overgedragen werd, mogelijk vrijgesteld zijn van de hel.⁵

Allah weet het beste. Allah is absoluut rechtvaardig en Hij doet geen onrecht aan. Hij plaats elk individu waar eenieder recht op heeft.

--------------------------------------------------------------------------------

1.Hadith, Buharı, Jizye, 5.
2.Hadith, Müslim, Cenaiz, 78, Hadith nr: 1596.
3.De Heilige Koran, Ali Imran (Imrans mensen) 3/19.
4.De Heilige Koran, Ali Imran (Imrans mensen) 3/85.
5.İmam-ı Gazali, Tolerantie van islam, vertaling: Süleyman Uludağ, 60-61.

Sommige overleveringen vertellen dat de mens in het Paradijs 30 of 33 jaar oud zal zijn. [qtip:(1)| Zie. Şa’ranî, Muhtasaru Tezkireti’l-Kurtubî, pag. 101] Echter, de uitdrukking van deze leeftijd is niet volgens de aardse leeftijd. Hiermee wordt bedoeld dat net als dat men op deze leeftijd het sterkst in zijn aardse leven staat, zo ook zal hij in het hiernamaals op zijn best zijn. De vergelijking tussen dit en het hiernamaalse leven, is dus niet te doen.

Anas ibn Malik (r.a) overlevert de volgende Hadith: Profeet Mohammed (v.z.m.h) heeft het volgende gezegd: “De mensen van het Paradijs zullen in de vorm van (profeet) Adam, 33 jaar oud, met snor, onbehaard lichaam en met geaccentueerde oogleden herschapen worden.”

In een andere overlevering wordt het volgende gezegd:

“De mensen van het Paradijs zullen op 33 jarige leeftijd, in de vorm van (profeet) Adam, met de schoonheid van (profeet) Yusuf, met de ethiek van (profeet) Ayyoub, met snor, onbehaard lichaam en met geaccentueerde oogleden herschapen worden.” [qtip:(2)| a.g.e, h. No: 39384]

Imam Sha’ranii geeft de volgende informatie over dit onderwerp: “Geleerden zeggen dat vrouwen in het Paradijs een vaste leeftijd zullen hebben. De Houri’s (vrouwen van de Paradijs) integendeel zullen op verschillende leeftijden aanwezig zijn naar de wil van de tevredenheid.”

Bij het noemen van de gunsten voor de mensen die het Paradijs ingaan in Soerah Al-Nabae, wordt er een verwijzing gedaan naar de Houri’s in het Paradijs met “ve kevâibe etrâbâ”. Het woord “kevâib” betekent: de eerste en het mooiste periode van de jeugd. Het woord “etrâben” betekent: Op dezelfde leeftijd (leeftijdsgenoot). [qtip:(3)| Muhtasaru Tezkireti’l-Kurtubî, pag. 101]

Omdat alles in het Paradijs in de mooiste en perfecte vorm gaat worden, zullen de mensen van het Paradijs ook in de mooiste en perfecte vorm zijn. De genoemde leeftijden in de Hadith hebben betrekking op de mooiste periode van de mens in termen van lichaam en ziel. Want in het Paradijs is er een eeuwig leven, dus verouderen bestaat daar niet. Dus er kan gezegd worden dat er geen veroudering is omdat alles perfect is. Dus de mensen in het Paradijs zijn vergeleken met de solide staat en volmaaktheid van de mensen op aarde. De Houri’s zijn geschapen voor de mensen van het Paradijs in een staat waar de mensen het meest tevreden over zullen zijn. Aldus wordt in Soarah Al-Nebea de mooiste periode van een dame afgebeeld. Want de mooiste periode van een mens is de periode wanneer men jong is. De periode wanneer het lichaam het sterkst en op zijn mooist is, is het begin wanneer hij jong is.

Er is een vaste leeftijd en geen veroudering. Het leven in het Paradijs gaat geen monotoon bestaan hebben. Het volk van het Paradijs zal met verschillende zegeningen en gunsten worden beloond. Het leven in het Paradijs is niet te vergelijken met het aardse leven.

Dit legt de Islamitische geleerde Bediuzzaman Said Nursi uit in “Het Tiende Woord” (De wederopstanding en het hiernamaals). In de taal van het gewone volk kunnen we het als volgt begrijpen: Bijvoorbeeld als je een fruit boven de grond en onder de zon houdt, kan je de schaduw van het fruit zien. Het verschil in smaak tussen de schaduw en het fruit is zeer groot. Ook zo hebben de smaken en lusten in het Paradijs een verschil met de smaken en lusten op aarde.”

Het lichaam is het instrument van de geest, die alle ledematen van het lichaam regeert en controleert tot aan de cellen en de nog kleinere delen van het lichaam. Als het vastgestelde uur aanbreekt, staat de ziel voor een uitnodiging van de doodsengel genaamd Azraël.¹ Essentieel is te weten dat het Allah zelf is die de dood der mensen instelt. Opdat de mensen niet over Allah gaan klagen vanwege de dood, die voor velen onaangenaam lijkt, gebruikt Allah hiervoor de aarstengel Azraël als een sluier om de zielen te nemen.  Bovendien stelt Allah ziekten en andere ongemakken in als een bijkomende sluier tussen Azraël en de dood, zodat de mensen de aartsengel niet moeten beschuldigen voor hun sterfelijkheid.

Omdat Azraël geschapen is uit licht zoals alle andere engelen, kan hij aanwezig zijn op talloze locaties tegelijkertijd en kan hij verschillende vormen aannemen. Zijn werking in een bepaalde situatie verhindert hem niet om andere taken uit te voeren op hetzelfde moment.

Zoals de zon tegelijkertijd hitte en licht geeft aan verschillende werelddelen, is Azraël in staat om miljoenen zielen tegelijk te nemen.

Daarnaast hebben de aartsengelen Gabriël, Michaël en Azraël ondergeschikten die op elkaar lijken en die door de engelen worden geleid. Als een goed en rechtvaardig moslim sterft, komen er eerst enkele engelen bij hem die glimlachen en wiens gezichten stralen.

(Zij zijn) degenen die de Engelen als reinen wegnemen, terwijl zij zeggen: “Vrede zij met jullie, ga het Paradijs binnen vanwege datgene wat jullie verricht hebben.”²

Daarna komt Azraël met of zonder ondergeschikten die de taak heeft om de zielen te nemen. Het kan ook zijn dat er alleen een ondergeschikte van Azraël komt. De engelen die de zielen van de vromen meenemen verschillen ten opzichte van de engelen die verantwoordelijk zijn voor het meenemen van de zielen der heidenen. De zielen van de heidenen worden meegenomen met geweld; zij hebben een verkrampte en angstige uitdrukking bij het sterven.

En als jij kon zien wanneer de Engelen (de zielen van) de ongelovigen wegnamen, zij beukten op hun gezichten en hun ruggen (zeggende): “Proef de bestraffing van het laaiende vuur.”³

Profeet Mohammed beweerde dat de zielen der vromen worden weggenomen met uiterste voorzichtigheid  en de martelaren de doodspijnen niet ervaren en niet weten dat ze dood zijn. Zij beschouwen zichzelf daarentegen als degenen die overgebracht zijn naar een betere wereld, waarbij ze genieten van een vredig leven.

Mensen sterven zoals ze leven. Wie een goed, rechtvaardig moslimleven leidt, sterft aan een gelukkige dood. Wie een slecht ongelovig leven leidt, sterft aan een slechte dood. De rechtvaardige gelovigen vrezen de dood niet. De dood lijkt een ontbinding, een uitdoving van het levenslicht, een vernietiging van het plezier te zijn, maar is in werkelijkheid een verlossing van de zware lasten van het bestaan. Het is een verandering van verblijfplaats, het uit het lichaam treden van de ziel, een uitnodiging naar en het begin van het eeuwigdurende leven.

Aan de ene kant worden voortdurend levende wezens geschapen en aan de andere kant wordt het leven van deze wezens ontnomen. Dit gebeurt door een cyclus van schepping, vastbeslotenheid en wijsheid. Het sterven van planten, het eenvoudigste levende schepsel, bewijst op zich het werk van goddelijke kunst. Als het zaadje van een vrucht in de grond terecht komt, dan lijkt het te ontbinden en weg te rotten in de grond, maar in feite ondergaat het een perfect chemisch proces en doorloopt het vooraf vastgelegde toestanden van hervorming en groeit het uiteindelijk uit tot een nieuwe boom of bloem. De dood van een zaadje is dus het begin van een nieuwe boom, een nieuw leven.

Groenten, fruit en dierlijk vlees, dat hun ‘dood’ vindt in de maag van de mens bekomen een onderdeel van de mens en krijgen zodoende een hogere rang in het bestaan. Zo ook zal de dood van de mensen op deze wereld ervoor zorgen dat de mens een nog beter leven zal krijgen. Daarnaast ontlast de dood de mens van de beproevingen van het aardse bestaan; een verwarrend, verstikkend en eng verblijf dat met de ouderdom en het verlies van geliefden nog harder en donkerder lijkt te worden. Hierna zal de mens in de oneindige en wijde omgeving van de genade van de Eeuwige Geliefde treden en zich verheugen op het blijvende gezelschap van zijn geliefden en de troost van een gelukkig eeuwig leven.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

1.De Heilige Koran, As-Sajdah (De Eerbiedige Neerbuiging) 32/11.
2.De Heilige Koran, An-Nahl (De Bijen) 16/32.
3.De Heilige Koran, Al-Anfal (De Buit) 8/50.

In de Koran zegt Allah als volgt:

“Zie dan de sporen van Allah’s Genade: hoe Hij de aarde na haar dood doet herleven. Waarlijk! Zo is Hij Die de doden zeker doet leven. En Hij is tot alle dingen in staat.”¹

In het voorjaar is te zien dat ontelbare planten en dieren uit het niets en in korte tijd uit aarde worden geschapen. Als er elke lente onophoudelijk planten en dieren tot leven komen en de mens continue uit een zaadcel en eicel geschapen wordt, hoe is het dan mogelijk om je af te vragen of er een wederopstanding plaats zal vinden? De cellen in het menselijk lichaam vernieuwen zich continu. Elke minuut sterven miljoenen cellen af en worden nieuwe cellen aangemaakt. In de Koran staan de volgende verzen hierover:

“Ziet de mens dan niet dat Wij hem uit een druppel (mannelijk zaad) hebben geschapen? En toch is hij een redetwister!”²

“En (hierover) gaf hij Ons een gelijkenis terwijl hij de schepping van zichzelf over het hoofd zag. (Met een bot in de hand) vraagt hij: “Wie doet de beenderen tot leven komen, terwijl ze gruis zijn?”³

De reden voor de openbaring van dit vers is als volgt: Ubay ibn Khalaf, een ongelovige uit Mekka die de Wederopstanding ontkende, pakte een bedorven stuk gebeente vast, verpulverde dit vervolgens met zijn handen en richtte zich daarna tot de boodschapper van Allah: “Geloof jij dat Allah deze bedorven beenderen opnieuw tot leven zal brengen?” De boodschapper van Allah reageerde als volgt: “Ja, Hij wekt jou tot leven en stopt jou in de Hel.”

Hierna zijn deze twee verzen geopenbaard:

“Zeg: “Hij zal hen doen herleven zoals Hij hen de eerste keer heeft geschapen! En Hij is Alwetend over de gehele schepping!”⁴

“Hij is Degene Die voor jullie van de groene boom vuur heeft gemaakt, waarna jullie er een vuur mee ontsteken.”⁵

In dit vers wordt verwezen naar de bedoeïenen die vuur maakten door hars bevattende boomtakken tegen elkaar aan te wrijven. De trouwe volgeling van de profeet, Ibn Abbas, vertelt hierover het volgende: “De Arabieren gebruikten de takken van twee soorten bomen ‘Merh’ en ‘Afar’ om vuur te maken. ‘Merh’ wordt als een vuursteen onder gehouden en ‘Afar’ als een vonksteen boven. Beide takken worden nat gemaakt en daarna tegen elkaar gewreven waardoor ze gaan branden.”⁶

Allah Die uit een vochtige boom vuur kan creëren, is ook in staat bedorven beenderen terug tot leven te brengen.

-------------------------------------------------------------------------------------------

1.De Heilige Koran, Ar-Rum (De Romeinen) 30/50.
2.De Heilige Koran, Ya-Sin (de Arabische Letters Ya Sin) 36/77.
3.De Heilige Koran, Ya-Sin (de Arabische Letters Ya Sin) 36/78.
4.De Heilige Koran, Ya-Sin (de Arabische Letters Ya Sin) 36/79.
5.De Heilige Koran, Ya-Sin (de Arabische Letters Ya Sin) 36/80.
6. www.SorularlaIslamiyet.com (TR) / www.questionsonislam.com (ENG)