Meest Gelezen in de Categorie

Al is het vanuit het Islamitische perspectief niet aangenaam, onder een aantal omstandigheden kan zowel vanuit de mannelijke als de vrouwelijke kant een scheiding aangevraagd worden. Binnen de Fiqh wordt dit Ghiyâr-i tefriqa genoemd. We zullen er meteen bij melden dat Ghiyâr-i tefriqa meer naar de vrouw kijkt dan naar de man. Aangezien de man de bevoegdheid heeft om een scheiding te bepalen, hebben een aantal Fiqh geleerden zoals İmâm Muhammed het niet noodzakelijk geacht om ook voor de man Ghiyâr-i tefriqa toe te passen.

Voordat we in details gaan, willen we eerst het volgende melden. Een aantal gebreken, ziektes of kwade karaktereigenschappen bij een man of vrouw, geven het recht aan de partner van een dergelijk geval om naar een rechter te stappen voor het aanvragen van scheiding. Redenen die deze recht geven, kunnen we als volgt samenvatten:

1) Gebreken die geslachtsgemeenschap hinderen bij een partner.
2) Tweeslachtigheid.
3) Gestoordheid.
4) Erfelijke ziekten.

Tijdens zulke kwesties hangt het er vanaf of ze: voor of na het huwelijk plaatsvinden, of er genezing voor is, of het uit te houden is etc. Omdat de Fiqh boeken hier uitgebreid informatie over geven, nemen wij genoegen met deze verwijzing.

5) Onenigheid. Dit vindt meestal plaats wanneer de één de rechten van de ander schendt. Af en toe komt het voor dat beiden elkaars rechten schenden. In alle gevallen is onenigheid een wettige reden tot scheiding binnen de Islam. Bij dit principe heeft vooral de vrouw, wie niet de bevoegdheid heeft om te scheiden, baat, want dit geeft haar het recht om naar de rechter te stappen om scheiding aan te vragen. De rechter stelt twee bemiddelaars aan om de kwestie te behandelen en hun onenigheid op te lossen. Aan de hand van het rapport van de bemiddelaars wordt er een besluit genomen.   

Toestanden waarin de man zijn plichten tegenover zijn vrouw niet volbrengt, geven de vrouw het recht om naar de rechter toe te stappen. Bijvoorbeeld, haar niet onderhouden, haar onrechtmatig afranselen, beledigen, vloeken, negeren en verlaten. Echter kan een vrouw niet naar de rechte stappen om haar recht op memorandum aan te vragen omdat een man na een scheiding kosten moet maken voor een nieuw huwelijk.

Hierbij willen we vermelden dat er geen misbruik gemaakt hoort te worden van deze rechten welke de Islam toekent aan de mens. De genoemde kwesties horen relatief beschouwd te worden. Redding van een huwelijk hoort het hoofddoel te zijn. Er hoort geduld getoond te worden jegens de gebreken van een partner. De eerste de beste kans pakken om een scheiding aan te vragen omdat de Islam deze recht toekent is noch islamitisch noch menselijk.

Islamitische geleerden adviseren geduld en uithouding tijdens onenigheden, zelfs gedurende de boven genoemde kwesties. Volgens geleerden zijn het stichten van een gezin, elkaar steunen en waarderen de ware doel van het huwelijk. Kwesties zoals de bevrediging van lusten en kinderen krijgen zijn de vruchten van het huwelijk. Hierdoor hoort er niet onmiddellijk aan scheiding gedacht te worden wanneer één of meerdere vruchten van het huwelijk niet verkregen kunnen worden. Als afsluiting melden we de volgende overlevering van de profeet betreft scheiding:

“Scheiding is bij ALLAH de minst geliefde halal.”

Mahram zijn zij waar er volgens de Islam niet getrouwd mee mag worden.

Namahram zijn zij waar er volgens de Islam geen bezwaar op is mee te trouwen.

Uit de volgende verzen wordt duidelijk wie mahram zijn: 

”En zeg tot de gelovige vrouwen dat zij ook haar ogen neergeslagen houden en hun passies beheersen, en dat zij haar schoonheid niet tonen dan hetgeen ervan zichtbaar moet zijn, en dat zij haar hoofddoeken over haar boezem laten hangen, en dat zij haar schoonheid niet tonen behalve aan haar echtgenoot of haar vader of de vader van haar echtgenoot, of haar zonen of de zonen van haar echtgenoot, of haar broeders, of de zonen van haar broeders, of de zonen van haar zusters of haar vrouwen, of haar slaven, of zulke mannelijke bedienden die geen geslachtsdrang hebben, of de jonge kinderen die van de naaktheid van een vrouw niets afweten. En laat haar niet met haar voeten slaan, opdat hetgeen zij van haar schoonheid bedekken openbaar moge worden. En wendt u allen tezamen tot Allah, o gelovigen, opdat gij moogt slagen.”[qtip:1 |Soerah Noer (Het Licht): 31]

“Verboden zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan, maar als gij niet tot haar zijt ingegaan zal er geen zonde op u rusten en de vrouwen uwer eigen zonen (zijn ook verboden) alsmede twee zusters tezamen te hebben, met uitzondering van wat reeds voorbij is; gewis, Allah is Vergevensgezind, Genadevol..."[qtip:2 |Soerah  An-Nisa (De Vrouwen): 23]

1) Soerah Noer (Het Licht): 31

2) Soerah  An-Nisa (De Vrouwen): 23

Zich bedekken is de belangrijkste kwestie bij het kleden van een moslima. Hierbij gaat het om het bedekken van het hele lichaam met uitzondering van de handen en het gezicht.

Om ervoor te zorgen dat een kleding geschikt is om zich gepast te bedekken, moet deze dik genoeg zijn om transparantie te voorkomen en lang genoeg zijn om de private delen te bedekken. Hierdoor kan er niet gesproken worden van de juiste bedekking wanneer de kleding daarvoor dusdanig dun en transparant is dat de lichaamsvorm toch duidelijk is.

Alle lichaamsdelen behalve de handen en het gezicht van een moslima, behoren tot de private delen. De handen en het gezicht behoren niet tot de private delen, zolang er tijdens en buiten het gebed om geen angst is voor fitnah [qtip:1| Hiermee wordt er gedoeld op de ongepaste gevoelens die een vrouw wegens haar kleding kan opwekken] Of de voeten wel of niet tot het private deel behoren, is geschil over. Volgens de geaccepteerde visie, behoren de voeten van een moslima niet tot het private deel. Volgens een andere visie behoren de voeten van een moslima wel tot het private deel, behalve tijdens het gebed. Om zich van dit geschil te ontdoen, is het beter om de voeten wel te bedekken. Volgens de geaccepteerde visie behoren de armen, oren en het haar van een moslima ook tot het private deel.

De betekenis van hadiths die basis vormen op deze vraag, zijn als volgt:

Volgens de overlevering van Aisha (r.a), kwam haar zus Asma (r.a) op een dag voor de profeet (vzmh). Ze droeg een dunne transparante jurk. Bij het zien van haar, draaide de Profeet (vzmh) zijn gezicht om en zei: “O Asma, wanneer een vrouw de puberteit heeft bereikt -terwijl de Profeet zijn handen en gezicht aanwees-, is met uitzondering van deze delen, het tonen van de andere delen niet toegestaan.” [qtip:2| Ebû Dâvud, Libas 31]

Volgens de overlevering van Sahih-i Müslim, die weer is overgeleverd door Ebû Hoereyre (r.a.), maakte de profeet bekend dat vrouwen die gekleed zijn, maar die toch niet bedekt zijn, dus vrouwen die een dunne en transparante kleding dragen, naar de hel zullen gaan en zelfs de geur van het paradijs zullen waarnemen. [qtip:3| Muslim, Libas,125]

Alkame bin Ebi Alkame geeft aan dat zijn moeder het volgende zei:

“Hafsa, de dochter van Abdurrahman, kwam met een dunne hoofddoek waarmee haar haar te zien was, voor Aisha te staan. Aisha haalde haar hoofddoek eraf en maakte hem dikker door hem dubbel te vouwen.” [qtip:4| Muvatta', Libas:4]

De khalief Umar (r.a.) waarschuwde de moslims om hun vrouwen niet zodanig te late kleden waarbij het lichaam zichtbaar is, al is deze niet zo transparant als doorzichtig glas. [qtip:5| Beyhaki, Sünen, 2/235] Imam Serahsi geeft na deze overlevering aan dat vrouwen die dunne kleding dragen, op dezelfde manier beoordeeld worden. Later voegt hij de betekenis van de Hadith “…hoewel aangekleed, maar toch niet bedekt…” toe, en zegt vervolgens: “Dit soort kleding is net als een web en kan niet worden beschouwd als een bedekking”. Hierdoor is het voor mannen niet toegestaan om naar vrouwen te kijken die op deze manier zijn gekleed. [qtip:6| El-Mebsût, 10/155]

De standaard voor de transparantie van de kleding wordt bepaald door de zichtbaarheid van de huidskleur. Wanneer de huid door de kleding heen te zien is, of dit nou een dunne of een dikke kleding is, kan er niet gesproken worden van de bedekking. Deze kwestie is in Halebî-i Sağir als volgt gespecificeerd: “Met een dusdanig dunne kleding waarin de huid van een mens te zien is, wordt het private deel niet mee bedekt.” Hoewel een dikke kleding die op het lichaam kleeft en dus de vorm van het lichaam laat zien, er nog altijd sprake is van kleden, is het toegestaan om met deze kleding te bidden. [qtip:7| Halebî-i Sağir, p.141]

Deze kwestie wordt ook op dezelfde manier uiteengezet door de andere wetscholen.

De visie van de Maliki wetschool is als volgt:

Als de kleding transparant is en zij de kleur van de huid toont, wordt zij niet als bedekking beschouwd. Het gebed dat op deze manier is verricht, moet opnieuw worden verricht.

Wanneer een kleding dun en smal is, is het niet gepast om een kleding aan te doen die de vorm van het lichaam duidelijk maakt. Want dit wordt beschouwd als karakterloosheid en als het ingaan tegen het kleedgedrag van de oude geleerden. [qtip:8| Menânü'l-Celu, 1/156] De visie van de Hanbeli wetschool is als volgt:

De verplichte manier van bedekken, is dat de kleur van de huid niet zichtbaar is.

Wanneer de kleding dusdanig dun en transparant is dat de kleur van de huid zichtbaar is, is het niet toegestaan om te bidden. Want zodoende is er geen sprake van bedekken. Als zij de kleur bedekt maar de lichaamsvorm wel laat zien, is het gebed alsnog toegestaan. Want zelfs als de kleding dik is, zal het niet mogelijk zijn dit te voorkomen. [qtip:9| Ibni Kudâme. el-Muğnî, 1/337]

De visie van de Shafiî wetschool is als volgt:

De verplichte manier van zich bedekken, is dat de kleur van de huid niet zichtbaar is. Het is niet toegestaan om een kleding aan te doen die dusdanig dun is dat zij de huidskleur laat zien. Want op deze wijze kleden, wordt niet als bedekken beschouwd. Hiermee word bedoeld dat een kleding die de huidskleur toont, niet voldoende is om te spreken van een bedekking.

Wanneer de kleding dik genoeg is maar de private delen, wegens de design van de kleding, alsnog zichtbaar zijn, is het nog niet genoeg om te spreken van een bedekking. Het verrichten van een gebed met een kleding waarbij de fijnheid en de dikte van het lichaam, zoals knie en dijen, te zien is, is toegestaan, omdat het voldoet aan de eisen van het bedekken. Bedekken op een manier waarbij het lichaam niet wordt getoond, is echter wat geliefd is. [qtip:10| El-Mecmû, 3/170-172]

Na deze overdracht, is het mogelijk om tot de volgende conclusie te komen:

Wanneer de kleding van een moslima transparant is en de kleur van de huid toont, is het niet toegestaan om deze kleding naast een man waarmee zij mag trouwen, te dragen. Deze manier van kleden wordt niet als bedekken beschouwd. Dit kan een jurk, blouse of een rok zijn, maar net zo goed ook een hoofddoek of een sok.

Om ervoor te zorgen dat een bedekking gepast is binnen het geloof, moet er aan een aantal voorwaarden worden voldaan:

-De kleding moet niet dun zijn waardoor het lichaam te zien is,

-De kleding moet niet te sierlijk en kleurrijk zijn waardoor zij aandacht trekt,

-De kleding moet niet dusdanig strak zijn waardoor zij de vorm van het lichaam toont.                                                                                                                                                                                                                                           

Wanneer een moslima een strakke broek of een shirt aantrekt waarbij de vorm van het lichaam te zien is, is het gebed wel toegestaan; echter is het niet toegestaan om op deze manier naast hen –lees: de mannen- te kleden die ernaar zullen kijken en afgeleid zullen zijn. Ibn-i Abidin verwijst ook hiernaar in zijn boek. [qtip:11| Reddu'l-Muhtar, 5/238]

Zoals vrouwen zich op een gepaste manier moeten bedekken, zijn ze ook verplicht niet de aandacht van de mannen trekken door hun manier van praten, kijken en lopen.

“En zeg tot de gelovige vrouwen dat zij ook haar ogen neergeslagen houden en hun passies beheersen, en dat zij haar schoonheid niet tonen dan hetgeen ervan zichtbaar moet zijn, en dat zij haar hoofddoeken over haar boezem laten hangen, en dat zij haar schoonheid niet tonen behalve aan haar echtgenoot of haar vader of de vader van haar echtgenoot, of haar zonen of de zonen van haar echtgenoot, of haar broeders, of de zonen van haar broeders, of de zonen van haar zusters of haar vrouwen, of haar slaven, of zulke mannelijke bedienden die geen geslachtsdrang hebben, of de jonge kinderen die van de naaktheid van een vrouw niets afweten. En laat haar niet met haar voeten slaan, opdat hetgeen zij van haar schoonheid bedekken openbaar moge worden. En wendt u allen tezamen tot Allah, o gelovigen, opdat gij moogt slagen.” [qtip:12| Noer, 31]

Het is dus voor de vrije vrouwen zeer belangrijk dat, buiten de genoemde personen om, hun schoonheden niet worden getoond om zodoende hun eer, bescherming en goede omgang te handhaven. Tevens is dit zeer belangrijk om onbekende mannen te weerhouden van dat zij worden beïnvloed en zondes begaan door de vrouwen en de vrouwen zelf hun eer en moraal beschermen.

Vooral om over dit punt na te laten denken, en de kracht en schoonheid van het bevel ter bedekking duidelijk te maken, wordt zelfs over de manier van lopen het volgende gezegd: Ze moeten niet met hun voeten op de grond slaan om hiermee hun private delen te laten zien; dit wil zeggen dat wanneer zij van top tot teen zijn bedekt, moeten letten op passend en fatsoenlijk lopen. Ze mogen niet opvallend en uitdagend lopen om hun kunstmatige of natuurlijke sierlijkheden ten toon te stellen. Want dit kan de mannen tot het slechte aansporen of daartoe twijfel doen wekken.

Er behoort niet vergeten te worden dat het succes van de vrouw in deze kwestie eerder te maken heeft met dat de man zijn eer behoudt, op zijn taken let en zich meer richt op wat er in de samenleving plaatsvindt; en dit alles kan met de hulp van Allah staande blijven. Daarom zei de Profeet (vzmh) naar alle moslims toe, terwijl hij de mannen opnoemde en de vrouwen hierin ook behelsde:

“En o gelovigen! Vraag allen tegelijkertijd van Allah vergeving zodat jullie zullen slagen. Dus er is geen hoop tot slagen in een bedorven samenleving, en de bedorvenheid van een samenleving is eerder vanwege de fouten en mankementen van de mannen dan de vrouwen. Om deze reden behoren, te beginnen met de mannen, mannen en vrouwen om vergiffenis te vragen bij Allah van de fouten en mankementen die geen bijdrage hebben aan het geloof en een teken zijn van de tijd der onwetendheid, te steunen op de hulp van Allah, en aandacht en concentratie te hebben voor Zijn bevelen, zodat zij als samenleving zullen slagen. Dus, met het oog op het succes van iedereen, behoren werknemers en –gevers en soortgelijken ook aandacht te schenken aan deze bevelen.” [qtip:13| Uitleg (tafsir), Elmalili]

[1] Hiermee wordt er gedoeld op de ongepaste gevoelens die een vrouw wegens haar kleding kan opwekken.

[2] Ebû Dâvud, Libas 31

[3] Müslim, Libas,125

[4] Muvatta', Libas:4

[5] Beyhaki, Sünen, 2/235

[6] El-Mebsût, 10/155

[7] Halebî-i Sağir, p.141

[8] Menânü'l-Celu, 1/156

[9] Ibni Kudâme. el-Muğnî, 1/337

[10] El-Mecmû, 3/170-172

[11] Reddu'l-Muhtar, 5/238

[12] Noer, 31

[13] Uitleg (tafsir), Elmalili

Een man mag zonder toestemming van zijn vrouw trouwen met een andere vrouw tot aan vier vrouwen toe. Als hij trouwt met een tweede vrouw, dan schaadt dit zijn eerste huwelijk niet. Voor de gezondheid van zijn eerste huwelijk is het beter om wel toestemming te vragen van zijn eerste vrouw.

Wat betreft de toestemming vragen van zijn vrouw om met een tweede vrouw te trouwen, zijn er geen verzen over. Wij zijn ook geen Hadith tegengekomen waarin wordt aangegeven dat er toestemming gevraagd moet worden om met een tweede vrouw te kunnen trouwen. Uit het  vers:

“En als gij vreest dat gij niet rechtschapen zult zijn bij het behandelen der wezen, huwt dan vrouwen die u behagen, twee of drie, of vier en als gij vreest, dat gij niet rechtvaardig zult handelen, dan een of wat uw rechter handen bezitten. Dat is voor u de beste weg, om onrechtvaardigheid te voorkomen.” [qtip:(1)| Nisa, 3] 

wordt afgeleid dat niet toestemming, maar rechtvaardigheid een verplichting is om met meerdere vrouwen te kunnen trouwen. Dit wordt ook op deze manier toegepast. Ook de Profeet (v.z.m.h.) was met meerdere vrouwen getrouwd, echter is er geen bewijs dat hij van hen hiervoor toestemming heeft gevraagd. Het was zelfs zo dat sommige van Zijn vrouwen hier niet blij mee waren en jaloers waren, wat in de natuur van de vrouw zit. Ook dit is een bewijs dat toestemming vragen geen verplichting is om met meerdere vrouwen te trouwen.

Lees deze ook - toegestaan aantal vrouwen voor man

Voor een moslim man is het ook toegestaan om met de vrouwen van de “Mensen van het Boek” te trouwen; oftewel de volgelingen van eerdere openbaringen zoals de boeken van Joden, Christenen en Sabianen.

Volgens vers 221 van Soerah Al-Baqarah is het duidelijk en openlijk verboden verklaard voor moslims om te trouwen met veelgoden aanbidders. Een veelgoden aanbidder is iemand die goddelijke eigenschappen toekent aan iets of iemand naast/buiten Allah. Een veelgoden aanbidder gelooft in het bestaan van een andere god of goden of in wezens die goddelijke attributen dragen.

Bij sommige Mensen van het Boek zien we ook diverse componenten van afgoderij in hun geloof; zoals het toekennen van Allah’s Eigenschappen en Attributen aan schepselen zoals de profeet Jezus (v.z.m.h.) en Moeder Maria. Zolang de Mensen van het Boek vol blijven houden in afgoderij in hun geloof, is het voor hen niet mogelijk om gevrijwaard te worden van bestraffing in het hiernamaals. Alhoewel het geloof en diverse toepassingen van Christenen en Joden op bepaalde vlakken berusten op Goddelijke openbaringen en zij een grotere mogelijkheid hebben om te geloven in de ware religie, zijn hen bepaalde privileges toegekend en mede hierdoor zijn de Mensen van het Boek op bepaalde oordelen uitgezonderd omtrent algemene oordelen over veelgoden aanbidders.

Eén van deze uitzondering is het trouwen van moslimmannen met de vrouwen van Mensen van het Boek. Nadat er wordt uitgedrukt in vers vijf van Soerah Al-Maidah, dat het toegestaan is voor de moslims om het voedsel van de Mensen van het Boek te eten, wordt er ook gezegd dat het toegestaan is om alleen de vrouwen van de Mensen van het Boek te huwen. Er wordt hier niet gesproken over dat het toegestaan is voor moslimvrouwen om te huwen met de mannen van de Mensen van het Boek.

In de tijd van de Profeet (v.z.m.h.) bevonden zich ook mannen van de Mensen van het Boek op plaatsen waar je ook moslimvrouwen had. Ondanks dit heeft er geen huwelijk plaatsgevonden tussen hen. Mede hierdoor zijn er gemeenschappelijke bepalingen bereikt tussen de Islamgeleerden en vastgesteld dat een dergelijk huwelijk niet is toegestaan. De Islamgeleerden hebben naast het bovengenoemde bewijs ook het volgende Koranvers als bewijs aangenomen:

“O, gij die gelooft wanneer gelovige vrouwen tot u komen als vluchtelingen, beproeft haar (geloof); Allah kent hun geloof het beste. Als gij dan vindt dat zij gelovig zijn, zendt haar niet terug naar de ongelovigen. Deze vrouwen zijn voor hen niet wettig, noch zijn de ongelovigen wettig voor deze vrouwen. Maar betaalt (aan de echtgenoten) wat zij besteed hebben.” [qtip:(1)| Soerah Al Momtahanah, 10]

Het woord ongelovigen dat hier wordt vermeld omvat ook de Mensen van het Boek. Dit wordt ook versterkt middels diverse andere bewijzen. Men kan ook vers 221 in Soerah Al-Baqarah raadplegen.

Uiteraard is het de wens van elke moslim dat de ware religie zich verspreidt en dat mensen de waarheid accepteren. En nog vanzelfsprekender is het de wens van elke moslim om het geloof en Godvrezendheid van de volgelingen en de nakomelingen te beschermen. Het geloof kunnen we o.a. beschermen door te onderrichten en het geven van onderwijs. Het belangrijkste instrument van onderwijs en onderricht is het gezin. Het effect op de gevoelens van de kinderen zal veel groter zijn als het gezin uit twee verschillende religies bestaat. Ook bestaat er een groter risico voor de kinderen over welk geloof zij moeten aanhangen. Vanuit dit oogpunt gezien is het ideaal voor moslims om juist met geloofsgenoten een gezin te vormen. Als er geen noodzaak is dan zou de vrouw van een moslim man eigenlijk ook een moslim moeten zijn.

Dat de man van een moslimvrouw ook een moslim moet zijn, is met name van belang als het gaat omtrent zaken zoals onderwijs, bescherming en invloed. Op gebied van erfenis, afstamming, hechtenis zullen er problemen ontstaan als het vader geen moslim is. Dus met het samenkomen van al deze redenen is het daarom makkelijker voor ons om te begrijpen waarom het verboden is verklaard voor een moslimvrouw om te trouwen met een niet-Moslim man.

Vrijen tijdens ramadan in de tijden dat je niet aan het vasten bent is uiteraard toegestaan met je echtgenote.

Voor meer informatie - Klik hier

Trouwen is de Soennah van onze Profeet (v.z.m.h.). Hoe we tijdens de voorbereidingen van de trouwerij en op de trouwerij op zich behoren te handelen, is met de Hadith duidelijk gemaakt. De ceremonie is een belangrijk onderdeel van de trouwerij.

De hadith “verricht jullie trouwerijen in de masjid” [qtip:(1)| Feyzü’l-Kadîr, 2: 11; Hadis no: 1198] geeft een duidelijke indicatie waar er tijdens een trouwerij op gelet zal moeten worden. Wat er dus in een masjid niet gedaan mag worden, mag ook niet in een trouwerij gedaan worden. Met andere woorden: wat niet in een masjid gedaan mag worden, mag ook niet in een trouwzaal gedaan worden. [qtip:(2)| Mehmet Paksu: vrouw, huwelijk en gezin] 

Vandaag de dag worden de ceremonies al dansend, met muziek en man-vrouw gemengd gedaan; dit heeft noch binnen de Soennah, noch binnen de masjid een plek. Als het gezin zich fundeert op zondes, fouten en verkeerde fundamenten, is het ondenkbaar dat de komende generatie hierdoor niet geraakt zal worden. Wanneer een pit onder een niet vruchtbare aarde zaaien, is het onmogelijk te verwachten dat deze zijn vruchten zal werpen. Net zo is het onmogelijk dat wanneer een trouwerij tegen de Soennah in gaat, men verwacht dat de komende generatie zich zal houden aan de Soennah. 

Om deze reden is het belangrijk dat het juiste pad wordt gevolgd. Wanneer dit wordt gedaan, zal Allah en Zijn Profeet (v.z.m.h.) tevreden zijn, wat tegelijkertijd een aanbidding is. Ook zal dit pad innerlijke rust geven, omdat de Soennah wordt opgevolgd. Ook dient de persoon die deze waarheid volgt, als een rolmodel voor anderen. Tijdens de trouwerij doen wat het hart begeert, is dus niet van toepassing.

Wanneer men vanaf het begin zich niet aan de regels houdt en sommige dingen door de vingers ziet, zal dit uit de hand lopen; voor ieder beetje dat er bij komt, zullen er redenen worden verzonnen om dit ook een onderdeel van de trouwerij te laten zijn. Dit zal resulteren in dat men de foute aspecten in een trouwerij niet meer tegen kan gaan en deze uit de hand zal lopen. Wanneer dit mocht gebeuren, zal men openlijk moeten laten weten dat hij dit niet accepteert en hier geen verantwoordelijkheid voor neemt.

Hoe behoort een Islamitische trouwerij dan wel te zijn?

Een trouwerij volgens de Soennah is wanneer men zijn voorkeur op basis van de Soennah vormt, waarbij binnen deze gewoontes ook het volk meedoet. Gewoontes zijn de algemene karakters en voorkeuren van het volk wat het probeert algemeen te maken. Het is dan ook belangrijk en mooi dat de voorkeuren en acceptaties van het volk worden herzien en worden vormgegeven naar de Soennah. Het trouwfeest is namelijk de meest levendige reflectie van de samenleving. De trouwerij legt de religieuze overtuiging, manier van leven, voorkeur, smaak, begrip en tolerantie heel snel bloot.

Om te zeggen dat we ons aan de Soennah houden en vervolgens zeer veel beperken, gaat juist tegen de Soennah in. De trouwerij hoort geen enkele zonde in zich te hebben, maar wel open te staan voor al het toegestane. Het gaat tenslotte om een trouwerij, en dat wordt mogelijk gemaakt door het volk. Dit desbetreffende volk is Islamitisch. En aangezien het om een Islamitische groep gaat, is het van belang dat het programma ook daarvoor geschikt is, zullen de fouten eruit worden gehaald en zullen alle toegestane opties opengehouden worden. 

Mochten er tradities zijn die geen zonde bevatten, dan is er vanuit de Islam geen enkel bezwaar tegen deze traditie naleven. 

Voorbeelden van de Soennah zijn: dat de hand van de vrouw met de toestemming van Allah en de Profeet wordt gevraagd, dat het gezin van de vrouw toestemming geeft, dat beide partijen deze trouwerij ondersteunen en geen belemmering vormen, dat de mannenkant gul is bij het vullen van de schatkist van de vrouw, de gezinnen voor elkaar begrip en liefde hebben, elkaar fouten niet willen zien, samen de voorbereidingen van het trouwfeest doen, samen de dag van de trouwerij bepalen, de gezinnen aan elkaar kleine cadeaus geven en samen de mensen uitnodigen.

Wat tijdens de trouwerij Soennah is, is het volgende:

1) Hoe de trouwerij zal zijn, zullen de gezinnen samen naar moeten kijken, zolang er maar geen sprake van haram is. Men zal zijn best moeten doen om de uitgenodigden tevreden te houden, zolang zij niet om haram dingen vragen. 

2) Het doel van de trouwerij is het verkondigen van het huwelijk aan het volk. De Profeet (v.z.m.h.) heeft immers gezegd: “Het doel van de trouwerij, is het verkondigen van het huwelijk.” [qtip:(3)| Nesâî, Nikâh, 72]

3) Eten serveren tijdens de trouwerij is Soennah. Toen de Profeet (v.z.m.h.) tijdens de trouwerij van Abdurrahman bin Avf (r.a.) zaferan (geur die tijdens de trouwerij wordt gesmeerd) rook, vroeg Hij: “Wat is dit?” Abdurrahman bin Avf zei: “Ik ben met een vrouw getrouwd na haar een bepaalde hoeveelheid goud te hebben gegeven.” De Profeet (v.z.m.h.) zei: “Laat Allah het zegenen. Echter, al is het met één schaap, serveer eten tijdens de trouwerij.” [qtip:(4)| Nesâî, Nikâh, 74, 75; Müslim, Nikâh, 79, 80; Tirmizî, Nikâh, 10]

Sabit el-Buhânî (r.a.) vertelde: ik vroeg Anas (r.a.): “Wat voor eten heeft de Profeet (v.z.m.h.) tijdens de trouwerij van Zainab (r.a.) geserveerd?” Anas (r.a.) zei: “De Profeet (v.z.m.h.) heeft de metgezellen brood en vlees gegeven totdat zij vol zaten en vertrokken.” [qtip:(5)| Müslim, Nikâh, 91]

4) Tijdens het eten van een trouwerij mogen de armen niet buitengesloten worden; ze behoren absoluut uitgenodigd te worden. De Profeet (v.z.m.h.) zei: “Het slechtste van het eten is het eten waarbij de armen niet, de rijken wel zijn uitgenodigd.” [qtip:(6)| Müslim, Nikâh, 110] 

5) Tijdens de trouwerij mag het gezellig zijn, zonder dat men haram verricht. De Profeet (v.z.m.h.) zei: “Het verschil tussen een toegestane en niet toegestane trouwerij, is def (een instrument) bespelen en de trouwerij verkondigen.” [qtip:(7)| Tirmizî, Nikâh, 6;İbn-i Mâce, Nikâh, 1896]

6) Het stel wordt gefeliciteerd en voor hen worden smeekbeden verricht. Ebu Hureyre vertelt: “Wanneer de Profeet (v.z.m.h.) de stellen feliciteerde, zei Hij: “Laat Allah dit zegenen. Ik feliciteer jullie. Moge Allah jullie gelukkig maken en jullie in goedheid tot elkaar brengen.””[qtip:(8)| Tirmizî, Nikâh, 7]

Wanneer er binnen de boven vermelde regels gebleven wordt –zoals Said Nursi het zegt- kunnen verheven bedroefdheden en liefde voor Allah [qtip:(9)| İşârâtü’l-İ’câz, s. 72] opgezegd worden, zoals nasheed. Ook kunnen er korte lezingen gehouden worden waarin het belang van de dag en de taken van het stel jegens elkaar worden uitgelegd. Er kan toneel gespeeld worden, wedstrijden gehouden worden, gezellige spelletjes gespeeld worden om de trouwerij te verrijken. Veel voorzichtigheid gaat uit naar geen haram verrichten, geen plek geven aan het gemengd zitten van man en vrouw en liedjes, dans en gezelligheid waarbij foute gevoelens kunnen ontstaan. Ook mag men niet strooien met geld en onnodig dit uitgeven, al is dit voor het huwelijk. 

Ten slotte behoort het stel gefeliciteerd te worden, voor hen smeekbeden verricht worden en toezeggen te hopen op gezegende komende generaties. 

Tijdens de verspreiding van de Islam op het Arabische schiereiland, heerste er een aantal gewoontes uit de tijd der onwetendheid dat volle invloed had. Een aantal hiervan werden opgeheven en een aantal werden gematigd door de Islam. Eén die gematigd werd, was het onbeperkte aantal vrouwen waar een man mee mocht trouwen. Voor de komst van de Islam, konden de mannen op het Arabische schiereiland trouwen met zoveel vrouwen als ze wensten, zonder beperkt te zijn aan een limiet.

De Koran heeft dus een begrenzing gebracht aan deze gewoonte uit de tijd der onwetendheid. Deze verklaarde dat een man maximaal met vier vrouwen kon trouwen. De Heer der Waarheid verkondigt in de Koran: “En mochten jullie vrezen de rechtvaardigheid tussen jullie vrouwen niet te handhaven, neem dan genoegen met één”[qtip:1| Soerah an Nisa, 3]

De Koran heeft polygamie dus niet vastgesteld, maar slechts het onbegrensde aantal beperkt tot vier. Bijvoorbeeld, op het moment dat een metgezel van de profeet zich bekeerde tot de Islam, was hij gehuwd met tien vrouwen. Na zijn bekering scheidde hij vanwege zijn overtuiging van al zijn vrouwen, behalve vier.

Hoewel de Islam polygamie toestaat, raadt die aan om te trouwen met één. De wijsheid achter de toestemming tot polygamie wordt gezien als een morele en sociale noodzaak. Naast dat de nadruk met polygamie gelegd wordt op het rechtvaardig behandelen van elke vrouw, wordt de aandacht getrokken naar de praktisch onmogelijkheid ervan met het volgende vers: “Hoezeer jullie ook wensen, nimmer  zullen jullie in staat zijn de rechtvaardigheid tussen de vrouwen te kunnen handhaven.” [qtip:2| Soerah an Nisa, 129]

De reden waarom de Heer der Waarheid in een vers rechtvaardigheid beveelt en in een ander vers uitlegt dat een man niet in staat is om absolute rechtvaardigheid tussen de vrouwen te kunnen handhaven, is om aan te duiden dat een man, zolang niet noodzakelijk, slechts met één hoort te trouwen.

Vanwege de vele oorlogen tussen volken in elke eeuw, is de mannelijke populatie sterk gedaald en de vrouwelijke gestegen. In een dergelijk geval is een man genoodzaakt om een aantal vrouwen onder zijn hoede te nemen. Turkije heeft dit tijdens de eerste wereldoorlog en Duitsland heeft dit tijdens de tweede wereldoorlog ervaren. Na de tweede wereldoorlog was de vrouwelijke populatie ongeveer drie maal hoger dan de mannelijke in Duitsland. Het Duitse volk werd hierdoor geconfronteerd met een ernstige sociale onevenwichtigheid, want twee van de drie vrouwen bevonden zich in wanhoop en eenzaamheid. Vanwege deze oorzaak stond de Duitse overheid genoodzaakt polygamie toe. Een Duitse professor wees er nadrukkelijk op dat de redding van de Duitse vrouw zich bevond in het Islamitische principe: begrensde polygamie. Een bevolking die zich in een toestand bevindt zoals die van de Duitsers was na de tweede wereldoorlog, kan middels drie oplossingen zich uit die toestand redden:

1.    Elke man gaat trouwen met één vrouw, waardoor twee van de drie vrouwen het gezinsleven, kinder- en moederliefde nooit kunnen ervaren.

2.    Elke man gaat trouwen met één vrouw en met de rest van de vrouwen onkuize handelingen verrichten. Ook in deze toestand zullen twee van de drie vrouwen nooit het gezinsleven en ware liefde kunnen ervaren.

3.    Een man gaat trouwen met een aantal vrouwen, handelen binnen de toegestane grenzen, zich houden aan de principes rondon rechtvaardigheid, de eigenwaarde van vrouwen beschermen, hun gewetens geruststellen en hun redden van schuldgevoelens.

Iedere mens met een gezond verstand zou de derde optie kiezen, want de menselijke aard vereist dit. Bediuzzaman Said Nursi schrijft in één van zijn uiteenzettingen het volgende over de begrensde polygamie binnen de Islam:

“Naast dat de tot vier begrensde polygamie passend is met de aard, het verstand en wijsheid, heeft de Sharia het aantal niet van één naar vier vermeerderd, maar misschien van acht naar vier verminderd. Omtrent de betreffende polygamie heeft de Sharia dusdanige eisen gesteld, dat zolang deze gevolgd worden, die onmogelijk de oorzaak kunnen zijn voor ellende. Al is die op een aantal punten kwalijk, dit zijn inferieure kwalen. Bij een inferieure kwaal heerst er een superieure rechtvaardigheid. Uiteraard kan er geen absolute rechtvaardigheid zijn binnen elke wereldse toestand.” [qtip:3| Munazerat, 69]

[1] Soerah an Nisa, 3

[2] Soerah an Nisa, 129

[3] Munazerat, 69.

In het bijzijn van getuigen is trouwen volgens de Islamitische regels geoorloofd. Maar Islamitisch trouwen zonder dat de wettelijke regels worden toegepast, wordt niet juist gezien. Vooral om de Islamitische en aardse rechten van een vrouw te verdedigen, wordt het trouwen volgens de wettelijke regels naast het Islamitische regels juist gezien.

Als een man en vrouw, met of zonder aankondiging van de familie, in het bijzijn van getuigen gaan trouwen en dat ze als man en vrouw worden verklaard, kan een vrouw met een ander niet trouwen voordat de man haar Islamitisch scheidt; dit gebeurt pas wanneer de man drie keer duidelijk “Ik scheid van jou” uitspreekt. Dit neemt veel risico’s met zich mee. Allah zegt in Soerah Bakara, vers 229 immers het volgende: “Is de echtscheiding twee keer geschied, behoud haar dan op behoorlijke wijze of zend haar met vriendelijkheid weg.”

Over dit onderwerp worden vragen gesteld zoals:

“Ik ben met een man getrouwd volgens de Islamitische regels. We konden niet met elkaar omgaan. Nu scheidt hij mij niet, wat moet ik doen?”

“Zonder een Islamitische echtscheiding te verrichten, ben ik met iemand anders getrouwd. Geldt dit ook als overspel?”

Er komen problemen tevoorschijn die kippenvel geven. Hoewel er volgens de Islamitische regels wordt getrouwd in het bijzijn van getuigen, kunnen er onoplosbare problemen zich voordoen. Met deze reden wordt het trouwen volgens de Islamitische regels zonder de wettelijke regels, zeer risicovol gezien.

Samen met je vrouw zijn die ongesteld is, kent zijn beperkingen. Zoals bekend, mag een man in een normale staat samen met zijn vrouw zijn. Liefde bedrijven hoort dan via haar voortplantingsorgaan te gebeuren. Echter, wanneer zij ongesteld is, kunnen zij niet op een normale manier liefde bedrijven. Het is in die staat niet toegestaan liefde via haar voortplantingsorgaan te bedrijven. 

Een man mag echter wel met zijn ongestelde vrouw zoenen en knuffelen. Een man mag zijn vrouw vanaf haar middel en daarboven op iedere manier aanraken.

Liefde bedrijven in een ongestelde staat, is een manier van doen van onze Profeet (v.z.m.h.). De vrouw die liefde nodig heeft, kan het niet fijn vinden wanneer ze gedurende haar ongestelde periode geen aandacht krijgt. Om deze reden is het niet juist de vrouw in deze staat geen aandacht te geven. 

Aisha (r.a.) vertelt het volgende: “Wanneer de Profeet (v.z.m.h.) zag dat één van ons ongesteld was, beval hij ons vanaf onze navel tot aan onze knieën met een grote deken te dekken, waarna Hij zich richtte tot haar borsten.” [qtip:(1)| Nesai, 1, 189] Zolang de man zijn vrouw niet van haar navel tot knieën aanraakt, kan hij iedere vorm van liefde bedrijven uitvoeren. Hij kan met haar lichaam doen wat hij begeert; dit ook wanneer zij zich van haar navel tot knieën met een deken heeft bedekt, kan hij over de deken haar bevredigen. Er is hier geen enkel bezwaar tegen en komt hij ook zelf klaar waardoor hij zich van zondes afdekt. Ook geeft hij hiermee zijn vrouw die ziek is aandacht en laat hij haar niet alleen; dit is dan een goede daad en dit behoort ook gedaan te worden. Er is overgedragen dat onze Profeet (v.z.m.h.) al zijn vrouwen die ongesteld waren, op deze manier heeft benaderd.

Volgens sommigen is het zelfs zo dat buiten de sex om, alles gedaan mag worden. Imam Mohammed heeft gezegd: “Met de voorwaarde dat men afblijft van hetgeen waar bloed uit komt, is het toegestaan om alles aan te raken.” Ook Imam Shaafi heeft dit perspectief. Het is dan wel een voorwaarde dat haar voortplantingsorgaan bedekt is. Zij die dit doen, behoren wel zeker van henzelf te zijn. [qtip:(2)| Zie: Islamitische Jurisprudentie Encyclopedie; Boek over de vrouwen, Rauf Pehlivan. Drukkerij: Gonca, 1993] 

Wanneer een vrouw tijdens haar ongesteldheid een orgasme krijgt, is het geen verplichting dat zij de goesoel (grote wassing) te verrichten. Wanneer haar ongesteldheid voorbij is, kan zij wel de goesoel verrichten.

Zich bedekken is de belangrijkste kwestie bij het kleden van een moslima. Hierbij gaat het om het bedekken van het hele lichaam met uitzondering van de handen en het gezicht.

Om ervoor te zorgen dat een kleding geschikt is om zich gepast te bedekken, moet deze dik genoeg zijn om transparantie te voorkomen en lang genoeg zijn om de private delen te bedekken. Hierdoor kan er niet gesproken worden van de juiste bedekking wanneer de kleding daarvoor dusdanig dun en transparant is dat de lichaamsvorm toch duidelijk is.

Alle lichaamsdelen behalve de handen en het gezicht van een moslima, behoren tot de private delen. De handen en het gezicht behoren niet tot de private delen, zolang er tijdens en buiten het gebed om geen angst is voor fitnah [qtip:1| Hiermee wordt er gedoeld op de ongepaste gevoelens die een vrouw wegens haar kleding kan opwekken] Of de voeten wel of niet tot het private deel behoren, is geschil over. Volgens de geaccepteerde visie, behoren de voeten van een moslima niet tot het private deel. Volgens een andere visie behoren de voeten van een moslima wel tot het private deel, behalve tijdens het gebed. Om zich van dit geschil te ontdoen, is het beter om de voeten wel te bedekken. Volgens de geaccepteerde visie behoren de armen, oren en het haar van een moslima ook tot het private deel.

De betekenis van hadiths die basis vormen op deze vraag, zijn als volgt:

Volgens de overlevering van Aisha (r.a), kwam haar zus Asma (r.a) op een dag voor de profeet (vzmh). Ze droeg een dunne transparante jurk. Bij het zien van haar, draaide de Profeet (vzmh) zijn gezicht om en zei: “O Asma, wanneer een vrouw de puberteit heeft bereikt -terwijl de Profeet zijn handen en gezicht aanwees-, is met uitzondering van deze delen, het tonen van de andere delen niet toegestaan.” [qtip:2| Ebû Dâvud, Libas 31]

Volgens de overlevering van Sahih-i Müslim, die weer is overgeleverd door Ebû Hoereyre (r.a.), maakte de profeet bekend dat vrouwen die gekleed zijn, maar die toch niet bedekt zijn, dus vrouwen die een dunne en transparante kleding dragen, naar de hel zullen gaan en zelfs de geur van het paradijs zullen waarnemen. [qtip:3| Muslim, Libas,125]

Alkame bin Ebi Alkame geeft aan dat zijn moeder het volgende zei:

“Hafsa, de dochter van Abdurrahman, kwam met een dunne hoofddoek waarmee haar haar te zien was, voor Aisha te staan. Aisha haalde haar hoofddoek eraf en maakte hem dikker door hem dubbel te vouwen.” [qtip:4| Muvatta', Libas:4]

De khalief Umar (r.a.) waarschuwde de moslims om hun vrouwen niet zodanig te late kleden waarbij het lichaam zichtbaar is, al is deze niet zo transparant als doorzichtig glas. [qtip:5| Beyhaki, Sünen, 2/235] Imam Serahsi geeft na deze overlevering aan dat vrouwen die dunne kleding dragen, op dezelfde manier beoordeeld worden. Later voegt hij de betekenis van de Hadith “…hoewel aangekleed, maar toch niet bedekt…” toe, en zegt vervolgens: “Dit soort kleding is net als een web en kan niet worden beschouwd als een bedekking”. Hierdoor is het voor mannen niet toegestaan om naar vrouwen te kijken die op deze manier zijn gekleed. [qtip:6| El-Mebsût, 10/155]

De standaard voor de transparantie van de kleding wordt bepaald door de zichtbaarheid van de huidskleur. Wanneer de huid door de kleding heen te zien is, of dit nou een dunne of een dikke kleding is, kan er niet gesproken worden van de bedekking. Deze kwestie is in Halebî-i Sağir als volgt gespecificeerd: “Met een dusdanig dunne kleding waarin de huid van een mens te zien is, wordt het private deel niet mee bedekt.” Hoewel een dikke kleding die op het lichaam kleeft en dus de vorm van het lichaam laat zien, er nog altijd sprake is van kleden, is het toegestaan om met deze kleding te bidden. [qtip:7| Halebî-i Sağir, p.141]

Deze kwestie wordt ook op dezelfde manier uiteengezet door de andere wetscholen.

De visie van de Maliki wetschool is als volgt:

Als de kleding transparant is en zij de kleur van de huid toont, wordt zij niet als bedekking beschouwd. Het gebed dat op deze manier is verricht, moet opnieuw worden verricht.

Wanneer een kleding dun en smal is, is het niet gepast om een kleding aan te doen die de vorm van het lichaam duidelijk maakt. Want dit wordt beschouwd als karakterloosheid en als het ingaan tegen het kleedgedrag van de oude geleerden. [qtip:8| Menânü'l-Celu, 1/156] De visie van de Hanbeli wetschool is als volgt:

De verplichte manier van bedekken, is dat de kleur van de huid niet zichtbaar is.

Wanneer de kleding dusdanig dun en transparant is dat de kleur van de huid zichtbaar is, is het niet toegestaan om te bidden. Want zodoende is er geen sprake van bedekken. Als zij de kleur bedekt maar de lichaamsvorm wel laat zien, is het gebed alsnog toegestaan. Want zelfs als de kleding dik is, zal het niet mogelijk zijn dit te voorkomen. [qtip:9| Ibni Kudâme. el-Muğnî, 1/337]

De visie van de Shafiî wetschool is als volgt:

De verplichte manier van zich bedekken, is dat de kleur van de huid niet zichtbaar is. Het is niet toegestaan om een kleding aan te doen die dusdanig dun is dat zij de huidskleur laat zien. Want op deze wijze kleden, wordt niet als bedekken beschouwd. Hiermee word bedoeld dat een kleding die de huidskleur toont, niet voldoende is om te spreken van een bedekking.

Wanneer de kleding dik genoeg is maar de private delen, wegens de design van de kleding, alsnog zichtbaar zijn, is het nog niet genoeg om te spreken van een bedekking. Het verrichten van een gebed met een kleding waarbij de fijnheid en de dikte van het lichaam, zoals knie en dijen, te zien is, is toegestaan, omdat het voldoet aan de eisen van het bedekken. Bedekken op een manier waarbij het lichaam niet wordt getoond, is echter wat geliefd is. [qtip:10| El-Mecmû, 3/170-172]

Na deze overdracht, is het mogelijk om tot de volgende conclusie te komen:

Wanneer de kleding van een moslima transparant is en de kleur van de huid toont, is het niet toegestaan om deze kleding naast een man waarmee zij mag trouwen, te dragen. Deze manier van kleden wordt niet als bedekken beschouwd. Dit kan een jurk, blouse of een rok zijn, maar net zo goed ook een hoofddoek of een sok.

Om ervoor te zorgen dat een bedekking gepast is binnen het geloof, moet er aan een aantal voorwaarden worden voldaan:

-De kleding moet niet dun zijn waardoor het lichaam te zien is,

-De kleding moet niet te sierlijk en kleurrijk zijn waardoor zij aandacht trekt,

-De kleding moet niet dusdanig strak zijn waardoor zij de vorm van het lichaam toont.                                                                                                                                                                                                                                           

Wanneer een moslima een strakke broek of een shirt aantrekt waarbij de vorm van het lichaam te zien is, is het gebed wel toegestaan; echter is het niet toegestaan om op deze manier naast hen –lees: de mannen- te kleden die ernaar zullen kijken en afgeleid zullen zijn. Ibn-i Abidin verwijst ook hiernaar in zijn boek. [qtip:11| Reddu'l-Muhtar, 5/238]

Zoals vrouwen zich op een gepaste manier moeten bedekken, zijn ze ook verplicht niet de aandacht van de mannen trekken door hun manier van praten, kijken en lopen.

“En zeg tot de gelovige vrouwen dat zij ook haar ogen neergeslagen houden en hun passies beheersen, en dat zij haar schoonheid niet tonen dan hetgeen ervan zichtbaar moet zijn, en dat zij haar hoofddoeken over haar boezem laten hangen, en dat zij haar schoonheid niet tonen behalve aan haar echtgenoot of haar vader of de vader van haar echtgenoot, of haar zonen of de zonen van haar echtgenoot, of haar broeders, of de zonen van haar broeders, of de zonen van haar zusters of haar vrouwen, of haar slaven, of zulke mannelijke bedienden die geen geslachtsdrang hebben, of de jonge kinderen die van de naaktheid van een vrouw niets afweten. En laat haar niet met haar voeten slaan, opdat hetgeen zij van haar schoonheid bedekken openbaar moge worden. En wendt u allen tezamen tot Allah, o gelovigen, opdat gij moogt slagen.” [qtip:12| Noer, 31]

Het is dus voor de vrije vrouwen zeer belangrijk dat, buiten de genoemde personen om, hun schoonheden niet worden getoond om zodoende hun eer, bescherming en goede omgang te handhaven. Tevens is dit zeer belangrijk om onbekende mannen te weerhouden van dat zij worden beïnvloed en zondes begaan door de vrouwen en de vrouwen zelf hun eer en moraal beschermen.

Vooral om over dit punt na te laten denken, en de kracht en schoonheid van het bevel ter bedekking duidelijk te maken, wordt zelfs over de manier van lopen het volgende gezegd: Ze moeten niet met hun voeten op de grond slaan om hiermee hun private delen te laten zien; dit wil zeggen dat wanneer zij van top tot teen zijn bedekt, moeten letten op passend en fatsoenlijk lopen. Ze mogen niet opvallend en uitdagend lopen om hun kunstmatige of natuurlijke sierlijkheden ten toon te stellen. Want dit kan de mannen tot het slechte aansporen of daartoe twijfel doen wekken.

Er behoort niet vergeten te worden dat het succes van de vrouw in deze kwestie eerder te maken heeft met dat de man zijn eer behoudt, op zijn taken let en zich meer richt op wat er in de samenleving plaatsvindt; en dit alles kan met de hulp van Allah staande blijven. Daarom zei de Profeet (vzmh) naar alle moslims toe, terwijl hij de mannen opnoemde en de vrouwen hierin ook behelsde:

“En o gelovigen! Vraag allen tegelijkertijd van Allah vergeving zodat jullie zullen slagen. Dus er is geen hoop tot slagen in een bedorven samenleving, en de bedorvenheid van een samenleving is eerder vanwege de fouten en mankementen van de mannen dan de vrouwen. Om deze reden behoren, te beginnen met de mannen, mannen en vrouwen om vergiffenis te vragen bij Allah van de fouten en mankementen die geen bijdrage hebben aan het geloof en een teken zijn van de tijd der onwetendheid, te steunen op de hulp van Allah, en aandacht en concentratie te hebben voor Zijn bevelen, zodat zij als samenleving zullen slagen. Dus, met het oog op het succes van iedereen, behoren werknemers en –gevers en soortgelijken ook aandacht te schenken aan deze bevelen.” [qtip:13| Uitleg (tafsir), Elmalili]

[1] Hiermee wordt er gedoeld op de ongepaste gevoelens die een vrouw wegens haar kleding kan opwekken.

[2] Ebû Dâvud, Libas 31

[3] Müslim, Libas,125

[4] Muvatta', Libas:4

[5] Beyhaki, Sünen, 2/235

[6] El-Mebsût, 10/155

[7] Halebî-i Sağir, p.141

[8] Menânü'l-Celu, 1/156

[9] Ibni Kudâme. el-Muğnî, 1/337

[10] El-Mecmû, 3/170-172

[11] Reddu'l-Muhtar, 5/238

[12] Noer, 31

[13] Uitleg (tafsir), Elmalili

De Islam heeft de vrouw een hoge en eervolle status toegekend. In een vers van de Koran zegt Allah (c.c) " Zeg zelfs geen ‘oef’ tegen je moeder en je vader"[qtip:1| Al-Isra, 28]. Hier wordt eerst moeder dan vader genoemd. Dit duidt het belang van de moeder in de Koran aan.

In een Hadith van de Profeet (vzmh) zegt Hij: " Het paradijs is onder de voeten van de moeders"[qtip:2| Suyûtî, el-Camiü's-sağir, 3642]. Hiermee wordt er een hoge status aan de ouders toegekend. Met deze informatie zullen we stilstaan bij de kritiek op de man-vrouw polemiek binnen de Islam.

Allah (c.c) bezit over eindloze wijsheid. De scheppingen worden geschapen zoals Hij het wilt. Sommige geeft hij verschillende kenmerken en deugden dan de ander. Geen enkele schepping heeft het recht tegen deze wil en dit oordeel in te gaan.

Allah, heeft de man en de vrouw niet in alle opzichten gelijk geschapen. Deze twee geslachten op ieder vlak gelijk aan elkaar te stellen, kan enkel door de natuur van hen te veranderen, en dit is onmogelijk. In de natuur zie je dat de vrouw en de man op verschillende wijzen zijn geschapen. Als we uitgaan van de regel “oordeel wordt volgens de meerderheid geveld”, kunnen we het volgende zeggen: de man is op het gebied van kracht, moed en daad verder, en de vrouw is op het gebied van barmhartigheid, gevoeligheid, trouwheid en loyaliteit verder. Zowel de man als de vrouw hebben eigenschappen die verder zijn dan het tegengestelde geslacht. Onder één dak worden de krachten van beide kanten gebundeld. Dit is ook nodig voor de behoefte en het geluk van de familie.

Omdat de man op het gebied van kracht en uithoudingsvermogen verder is dan de vrouw, heeft Allah (c.c) de verantwoordelijkheid in de eerste plaats aan de man opgelegd. De man is verantwoordelijk de vrouw van ieder gevaar, zowel materieel als spiritueel, te beschermen en al haar behoeften te volbrengen. Dit wordt in de Koran openlijk als volgt beschreven: “Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn en heimelijk bewaren, hetgeen Allah onder haar hoede heeft gesteld...”[qtip:3| An-Nisa 34]

Dit vers laat aan de ene kant de gunsten van de man ten opzichte van zijn vrouw, en aan de andere kant de verplichte gehoorzaamheid, wat tevens een aanbidding is, van de vrouw ten opzichte van haar man zien. Dit vers laat dus aan de ene kant de autoriteit van de man over de vrouw zien, terwijl het aan de andere kant de waarde en deugd van de vrouw laat zien.

Het is één ding om het hoofd van het gezin te zijn, het is een ander ding om qua waarde hoger bij Allah te staan. Volgens de Koran wordt de maat van waarde niet volgens het geslacht, maar volgens Taqwa bepaald. Taqwa kunnen we het kortst als volgt beschrijven: bang zijn voor Allah, vermijden van het plegen van zonden, ver staan van dingen waar Allah niet van houdt –te denken aan de bewegingen, houding en uitspraken- en ervoor zorgen dat Hij jou liefheeft; dit behoort het grootste doel te zijn in het leven, en hij behoort het angstigst te zijn dit te verliezen.

Voor het voortzetten van de harmonie binnen het gezin, is het van belang dat de man het hoofd is in het gezin en de vrouw verantwoordelijk is hem te gehoorzamen. Ultieme gelijkheid verstoord deze gehoorzaamheid en daarmee de harmonie in het gezin; vrede en geluk worden verstoord en opent vaak deuren die tot scheiding leiden.

Gehoorzamen is de plicht van de vrouw; het is eveneens de plicht van de man om de rechten van de vrouw te volbrengen. Hierbij is de uiting “vrouwen zijn slaven van de mannen” volkomen een leugen. Integendeel heeft de vrouw binnen de Islam meer recht op genietingen dan de man. Want de Islam zegt dat de man verplicht is voor de vrouw te zorgen, terwijl de vrouw deze verantwoordelijkheid niet draagt. De vrouw heeft daarentegen de leukste taak gekregen: opvoeden van het kind. Daarom heeft Allah het gevoel van barmhartigheid veel meer aan de vrouw gegeven dan de man.

Vandaag de dag spreekt men over vrijheid van de vrouw. Maar dit zorgt ervoor dat de vrouw zonde pleegt en haar kracht omslaat in onmacht. De Islam beveelt juist dat de vrouw haar eer moet beschermen en behoedt hiermee haar waarde.

Sommige groeperingen suggereren dat het dragen van de hoofddoek de vrijheid van de vrouw beperkt.

Ten eerste is het van belang dit te weten: dragen van de hoofddoek wordt in alle verheven religies bevolen. Hierbij is de non, die ook een hoofddoek draagt, een openlijk bewijs.

Daarnaast is het 'zich bedekken' niet enkel voor de vrouwen, maar voor alle mensen een aangeboren eigenschap. Je kunt bij geen enkele bevolking zien dat mannen of vrouwen bloot rondlopen. Er is alleen discussie over de grens van het bedekken. Volgens de Islam is de vrouw verplicht om alle gebieden die de lust van de man kunnen stimuleren te bedekken. Zo zal de vrouw in deze wereld haar eer, en in het hiernamaals haar eeuwig geluk winnen. Aan de andere kant, wanneer de vrouw zich niet houdt aan de bedekking zoals de Islam dit voorschrijft, zal zij die zonde ook op zich nemen, vanwege het “hij die een reden tot iets is, is alsof hij het zelf uitvoert” principe. De Islam weerhoudt de vrouw ook van deze zonde middels dit principe.

[1] Al-Isra, 28

[2] Suyûtî, el-Camiü's-sağir, 3642

[3] An-Nisa 34

Nikah betekent ‘overeenkomst’. Hiervoor zijn er een aantal voorwaarden. Wanneer één van deze voorwaarden niet volbracht wordt, is nikah niet geldig.

1. De personen die zullen trouwen en de procuratiehouders behoren aanwezig te zijn.

2. Het uiten van de wil. Ze behoren duidelijk te maken dat ze het zelf willen in de vorm van “ja, ik wil met hem/haar trouwen”.

3. Toestemming van de ouders van het meisje. Dit oordeel is volgens alle leerscholen, behalve de Hanefi leerschool.
4. De getuigen behoren aanwezig te zijn. De getuigen behoren hun puberteit bereikt te hebben en behoort gevormd te worden door of twee mannen, of één man en twee vrouwen. Het is dus verplicht dat er een man aanwezig is.

Hiernaast is er nog één voorwaarde, en dat is dat het geopenbaard wordt. Dit is volgens de Maliki leerschool. Echter, volgens de Ottomaanse gezinsrechten behoort dit ook zwart op wit  duidelijk te zijn bij een Islamitische rechter, en er is hier ook veel waarde aan gehecht.

Wij vinden het ongepast dat er sprake is van een nikah wanneer er nog geen sprake is van wettelijke trouwen. In het bijzonder om de religieuze en wereldse rechten van de vrouw te beschermen, vinden wij het nodig dat er naast de nikah ook wettelijk wordt getrouwd. Hier werd ook veel waarde aan gehecht tijdens het Ottomaanse Rijk.

Ze prefereren nikah om zondes te voorkomen. Ze kunnen echter in situaties verkeren die nog moeilijker op te lossen zijn.

Wanneer een man en een vrouw met of zonder toestemming in de nabijheid van getuigen nikah doen, kan een vrouw niet met een ander trouwen zolang de man niet van haar scheidt. Om deze reden is het zeer gevaarlijk. Over dit onderwerp worden er veel vragen gesteld als: “Ik had met een man nikah gedaan. Hij scheidt niet met mij, wat zal ik doen?” “Ik ben met een ander getrouwd zonder dat ik de nikah heb verbroken, is dit overspel?”. Er kunnen dan situaties voordoen waar men zich niet uit kan redden. Om deze reden raden wij het zeer sterk af om geen nikah te doen zonder wettelijk te trouwen.

Volgens de Shafii leerschool, er kan geen nikah gedaan worden zonder dat de ouders er van afweten.
Volgens de Hanefi leerschool hebben de ouders het recht hen te scheiden wanneer de jongen en het meisje niet gelijkwaardig aan elkaar zijn. Verder is het wettelijk verboden vóór wettelijk te trouwen, nikah te doen.

Samen met je vrouw zijn die ongesteld is, kent zijn beperkingen. Zoals bekend, mag een man in een normale staat samen met zijn vrouw zijn. Liefde bedrijven hoort dan via haar voortplantingsorgaan te gebeuren. Echter, wanneer zij ongesteld is, kunnen zij niet op een normale manier liefde bedrijven. Het is in die staat niet toegestaan liefde via haar voortplantingsorgaan te bedrijven. 

Een man mag echter wel met zijn ongestelde vrouw zoenen en knuffelen. Een man mag zijn vrouw vanaf haar middel en daarboven op iedere manier aanraken.

Liefde bedrijven in een ongestelde staat, is een manier van doen van onze Profeet (v.z.m.h.). De vrouw die liefde nodig heeft, kan het niet fijn vinden wanneer ze gedurende haar ongestelde periode geen aandacht krijgt. Om deze reden is het niet juist de vrouw in deze staat geen aandacht te geven. 

Aisha (r.a.) vertelt het volgende: “Wanneer de Profeet (v.z.m.h.) zag dat één van ons ongesteld was, beval hij ons vanaf onze navel tot aan onze knieën met een grote deken te dekken, waarna Hij zich richtte tot haar borsten.” [qtip:(1)| Nesai, 1, 189] Zolang de man zijn vrouw niet van haar navel tot knieën aanraakt, kan hij iedere vorm van liefde bedrijven uitvoeren. Hij kan met haar lichaam doen wat hij begeert; dit ook wanneer zij zich van haar navel tot knieën met een deken heeft bedekt, kan hij over de deken haar bevredigen. Er is hier geen enkel bezwaar tegen en komt hij ook zelf klaar waardoor hij zich van zondes afdekt. Ook geeft hij hiermee zijn vrouw die ziek is aandacht en laat hij haar niet alleen; dit is dan een goede daad en dit behoort ook gedaan te worden. Er is overgedragen dat onze Profeet (v.z.m.h.) al zijn vrouwen die ongesteld waren, op deze manier heeft benaderd.

Volgens sommigen is het zelfs zo dat buiten de sex om, alles gedaan mag worden. Imam Mohammed heeft gezegd: “Met de voorwaarde dat men afblijft van hetgeen waar bloed uit komt, is het toegestaan om alles aan te raken.” Ook Imam Shaafi heeft dit perspectief. Het is dan wel een voorwaarde dat haar voortplantingsorgaan bedekt is. Zij die dit doen, behoren wel zeker van henzelf te zijn. [qtip:(2)| Zie: Islamitische Jurisprudentie Encyclopedie; Boek over de vrouwen, Rauf Pehlivan. Drukkerij: Gonca, 1993] 

Wanneer een vrouw tijdens haar ongesteldheid een orgasme krijgt, is het geen verplichting dat zij de goesoel (grote wassing) te verrichten. Wanneer haar ongesteldheid voorbij is, kan zij wel de goesoel verrichten.

Wat kunnen we tegen de druk van lustgevoelens doen?

1) Bij het bereiken van de leeftijd van adolescentie (meestal 18 jaar) trouwen. Dit is de beste en kortste manier.

2) Vasten

Wanneer zich er problemen voordoen tijdens de puberteit die een huwelijk verhinderen, adviseert de islam om het extra vasten (newafiel) te verrichten. De reden hiervoor is dat het vasten de stijging van lustgevoelens doet stoppen, verlangen vermindert en de kracht van seksuele gevoelens breek; tevens inspireert en versterkt het de waarheid dat men altijd onder Goddelijke toezicht is. Hij herinnert de mens om Allah te respecteren en te vrezen. Deze mooie leidraad neemt zijn plek in de overleveringen van onze Profeet als volgt in;

“O verzameling van jongeren, wie van jullie (een vrouw) onderhoud kan bieden, laat hem dan trouwen. Voorwaar, dit helpt om de blik neder te slaan en is het meest beschermend voor de kuisheid. En wie hiertoe niet in staat is, laat hem dan vasten, want het vasten is lust brekend.”

3) Vermijden van kranten, tijdschriften, tv kanalen, filmen, video's en andere publicaties en plekken die de lustgevoelens doen opwekken en prikkelen.

4) Invullen van vrije tijd door deze te benutten met zinvolle activiteiten.

– Als eerst dient een puber te weten hoe vrije tijd benuttigd moet worden. De puber moet hiervan bewust zijn.
– Wennen aan het lezen van nuttige boeken, artikelen etc..
– Gezond sporten met betrouwbare vrienden met goed karakter en moraal.
– Spirituele en lichamelijke zintuigen benutten en ontwikkelen door steeds bezig te zijn met intellectuele en positieve activiteiten. En denken aan de waarheid die achter het leven, dood en reden van schepping zit.

5) Goede vrienden maken.

Vrienden kiezen die goedaardig zijn, een mooi karakter hebben en waarmee je goed kan opschieten kiezen, is belangrijk.

Onderstaande overlevering en vers dienen we hierbij in gedachte te houden.

“Iemand is geneigd het geloof van zijn vriend te volgen. Een ieder van jullie moet dus uitkijken met wie hij bevriend raakt." [qtip:(1)| Tirmizi]

"Vrienden zullen op die Dag elkanders vijanden zijn. Doch de godvruchtigen". [qtip:(2)| Koran: 43:67]

Preventies vanuit de wetenschappelijke en praktische aspecten:

6) Nuttige en waardevolle boeken lezen in plaats van boeken die de lustgevoelens opwekken. De gedachtes en gevoelens van de mensen worden min of meer beïnvloed door de boeken die zij lezen. Bijvoorbeeld iemand die voortdurend heroïsche verhalen leest, zal vol raken met heroïsche gevoelens. En iemand die voortdurend romans leest, zal vol raken met verliefdheidsgevoelens.

7) Niet dragen van strakke broeken en shorts.

Kleren die de geslachtsorganen knellen, wakkeren de gevoelens van lust aan. Zulk kleren zorgt voor last en zijn niet comfortabel. Iemand die gesteld is op zijn gezondheid, behoort niet te dol zijn op strakke kleren.

8) Om de twee of drie weken de schaamharen scheren. Door lange schaamharen ontstaat jeuk, wat de lusten doet opkomen.

9) Tijdens de slaap de benen voor zover mogelijk weid open houden. Wanneer de geslachtsorganen niet worden gekneld, kan het gevoel van lust makkelijker onder controle worden gehouden.

10) Als er behoefte is om naar de wc te gaan tijdens het slapen, meteen gaan. Want deze behoefte prikkelt ook de lustgevoelens. Meteen opstaan en naar de wc gaan is dan een preventie tegen ongewenste opwindingen.

11) Bij opkomen van lustgevoelens de geslachtsorganen goed onder koud water houden om de lustgevoelens te verminderen.
Wanneer een jongen opgewonden raakt, kan hij pijn voelen door de teveel aan verzamelde bloed in het schaamgebied. In zo een situatie kan een zaadlozing de pijn verminderen maar dit hoeft niet. Als het geslachtsorgaan onder koud water wordt gehouden, kan de pijn in enkele momenten ook ophouden.

12) Bezig zijn met iets en niet doelloos zijn. In het algemeen zijn doelloze mensen degene zonder werk en bezigheid.

13) Sportactiviteiten. Elk jongeman moet minstens aan een sport doen. Kijken naar voetbalwedstrijden is geen sport. De activiteit hierbij is dus waar het om gaat.

14) Als vrijgezel je niet laten vergrijpen aan noten, pinda's, chocolade, banaan en andere lustopwekkende middelen. Deze dingen wakkeren namelijk de lusten aan.

15) Vermijden van gesprekken over intieme onderwerpen. Vooral jongeren zijn hier naar nieuwsgierig en dit is ook het hoofdonderwerp van hun gesprek.

Preventies vanuit de familie aspect:

16) Kinderen in de puberteit beschermende adviezen geven. Dit begint al bij de opvoeding van het kind. Voordat zij de puberteit bereiken dienen ze al bewust te zijn van deze zaken.

17) Kinderen niet toezichtloos buiten laten. Nauwlettend zijn op de vrienden waarmee zij afspreken, is hier een belangrijk onderdeel van.

Preventies vanuit de religieuze en spirituele aspect:

18) Realiseren dat zelfbevrediging zonder noodzaak zonde is en de Goddelijke straf doet toekomen.

19) Vasten heeft als belangrijk effect dat het de lustgevoelens doet verminderen. Dus als bescherming tegen de gevaren van lustgevoelens, behoort men regelmatig te vasten. Hiermee wordt beloning van het vasten en voor het verdringen van lustgevoelen gewonnen.

Medische adviezen en preventieve geneeskunde leren;

Om de lustgevoelens te verdringen, raden de artsen het volgende aan:

20) Tijdens de zomerperiodes vaker een koude douche nemen. En in de andere periodes de geslachtsorganen regelmatig onder koud water houden.

21) Sportactiviteiten vermeerderen en nadruk leggen op belang van lichamelijke opvoeding.

22) Kruiden en soortgelijke lustopwekkende dingen vermijden.

23) Niet meer drinken oftewel consumptie verminderen van thee, koffie en soortgelijke drankjes welke de zenuwen stimuleren.

24) Verminderen van vlees- en eiconsumptie.

25) Niet op de rug of buik slapen, maar volgende de soennah op de rechter zij slapen met het gezicht richting de Kaabah.

Ten slotte het aanwakkeren van het bewustzijn van vrees voor de Glorieuze Allah;

Het is een algemeen aanvaarde feit dat een jong persoon die diep in zijn geweten bewust is dat Allah hem toetst en controleert, zijn geheime en openlijke handelingen weet en de geheimen van verraderlijke blikken en harten weet, zal bij zichzelf het volgende nagaan en afvragen: heb ik deze handeling en dienst verkeerd verricht, ben ik te ver gegaan? Hij gelooft dat de Glorieuze Almachtige over hem waakt, wanneer hij een zonde pleegt of te extreem handelt, weet hij dat Allah dat zal vereffenen. En wanneer hij afdwaalt en verkeerd handelt, weet hij dat Allah hem zal straffen. En als dit bewustzijn en geloof daadwerkelijk plaatsmaakt in zijn hart en geweten, dan is er geen twijfel over dat deze jong persoon zich zal onthouden van verkeerde handelingen, onfatsoenlijkheid, slechtheid en zaken die tot zijn ondergang kunnen leiden.

Zoals bekend maakt deelname aan kringen van Ilm (kennis) en Dhikr (herdenking), voortzetten van het verplichte en extra gebeden, uitvoeren van nachtgebeden wanneer mensen aan het slapen zijn, de Soennah en extra vasten verrichten, luisteren naar levensverhalen over deugden en diensten van de metgezellen en de vrome voorgangers, vrienden worden met diegene met fatsoen en deugd, in contact zijn met een gelovige gemeenschap en denken aan de dood; hiermee vermeerdert het gevoel van vrees, respect en liefde voor Allah bij een gelovige. Dit maakt men bewust van de Ware Waker en zo ontstaat ook de bewustzijn voor de grootheid van Allah.

Dus is het gepaste voor een gelovige jongen dat hij zich aan het volgende houdt:

Het bewustzijn dat hij beproeft wordt door Allah, de voorgaande punten als leidraad nemen, Allah vrezen omwille van Zijn liefde en respect voor Hem tot diep in de hart laten ankeren; dit, om vele bedrieglijke afleidingen zijn hart niet van zijn ware taak weerhouden. Hij behoort erover te hoeden dat de wereldse versieringen in dit leven hem niet doen afdwalen en hem niet laten verdrinken in de overstromingen van zondes. Hiermee zorgt hij ervoor dat het volgende vers van Allah zijn leidraad en verlichting op zijn pad wordt:

En die het leven dezer wereld verkoos Brandend Vuur zijn tehuis zijn. Doch voor hem die vreesde voor zijn Heer te staan, en die zijn ziel van begeerten onthield, Zal het paradijs zeker zijn verblijf zijn. [qtip:(3)| Al-Naziaat, 79: 38-41]

Tijdens de verspreiding van de Islam op het Arabische schiereiland, heerste er een aantal gewoontes uit de tijd der onwetendheid dat volle invloed had. Een aantal hiervan werden opgeheven en een aantal werden gematigd door de Islam. Eén die gematigd werd, was het onbeperkte aantal vrouwen waar een man mee mocht trouwen. Voor de komst van de Islam, konden de mannen op het Arabische schiereiland trouwen met zoveel vrouwen als ze wensten, zonder beperkt te zijn aan een limiet.

De Koran heeft dus een begrenzing gebracht aan deze gewoonte uit de tijd der onwetendheid. Deze verklaarde dat een man maximaal met vier vrouwen kon trouwen. De Heer der Waarheid verkondigt in de Koran:

“En mochten jullie vrezen de rechtvaardigheid tussen jullie vrouwen niet te handhaven, neem dan genoegen met één”[qtip:1| Soerah an Nisa, 3]

De Koran heeft polygamie dus niet vastgesteld, maar slechts het onbegrensde aantal beperkt tot vier. Bijvoorbeeld, op het moment dat een metgezel van de profeet zich bekeerde tot de Islam, was hij gehuwd met tien vrouwen. Na zijn bekering scheidde hij vanwege zijn overtuiging van al zijn vrouwen, behalve vier.

Hoewel de Islam polygamie toestaat, raadt die aan om te trouwen met één. De wijsheid achter de toestemming tot polygamie wordt gezien als een morele en sociale noodzaak. Naast dat de nadruk met polygamie gelegd wordt op het rechtvaardig behandelen van elke vrouw, wordt de aandacht getrokken naar de praktisch onmogelijkheid ervan met het volgende vers: “Hoezeer jullie ook wensen, nimmer  zullen jullie in staat zijn de rechtvaardigheid tussen de vrouwen te kunnen handhaven.” [qtip:2| Soerah an Nisa, 129]

De reden waarom de Heer der Waarheid in een vers rechtvaardigheid beveelt en in een ander vers uitlegt dat een man niet in staat is om absolute rechtvaardigheid tussen de vrouwen te kunnen handhaven, is om aan te duiden dat een man, zolang niet noodzakelijk, slechts met één hoort te trouwen.

Vanwege de vele oorlogen tussen volken in elke eeuw, is de mannelijke populatie sterk gedaald en de vrouwelijke gestegen. In een dergelijk geval is een man genoodzaakt om een aantal vrouwen onder zijn hoede te nemen. Turkije heeft dit tijdens de eerste wereldoorlog en Duitsland heeft dit tijdens de tweede wereldoorlog ervaren. Na de tweede wereldoorlog was de vrouwelijke populatie ongeveer drie maal hoger dan de mannelijke in Duitsland. Het Duitse volk werd hierdoor geconfronteerd met een ernstige sociale onevenwichtigheid, want twee van de drie vrouwen bevonden zich in wanhoop en eenzaamheid. Vanwege deze oorzaak stond de Duitse overheid genoodzaakt polygamie toe. Een Duitse professor wees er nadrukkelijk op dat de redding van de Duitse vrouw zich bevond in het Islamitische principe: begrensde polygamie. Een bevolking die zich in een toestand bevindt zoals die van de Duitsers was na de tweede wereldoorlog, kan middels drie oplossingen zich uit die toestand redden:

1.    Elke man gaat trouwen met één vrouw, waardoor twee van de drie vrouwen het gezinsleven, kinder- en moederliefde nooit kunnen ervaren.

2.    Elke man gaat trouwen met één vrouw en met de rest van de vrouwen onkuize handelingen verrichten. Ook in deze toestand zullen twee van de drie vrouwen nooit het gezinsleven en ware liefde kunnen ervaren. 

3.    Een man gaat trouwen met een aantal vrouwen, handelen binnen de toegestane grenzen, zich houden aan de principes rondon rechtvaardigheid, de eigenwaarde van vrouwen beschermen, hun gewetens geruststellen en hun redden van schuldgevoelens. 

Iedere mens met een gezond verstand zou de derde optie kiezen, want de menselijke aard vereist dit. Bediuzzaman Said Nursi schrijft in één van zijn uiteenzettingen het volgende over de begrensde polygamie binnen de Islam:

“Naast dat de tot vier begrensde polygamie passend is met de aard, het verstand en wijsheid, heeft de Sharia het aantal niet van één naar vier vermeerderd, maar misschien van acht naar vier verminderd. Omtrent de betreffende polygamie heeft de Sharia dusdanige eisen gesteld, dat zolang deze gevolgd worden, die onmogelijk de oorzaak kunnen zijn voor ellende. Al is die op een aantal punten kwalijk, dit zijn inferieure kwalen. Bij een inferieure kwaal heerst er een superieure rechtvaardigheid. Uiteraard kan er geen absolute rechtvaardigheid zijn binnen elke wereldse toestand.” [qtip:3| Munazerat, 69]

[1] Soerah an Nisa, 3

[2] Soerah an Nisa, 129

[3] Munazerat, 69.

Uiteraard mogen vrouwen werken indien de omgeving, dat wil zeggen de werkplaats, geschikt is. Het moet voor een vrouw bijvoorbeeld niet onmogelijk zijn om tijdens haar werk, de Islam te belijden. Het dragen van een hoofddoek mag haar bijvoorbeeld niet worden belemmerd en er moet worden voorkomen dat zij alleen met een man (collega) in een afgesloten ruimte (kamer) bevindt. Want wanneer een man en een vrouw alleen zijn, zal de duivel de derde aanwezige zijn, aldus de Profeet Mohammed (vzmh). Er is dan sprake van een 'verkeerde' samenzijn van twee personen dat niet is toegestaan.  

We kunnen concluderen dat wanneer een vrouw wilt werken, er een aantal regels na gekomen moeten worden. Hierbij moet de vrouw zeer strikt letten op haar hoofddoek, haar eer en haar Islamitische identiteit. Als deze voorgaande punten niet worden belemmerd, dan is het een geschikte plaats voor een Islamitische vrouw om te werken.

Wanneer een vrouw niet voldoet aan de religieuze plichten, zoals bidden en zich juist bedekken, is het beter haar te helpen het juiste pad te vinden dan van haar scheiden.

Terwijl echtscheiding halal (toegestaan) is, is datgene dat Allah het minst lief heeft, echtscheiding. Daarnaast is het zo dat er bij scheidingen het resultaat niet verandert, maar soms zelf verergert. Als men deze gevolgen voor ogen neemt, is scheiden niet de oplossing. Het is dan aan de mens om de echtgenoot of echtgenote tot het goede uit te nodigen, haar of hem raad te geven en hierin veel geduld te tonen.

Middels een hadith is duidelijk gemaakt dat de vrouw uit de rib van een man is geschapen. Zoals men weet zijn de ribben in een kromme vorm geschapen. Als men de rib op zichzelf laat, zal deze krom blijven; wanneer men ze recht wilt maken, zullen ze breken. Dus men moet ze noch op zichzelf laten noch dwangmatig recht proberen te krijgen. Misschien zou men het gedrag van de vrouw gedeeltelijk door de vingers moeten zien en proberen hierin een midden weg te vinden.

 De Islam benadrukt drie rechten dat een kind heeft tegenover zijn vader.

-Hij hoort een schone en fatsoenlijke moeder te kiezen voor zijn kind.

-Hij hoort hem een mooie naam te geven.

-Hij hoort hem Islamitisch op te voeden.

Het eerste waar een kind recht op heeft van zijn vader in de Islam, is dat zijn vader een geschikte moeder voor hem uitkiest. Dus voordat het kind geboren is, begint de opvoeding van een kind al. Zo begint de opvoeding van een kind volgens de Islam vanuit een punt waar de verbeeldingen van pedagogen en sociologen niet eens kunnen reiken. Wanneer een man bij de keuze van zijn partner hier zorgvuldig mee omgaat, zal zijn derde taak minder zwaar worden. 

In de Soennah zien we over dit onderwerp twee wegen. De eerste weg is dat een persoon een vrouw die die vertrouwt naar de vrouw stuurt waarmee hij wilt trouwen. Enes bin Malik overlevert hierover het volgende:

“Rasoeloellah (v.z.m.h.) heeft Oemmoe Soeleym naar een vrouw gestuurd om haar te bezichtigen, en heeft het volgende bevolen: “kijk naar de bovenkant van haar voeten, ruik haar mond”. De reden hierachter is om te kijken of haar benen recht zijn en of zij uit haar mond stinkt. [qtip:(1)| Hâkim, el-Müstedrek, 2: 166]

Dit is wederzijds en geldt uiteraard ook voor de vrouw. Een vrouw die wilt trouwen kan ook iemand naar de man waarmee zij wilt trouwen laten bezichtigen, en kijken of hij de eigenschappen heeft die zij in een man zoekt.

Een andere wijze om elkaar te leren kennen, is door elkaar te zien. Een man kan dan naar de schoonheid van haar gezicht en lichaam kijken. Hierbij kan men enkel naar het gezicht, de handen en lengte kijken. Haar gezicht staat symbool voor haar schoonheid, haar handen staan symbool voor haar goedheid. De lengte geeft duidelijkheid over of ze kort of lang is. Dit heeft onze Profeet (v.z.m.h.) toegestaan.

Aboe Hoemeyd heeft overgeleverd dat onze Profeet (v.z.m.h.) het volgende heeft gezegd:

“Wanneer één van jullie met een vrouw wilt trouwen, dan is hier geen weerhouding voor. Dit is echter enkel toegestaan wanneer men met de intentie kijkt met haar te trouwen. Wanneer de bekeken vrouw dit niet weet, verandert de jurisprudentie hierdoor niet.” [qtip:(2)| Neylü’l-Evtâr, 6: 110]

Onze Profeet (v.z.m.h.) zet de mens hiertoe zelfs aan. Dit als volgt:

Moegire bin Shoeba wilde met een vrouw trouwen. Onze Profeet (v.z.m.h.) zei tegen hem: “Ga, en zie haar. Zien is beter voor de harmonie onder jullie.” [qtip:(3)| Neseî, Trouwen: 17]

We zien ook hoe onze Profeet (v.z.m.h.) ons hierin begeleidt:

“Wanneer één van jullie met een vrouw wilt trouwen, laat hem dan kijken naar haar eigenschappen die hem kunnen motiveren met haar te trouwen.” [qtip:(4)| Hâkim, el-Müstedrek, 2: 165]

Deze Hadith laten de reden, voordelen en wijsheden van het zien van de partner zien. Er zijn echter ook grenzen tijdens het zien en spreken met elkaar. De eerste is waar er wordt gesproken. De volgende Hadith licht dit toe:

“Wie van jullie in Allah en het hiernamaals gelooft, laat hem dan niet alleen zijn met een vrouw die geen mahrem (persoon waar zij niet mee kan trouwen) bij zicht heeft. Wanneer hij dit doet, zal de derde persoon de duivel zijn.” [qtip:(5)| Buharî, Trouwen: 111]

Om deze reden hoort er een derde persoon aanwezig te zijn wanneer beide partijen met elkaar willen spreken omwille van het trouwen. Anders ontstaat de situatie dat twee personen enkel samen in een ruimte zijn, wat niet is toegestaan. In deze gesprekken kunnen de partijen elkaar leren kennen en hun wensen uitspreken. Want wanneer men spreekt, leert men hoe men spreekt, wat zijn/haar toon is, wat de gedachte en intellectuele niveau is van de desbetreffende persoon.

Na deze gesprekken wordt duidelijk of men overtuigd is van de andere persoon. Na een korte periode wordt dan duidelijk gemaakt wat er is besloten. Islamitisch gezien is er toestemming om één keer met elkaar te spreken. Wanneer men vaker met elkaar spreekt, worden de gesprekken minder serieus en heeft het geen voordeel voor het gezin dat opgericht zal worden.

Het perspectief van de Shafii leerschool is wat dit aspect betreft, interessant. De persoon die de hand wilt vragen, behoort vóór dit te doen, de vrouw te zien. De vrouw en haar gezin hoort hier niets van af te weten. Op deze manier handelen, is een grotere huldebetoon. Als hij de vrouw niet voor zichzelf passend vindt, dan zullen zowel de vrouw als het gezin niet worden onteerd. Dit is dan ook het perspectief dat het meest wordt voorgedragen. Al staat de vrouw dit niet toe, volgens de Hadith is het zien van de vrouw wel toegestaan. [qtip:(6)| Islamitische jurisprudentie encyclopedie , 9: 24]

Tot het trouwen is het toegestaan naar haar te kijken, zoals bij iedere vrouw, met de voorwaarde dat er geen verkeerde gevoelens ontstaan.

Volgens de Hanefi school kan er gebeden worden wanneer een hond tegen iemand aankomt. Echter, wanneer  het speeksel van een hond tegen iemand aankomt, is dat wel vies.

Er zijn Hadith als: “Een huis waarin een hond bevindt, zullen er geen engelen van barmhartigheid bevinden; de goede daden zullen verminderen, behalve van hen die daarvoor genoodzaakt zijn, zoals jagers, wachters en herders.” Er is echter ook de mogelijkheid dat zij middels hun speeksel en haar onze gezondheid en smeekbede kunnen schaden. Om deze redenen is het afgeraden een hond in huis te hebben, mits het noodzakelijk is. Het is geen haram om een hond in huis te hebben, maar het is lichtelijk mekroeh (vies). In de Islamitische regelgeving wordt dit ook wel “Tenzih-i mekroeh” (onschadelijke viezigheid) genoemd.

Het is wel zo dat er geleefd, gebeden en religieuze handelingen verricht kunnen worden in een huis waar een hond zich in bevindt; als de plek waar wij bidden maar schoon is.

Onze Profeet (v.z.m.h.) zegt het volgende: “De goede daden van de persoon die een hond in huis voedt, vermindert iedere dag; met uitzondering van de jaag-, akker-, tuin- en herdershonden.” [qtip:1| Buhari, Zebaih, 6; Müslim, Müsakat, 46,50,56-58]

Wanneer we voor ogen houden dat er Hadiths zijn dat er geen engelen in huizen komen waar er honden in bevinden, wordt het door de Islam verhinderd –met uitzondering op noodzaak- een hond in huis te hebben. Want:

a)    Het geld dat wordt uitgegeven aan een hond, kan beter gegeven worden aan arme mensen.
b)    Volgens duidelijke bewijzen in geneeskunde zijn er vele ziektes die door een hond overgegeven worden op een mens.
c)    Een hond schrikt vele mensen op straat en thuis af. [qtip:2| Hayreddin Karaman, “Het toegestane en verbodene in ons dagelijks leven.”]

De reden dat er geen engelen een huis ingaan waar er honden bevinden, is omdat zij vies ruiken en viezigheden eten. Om deze redenen worden zij die nutteloos een hond in huis nemen, gestraft met dat er geen engelen in hun huis komen. [qtip:3| Nevevî, Şerhu'l-Müslim, Kahire 1347-49/1929-30, XIV, 84; Aynî, Umdetü'l-Kârî, Cairo 1348, XV, 139]

Volgens de Hanefi school, zijn de honden op zich niet vies; zij worden immers gebruikt voor het jagen en beschermen. Een varken echter, is op zich vies. Met “Het is vies” wordt er in de Koran gerefereerd naar het varken.

Enkel het speeksel van de hond is vies. De overige delen van het lichaam kunnen hiermee niet vergeleken worden. Wanneer hij zijn mond in een bak doet, behoort deze zeven keer gewassen te worden. De Profeet (v.z.m.h.) heeft gezegd: “Wanneer een hond uit één van jullie bakken drinkt, was deze zeven keer.” Ahmed en Moeslim zeiden: “Was de bak waar een hond zijn bek in heeft gestopt zeven keer, waarbij de eerste met aarde is.” [qtip:4| Ahmed, Buhari, Müslim]

Volgens de Maliki school: het maakt niet uit of de hond dient als een toegestane herders- of wachtershond, of een andere hond, hij is altijd schoon. Alleen wanneer hij zijn bek ergens in stopt, behoort deze naar behoren zeven keer gewassen te worden. Wanneer hij zijn poot of zijn tong (zonder deze te bewegen) in een bak steekt, of zijn speeksel erin terecht komt, hoeft de bak niet gewassen te worden.

Volgens de Shafi en Hanbeli school: soorten van de honden en varkens zijn vies. Wanneer iets door hen vies gemaakt wordt, behoort deze zeven keer gewassen te worden waarbij de eerste met aarde is. Voortbordurend op de eerdere Hadith, is het zo dat wanneer de viezigheid van zijn mond stabiel blijft, de resterende plek op dezelfde manier schoongemaakt behoort te worden. Omdat zijn mond het meest inhaleert, is daar ook het schoonst. [qtip:5| Dr. Verhbe Zuhayli “Islamitische regelgeving encyclopedie”]

------------------------------------
[1| Buhari, Zebaih, 6; Müslim, Müsakat, 46,50,56-58]
[2| Hayreddin Karaman, “Het toegestane en verbodene in ons dagelijks leven.”]
[3| Nevevî, Şerhu'l-Müslim, Kahire 1347-49/1929-30, XIV, 84; Aynî, Umdetü'l-Kârî, Cairo 1348, XV, 139]
[4| Ahmed, Buhari, Müslim]
[5| Dr. Verhbe Zuhayli “Islamitische regelgeving encyclopedie”]

Geachte zuster,

Volgens het Islamitische oordeel is het Islamitische volk één, ongeacht het afkomst. Hieruit begrijpen wij dus dat er zoiets als nationalisme niet kan plaatsvinden tussen moslims, aangezien zij één volk zijn. De reden van uw moeder is Islamitisch gezien dus ongeldig als het alleen om zijn afkomst gaat.

Echter, vanwege de hedendaagse cultuurverschillen, kan het zijn dat daar botsing in kan voorkomen. Als dit het geval is, kan een moeder uiteraard zijn dochter adviseren om niet te trouwen, maar dit slechts omwille van cultuurverschillen waarin de kans tot toekomstige botsing er groot is.

Zonder de toestemming van uw moeder kunt u ook trouwen. Maar omdat het in de toekomst narigheden bezorgen in de familie raden wij aan om de tevredenheid van je moeder te krijgen. Je kan met tijd je moeder overtuigen.

De huwelijksovereenkomst (nikah) is een overeenkomst, een overeenstemming, een verloving. Voordat er een huwelijk gesloten kan worden, moet er voldaan worden aan de volgende voorwaarden. Het huwelijk wordt ongeldig verklaard als aan één van deze voorwaarden niet voldaan wordt.

1. De stellen of degene die gemachtigd zijn, moeten aanwezig zijn.
2. De stellen dienen de huwelijksovereenkomst vanuit hun eigen wil te accepteren door “Ik accepteer” te zeggen.
3. De voogd van de bruid moet met het huwelijk instemmen. Dit oordeel is geldig voor alle leerscholen behalve Hanafi.
4. Getuigen dienen aanwezig te zijn. Deze getuigen moeten de puberteit hebben bereikt en geestelijk gezond zijn. Getuigen kunnen 2 mannen zijn of 1 man en 2 vrouwen.
5. Er moet een overeenkomst bestaan over de grootte van het bruidsschat dat de bruidegom aan zijn bruid geeft.

Nikah en Talaq met andere woorden huwelijk en scheiding is een religieus instituut. Het wordt tevens beschouwd als een vorm van aanbidding. Want de bron bestaat uit de heilige Koran en Hadith.

Verboden zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan, maar als gij niet tot haar zijt ingegaan zal er geen zonde op u rusten en de vrouwen uwer eigen zonen (zign ook verboden) alsmede twee zusters tezamen te hebben, met uitzondering van wat reeds voorbij is; gewis, Allah is Vergevensgezind, Genadevol. [qtip:(1)| Soerah Nisa, 23]

Nikah is een religieus instituut en bestaat uit bepaalde voorwaarden. Een huwelijk is een huwelijk als aan alle eisen en essenties behorend tot het huwelijk voldaan wordt, al is het huwelijk geschiedt door een ambtenaar via de gemeente. Echter als aan deze eisen niet voldaan wordt en men minachting toont, dan kan dit de nikah schaden.

Een ander belangrijk punt is dat de getuigen moslims moeten zijn, en één van de twee getuigen een man moet zijn. Dit terwijl het bij de gemeente voldoende is om te trouwen met één getuige die de Nederlandse nationaliteit heeft.

De stellen mogen geen zoogbroeder/zuster zijn. Maar dit punt wordt niet onderzocht bij de gemeente en ook wordt hierom niet gevraagd door de ambtenaar.

Een moslima kan niet trouwen met een niet-moslim. Terwijl bij de wetgeving die van kracht is op dit punt geen aandacht aan besteed wordt. De ambtenaar voltrekt het huwelijk zonder hierom te vragen.

Als er geen sprake is van één van deze bezwaren, dan is het ook mogelijk om te huwen bij de gemeente. Hoe dan ook het gaat erom dat beide partijen in het bijzijn van twee getuigen elkaar als man-vrouw accepteren.

Echter met al deze moet het sluiten van een huwelijkovereenkomst (nikah) volgens islamitische principes niet verwaarloosd worden.

In deze situatie heb je twee opties:

1) scheiden: dit zal zowel jouw als zijn leven in de toekomst negatief beïnvloeden, of

2) proberen naar elkaar toe te groeien en samen meer tijd doorbrengen; dit zal de liefde tussen jullie vergroten.

De man is verantwoordelijk voor zijn vrouw. Hij hoort in geen geval zijn vrouw in een leegte te duwen; zeker niet wanneer ze geen kant op kan. Het leven bestaat niet enkel uit het wereldse leven. Omdat in het hiernamaals uw gezinsleven verder zal gaan, behoort men geduld te hebben voor de moeilijkheden die hij in het gezinsleven tegenkomt en behoren zij samen de eeuwige vrede in het hiernamaals te verdienen.

Trouwen is een belangrijke reden om beide partijen van zondes te weerhouden…

“…Zij zijn een gewaad voor u en gij zijt haar een gewaad.” [qtip:1 |El Bakara, 2:187]

De man en de vrouw behoren deze ondersteuning bewust te volbrengen. Dit vers is, net zoals op ieder vlak, een belangrijke leidraad:

“…En helpt elkander in deugdzaamheid en vroomheid maar helpt elkander niet in zonde en overtreding. En vreest Allah. Waarlijk, Allah is streng in het straffen.” [qtip:2 |El Maidah, 5:2]

Zowel de man als de vrouw zijn naar deze wereld gestuurd om, zoals de Koran het duidelijk maakt, te aanbidden; aanbidding is dan hoger in religieuze graad komen, binnen het aangegeven domein je leven leiden en uiteindelijk als iemand die de hemel verdient, de hemel ingaan. Om deze doelen te bereiken, behoren de echtparen elkaar te ondersteunen. Dit, zodat hun saamhorigheid niet met de dood eindigt, maar in het hiernamaals ook verder gaat…

“Hulde aan de echtgenoot die naar zijn echtgenote’s religie kijkt en nadoet; en om zijn eeuwige vriendin niet te verliezen, zich religieus opstelt.

Gelukkig is die vrouw, die naar haar man kijkt en om “laat me mijn eeuwige vriend niet kwijtraken” te kunnen realiseren, zich voor het geloof inzet.” [qtip:3| Said  Nursi, De Flitsen. 24ste Flits]

Op dit punt staan we voor één van de grootste wijsheden van het gezinsleven: volgens de overlevering van onze Profeet (v.z.m.h.), omdat deze wereld de akker van het hiernamaals is, is de rust en tevredenheid op deze wereld, enkel een pit… als deze pit voeding krijgt en deze groeit, zal zij een boom van vrede zijn en zal zij haar mooiste resultaat in het hiernamaals tonen. 

Net zoals de hemel vele malen verhevener is dan deze wereld, net zo zal de vrede en tevredenheid die zij in het hiernamaals zullen hebben, zoveel maal verhevener zijn dan zij op deze wereld hebben. 

We zullen Allah’s verkondiging hierover hieronder neerzetten:

“En verkondig aan degenen, die geloven en goede werken doen de blijde tijding, dat er tuinen (het paradijs) voor hen zijn, waardoorheen rivieren vloeien… En zij zullen er reine metgezellen hebben en zij zullen er vertoeven…” [qtip:4| El Bakara, 2:25]

“Reine metgezellen” hebben de geleerden voor de mannen uitgelegd als zeer schone vrouwen, en voor vrouwen uitgelegd als zeer schone mannen. Zeer schoon, zij zullen dus geen fysieke viezigheid kennen en ook geestelijk zullen ze geen ongemanierdheden, ongepaste eigenschappen hebben en zullen ze niet lastig in omgang zijn… Dus dé wijsheid van een gezin in dit leven is een verheven en eeuwig resultaat in het hiernamaals…

De wens om te trouwen is de eerste stap die iemand zet tot het huwelijk. Wanneer iemand ten tijde van deze wens inziet dat hij bezig is met een zeer serieus onderwerp en vervolgens op een gepaste wijze de resterende stappen neemt om met iemand kennis te maken, zal hij zo de basis leggen voor een goed en gelukkig huwelijk. Het gaat tenslotte om een verbintenis tussen twee verschillende mensen die komen uit twee verschillende omgevingen die elk een eigen karakter hebben. Een gelukkig huwelijk betekent dat twee verschillende mensen samenwerken om gelukkig te worden in zowel hun aardse als hun leven in het hiernamaals. Om dit te kunnen bereiken dient er aan het begin van een huwelijk de juiste stappen gezet te worden. Wanneer er geen goed fundament wordt gelegd, kan dit leiden tot een vreugdeloos huwelijk waarin spanningen aan de orde van de dag zijn.

Wanneer er een intentie bestaat om te trouwen, dient er te worden gezocht naar een juiste kandidaat. Zodra er een kandidaat is gevonden, dient er nader onderzoek gedaan te worden naar de persoon zelf. Dit kan door iemand zelf worden gedaan of door zijn familieleden. Binnen de Islam is onderzoek door familieleden de meest aanbevolen wijze.

Om diverse ongewenste situaties te voorkomen, is het voor de kandidaten aan te bevelen om elkaar te ontmoeten. Toen Muğire bin Şube, één van de volgelingen van de Profeet (vzmh), naar hem kwam en hem meldde dat hij wilde gaan trouwen met een dame,vroeg de Profeet of hij haar had gezien. Toen hij met nee antwoordde, adviseerde de Profeet hem om de vrouw te ontmoeten omdat dit zou bijdragen in het ontstaan en voortduren van een gelukkig huwelijk.[qtip:1| Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9]

Een moslimgeleerde Amesh zegt hierover; “een huwelijk dat is ontstaan zonder elkaar te hebben gezien, zal een huwelijk zijn vervuld met verdriet en ellende.” [qtip:2| Ihya, 2: 40]

Alle grote Imams, (Maliki, Hanbeli, Hanefi en Safi) waren het erover eens dat het voor de kandidaten toegestaan is om elkaar zien. Echter, tijdens deze ontmoeting is het wel verplicht dat de vrouw door iemand wordt vergezeld. Tenslotte, zolang er nog geen huwelijk heeft plaatsgevonden, is het voor hen niet toegestaan om met elkaar afgezonderd af te spreken.

Het is niet toegestaan om meerdere malen met elkaar af te spreken. Hierdoor zal de hierboven beschreven ontmoeting nogal beperkt zijn. Om meer informatie over de kandidaat te krijgen, is het wijs om deze informatie te verkrijgen via een persoon die een objectieve kijk kan hebben met betrekking tot de persoon om wie het gaat, aldus Imam Gazali.

[1] Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9.

[2] Ihya, 2: 40.

De wens om te trouwen is de eerste stap die iemand zet tot het huwelijk. Wanneer iemand ten tijde van deze wens inziet dat hij bezig is met een zeer serieus onderwerp en vervolgens op een gepaste wijze de resterende stappen neemt om met iemand kennis te maken, zal hij zo de basis leggen voor een goed en gelukkig huwelijk. Het gaat tenslotte om een verbintenis tussen twee verschillende mensen die komen uit twee verschillende omgevingen die elk een eigen karakter hebben. Een gelukkig huwelijk betekent dat twee verschillende mensen samenwerken om gelukkig te worden in zowel hun aardse als hun leven in het hiernamaals. Om dit te kunnen bereiken dient er aan het begin van een huwelijk de juiste stappen gezet te worden. Wanneer er geen goed fundament wordt gelegd, kan dit leiden tot een vreugdeloos huwelijk waarin spanningen aan de orde van de dag zijn.

Wanneer er een intentie bestaat om te trouwen, dient er te worden gezocht naar een juiste kandidaat. Zodra er een kandidaat is gevonden, dient er nader onderzoek gedaan te worden naar de persoon zelf. Dit kan door iemand zelf worden gedaan of door zijn familieleden. Binnen de Islam is onderzoek door familieleden de meest aanbevolen wijze.

Om diverse ongewenste situaties te voorkomen, is het voor de kandidaten aan te bevelen om elkaar te ontmoeten. Toen Muğire bin Şube, één van de volgelingen van de Profeet (vzmh), naar hem kwam en hem meldde dat hij wilde gaan trouwen met een dame,vroeg de Profeet of hij haar had gezien. Toen hij met nee antwoordde, adviseerde de Profeet hem om de vrouw te ontmoeten omdat dit zou bijdragen in het ontstaan en voortduren van een gelukkig huwelijk. [qtip:(1)| Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9]

Een moslimgeleerde Amesh zegt hierover; “een huwelijk dat is ontstaan zonder elkaar te hebben gezien, zal een huwelijk zijn vervuld met verdriet en ellende.” [qtip:(2)| Ihya, 2: 40]

Alle grote Imams, (Maliki, Hanbeli, Hanefi en Safi) waren het erover eens dat het voor de kandidaten toegestaan is om elkaar zien. Echter, tijdens deze ontmoeting is het wel verplicht dat de vrouw door iemand wordt vergezeld. Tenslotte, zolang er nog geen huwelijk heeft plaatsgevonden, is het voor hen niet toegestaan om met elkaar afgezonderd af te spreken.

Het is niet toegestaan om meerdere malen met elkaar af te spreken. Hierdoor zal de hierboven beschreven ontmoeting nogal beperkt zijn. Om meer informatie over de kandidaat te krijgen, is het wijs om deze informatie te verkrijgen via een persoon die een objectieve kijk kan hebben met betrekking tot de persoon om wie het gaat, aldus Imam Gazali.

[1] Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9.

[2] Ihya, 2: 40.

Geachte zuster / broeder,

Volgens het Islamitische oordeel is het Islamitische volk één, ongeacht het afkomst. Hieruit begrijpen wij dus dat er zoiets als nationalisme niet kan plaatsvinden tussen moslims, aangezien zij één volk zijn. De reden van uw vader is Islamitisch gezien dus ongeldig.

Echter, vanwege de hedendaagse cultuurverschillen, kan het zijn dat daar botsing in kan voorkomen. Als dit het geval is, kan een vader uiteraard zijn dochter adviseren om niet te trouwen, maar dit slechts omwille van cultuurverschillen waarin de kans tot toekomstige botsing er groot is.

Ontucht en overspel zijn door het menselijk intellect, de moraal, de juridische systemen en alle hemelse religies altijd als verkeerd en antisociaal beschouwd. Overspel heeft tot gevolg dat bloedlijnen mixen, families uit elkaar vallen, familie- en vriendschapsbanden worden ontbonden en de wortels van de geestelijke en de morele waarden in een samenleving in gevaar komen. Zulk gedrag maakt de mens tot een slaaf van zijn lichamelijke verlangens en tast zijn menselijke eer en waardigheid aan.

Ontucht en overspel hebben ook veel schadelijke consequenties voor de gezondheid. Mensen die zich met ontuchtige handelingen inlaten zijn het meest vatbaar voor seksueel overdraagbare aandoeningen (soa's), zoals syfilis en gonorroe. De dodelijke anti-immuun ziekte AIDS, die door de hedendaagse geneeskunde niet kan worden genezen, verspreidt zich meestal via ongeoorloofde geslachtsgemeenschap.

Allah de Almachtige, Hij Die zeer veel van Zijn dienaren houdt, wenst niet dat zij in zulke afschuwelijke leefpatronen vervallen. Om deze reden heeft Hij het ons verboden om de ontucht zelfs te benaderen, laat staan deze te plegen. Hij zegt: “...En nader zedeloosheid niet, de openlijke noch de verborgene, en dood niet de ziel die Allah verboden heeft verklaard, tenzij volgens het recht. Dat is wat Hij jullie heeft opgedragen, hopelijk zullen dat jullie begrijpen.” (ạl-An’ām, 6:151)

“En nader niet de ontucht. Voorwaar, ontucht is een zedeloosheid en een slechte weg.” (ạl-Isrā’, 17:32)

Dit betekent dat iedereen weg moet blijven van elke handeling die aanleiding kan geven tot overspel. De Boodschapper van Allah drukt als volgt uit hoe schadelijk onzedelijke blikken voor het hart zijn: “Het staren naar hetgeen verboden is, is één van de giftige pijlen van Satan. Een ieder die dit uit angst voor Allah laat: Allah zal hem een geloof schenken waarvan hij de zoetheid in zijn hart zal proeven.”[qtip:1| ạl-Hākim, ạl-Mustạdrạk álā ạl-Sahīhạyn IV, 349/7875; ạl-Hạythạmī, Majma' ạl-Zạwā'id wạ Mạnba' ạl-Fawā'id, VIII, 63]

Om deze reden neemt de Islam voorzorgsmaatregelen om ontucht te voorkomen, zoals het voorschrijven van kledingvoorschriften voor mannen en vrouwen, het verbieden van aandachttrekkend gedrag, het zich afzonderen van mannen en vrouwen die in wettelijk opzicht vreemden van elkaar zijn en het voorkomen van het vertonen van naaktheid in de maatschappij. Handelingen die kunnen leiden tot ontucht en overspel, zoals seksueel prikkelende woorden, blikken of te nauwe relaties worden door de Islam veroordeeld. De Islam gaat verder en verplicht de families en de maatschappij om de kinderen degelijk op te voeten en hen zo vroeg mogelijk te doen huwen, het trouwen te vergemakkelijken en de religieuze en de morele waarden in stand te houden.

Zoals uit deze richtlijnen kan worden afgeleid, is het doel van de Islam niet om schuldigen te bestraffen; het doel is veeleer om de mensen in vrede en veiligheid te laten leven, door te voorkomen dat er in de maatschappij een klimaat ontstaat van criminaliteit en onveiligheid. In de islamitische geschiedenis is de bestraffing voor overspel immers nauwelijks uitgevoerd.

Naast de bovengenoemde zondes stelt de Islam eveneens een strikt verbod vast voor de volgende grote zondes: moord, tovenarij, lasteren met overspel, onderdrukking, ongehoorzaamheid aan de ouders, liegen, verraad, roddelen, misbruik van het bezit van een wees, stelen en gokken.[qtip:2| Sahīh ạl-Bukhārī, Shạhādāt, 10; Wasāyā, 23; Sahīh Muslim, Birr, 55, 56; Sunạn Ạbū Dāwūd, Ạdạb, 35/4875; Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, III, 154, 135. Zie voor details: Murat Kaya, Efendimiz’den Hayat Ölçuleri (Criteria voor het Leven van onze meester de Profeet), Istanbul 2007, pp. 308-458] [qtip:3| Islam, Dr. M. Kaya]

[1] ạl-Hākim, ạl-Mustạdrạk álā ạl-Sahīhạyn IV, 349/7875; ạl-Hạythạmī, Majma' ạl-Zạwā'id wạ Mạnba' ạl-Fawā'id, VIII, 63.

[2] Sahīh ạl-Bukhārī, Shạhādāt, 10; Wasāyā, 23; Sahīh Muslim, Birr, 55, 56; Sunạn Ạbū Dāwūd, Ạdạb, 35/4875; Musnạd Ahmạd ibn Hanbạl, III, 154, 135. Zie voor details: Murat Kaya, Efendimiz’den Hayat Ölçuleri (Criteria voor het Leven van onze meester de Profeet), Istanbul 2007, pp. 308-458.

[3] Islam, Dr. M. Kaya

Dat de man de juiste vrouw kiest en dat de vrouw de juiste man kiest, behoort zorgvuldig gedaan te worden; dit is belangrijk vanwege het stichten van een vredig gezin en wegens de gezonde staat van het nog te geboren kind. Onze Profeet (v.z.m.h) raadt de man en vrouw aan zorgvuldig de kandidaten te selecteren en nodigt ons tot voorbehoud uit door het volgende te zeggen: “Mensen zijn in goed- en slechtheid als bronnen”[qtip:1| Musned, 2: 539] Na de vraag van zijn zoon welke rechten het kind over zijn vader heeft, noemt Omer (r.a) drie punten op: “Kies een schone en goede morele moeder uit, geef hem een mooie naam en leer hem de Koran.”[qtip:2| Terbiyetoe'l-Evlâd, 1: 38]

De voornaamste reden van trouwen is een goede generatie op de wereld brengen; verder is het belangrijk te trouwen om zich van zondes te weerhouden en geordend te kunnen leven. Als men enkel trouwt om zijn sexuele behoeftes te bevredigen en te vermaken met zijn kortstondige genot, is het onvermijdelijk dat dit later voor constante wrijving zal zorgen.

Imam-i Gazali heeft over dit onderwerp “gelovig en goed moraal”[qtip:3| ihya, 2: 38] als de eerste twee principes benoemd.

Om het gezin in stand te houden, is het van groots belang evenwicht tussen de stellen te hebben. Dat een religieuze vrouw en een dwalende man niet in evenwicht is, is overduidelijk. Dat een dergelijk gezin niet stand zal houden, is zeer sterk aanwezig. Want het is zeer vaak niet te doen dat twee uiteenlopende mensen in harmonie leven. Op dezelfde manier geldt dat wanneer een gelovige man met een niet gelovige en/of niet aan de religieuze regels houdende vrouw trouwt, zeer veel problemen met zich meebrengt, wat de omgang aanzienlijk bemoeilijkt. De Islam belemmert de mogelijke nare gebeurtenissen door van te voren zorgvuldig te werk te gaan. Zodoende houdt de evenwicht van de maatschappij zich op krachtige fundamenten staande.

Het volgende trok onze aandacht over het advies dat onze Profeet (v.z.m.h) aan de moslims gaf: “Met een vrouw kan om vier redenen worden getrouwd: Haar bezit, haar stamboom, haar schoonheid en haar religie. Prefereer de religieuze, je zult gelukkig zijn.”[qtip:4| İbn-i Mâce, Nikâh: 6] Naast de resterende kenmerken, is het een Profetisch advies om in het bijzonder voor het religieuze te kiezen. Dus is dit voor de moslim het meest cruciale kenmerk in zijn leven.

Onze Profeet (v.z.m.h.) gaf na de vraag “Welke goederen zullen we ons eigenen om ons van onze behoeftes te voorzien?” van Omer (r.a) het volgende advies: “De beste goederen zijn de tong die dikr (recitatie) doet, hart dat dank getuigt en een religieuze vrouw die hem ondersteunt voor het hiernamaals.”[qtip:5| Tirmizî, Tefsiroe'l-Koran- 48, Ibn-i Mâce, Nikâh: 5]  Een vrouw die haar man voor het hiernamaals ondersteunt, heeft onze Profeet (v.z.m.h) als één van de belangrijkste wereldse goed gerekend.

Onze Profeet (v.z.m.h), Die ons over dit onderwerp constant waarschuwde, maakte met de volgende woorden duidelijk zeer oplettend te zijn: “Trouw niet met een vrouw enkel om haar schoonheid, want hun schoonheid kan hen in gevaar doen verkeren. Trouw ook niet enkel om haar bezit, want hun bezit kan hen verleiden. Trouw met de religieuze vrouw. Voorzeker, een slavin waarvan de neus afgesneden, de oren doorboort en de huid zwart is, staat hoger dan een vrouw die niet religieus is.”

Net zoals het een voorwaarde is dat de vrouw waarmee getrouwd zal worden religieus is, is het ook voor de vrouw een voorwaarde dat zij naar een man zoekt die religieus is. Zij die hun dochters met een man laten trouwen die enkel mooi en rijk is en een hoge rank heeft, en geen gehoor geven aan het religieuze aspect van de man, creëren de mogelijkheid tot bederf en animositeit.

Een man die kandidaten voor zijn dochter had, kwam bij Hasan-i Basrî aan en vroeg hem “Met wat voor persoon zal ik mijn dochter later trouwen?”. Hasan-i Basrî antwoordde met: “Trouw haar met een man die bang is van Allah. Want wanneer zo een persoon van je dochter houdt, zal hij je dochter goed behandelen; mocht hij haar haten, dan zal hij haar niet onderdrukken.”[qtip:6| İhya, 2: 43]

“Shariah (Islam) hoort bij de man en vrouw in evenwicht te zijn, dus ze horen bij elkaar te passen” zegt Bediuzzaman Said Nursi. Dit vervolgt hij met “Meest belangrijk evenwicht en gelijkheid, is aangaande de religieuze zaken. Gelukkig is die man die zijn vrouw nadoet in religieuze zaken, die religieus is omdat hij zijn vrouw in het eeuwige leven niet kwijt wilt. Gelukkig is die vrouw die naar de religieuze zaken van haar man kijkt en zich meer inzet voor de religie door “Laat me mijn eeuwige vriend niet kwijtraken” te zeggen.”[qtip:7| De Flitsen, pg. 186]

Nadat beide kanten de religieuze aspecten hebben bezien, krijgen natuurlijkerwijs de andere aspecten, naar hun waarde, een plek in de trouwerij. Een ander kenmerk dat in de vrouw wordt gezocht, is goed karakter en moraal. Veel van de vrouwen die letten op hun religie, zullen automatisch volgens de moraal van de Islam leven. 

Ook de mening over en voorkeur voor een man van de vrouw behoort niet vergeten en ondermijnd te worden. Want dit samen zijn zal levenslang duren en in het eeuwige leven voortgezet worden.

Een ander belangrijk aspect dat voor ogen gehouden behoort te worden, is dat de Mehr[qtip:8| Mehr: het bedrag dat de man aan de vrouw betaalt tijdens het trouwen] weinig is. Dus dat er niet veel aan de vrouw betaalt zou moeten worden. Vandaag de dag is er nog altijd sprake van onwetendheid waarbij er te veel gevraagd wordt tijdens het hand vragen van de vrouw, waardoor de trouwerij niet doorgaat.

Islam geleerden maken duidelijk dat arm zijn van een goede en verdienstelijke kandidaat geen belemmering is voor de evenwicht tussen de man en vrouw en geen belemmering is voor de trouwerij. Zodoende, wanneer er overeenstemming is bereikt tussen de te trouwen man en vrouw, zal het arm of rijk zijn geen serieuze belemmering zijn voor de trouwerij.

Daarnaast, nadat de religie en de moraal is zoals men deze wilt hebben –en wanneer de vrouw van een rijke familie komt- kan het financiële ook een voorkeur hebben bij het kiezen van de echtgenoot/echtgenote. In de Hadith is dit aspect als een apart onderwerp behandeld.

[1] Musned, 2: 539.

[2] Terbiyetoe'l-Evlâd, 1: 38.

[3] ihya, 2: 38.

[4] İbn-i Mâce, Nikâh: 6.

[5] Tirmizî, Tefsiroe'l-Qur'ân.- 48, Ibn-i Mâce, Nikâh: 5.

[6] İhya, 2: 43.

[7] De Flitsen, pg. 186.

[8] Mehr: het bedrag dat de man aan de vrouw betaalt tijdens het trouwen.

Vraag beschrijving: Tijdens de 1ste huwelijk van de profeet was hij monogaam.Waarom trouwde hij niet tijdens zijn 1e huwelijk met meerder vrouwen? Als er geen toestemming nodig is van de eerste vrouw om te huwen met een tweede dan is het zeer gevaarlijk om te trouwen hedendaags want je weet niet of je partner wel van jou zal zijn.

Antwoord:

- Onze Profeet's (v.z.m.h.) huwelijken is gebeurd met het bevel van Allah. Zo is bijvoorbeeld Hz. Zainab's huwelik met onze Profeet (v.z.m.h.) vastgelegd met een vers uit de Koran.

- Dat er geen toestemming nodig is, betekent niet dat het ook moet gebeuren. Echter, een dergelijk huwelijk is geen weerhouding van de geldigheid van het huwelijk. Het is namelijk zo dat dit tweede huwelijk op een dag toch naar voren zal komen.

Link 1 - waarom moet men geen toestemming vragen

Link 2 - toegestaan aantal vrouwen vraag

Het is geoorloofd voor een moslim man te trouwen met een christelijke vrouw. In de volgende Ayat van de Heilige Koran kunnen we dit duidelijk opmaken;

“En geoorloofd zijn voor u kuise, gelovige vrouwen en kuise vrouwen uit het midden dergenen, wie het Boek was gegeven voor u, wanneer gij haar haar huwelijksgift geeft, een geldig huwelijk aangaande en geen ontucht plegende, noch heimelijk minnaressen nemende.” [qtip:(1)| Soerah Maide, Ayat 5]

Het is dus geoorloofd voor u om te trouwen met een Christelijke vrouw volgens het islamitische geloof. 

De verantwoordelijkheid over het kind is allereerst van de vader. Het is dus zijn verantwoordelijkheid en taak om ervoor te zorgen dat het kind een islamitische opvoeding geniet. Het is echter een gegeven dat zodra de moeder van het kind christelijk is, zij de opvoeding ook volgens het christelijke geloof zal doen. De man moet ervoor zorg dragen dat er hier geen ruimte voor is.

In de Heilige Koran wordt beschreven hoe de Profeet Hz Lokman (vzmh) zijn zoon raad geeft. Dit dient als voorbeeld voor ons. Onze taak is om onze kinderen van alle vormen van sirkh en zonden te weerhouden door middel van “de tong der liefde”.

Nikah betekent ‘overeenkomst’. Hiervoor zijn er een aantal voorwaarden. Wanneer één van deze voorwaarden niet volbracht wordt, is nikah niet geldig.

1. De personen die zullen trouwen en de procuratiehouders behoren aanwezig te zijn.

2. Het uiten van de wil. Ze behoren duidelijk te maken dat ze het zelf willen in de vorm van “ja, ik wil met hem/haar trouwen”.

3. Toestemming van de ouders van het meisje. Dit oordeel is volgens alle leerscholen, behalve de Hanefi leerschool.
4. De getuigen behoren aanwezig te zijn. De getuigen behoren hun puberteit bereikt te hebben en behoort gevormd te worden door of twee mannen, of één man en twee vrouwen. Het is dus verplicht dat er een man aanwezig is.

Hiernaast is er nog één voorwaarde, en dat is dat het geopenbaard wordt. Dit is volgens de Maliki leerschool. Echter, volgens de Ottomaanse gezinsrechten behoort dit ook zwart op wit  duidelijk te zijn bij een Islamitische rechter, en er is hier ook veel waarde aan gehecht.

 Wij vinden het ongepast dat er sprake is van een nikah wanneer er nog geen sprake is van wettelijke trouwen. In het bijzonder om de religieuze en wereldse rechten van de vrouw te beschermen, vinden wij het nodig dat er naast de nikah ook wettelijk wordt getrouwd. Hier werd ook veel waarde aan gehecht tijdens het Ottomaanse Rijk.

Ze prefereren nikah om zondes te voorkomen. Ze kunnen echter in situaties verkeren die nog moeilijker op te lossen zijn.

Wanneer een man en een vrouw met of zonder toestemming in de nabijheid van getuigen nikah doen, kan een vrouw niet met een ander trouwen zolang de man niet van haar scheidt. Om deze reden is het zeer gevaarlijk. Over dit onderwerp worden er veel vragen gesteld als: “Ik had met een man nikah gedaan. Hij scheidt niet met mij, wat zal ik doen?” “Ik ben met een ander getrouwd zonder dat ik de nikah heb verbroken, is dit overspel?”. Er kunnen dan situaties voordoen waar men zich niet uit kan redden. Om deze reden raden wij het zeer sterk af om geen nikah te doen zonder wettelijk te trouwen.

Volgens de Shafii leerschool, er kan geen nikah gedaan worden zonder dat de ouders er van afweten.
Volgens de Hanefi leerschool hebben de ouders het recht hen te scheiden wanneer de jongen en het meisje niet gelijkwaardig aan elkaar zijn. Verder is het wettelijk verboden vóór wettelijk te trouwen, nikah te doen.

Beste broeder/zuster,

Het organiseren van feesten voor een jubileum van het huwelijk of de verjaardag, is op zich geen zonde. Zonde kan wel begaan worden tijdens zulke feesten en bijeenkomsten.

Als mensen bij elkaar komen en halal gerechten eten, op de juiste manier met elkaar praten –dus binnen de richtlijnen van Islam-  en beseffen dat er van het leven nog een bladzijde is gescheurd en van het leven nog een jaar achter is gebleven, kortom zonder zonde feesten, is dit jubilieum en/of deze verjaardag niet haram. In dit geval is er geen probleem of risico. Echter, indien er op een dergelijke dag haram dingen worden gedaan -dus buiten de regels van Islam wordt bewogen-, mensen zondes begaan en ongelooflijk uitbundige feesten geven met volop eten en drinken en daarmee een slecht voorbeeld geven, dan is het geen zonde vanwege de dag op zich, maar een zonde vanwege de fouten die op die dag worden begaan.

Wanneer een jongen zijn puberteit heeft bereikt, heeft hij recht zelf te bepalen te trouwen. Voor een jongen is toegestaan te trouwen zonder de toestemming van zijn ouders.

Echter, volgens het grote deel van de Islam geleerden is het voor een dame niet toegestaan zonder toestemming van haar ouders te trouwen.

Klik hier voor gelijkwaardige antwoorden

En hier

Wanneer kinderen bij hun vader leven en samenwerken is er geen sprake van een aparte portemonnee (tenzij dit onderling anders is afgesproken) maar is er sprake van een gemeenschappelijk bezit.
Dit veranderd wel wanneer een kind niet meer bij zijn vader woont en ook niet met hem samenwerkt.

Eens kwam een man naar de Nobelste Profeet (v.z.m.h.) en zei: ‘’O Godsgezant, ik heb kinderen en een bezit. Mijn vader wil mijn bezit innemen’’. De Profeet (v.z.m.h.) heeft hier als volgt op geantwoord: ‘’Jij en je bezit behoren je vader toe’’. [1]

Hadith wetenschappers hebben de hadith: ‘’Jij en je bezit behoren je vader toe’’ op verschillende manieren geïnterpreteerd.  

Op grond van deze hadith zijn er door wetenschappers verschillende juridische uitspraken gedaan.

Een van de meest accurate oordelen wat betreft dit onderwerp is door İbnu'l-Humâm[2] gedaan. Hij beweert  dat er in de hadith niet bedoeld wordt dat het bezit van het kind het bezit van de vader is. Want als dit het geval zou zijn dan zou Allah alleen de vader erfrecht over het bezit van zijn kind gegeven hebben. Maar dit is niet het geval want wanneer iemand (die kinderen heeft) komt te overlijden heeft de vader recht op slechts een zesde deel van het erfgoed. Wanneer het bezit van een kind geheel de vader zou toebehoren dan zou de vader ook recht hebben op het gehele erfgoed. Hier is geen sprake van.

Shewkânî [3] beweert dat de vader deelgenoot is van het bezit van zijn zoon en dat de vader zonder toestemming aan zijn kind te vragen hier gebruik van kan maken alsof het zijn eigen bezit is. Verspilling hiervan is niet toegestaan. Ook zijn hier een aantal voorwaarden aan verbonden:

·         Het deel van het bezit wat de vader benuttigd moet geen nadelige gevolgen voor het kind hebben

·         Het kind moet geen behoefte aan het benuttigde deel hebben

·         Een vader mag het deel wat hij van het ene kind neemt niet aan een andere kind geven

·         De vader moet behoefte hebben aan het deel wat hij neemt en mag niet meer dan zijn behoefte nemen

·         De behoefte van de vader moet relevant zijn, dat wil zeggen dat hij het geld niet aan zaken zoals alcohol en sigaretten mag verspillen

Wel zijn kinderen (zonen) verplicht om hun ouders te onderhouden. Volgens Imam-i Shafi is een zoon niet verplicht om zijn ouders te onderhouden wanneer deze zichzelf kunnen onderhouden en niet behoeftig zijn. De overige imams zijn het er over eens dat kinderen  hoe dan ook verplicht zijn hun ouders te onderhouden.[4]

De huwelijksovereenkomst (nikah) is een overeenkomst, een overeenstemming, een verloving. Voordat er een huwelijk gesloten kan worden, moet er voldaan worden aan de volgende voorwaarden. Het huwelijk wordt ongeldig verklaard als aan één van deze voorwaarden niet voldaan wordt.

1. De stellen of degene die gemachtigd zijn, moeten aanwezig zijn.
2. De stellen dienen de huwelijksovereenkomst vanuit hun eigen wil te accepteren door “Ik accepteer” te zeggen.
3. De voogd van de bruid moet met het huwelijk instemmen. Dit oordeel is geldig voor alle leerscholen behalve Hanafi.
4. Getuigen dienen aanwezig te zijn. Deze getuigen moeten de puberteit hebben bereikt en geestelijk gezond zijn. Getuigen kunnen 2 mannen zijn of 1 man en 2 vrouwen.
5. Er moet een overeenkomst bestaan over de grootte van het bruidsschat dat de bruidegom aan zijn bruid geeft.

Nikah en Talaq met andere woorden huwelijk en scheiding is een religieus instituut. Het wordt tevens beschouwd als een vorm van aanbidding. Want de bron bestaat uit de heilige Koran en Hadith.

Verboden zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan, maar als gij niet tot haar zijt ingegaan zal er geen zonde op u rusten en de vrouwen uwer eigen zonen (zign ook verboden) alsmede twee zusters tezamen te hebben, met uitzondering van wat reeds voorbij is; gewis, Allah is Vergevensgezind, Genadevol. [qtip:(1)| Soerah Nisa, 23]

Nikah is een religieus instituut en bestaat uit bepaalde voorwaarden. Een huwelijk is een huwelijk als aan alle eisen en essenties behorend tot het huwelijk voldaan wordt, al is het huwelijk geschiedt door een ambtenaar via de gemeente. Echter als aan deze eisen niet voldaan wordt en men minachting toont, dan kan dit de nikah schaden.

Een ander belangrijk punt is dat de getuigen moslims moeten zijn, en één van de twee getuigen een man moet zijn. Dit terwijl het bij de gemeente voldoende is om te trouwen met één getuige die de Nederlandse nationaliteit heeft.

De stellen mogen geen zoogbroeder/zuster zijn. Maar dit punt wordt niet onderzocht bij de gemeente en ook wordt hierom niet gevraagd door de ambtenaar.

Een moslima kan niet trouwen met een niet-moslim. Terwijl bij de wetgeving die van kracht is op dit punt geen aandacht aan besteed wordt. De ambtenaar voltrekt het huwelijk zonder hierom te vragen.

Als er geen sprake is van één van deze bezwaren, dan is het ook mogelijk om te huwen bij de gemeente. Hoe dan ook het gaat erom dat beide partijen in het bijzijn van twee getuigen elkaar als man-vrouw accepteren.

Echter met al deze moet het sluiten van een huwelijkovereenkomst (nikah) volgens islamitische principes niet verwaarloosd worden.

Kinderen die de leeftijd van zeven hebben bereikt ontwikkelen in dit stadium een eigen persoonlijkheid. Zij zijn nu in staat om verantwoordelijk te zijn en hebben het vermogen om abstracte onderwerpen te begrijpen.

Zij zijn nu in staat om een onderwijs te volgen. Op deze leeftijd zal hun denkvermogen in godsdienstige opzicht ook ontwikkeld zijn. Zij zijn niet meer afhankelijk van hun omgeving en hebben het vermogen om zelf in Allah te geloven. Zij kunnen hun imaan (geloof) zelf ter uiting brengen en liefde voor de Islam koesteren.

Tot de leeftijd van zeven zal zijn karakter zich blijven ontwikkelen. Hij zal zichzelf kenbaar maken op godsdienstig vlak.

Vanaf de leeftijd van zeven zal het kind op zoek gaan naar de oneindige en grenzeloze Krachtbron. Hij wil dat er een Krachtbron aanwezig is. Dit zal hem fascineren en ertoe aan zetten om deze te vinden.

Kinderen zijn nieuwsgierig van aard en hebben een aanleg om zich psychisch te binden aan boven­menselijke bronnen/krachten. Hij wil deel uitmaken van deze krachten. Superman is hier een goed voor­beeld van.

Wanneer men op de beste wijze Allah en Zijn namen en hoedanigheden aan het kind uitlegt, zal hij recht geleid zijn en zich  niet aan fictieve bronnen binden.

Waarom wordt een kind gefascineerd door boven­menselijke bronnen en waarom wilt hij zich hier aan binden?

Kinderen hebben de behoefte aan een omgeving waar ze zich beschermd voelen. Dit verklaart waarom zij zich willen binden aan iets wat een oneindige kracht bezit. Deze gedachte zorgt ervoor dat zich beschermd voelen. Zij willen dat deze kracht hen accepteert en lief heeft.

Kinderen hebben de behoefte om zich `over te geven' aan een bron die oneindige kracht bezit om zich gerust en beschermd te voelen. Geldt dit niet voor alle mensen?

Vooral in de laatste jaren (tussen zeven en tien jaar) zal het gevoel van het bestaan van Allah bij hen ingeworteld zijn. Zij zuilen Allah als Degene zien tot wie ze hun toevlucht kunnen zoeken in tijden van angst, gevaar en rampspoed.

Als het kind Allah niet als de oneindige bron van kracht ziet, zal hij in plaats van Hem vele valse `goden' vereren. Het kind zal zijn leegte met deze waangoden proberen te vullen. Zijn leven zal nu bestaan uit fictieve figuren zoals Superman, Spiderman en buitenaardse wezens...

Kinderen tussen 7 en 12 jaar hebben zuivere intenties. Zij slagen er echter niet altijd in om hun goede intenties te verwezenlijken. Zij zoeken daarom altijd een kracht die deze kan verwezenlijken. Wanneer ze deze kracht hebben gevonden zullen zij veel liefde voor hem koesteren en zich aan hem binden. Zij zullen er alles aan willen doen om dichter bij deze kracht te komen.  

Het is daarom zeer belangrijk dat men het kind in zijn zoektocht op de juiste wijze begeleidt en hem alles over de schone namen en hoedanigheden van Allah leert.

Vanaf tien jaar is een kind in staat om het goede van het kwade te onderscheiden. Een idealistisch ingesteld kind zal op zoek gaan naar een voorbeeldfiguur. Ouders en andere volwassen hebben zodoende een grote verant­woordelijkheid.

De geliefde Profeet heeft gezegd "Leer uw kinderen het gebed wanneer zij de leeftijd van zeven hebben bereikt". Volgens een andere overlevering "Beveel het gebed aan".

Kinderen dienen dus eerst verantwoordelijkheid en het dienaarschap te leren en vervolgens om deze ten uitvoer te brengen. Wanneer zij op vroege leeftijd worden onder­wezen, zullen zij een goede, sterke basis over de Islam bezitten. Men dient hen eerst imaan (geloof) te onderwijzen. Zonder imaan (geloof) kan er namelijk geen sprake zijn van medi­tatie en een goed karakter.

Het is belangrijk dat men de meditatie op een liefde­volle wijze onderwijst. Alles dient op een liefdevolle wijze te worden uitgelegd. De Islam staat namelijk gelijk aan liefde.

Bestraf en dwing kinderen niet met betrekking tot de meditatie en met name het gebed. Kinderen kunnen hierdoor een afkeer van meditatie en het gebed krijgen. Men dient ze juist aan te moedigen en te belonen. Het onderwijzen en uitvoeren van de meditatie dient met liefde te gebeuren. Om dit te bewerkstelling dient men het kind eerst over Allah te onderwijzen. Het leren van Zijn hoedanigheden zal liefde bij kinderen opwekken. Wanneer kinderen Hem liefhebben zullen zij zich aan Hem willen binden.

Oprechte liefde is de basis van Islamitisch onderwijs.

Men kan alleen door middel van liefde zich aan Allah binden en niet door middel van angst. Het is niet verstandig wanneer men kinderen over de Djehennem en zijn straf vertelt. Kinderen weten in dit stadium namelijk nog niets/weinig over zondes en straffen. Het is verkeerd om Allah, de bron van liefde, uit te leggen als een soort straffer.

In de schepping van mensen en in dit geval kinderen zit liefde diep geworteld. Elk kind wordt uit liefde geboren. Een kind weet in zijn beginjaren niet wat angst inhoudt. Dit gevoel leert hij pas op latere leeftijd van zijn volwassenen. Kinderen weten al vanaf hun geboorte wat liefde is. Ze herkennen het meteen wanneer iemand hen met liefde omringt.

De drang om te geloven oftewel de gevoelens om te geloven worden al bij de geboorte aan een kind gegeven. Het willen geloven maakt een onderdeel van zijn schep­ping uit. Het is dus niet iets wat later door externe factoren wordt gevormd. De ziel van een mens is puur en staat vanaf de geboorte `open^' om te geloven.

Er zijn veel wetenschappers die deze conclusies hebben getrokken "Kinderen hebben een groot potentieel om te geloven”. Dit godsdienstig potentieel bij kinderen is zeer van belang bij hun geestelijke ontwikkeling.

Een kind kan een harmonieuze ziel alleen verkrijgen wanneer hij in Allah gelooft. Hij wordt sterker wanneer hij in Allah vertrouwt. Op deze manier zal hij kracht uit Hem kunnen putten in tijden van moeilijkheden en ziektes.

Wanneer de dood ter sprake is zal zijn imaan (geloof) de groot­ste troost zijn. Het geloof in Allah en het hiernamaals zal hem geruststellen. Hij weet namelijk dat de dood niet het einde is, maar een stap naar het oneindig leven.

Hoe kunnen we een kind troosten wiens moeder, vader, broer, zus of andere geliefde is overleden zonder hem over Allah       en het hiernamaals te vertellen?

Aangezien er geen ander antwoord mogelijk is, heeft de mens behoefte om in Allah en het hiernamaals te geloven. Er is namelijk geen ander antwoord dat een mens gerust kan stellen.

Een kind dat de Almachtige als degene beschouwt Wiens kennis en kracht oneindig is, zal qua karakter op een hoog spiritueel niveau komen. Hij weet dat Allah hem liefheeft en hij zal zodoende Zijn schepselen liefhebben. Zijn leven zal waarde krijgen. Hij zal alles met liefde aan­schouwen en behandelen. Zijn ziel zal tot leven komen wanneer hij deze liefde in zijn ziel plaatst.

Kinderen staan al vanaf hun geboorte open om te geloven. Op tienjarige leeftijd zullen zij hun geloof ook met het verstand willen ondersteunen. Hij zal vragen stellen. In deze situatie dient men geduldig te zijn en de vragen op een liefdevolle, serieuze wijze te beantwoorden.

Wanneer zijn hart en ziel de Islam hebben geaccepteerd zal zijn imaan (geloof) beter tot bloei komen wanneer zijn omgeving bestaat uit mensen die de Islam naleven. Zijn imaan zal sterk zijn. Ik wil hierbij weer benadrukken dat kinderen allereerst hun ouders, leraren en familieleden als voorbeeld nemen.

Ouders spelen een cruciale rol in het begin van de kinderjaren. In het gezin is de moeder degene die de meest effectieve rol heeft. Het gezinsleven en hun geloofsover­tuiging zal de belevingswereld van het kind beïnvloeden. Naar gelang de geloofsovertuiging van het gezin zal het kind een gelovige of een respectvol mens jegens gelovigen of een niet-gelovige worden.

Het kind zal Allah bevatten naar aanleiding van zijn omgeving en direct door zijn ouders. Door middel van zijn opvoeding zal hij een beeld en mening over Allah vormen.[qtip:1| Vehbi Vakkasoglu, Vertel Mij Over Allah, pagina 63-68]

[1] Vehbi Vakkasoglu, Vertel Mij Over Allah, pagina 63-68.

Voor moslims is voor het geven van cadeaus, net zoals bij ieder ander onderwerp, de Profeet Mohammed (v.z.m.h) onze gids en grote voorbeeld die wij volgen. 

Altijd compenseerde hij iedereen die hem ook maar de kleinste goedheid deed toekomen. En dit leerde hij zijn volgelingen. In een Hadith wordt het volgende gezegd:

“Als iemand je enig goedheid doet toekomen, zorg er dan voor dat je dit goedmaakt/compenseert. Als je niets hebt om terug te geven doe dan een smeekbede voor de ander, zodat hiermee je waardering tot uitdrukking komt.” [qtip:1| Ebu Davud Zekat 8]

In een andere Hadith zegt hij het volgende:

“Geef elkaar cadeaus, zodat jullie elkaar meer gaan liefhebben”

Het uitwisselen van cadeaus tussen echtgenoten leidt ook tot meer liefde onder elkaar. Men moet wel voorkomen dat dit de eigen mogelijkheden overstijgt. 

Uw vraag samenvattend:

Valt het onder rente als men een huis koopt via financiële instellingen? Banken noemen dit rente. Financiële instellingen noemen het geen rente, maar doen in ongeveer dezelfde hoogte een bedrag boven op de hoofdsom en laten je dit terugbetalen.

Beste lezer,

Financiële instellingen kopen het huis namens jou en verkopen het aan jou om het in termijnen terug te betalen. Deze situatie valt niet onder rente. Om deze rede kan men via financiële instellingen een huis kopen.

Uitleg van Murabaha:

Bij deze methode worden bijvoorbeeld grondstoffen, machines e.d. namens de klant gekocht en met een winst verkocht aan de klant. Dit bedrag wordt door de klant aan de financiële instelling in termijnen terug betaald.

Men brengt naar voren dat ‘Murahaba’ verborgen rente is, dat het risico zoals bij de normale handel niet aanwezig is en, omdat de winst op voorhand al bekend is, het meer onder rente valt dan winst door handel. Wij zijn van mening dat deze kritiek niet terecht is. De redenen hiervoor zijn als volgt:

* Murahaba is een manier waarbij handel wordt gedreven gebaseerd op een bestelling. Deze manier van handelen wordt overal veelvuldig gebruikt.

* Bij het vaststellen van de verkoopprijs is het toevoegen van een marge op de kostprijs een methode die in de normale handel veelvuldig wordt gebruikt. Het is gebruikelijk dat de verkoper tijdens de handel een bepaald percentage als winstmarge handhaaft, dus ook hier is de winstmarge op voorhand al bekend.

* Dat Murahaba geen risico bevat zoals bij de normale handel is ook onjuist. Want net zoals bij de normale handel is hier ook het risico dat de koper niet betaald. Dit wordt ook wel ondernemersrisico genoemd.

* Het verschil in de aflossingstermijnen bij ‘Murahaba’ komt overeen met de rentepercentage die de banken aanhouden. Hierdoor wordt het bekritiseerd als verborgen rente.

Deze kritiek is ons inziens misplaatst. Want iedere ondernemer dient rekening te houden met de inflatie wanneer zij een winstmarge op een product plaatst. Wanneer de ondernemer onder dit inflatiepercentage gaat zitten, zal zij verlies lijden. Op dezelfde wijze dienen bij Murahaba de financiële instellingen bij het vastellen van de aflostermijnen minstens rekening te houden met het inflatiepercentage. Het rentepercentage waar de banken mee rekenen wordt hoofdzakelijk bepaald door het inflatiepercentage en zal hierdoor min of meer gelijk lopen aan het rentepercentage. Derhalve is het logisch dat de aflossingstermijnen bij Murahaba gelijk lopen aan de rentepercentages en is zelfs een economische noodzaak.

Het feit dat het rentepercentage nagenoeg gelijk is aan de aflossingstermijnen bij Murahaba laat het zeker niet vallen onder de noemer ‘rente’. Zoals boven genoemd verrichten financiële instellingen hun diensten in een economie die gebaseerd is op rente; het is overmijdelijk dat bij het afnemen van een product de prijsstelling niet beïnvloed wordt door de huidige rente.

Bovengenoemde uitleg is ook van toepassing op financiële lease.

Selaam team Vragen en Islam

Wanneer een vreemde eicel, zaadcel of baarmoeder wordt gebruikt- dus buiten die van het getrouwde paar om- om een kind te kweken, is dit niet toegestaan.

Het is volgens de Islam verplicht dat de eicel, zaadcel en de baarmoeder toebehoort aan het getrouwde paar.

Een man mag zijn vrouw en kinderen niet verbieden om elkaar te bezoeken. Familie banden zijn zeer belangrijk binnen de Islam. In de Heilige Qur’an en Sunnah wordt het bevolen om familiebanden te versterken en worden er zware uitspraken gedaan over degenen die hun familiebanden verbreken. De volgende verzen geven hier meer uitleg over:

‘’Geef verwanten (familie), de behoeftigen en de reizigers hun rechten, en wees niet verkwistend.’’ [1]
 
‘’En degenen die de overeenkomst met Allah na de bevestiging ervan schenden, en die verbreken hetgeen Allah heeft bevolen te verbinden, en die verderf zaaien op de aarde, zij zijn degenen voor wie er de vervloeking is en voor hen is de slechte verblijfplaats.’’ [2]

‘’Indien jullie je nu afkeren, blijven jullie dan soms doorgaan met het verspreiden van verderf in de wereld en snijden jullie dan de banden met jullie verwanten door?’’ [3]
In de Levende Koran is het volgende uitgelegd over dit vers:
‘’Dit vers beoordeelt degenen die de belofte aan Allah niet volbrengen en geeft aan dat, indien zij zich afkeren van het geloof, van de Islam, het gevaar bestaat dat zij opnieuw terugkeren tot hun oude gewoontes, zoals plunderingen, ruzies tussen familieleden en het levend begraven van hun dochters.’’

De volgende hadith laat ons zien dat het verbreken van familiebanden een grote zonde is:
Djubeyr bin Mut’im heeft het volgende overgeleverd:
‘’De nobelste Profeet heeft gezegd: ‘’Degenen die hun familiebanden verbreken zullen het Paradijs niet betreden.’’ [4]

In de fikih boek van Omer Nasuhi Bilmen staat het volgende vermeldt:
‘’Een man mag zijn vrouw niet verbieden om haar ouders, mits deze niet overnachten, iedere week op bezoek te laten komen, als haar ouders niet kunnen komen zijzelf hen op vrijdags  bezoekt en haar kinderen uit haar eerder huwelijk te bezoeken. Want het weerhouden hiervan leidt tot het verbreken van familiebanden welk niet toegestaan is.’’ [5]

Met vrijdag wordt hier een keer in de week mee bedoeld. Het hoeft niet per se op een vrijdag te zijn. Niemand heeft de bevoegdheid om het recht welk Allah gegeven heeft te ontnemen.

Conclusie: Een vrouw hoeft in een dergelijke situatie haar man niet te gehoorzamen.

Het feit dat uw man niet bidt is zijn zonde. Dit is geen reden om van hem te scheiden of apart te slapen. U kunt gerust uw normale leven continueren. Het is wel zaak om uw man eraan te blijven herinneren hoe belangrijk het gebed is.

Beste lezer,

We hebben dit vraag vroeger beantwoord  - klik hier

Mvg,
Vragen en Islam

Het gezin houdt een volk staande. Voor het vormen van een gezin, is het huwelijk een pre. Trouwen is een eigenschap die bij de mens aangeboren is. Door deze aangeboren eigenschap willen zowel de man als de vrouw trouwen wanneer zij een bepaalde leeftijd bereiken. Ons geloof heeft het trouwen dan ook aangemoedigd.

Echter, trouwen of vrijgezel blijven hangt samen met de manier hoe de desbetreffende persoon denkt. Met andere woorden: trouwen of ongehuwd blijven is niet iets dat extern opgelegd kan worden. Dit heeft te maken met de mentale staat van de desbetreffende persoon.

Om deze reden zijn er in de wetboeken de volgende uitspraken daarover gedaan:

Voor degene die zich van zondes kan beschermen, is trouwen soennah. Voor hen die zich niet kunnen beschermen tegen de zondes, is het een verplichting! Verder is de reden tot foute gedachten als de foute gedachten op zich niet halal. Wanneer een ongehuwde vrouw een reden tot foute gedachten en foute gevoelens is, behoort zij met een man te trouwen die geschikt is voor haar.

Ieder persoon kent zichzelf en zijn materiële mogelijkheden. Dit betekent dat ieder persoon bij zichzelf behoort na te gaan of het soennah of een verplichting is te trouwen met een geschikt persoon daarvoor. Dit betekent dan ook dat de personen die niet trouwen, per se de fout ingaan.

Wegens deze redenen, verkeert je huwelijk niet in gevaar. De taak die jou resteert, is beide kanten te vriend houden en smeekbeden voor deze beide partijen verrichten.

Wanneer twee partijen toch ruzie hebben, behoren zij zich te houden aan het volgende bevel van Allah:

“Indien twee partijen van gelovigen beginnen te vechten treft dan een schikking onder hen, maar indien één hunner tegen de andere in overtreding is, bestrijdt dan de overtredende partij totdat zij tot de verordening van Allah terugkeert. En indien zij terugkomt, sluit dan een rechtvaardige vrede en behandelt hen billijk. Voorwaar, Allah heeft de rechtvaardigen lief. De gelovigen zijn voorzeker broeders. Bewaart daarom vrede onder uw broeders en weest godvruchtig opdat u barmhartigheid moge worden betoond.” [qtip:1 |Al-Hodjoraat: 9-10]

Hier zit de procedure in beschreven die men behoort te volgen wanneer twee partijen ruzie met elkaar hebben; dit kan fysiek, sociaal, cultureel of psychologisch zijn. Mocht een partij zich niet vredig willen opstellen, dan worden er sancties gelegd.

Een pre in de verzoening tussen deze twee partijen is rechtvaardigheid. Onze Profeet (v.z.m.h.) beveelt het volgende:

“Het is niet halal om meer dan drie dagen ruzie te hebben met en afstand te houden van zijn broeder. Wanneer zij elkaar treffen, keert de één zich tot de ene kant, de andere tot de andere kant, terwijl de betere van hen hij is, die de ander als eerst groet.” [qtip:2 |Buhâri, Edeb, 62, İsti’zan, 9; Müslim, Birr, 23, 24, 28]

Aansluitend hierop, zegt de Profeet (v.z.m.h.) ook het volgende: “Het is niet halal om meer dan drie dagen ruzie te hebben zijn religieuze broeder. Wie langer dan drie dagen ruzie heeft met zijn religieuze broeder en in deze staat overlijdt, zal de hel ingaan.”

Ook uit de volgende Hadith blijkt dat de Profeet (v.z.m.h.) de moslims oproept geen onenigheid te hebben: “Iedere maandag en donderdag worden de daden aan Allah verkondigd. Buiten hem die ruzie heeft met zijn religieuze broeder, worden alle zondes van hen die geen naaste van Allah kent, vergeven. De engelen wordt bevolen hun daden uit te stellen totdat deze twee elkaar vergeven.” 

Om dit alles samen te vatten: de mens heeft behoefte aan eenheid en saamhorigheid. Deze hebben we in onze tijd nog meer nodig. Één van de dingen die de eenheid aantast, is het contact verliezen van de leden. De ruzies die er zijn, behoren in plaats van deze ruzies te doen verstijven, in vredige situaties uit te laten monden. De gelovigen behoren er constant aan te denken dat zij niet tot haat, maar tot vergiffenis behoren aan te sporen.

Het ondertekenen van de scheidingspapieren betekent dat die persoon de scheiding aanvaart en daarom is die persoon na het ondertekening gescheiden.

In de heilige Koran zijn er verzen die betrekking hebben tot het borstvoeding van je eigen moeder of van een andere vrouw:

"Verboden zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan, maar als gij niet tot haar zijt ingegaan zal er geen zonde op u rusten en de vrouwen uwer eigen zonen (zijn ook verboden) alsmede twee zusters tezamen te hebben, met uitzondering van wat reeds voorbij is; gewis, Allah is Vergevensgezind, Genadevol"[qtip:(1)| en-Nisâ, 4/23]

Volgens Hanefi kan men in deze situatie niet trouwen. Volgens Sjafi kan men trouwen als er minder dan 5 keer borstvoeding is gegeven.

Ruzie maken om het niet kunnen krijgen van kinderen is een zwakte van de iman bij mensen. Het betekent; het niet kunnen vatten dat “mulk” (Al het geschapene) van Allah is en dat Hij beslist over het wel of niet geven van kinderen aan mensen.

“Aan Allah behoort het koninkrijk der hemelen en der aarde. Hij schept wat Hij wil. Hij schenkt vrouwelijke en mannelijke kinderen aan wie Hij wil. Of Hij mengt ze, mannelijk en vrouwelijk en Hij maakt onvruchtbaar wie Hij wil. Voorwaar, Hij is Alwetend, Almachtig.” [qtip:(1)| A-Shoeraa, Ayath 42,49,50]

Zolang Allah dit niet wenst is het niet in onze handen. Aangezien deze waarheid erg duidelijk is, is het ruzien hierom zowel een schending van elkaars rechten als “isyan” (opstandig zijn) tegen Allah. Deze houding zal onmiddellijk verlaten moeten worden.

Er zijn talloze voorbeelden van getrouwde stellen die in de eerste jaren van hun huwelijk geen kinderen hebben gekregen en hier met geduld en dua mee zijn omgegaan. Als beloning heeft Allah hen later wel kinderen gegeven. Jullie doorstaan op dit moment een test en als jullie dit met geduld en acceptatie zullen doorbrengen, zullen jullie als winnaar uitkomen.

Beste lezer,

Ik ga ervan uit dat jullie een huwelijk hebben gesloten volgens de islamitische principes. Hierbij hebben jullie elkaar geaccepteerd in naam van Allah en conform zijn geboden, in bijzijn van minimaal 2 getuigen en zijn er onderling afspraken gemaakt over hoe en wat omtrent de bruidsschat en zijn er geen belemmeringen welke een huwelijk onmogelijk maken. Verder hebben jullie openheid gegeven aan jullie huwelijk.

Als dit het geval is, kan een dergelijk huwelijk beëindigd worden door ‘talak’ of door ‘fesih’. Dit is mogelijk op een van de volgende manieren:

1. De man neemt het initiatief om te scheiden.
2. Nadat de man het recht om te scheiden aan zijn vrouw heeft gegeven, neemt de vrouw het initiatief om te scheiden. Dit recht kan de vrouw verwerven tijdens het huwelijk of erna. (zie el-Bedai’, 3/91-96; ed’durru’l-muhtar, 2/574-578; V. Zuyahlî, el-Fıkhu’l-İslamî, 7/423)
3. Doormiddel van ‘Lian’. Oftewel een man en vrouw die elkaar verdenken van overspel, zweren elkaar af en vervloeken elkaar.
4. Wanneer de man van een moslimvrouw de islam verwerpt.
5. Wanneer een moslimman of moslimvrouw de islam verwerpt.
6. Wanneer een zoon of dochter door zijn ouders wordt uitgehuwelijkt voordat zij beide de puberteit hebben bereikt. Bij het bereiken van de puberteit hebben zij zelf het recht of ze het huwelijk wel of niet voort willen zetten.
7. Middels een uitspraak van de rechtbank, wanneer de man en vrouw niet elkaars gelijken zijn en dit leidt tot onderlinge onrust.
8. Middels een uitspraak van de rechtbank, wanneer er bij de man of vrouw sprake is van een beperking o.i.d. welke het vrijen belemmert.

De Koran heeft dit absoluut verboden en met de hadith van onze Profeet (v.z.m.h.) is hier genoeg helderheid in gebracht.

“En huwt geen afgodendienaressen voordat zij geloven; waarlijk een gelovige slavin is beter dan een afgodendienares, ofschoon zij u moge behagen. En huwt haar (gelovige vrouwen) niet aan afgodendienaren uit, voordat zij geloven; waarlijk een gelovige slaaf is beter dan een afgodendienaar, ofschoon hij u moge behagen. Zij noden tot het Vuur, maar Allah noodt u tot de Hemel en tot vergiffenis door Zijn gebod. En Hij maakt Zijn tekenen aan de mensen duidelijk, opdat zij lering zullen trekken.”[qtip:1| De Koe (2; 221)]

“Een vrouw wordt gehuwd om vier redenen: voor haar goederen, haar afkomst, haar schoonheid en haar religie. Overwin door de gelovige te kiezen, zodat je handen gezegend zullen worden!”[qtip:2| Boekhari – Moeslim, van Eboe Hoerayra]

Daarom zeggen de geleerden “Het is niet toegestaan dat een Moslima trouwt met een ongelovige of een persoon die een andere religie aanhangt.”[qtip:3| Siracoel-Wahhadj - Halwani]

[1] De Koe (2; 221)

[2] Boekhari – Moeslim, van Eboe Hoerayra

[3] Siracoel-Wahhadj - Halwani

Tussen meerdere gemeenschappen zit geen tijdslimiet. Een persoon kan meerdere keren achter elkaar gemeenschap hebben, als de gebedstijd maar niet verstreken wordt. Voordat de tijd van het gebed verstrijkt, behoort de grote wassing gedaan en het gebed gebeden te zijn.

Als iemand bijv. in de nacht gemeenschap heeft, behoort hij/zij voor het ochtendgebed verstreken is, de grote wassing gedaan en het gebed gebeden hebben.

Een Moslima kan enkel met een Moslim trouwen. Uiteraard kan men niet weten wat er in het hart van een persoon zit. Wanneer men dus aangeeft dat hij een Moslim is, dan accepteren wij hem dus ook als een Moslim.

Voor meer informatie - klik hier

De eerste taak van een vrouw wier man op een Haram wijze zijn inkomsten verkrijgt, is haar man aansporen om op een Halal wijze zijn inkomsten te verkrijgen.

Als dit geen effect heeft, dan moet zij proberen te overleven met haar eigen inkomsten als ze die heeft, zonder gebruik te maken van de inkomsten van haar man.

Mocht zij geen eigen inkomsten hebben, dan gebruikt ze zoveel van zijn inkomsten als nodig is voor overleving. Zij hoort dan haar best te doen om niet meer van zijn inkomsten te besteden dan noodzakelijk.

Als de spullen in huis echter op een Haram wijze zijn verkregen, dan hoort ze in geen geval gebruik van die te maken. Gestolen voedsel of kleding zijn zelf Haram, het is dus niet gekocht met Haram inkomsten waardoor ze in alle gevallen niet toegestaan zijn. 

De Profeet (v.z.m.h.) beschrijft de goede man des huizes als volgt:

"Wanneer de man thuis komt, trekt het gezicht van de vrouw niet weg en vluchten de kinderen niet naar alle hoeken!"

Voor een continue gelukkig gezin, zijn er voor de mannen de volgende elf huisregels:

1. Zowel de man als de vrouw behoren te denken aan Allah's verplichtingen omtrent de huiselijke taak. Men hoort zich er bewust van te zijn dat de man zijn vrouw niet enkel van haar ouders als verantwoordelijke op zich heeft genomen, maar ook van Allah.

2. Creeer thuis samen met je vrouw een levende communicatie-atmosfeer.

3. Geef met bewondering aan hoeveel je vrouw zich voor het gezin inzet.

4. Zoals de man wilt dat er voor zijn ouders en familie respect wordt getoond, zo ook behoort hij zijn vrouw's ouders en familie respect te tonen.

5. Het maakt niet uit hoe druk de man het heeft, hij hoort ten alle tijden enkel voor zijn vrouw tijd vrij te maken.

6. Neem de problemen van het werk niet mee naar huis; hou dit probleem buitenshuis.

7. Maak haar gelukkig door af en toe cadeaus voor haar te kopen.

8. Verwaarloos niet de echtgenote wanneer er omtrent het huis dingen besproken moet worden.

9. Kleineer nooit je vrouw, zelfs niet naast je eigen kinderen.

10. Maak het geluk in huis niet kapot door ongepast jaloers op je vrouw te zijn.

11. Wanneer men naar de fouten van zijn vrouw zoekt, behoort hij zich er bewust van te zijn dat ook hij genoeg fouten heeft.

In de Heilige Koran wordt deze kwestie als volgt verteld:

"Wij hebben de mens op het hart gedrukt betreffende zijn ouders, zijn moeder droeg hem in zwakte op zwakte, en zijn zogen nam twee jaren in beslag. Zeg Mij en uw ouders dank, tot Mij is de terugkeer."[qtip:1 |Lokman, 31/14]

Onze profeet(v.z.m.h) heeft tegen een Sahabe(metgezel) die drie keer de vraag "Wie moet ik op het beste manier behandelen?" heeft gesteld, alle drie keren met "je moeder" beantwoord vervolgens bij de vierde keer heeft hij met "je vader" beantwoord.[qtip:2 |Buhârî, Edeb, 2; Müslim, Birr, 1]

Volgens een Hadith-i-Sharif uit Büreyt; terwijl een man Tawaaf rond de Kâ'be aan het verrichten was droeg hij zijn moeder op zijn schouders. Hij kwam bij Rasulullah en zei:

"-Heb ik het recht van mijn moeder betaald?" Rasulullah zei daarop:
"-Nee, het zelfs niet eens het recht van één ademhaling van wanneer zij zwanger was van jou."

Volgens de Hanafi mogen de ouders een kind meer geven dan aan het andere kind, echter is dit moreel gezien niet goed. Er zijn ook geleerden die aangeven dat wanneer het goed oneerlijk wordt verdeeld, dit geen gift kan zijn.

Een aspect waar onze Profeet (v.z.m.h.) veel aandacht aan gaf, was gelijkheid. Gelijk behandelen behoort zowel thuis als in een moskee te gebeuren. Het maakt dan niet uit of de kinderen ouder of jonger, meisjes of jongens zijn, gelijk behandelen is zeer belangrijk.

Over deze gelijke behandeling heeft onze Profeet (v.z.m.h.) het volgende gezegd en naar gehandeld:

“Allah houdt er -tot zelfs een kus- van om op elk gebied rechtvaardig onder de kinderen te zijn.” [qtip:(1) | el-Câmius-Sağîr, II/297]

Ook heeft de Profeet (v.z.m.h.) het volgende gezegd:

“In dit volk waar een leraar de taak op zich heeft genomen drie leerlingen op te leiden, en hij een rijke en arme leerling niet gelijk opleidt, zal in het hiernamaals met de bedriegers wederopstaan.” [qtip:(2) | İbnu Sahnun, age, p.353]

De geleerden zeggen over het gelijk behandelen het volgende:

“De wereld en het hiernamaals staan in evenwicht door rechtvaardigheid. Onrechtvaardigheid onder kinderen leidt tot haat, en zorgt ervoor dat zij enerzijds jegens hun ouders haat zaaien en anderzijds vijandschap creëren. Hierdoor zullen zij jegens hun ouders en elkaar onrechtvaardigheid zaaien.” [qtip:(3) | Münâvî, Feyzul-Kadîr, V/557]

Een belangrijke kanttekening is dat wanneer een ouder één kind meer goederen geeft, er niet gezegd mag worden waarom hij hem/haar meer heeft gegeven dan de ander, omdat het goed dat hij heeft, zijn halal goed is; hiermee kan hij doen wat hij wilt. Dit kan echter we leiden tot de eerder vermelde nadelen.

Al concluderen, kunnen we het volgende zeggen:

  1) De ouder hoort rechtvaardig jegens zijn/haar kinderen te handelen. Hier heeft onze Profeet (v.z.m.h.) ook heel erg op gestuurd en naar gehandeld.

  2) Als men rechtvaardigheid onder de kinderen wilt, behoort men de ouder er niet toe te dwingen. Men kan dus niet zeggen dat wanneer de ouder niet gelijk behandeld, hij niet direct een zondaar is. Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft dit niet verboden, maar wel duidelijk gemaakt dat Hij (v.z.m.h.) hier niet blij mee is. Het is dus geen zonde.

Aan de andere kant is het verplicht dat het kind jegens zijn/haar ouders goed handelt en hen niet betreurt. Als een daad hen pijn zal doen, behoort men hier zeer op te letten.

Indien mogelijk, is het volgens de Islam het beste om mannen en vrouwen gescheiden te houden in aparte zalen. Als dit niet kan, is een andere oplossing om de mannen aan één kant en de vrouwen aan de andere kant van dezelfde zaal te laten zitten.

Ook is belangrijk dat de gasten zich houden aan de kledingvoorschriften van de Islam en dat de mannen hun ogen neerslaan. De organisatoren van de bruiloft zijn niet verantwoordelijk voor de zonden van de gasten.

Volgens de Islam is uitspreken niet de enige manier om te scheiden. Dat kan ook schriftelijk zijn.

Als iemand (man) in zijn sms of e-mail heeft geschreven dat hun huwelijk voorbij is, dan is hij ook gescheiden. Wij adviseren u om naar een betrouwbare moefti in uw buurt te gaan. U kunt uw situatie aan hem voorleggen. Wij hopen dat hij aan u leiding en gedetailleerd advies zal geven.

Wanneer de leden van een gezin daadwerkelijk naar elkaar kunnen luisteren, dan groeit daarbinnen ook sympathie voor elkaar. Wanneer een kind steun krijgt van zijn ouders, dan wordt hij geprikkeld om de dingen te vertellen waar hij mee zit. Wanneer hij zichzelf geaccepteerd voelt door zijn ouders, zal hij ook eerder nadenken over zijn fouten en zal hij proberen deze te corrigeren. Als dit niet gebeurt, zullen ze hun gevoelens en problemen voor zichzelf houden, want dat is voor hen veiliger.

Wanneer een kind niet met je wilt praten, kan je je terugtrekken en aangeven dat je ieder moment klaar staat om met hem in gesprek te gaan. Echter laat niet gebeuren dat het onderwerp niet meer ter sprake komt. Het is belangrijk om hierbij op te letten niet vragen als “Waarom heb je dit wel/niet gedaan?” te gebruiken, omdat dit soort vragen vaak een negatieve lading hebben. Hierdoor zal hij helemaal dichtklappen. Het is uitermate belangrijk om goed te luisteren naar en te snappen wat hij vertelt en hier niet mee te dollen.

Dat hij zijn ouders vertrouwd, geeft hem vastigheid tegenover de problemen die hij zal tegenkomen; dit omdat hij weet dat hij er niet alleen voor staat.

Beschrijving van de vraag:

Toen mijn man mij ten huwelijk kwam vragen heeft mijn vader als Shart (voorwaarde ) gezegd dat hij (mijn vader) alleen accoord zou gaan als wij hier in NL zouden gaan wonen. Nu 6 jaar later wil mijn man hier niet meer blijven... Ik wil nu niet weg, mag hij dat van mijn eisen? Ondanks dat het was afgesproken voor het huwelijk, want als hij toen had gezegd dat hij misschien wel ergens anders zou willen wonen hadden wij niet ingestemd met ons huwelijk.

(mijn man komt uit het midden oosten ik ben marokkaanse) Mag hij daarop terug komen? Ik wil niet weg (niet aankomende jaren in ieder geval)

Antwoord: 

Het vertrekken vanuit Nederland zal geen schade richten aan jullie huwelijk,
maar uw echtgenote zal een zonde begaan, omdat hij zich niet aan zijn woord heeft gehouden.

In een moskee trouwen is geen voorwaarde van het huwelijk, maar het trouwen voor getuigen wel. Omdat een huwelijk zonder getuigen niet bindend is, is uw huwelijk niet geldig. U zult opnieuw voor getuigen moeten trouwen.

Huseyin (r.a.) is de kleinzoon van onze Profeet (v.z.m.h.). Hij is de tweede zoon van Fatima (r.a.) en Ali (r.a.). hij is in de vierde jaar van de hidjrat in de maand Shaban geboren. Deze naam heeft hij van onze Profeet (v.z.m.h.) gekregen.

Toen Huseyin (r.a.) werd geboren, kwam de engel Djebrail naar onze Profeet (v.z.m.h.) en zei: “Ow Mohammed! Jouw God doet jou de groeten. Geef jouw zoon de naam van Haroen’s naam.” Onze Profeet (v.z.m.h.) vroeg: “ow Djebrail! Wat is de naam van Haroen’s zoon?” Djebrail antwoordde: “Shebir”. De Profeet (v.z.m.h.) zei daarop weer: “Mijn taal is Arabisch”. Djebrail zei daarop: “Gebruik dan de naam Huseyin, die in het Arabisch dezelfde betekenis heeft”.

Huseyin (r.a.) leek heel erg op onze Profeet (v.z.m.h.). Ali (r.a.) heeft het volgende gezegd: Hasan (r.a.) leek op onze Profeet (v.z.m.h.) van zijn borst tot zijn voorhoofd, Huseyin (r.a.) leek op Hem (v.z.m.h.) van zijn borst tot helemaal naar beneden.”

Onze Profeet (v.z.m.h.) hield zeer veel van Hasan en Huseyin (r.a.). Over hen zei Hij (v.z.m.h.):

“Allah! Ik hou van hen. Hou ook van hen.”
“Hasan en Huseyin zijn mijn twee bloemen op aarde waarover ik waak.”
“Hij die van Hasan en Huseyin houdt, houdt ook van mij, hij die hen haat, haat ook mij”.

We weten niet in welke taal deze naam de genoemde betekenis heeft. Op internet worden namen geplaatst die geen betekenis hebben of verzonnen zijn. Deze naam kan ook een van zulke zijn. Het wordt aangeraden om een naam te kiezen waar de betekenis van bekend en positief is.

We behoren onze kinderen met Allah's liefde op te voeden. Onze kinderen horen te leren dat Allah Degene is die liefheeft, beschermt, vergeeft, de Barmhartigste der barmhartigen is, veel meer beloont dan straft en de Grootste is.

Sommige gezinnen vertellen de angst voor Allah op een verkeerde manier. Zij zeggen dingen als: "Als je niet luistert, verandert Allah jou in een steen" "Als je je eten niet eet, zal Hij je in Zijn vuur gooien" "Als je liegt, zal Hij je tong afsnijden" om het kind af te schrikken. Dit zorgt er niet alleen voor dat hij Allah verkeert leert kennen, ook zal hij zichzelf beschuldigen en kleineren iedere keer wanneer hij een zonde begaat, wat zijn ziel zal schaden.

De vragen van de kinderen behoren we op een simpele, maar juiste manier te beantwoorden. Wij behoren onze kinderen te vertellen dat Allah de Enige is die vergeeft, alles creëert en ons beschermt. De liefde voor Allah zal hem helpen iedere moeite te overkomen. Daarnaast behoren we hen buiten mee te nemen en de schoonheid van de natuur en het heelal te vertellen. We behoren samen naar de lucht, wolken, bomen en dieren te kijken en te vertellen waar deze creaties vandaan komen, om zodoende Allah beter te leren kennen. Zo leert hij de Grootheid, Schoonheid, Macht, enz, kortom alle namen van Allah te kennen.

De huwelijksovereenkomst (nikah) is een overeenkomst, een overeenstemming, een verloving. Voordat er een huwelijk gesloten kan worden, moet er voldaan worden aan de volgende voorwaarden. Het huwelijk wordt ongeldig verklaard als aan één van deze voorwaarden niet voldaan wordt.

1. De stellen of degene die gemachtigd zijn, moeten aanwezig zijn.
2. De stellen dienen de huwelijksovereenkomst vanuit hun eigen wil te accepteren door “Ik accepteer” te zeggen.
3. De voogd van de bruid moet met het huwelijk instemmen. Dit oordeel is geldig voor alle leerscholen behalve Hanafi.
4. Getuigen dienen aanwezig te zijn. Deze getuigen moeten de puberteit hebben bereikt en geestelijk gezond zijn. Getuigen kunnen 2 mannen zijn of 1 man en 2 vrouwen.
5. Er moet een overeenkomst bestaan over de grootte van het bruidsschat dat de bruidegom aan zijn bruid geeft.

Nikah en Talaq met andere woorden huwelijk en scheiding is een religieus instituut. Het wordt tevens beschouwd als een vorm van aanbidding. Want de bron bestaat uit de heilige Koran en Hadith.

Verboden zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan, maar als gij niet tot haar zijt ingegaan zal er geen zonde op u rusten en de vrouwen uwer eigen zonen (zign ook verboden) alsmede twee zusters tezamen te hebben, met uitzondering van wat reeds voorbij is; gewis, Allah is Vergevensgezind, Genadevol. [qtip:(1)| Soerah Nisa, 23]

Nikah is een religieus instituut en bestaat uit bepaalde voorwaarden. Een huwelijk is een huwelijk als aan alle eisen en essenties behorend tot het huwelijk voldaan wordt, al is het huwelijk geschiedt door een ambtenaar via de gemeente. Echter als aan deze eisen niet voldaan wordt en men minachting toont, dan kan dit de nikah schaden.

Een ander belangrijk punt is dat de getuigen moslims moeten zijn, en één van de twee getuigen een man moet zijn. Dit terwijl het bij de gemeente voldoende is om te trouwen met één getuige die de Nederlandse nationaliteit heeft.

De stellen mogen geen zoogbroeder/zuster zijn. Maar dit punt wordt niet onderzocht bij de gemeente en ook wordt hierom niet gevraagd door de ambtenaar.

Als er geen sprake is van één van deze bezwaren, dan is het ook mogelijk om te huwen bij de gemeente. Hoe dan ook het gaat erom dat beide partijen in het bijzijn van twee getuigen elkaar als man-vrouw accepteren.

Echter met al deze moet het sluiten van een huwelijkovereenkomst (nikah) volgens islamitische principes niet verwaarloosd worden.

Het is niet gepast voor een vrouw om te logeren bij degene met wie ze gaat trouwen.
Echter wel is dit toegestaan als ze een mahram bij haar heeft.

Meer informatie over mahram - Klik hier

Uw vraag is eerder in een artikel op onze site beantwoord.
Voor het openen van het artikel:

Klik hier

De huwelijksovereenkomst (nikah) is een overeenkomst, een overeenstemming, een verloving. Voordat er een huwelijk gesloten kan worden, moet er voldaan worden aan de volgende voorwaarden. Het huwelijk wordt ongeldig verklaard als aan één van deze voorwaarden niet voldaan wordt.

1. De stellen of degene die gemachtigd zijn, moeten aanwezig zijn.
2. De stellen dienen de huwelijksovereenkomst vanuit hun eigen wil te accepteren door “Ik accepteer” te zeggen.
3. De voogd van de bruid moet met het huwelijk instemmen. Dit oordeel is geldig voor alle leerscholen behalve Hanafi.
4. Getuigen dienen aanwezig te zijn. Deze getuigen moeten de puberteit hebben bereikt en geestelijk gezond zijn. Getuigen kunnen 2 mannen zijn of 1 man en 2 vrouwen.
5. Er moet een overeenkomst bestaan over de grootte van het bruidsschat dat de bruidegom aan zijn bruid geeft.

Nikah en Talaq met andere woorden huwelijk en scheiding is een religieus instituut. Het wordt tevens beschouwd als een vorm van aanbidding. Want de bron bestaat uit de heilige Koran en Hadith.

Verboden zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan, maar als gij niet tot haar zijt ingegaan zal er geen zonde op u rusten en de vrouwen uwer eigen zonen (zign ook verboden) alsmede twee zusters tezamen te hebben, met uitzondering van wat reeds voorbij is; gewis, Allah is Vergevensgezind, Genadevol. [qtip:(1)| Soerah Nisa, 23]

Nikah is een religieus instituut en bestaat uit bepaalde voorwaarden. Een huwelijk is een huwelijk als aan alle eisen en essenties behorend tot het huwelijk voldaan wordt, al is het huwelijk geschiedt door een ambtenaar via de gemeente. Echter als aan deze eisen niet voldaan wordt en men minachting toont, dan kan dit de nikah schaden.

Een ander belangrijk punt is dat de getuigen moslims moeten zijn, en één van de twee getuigen een man moet zijn. Dit terwijl het bij de gemeente voldoende is om te trouwen met één getuige die de Nederlandse nationaliteit heeft.

De stellen mogen geen zoogbroeder/zuster zijn. Maar dit punt wordt niet onderzocht bij de gemeente en ook wordt hierom niet gevraagd door de ambtenaar.

Een moslima kan niet trouwen met een niet-moslim. Terwijl bij de wetgeving die van kracht is op dit punt geen aandacht aan besteed wordt. De ambtenaar voltrekt het huwelijk zonder hierom te vragen.

Als er geen sprake is van één van deze bezwaren, dan is het ook mogelijk om te huwen bij de gemeente. Hoe dan ook het gaat erom dat beide partijen in het bijzijn van twee getuigen elkaar als man-vrouw accepteren.

Echter met al deze moet het sluiten van een huwelijkovereenkomst (nikah) volgens islamitische principes niet verwaarloosd worden.

Een man mag zijn vrouw voor gemeenschappelijk genot vingeren.

Een Moslima kan enkel met een man trouwen die de ge- en verboden van de Islam accepteert; hierbij maakt het niet uit of hij een Soenni of Shii is. Er wordt aangeraden de meer religieuze te kiezen.

Een Moslim en Moslima kunnen niet met ongelovigen trouwen. Een ongelovige is diegene die naast Allah andere dingen als God accepteert, zoals standbeelden, sterren, vuur en dieren. 

Allah zegt het volgende: “O gij mensen, aanbidt uw Heer, die u en degenen, die voor u waren, schiep - opdat gij behouden zult worden.” [qtip:1 |De Koe, 221]

Er is geen bezwaar op dat een Islamitische man met een joodse of christelijke vrouw trouwt. Hier zijn de geleerden over overeengekomen. In een vers staat het volgende vermeld: “…En geoorloofd zijn voor u kuise, gelovige vrouwen en kuise vrouwen uit het midden dergenen, wie het Boek was gegeven voor u, wanneer gij haar haar huwelijksgift geeft, een geldig huwelijk aangaande en geen ontucht plegende, noch heimelijk minnaressen nemende…” [qtip:2 |De tafel 5]

Dat het geaccepteerd is dat een Islamitische man met christelijke of joodse vrouw trouwt, is omdat zij door deze reden in Allah, de profeten en het hiernamaals kan geloven.

Wat betreft het trouwen van een Islamitische vrouw met een niet Islamitische man:

Een Moslima kan absoluut niet met een ongelovige trouwen. “…En huwt haar (gelovige vrouwen) niet aan afgodendienaren uit, voordat zij geloven…”[qtip:3 |De Koe 221]  Want in zo een geval kan een Moslima zich wenden tot het niet meer geloven. De man zal haar oproepen tot zijn eigen geloof. Over het algemeen luistert de man naar de vrouw en raken ze beïnvloed door zijn gedrag en verwijdert de man haar van haar geloof. [qtip:4 |Fetevâ-i Hindiye 11/330]

Een Soenni vrouw kan dus met een Shii man trouwen, zolang hij in de ge- en verboden van de Iman en Islam gelooft. 

-U kunt alleen allimentatie krijgen tijdens de wachttijd (´iddah)[qtip:1| Zie: Baqarah 228/234, Talaq 4 (Koran)]. Na de wachttijd kunt u geen allimentatie krijgen volgens de islam.  (Oebeydullah bin Mes'oed)

- Goederen worden niet gelijk verdeeld. Bezitting wordt gegeven aan de eigenaar.

[1] Zie: Baqarah 228/234, Talaq 4 (Koran).

Volgens de leerschool Hanefi heb je geen toestemming van je vader nodig, volgens alle andere leerscholen is dit wel een verplichting. Maar om toekomstige problemen te voorkomen, is het beter om de toestemming van je vader te krijgen.

Als je vader verkeerde ideeën heeft dan kun je met hem praten en proberen om zulk soort ideeën op te heffen. In zulk soort situaties is er geen andere manier dan om het uit te praten.

Voor verdere informatie, kunt u verder lezen op de volgende link:

/trouwen-zonder-toestemming-ouders

/trouwen-zonder-de-toestemming

Beschrijving van de vraag: 

Mijn man en ik hebben 1 kind, nu hoor ik dat ik ziek ben en dus geen andere kinderen kan krijgen, Mijn man wil graag meer kinderen. Wat is toegestaan in de islam? 2e vrouw huwen, adopteren, draagmoeder? ik wil het liefst geen van deze oplossingen. vind dat we ons moeten neerleggen bij datgene wat allah heeft gedaan.ben ik slecht als ik hem weerhou van een 2e vrouw? is dit een beproeving?

Antwoord: 

Ook al is het moeilijk, moet men toch in de eerste plaats accepteren dat ze geen kinderen kunnen krijgen. Het is geen probleem als men hierdoor via medische manieren zwanger probeert te worden. De reageerbuisbaby methode is ook een alternatief om zwanger te kunnen raken.

Al deze processen en de reageerbuisbaby methode zijn uiteraard alleen toe te passen tussen gehuwde echtgenoten. Getrouwde stellen die geen kinderen kunnen krijgen, kunnen de reageerbuisbaby methode gebruiken of door middel van een draagmoeder kinderen krijgen.

Het is normaal dat een vrouw niet wilt dat haar echtgenoot een tweede vrouw huwt. Dit is geen slechte gedachte.

Het begrip ‘Familie’ is een zeer eerbiedwaardig begrip. De basiselementen van de familie worden reeds voor het huwelijk opgebouwd. De aanstaande koppels (man – vrouw) dienen qua niveau gelijk te zijn. Islamitische geleerde Bediüzzaman Said Nursi heeft hierover het navolgende opgemerkt: ‘‘Volgens Islamitische regels dient de echtgenoot op gelijke niveau te zitten met de echtgenote, ergo, koppels dienen passend te zijn. Deze passendheid dient voor het belangrijkste deel op het gebied van ‘het leven volgens het geloof’ te zijn.’’[qtip:1| Lemalar, vierentwintigste Lem´a, p. 199]. Hieruit volgt, dat het belangrijk is om reeds vóór het huwelijk met de nodige zorgvuldigheid te handelen. Tegenwoordig wordt dit helaas tussen aanstaande koppels niet voldoende gedaan.

Indien het huwelijk is voltrokken en één van het echtpaar niet volgens de Islamitische regels leeft, dient de ene persoon zijn/haar partner aanbevelingen te doen en hem/haar te wijzen op het nut en de wijsheid van het leven volgens het geloof en hem/haar op dit gebied te informeren, boeken aan te bevelen die over dit onderwerp gaan.

Indien het voorgaande niet tot het gewenste resultaat leidt, kan het informatie- en waarschuwingsniveau jegens de partner naar een strenger niveau worden getilt. Dit dient echter proportioneel te gebeuren. Indien die informatie en waarschuwingen geen doel treffen, houdt daarmee uw taak op. De verantwoordelijkheid zal dan bij uw echtgenote komen te liggen. Indien de partner geen waarde of belang hecht aan zijn/haar belevenis van zijn/haar geloof, kan men geen geweld of dwang gebruiken om hem/haar alsnog hiertoe te bewegen.

[1] Lemalar, vierentwintigste Lem´a, p. 199

In een vers van de Koran zegt Allah (c.c) " Zeg zelfs geen ‘oef’ tegen je moeder en je vader"[qtip:1 |Al-Isra, 28]. Hier wordt eerst moeder dan vader genoemd. Dit duidt het belang van de moeder in de Koran aan.

In een Hadith van de Profeet (vzmh) zegt Hij: " Het paradijs is onder de voeten van de moeders"[qtip:2 |Suyûtî, el-Camiü's-sağir, 3642]. Hiermee wordt er een hoge status aan de ouders toegekend.

Dus volgens Islam mag u geen ruzie hebben met uw moeder en vader.

[1] Al-Isra, 28

[2] Suyûtî, el-Camiü's-sağir, 3642

Geachte mevrouw,
 
In de Islamitische wetgeving is het verboden (één van de grote zondes) dat de man en de vrouw samenleven zonder te trouwen. Uit de vraag is het niet te begrijpen of u een moslima bent of niet. Als u geen moslima bent kunt u uit respect voor de islamitische geloof uw hoofd en uw lichaam bedekken. De Moslima hoort zich normaalgesproken bij een namahram altijd te bedekken.
Te hopen u genoeg geinformeerd te hebben,
 
Met vriendelijke groeten,
 
Vragen en Islam

Het feit dat hij deze verkeerde dingen doet zorg er niet voor dat hij een afvallige van het geloof wordt. Dit betekent dat u dus niet hoeft te scheiden van hem. Het is echter wel toegestaan voor u om van hem te scheiden voor deze redenen maar dat is niet altijd de oplossing.

U kunt uw kind vertellen dat, datgene wat zijn vader doet verkeerd is. Het is zaak om er rekening mee te houden dat als u besluit te scheiden en vervolgens met een ander te trouwen dit een groot impact zal hebben op uw kind. Ook is het nog de vraag of uw nieuwe echtgenoot aandacht zal besteden aan uw kind en in welke mate. Wij raden u aan om over dit soort zaken grondig na te denken voordat u besluit om van uw man te scheiden. 

Als u of uw kind niet het slachtoffer zijn van huiselijk geweld raden wij u niet aan om meteen te scheiden. Als de vader geen rolmodel kan zijn, kunt u dat wel zijn. Vergeet niet dat een moeder een groter effect kan hebben op een kind dan een vader.

De wens om te trouwen is de eerste stap die iemand zet tot het huwelijk. Wanneer iemand ten tijde van deze wens inziet dat hij bezig is met een zeer serieus onderwerp en vervolgens op een gepaste wijze de resterende stappen neemt om met iemand kennis te maken, zal hij zo de basis leggen voor een goed en gelukkig huwelijk. Het gaat tenslotte om een verbintenis tussen twee verschillende mensen die komen uit twee verschillende omgevingen die elk een eigen karakter hebben. Een gelukkig huwelijk betekent dat twee verschillende mensen samenwerken om gelukkig te worden in zowel hun aardse als hun leven in het hiernamaals. Om dit te kunnen bereiken dient er aan het begin van een huwelijk de juiste stappen gezet te worden. Wanneer er geen goed fundament wordt gelegd, kan dit leiden tot een vreugdeloos huwelijk waarin spanningen aan de orde van de dag zijn.

Wanneer er een intentie bestaat om te trouwen, dient er te worden gezocht naar een juiste kandidaat. Zodra er een kandidaat is gevonden, dient er nader onderzoek gedaan te worden naar de persoon zelf. Dit kan door iemand zelf worden gedaan of door zijn familieleden. Binnen de Islam is onderzoek door familieleden de meest aanbevolen wijze.

Om diverse ongewenste situaties te voorkomen, is het voor de kandidaten aan te bevelen om elkaar te ontmoeten. Toen Muğire bin Şube, één van de volgelingen van de Profeet (vzmh), naar hem kwam en hem meldde dat hij wilde gaan trouwen met een dame,vroeg de Profeet of hij haar had gezien. Toen hij met nee antwoordde, adviseerde de Profeet hem om de vrouw te ontmoeten omdat dit zou bijdragen in het ontstaan en voortduren van een gelukkig huwelijk.[qtip:(1)| Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9]

Een moslimgeleerde Amesh zegt hierover; “een huwelijk dat is ontstaan zonder elkaar te hebben gezien, zal een huwelijk zijn vervuld met verdriet en ellende.” [qtip:(2)| Ihya, 2: 40]

Alle grote Imams, (Maliki, Hanbeli, Hanefi en Safi) waren het erover eens dat het voor de kandidaten toegestaan is om elkaar zien. Echter, tijdens deze ontmoeting is het wel verplicht dat de vrouw door iemand wordt vergezeld. Tenslotte, zolang er nog geen huwelijk heeft plaatsgevonden, is het voor hen niet toegestaan om met elkaar afgezonderd af te spreken.

Het is niet toegestaan om meerdere malen met elkaar af te spreken. Hierdoor zal de hierboven beschreven ontmoeting nogal beperkt zijn. Om meer informatie over de kandidaat te krijgen, is het wijs om deze informatie te verkrijgen via een persoon die een objectieve kijk kan hebben met betrekking tot de persoon om wie het gaat, aldus Imam Gazali.

[1] Neseî, Nikâh: 17; tbni Mâce, Nikâh: 9.

[2] Ihya, 2: 40.

Het ondertekenen van de scheidingspapieren betekent dat die persoon de scheiding aanvaart en daarom is die persoon na het ondertekening gescheiden.

Beste zuster,

Zonder dat u de intentie heeft Kerstmis te vieren, is er geen bezwaar om samen met uw familie te zijn.

Hij hoeft niet te scheiden van zijn eerste vrouw. Als deze vrouw met deze broeder wilt trouwen, kunnen ze religieus trouwen; dit is dan ook genoeg. Scheiden van zijn eerste vrouw zou een verkeerde actie zijn.

Beste lezer,

Hier zijn twee antwoorden;

1) Klik hier- trouwen met ongelovige

2) Klik hier- trouwen met christelijke

´´En zeg de gelovige vrouwen hun blikken neer te slaan en hun kuisheid te bewaken en hun schoonheid niet te tonen dan hetgeen ervan zichtbaar moet zijn. En zij moeten de sluiers volledig over hun boezems dragen … ´´¹

Dit vers toont dat de hoofddoek geen politiek symbool is. Het is een symbool van godsdienstigheid binnen de islam. Hij heeft geen andere betekenis dan de uitdrukking een volgeling van Allah te zijn. De hoofddoek heeft slechts zin indien het bewust, vrijwillig en in totale vrijheid word gedragen.

-------------------------------------------

1.De Heilige Koran an-Noor (het Licht) 24/31.

Ik ben momenteel 3 jaar gehuwd en ik en mijn echtgenoot hebben 3 jaar lang zoveel mogelijk geld opzij gezet omdat wij hoopten ooit een huis cash te kunnen betalen. Toen wij beseften dat het een onmogelijke zaak werd omwille van het feit dat huurgelden en het kopen van een woning duurder en duurder worden, heeft mijn man besloten om toch maar een hypotheek aan te gaan.

Mogen wij een huis kopen in Nederland?

Voor deze vraag maken we een onderscheid tussen kopen zonder een hypotheek, en kopen met een hypotheek.

Een huis kopen met je geld is halal. De islam verbiedt het niet om te handelen, in tegendeel, het wordt zelfs aangeraden, mits het op een eerlijke en islamitische wijze gebeurd.

In geval van het kopen van een huis met een hypotheek zijn de meningen van de hedendaagse geleerden verdeeld. Omdat deze manier van kopen redelijk nieuw en vroeger niet aan de orde was hebben de islamitische geleerden uit de oudheid hier geen uitsluitende uitspraak over gedaan.

Handelen met rente is door de islam ten strengste verboden. Op basis van dit verbod zegt een groep geleerden dat het absoluut verboden is. Er zijn echter geleerden die zeggen dat een huis een eerste levensbehoefte is, en dat onder andere om deze reden het is toegestaan om een huis te kopen met een hypotheek. Weer andere geleerden doen er geen uitspraak over vanwege de verantwoordelijkheid die een uitspraak met zich meedraagt.

Het is in dit geval onmogelijk voor ons om een eenduidig en duidelijk antwoord te geven. Men zou gebruik makend van de fatwa van de geleerden die zeggen dat het mag een huis kunnen kopen met een hypotheek zonder dat iemand het recht heeft te zeggen dat men hierdoor zondigt. Het is uiteindelijk het beste om afstand te nemen van de dingen waar men over twijfelt.

We hebben dit met een artikel beantwoord

Klik voor de antwoord - klik hier

http://vragenenislam.nl/condoleance-bij-het-overlijden-van-een-kind

Dit soort redenen zijn geen belemmering voor het huwelijk. Er is geen reden om niet te trouwen, maar omdat het huwelijk een belangrijke stap is zou het kunnen dat hij ondanks zijn familie niet met jou wilde trouwen.

Geachte Zuster,

Het is vervelend voor u dat u zich in zo'n situatie bevindt, maar wij moeten daarbij niet vergeten dat we in een testenwereld leven.

Naast het tonen van geduld moeten we op zoek gaan naar oplossingen en daarin ook geduldig zijn.

Wij kunnen u hierbij het volgende advies geven;

-U kunt uw man doorverwijzen naar een bepaalde afkickcentrum.

-U kunt ook doe'a voor hem doen.

Moge Allah u nabijstaan bij uw probleem.

Vragen en Islam