Meest Gelezen in de Categorie

Beste broeder,

In de Islam is het alleen voor vrouwen toegestaan om oorbellen te dragen; voor mannen is het dragen van oorbellen niet toegestaan.

Sommige Islamitische rechtsgeleerden beweren dat jongens ook gaatjes in hun oren mogen laten maken, omdat dit in de tijd van onze Profeet (v.z.m.h.) gebeurde en het destijds niet verboden werd. De meeste rechtsgeleerden zijn echter van mening dat het laten maken van gaten in de oren en het dragen van oorbellen voor mannen haram is en sommige rechtsgeleerden vinden het mekrûh. Kortom voor mannen is het niet toegestaan.

Een van de stelsels dat door onze religie is gecorrigeerd en verbeterd, is de erfwet. Met name in de Arabische wet tijdens de tijd van onwetendheid en in de Chinese, Romeinse en Japanse wet waren de vrouwen geheel beroofd van hun recht op erfenis.

Een meisjeskind had geen recht op het vermogen van zijn vader. De erfenis ging direct over naar het jongenskind en aan het meisjeskind werd niets gegeven. Het pijnlijke hieraan is dat deze heidense gewoonte nog nageleefd wordt in sommige gebieden van ons land.

Wanneer jongenskinderen zwemmen in welvaart en rijkdom verkregen uit erving, leiden de dochters van dezelfde vaders onder armoede.

Net zoals bij vele andere essentiële zaken heeft onze religie hier ook door middel van een ingrijpende verandering en innovatie een eind gemaakt aan deze tirannie. En heeft het erfgoed rechtvaardig verdeelt.

In hoofdstuk Niesa vers elf van de Edele Koran gaat het volledig over de verdeling van de erfenis. In het begin wordt het volgende vermeldt: 'Allah gebiedt u aangaande uw kinderen: voor het mannelijke kind evenveel als het deel van twee vrouwelijke kinderen.'

Hiermee is deze fout dus duidelijk rechtgezet. Maar sommigen die deze innovatie van de Islam niet volledig hebben begrepen, laten herhaaldelijk kritiek ten ronde gaan dat de Islam het recht van de vrouw niet beschermt, omdat de vrouw helft minder erft dan de man.

Dit, terwijl de situatie helemaal niet zo is. Als we kijken vanuit de sociale positie van de man en vrouw, verantwoordelijkheden binnen de familie, aansprakelijkheden en psychologische factoren, zal het duidelijk worden dat dit Koranische oordeel rechtvaardigheid en eerlijkheid erbarmt.

Volgens het Islamitische principe in het leven is de vrouw niet verplicht te werken en de kost te verdienen. Zij neemt het positie in van een consument. Dit is het resultaat van de barmhartigheid en vriendelijkheid die haar wordt toegekend.

Net zoals de man zijn eigen vermogen verwerft, heeft de vrouw ook zeker recht op het verwerven van haar eigen vermogen. Echter als de vrouw het wenst en er niet toe gedwongen wordt, kan zij kiezen voor een gezamenlijke uitgaven met haar man. Daarom word het vermogen van een vrouw niet meegerekend. De vrouw voorzien van voedsel, drinken en kleding is de plicht van de man. Als een man weigert om voor de familie te zorgen en/of hij zich gierig gedraagt en niet naar zijn financiële gesteldheid handelt, heeft de vrouw het recht om te klagen. Dan gaat zij achter haar recht aan binnen het kader van de wetten van de Islam.

Aan de andere kant krijgt een vrouw een bruidsschat van haar man en nog vele andere giften, volgens de gewoontes van de regio waarin ze zich bevinden. Terwijl de man continu aan het uitgeven is, vermeerdert het vermogen van de vrouw..

Na het trouwen is de man verantwoordelijk voor de zorg van zijn familie en ook dat van zichzelf, kinderen en zelfs dat van zijn moeder en vader en wanneer het nodig is, ook dat van zijn kennis waar hij volgens zijn religie verantwoordelijkheid over draagt.

Omdat het jongenskind verantwoordelijk is voor zijn familie, gaat een deel van zijn geërfde vermogen -bestaande uit 2/3 van de erfenis wanneer de tweede erfgenaam een meisjeskind is- naar zijn familie. Dit terwijl het vermogen van de meisjeskind vermeerdert en kan worden beschermt.

Wie heeft nu in de ware zin de meeste rijkdom: de man of toch de vrouw? Is de man nu meer begunstigd, of toch de vrouw?

Het is zelfs zo dat de man verplicht is om voor zijn alleenstaande en of weduwe zus te zorgen en haar van basis behoeftes te voorzien als zij daar niet toe in staat is met de erfenis van zijn vader.

Dus dat betekent dat de Islam een verdeling gebaseerd op de aansprakelijkheid en behoeftes van de twee geslachten geschikt heeft gezien voor de mens, en dus dit principe heeft gehandhaafd.

Dat de man twee en de vrouw een deel krijgt komt alleen bij het erfrecht voor waarbij er moeiteloos vermogen verkregen wordt. Komend op vermogen verkregen door arbeid, krijgt een vrouw en een man in de handel, industrie en in andere sectoren waar zij werken evenveel winst. Mannelijke en vrouwelijke vennoten hebben gelijke rechten op de winst van hun aandelen in een bedrijf. De man noch meer noch minder dan de vrouw.

Bediuzzaman Said Nursi begint als volgt bij het uitleggen van dit onderwerp: ''De onredelijke samenleving bekritiseert dit vers doordat zij maar 1/3de geeft aan de vrouw.'' En na dat hij geconstateerd heeft dat merendeels van de rechtspraken over het sociale leven volgens de meerderheid worden gegeven, zegt hij: ''veelal vindt een vrouw iemand die over haar kan hoeden. Een man daarentegen vindt iemand waar hij zorg over moet dragen en -met diegene waar hij zijn vermogen aan toevertrouwt- een familie mee moet stichten. En in deze situatie compenseert de vrouw dus de tekortkoming van zijn man als zij een deel krijgt van haar vader. En als de man twee delen erft van zijn vader, geeft ze een deel uit voor de onderhoud van zijn levenspartner, en komt hij gelijk te staan met zijn zus. Koranische rechtvaardigheid vereist dat het zo gebeurt. En heeft het zo geoordeeld.

Als we de kwestie vanuit het psychologische oogpunt bekijken, zien we weer dat er eerlijkheid gehanteerd is in deze manier van verdeling. Namelijk, ook als het meisjeskind trouwt, een eigen familie en kinderen krijgt en in een ander huis gaat wonen, heeft zij nog altijd behoefte aan het medeleven en vriendelijkheid en zelfs bezorgdheid van haar moeder, vader en broer. Daardoor, om de familiebanden geen schade aan te brengen, dienen er geen tekortkomingen te zijn in de liefde en genegenheid.

Zoals Said Nursi het zegt: Dit zwakke meisje heeft veel behoefte aan de barmhartigheid van haar vader en mededogen van haar broer. Volgens het Koranische oordeel ervaart het meisje een onbezorgde barmhartigheid van haar vader.'

Er zal geen vermindering plaats vinden in de barmhartigheid van haar vader die voor zijn overlijden een deel van zijn vermogen aan het meisje geeft en dit niet zal zien als ''een schadelijk kind dat oorzaak is voor het in vreemde handen vallen van mijn vermogen'' naar zijn dochter en laat geen woede en zorg mengen in deze barmhartigheid.

De situatie voor de broer is hetzelfde. Doordat het meisje een deel minder krijgt dan haar broer zal zij zoals Said Nursi het uitdrukt “mededogen en hoede, vrij van jaloezie en rivaliteit, van haar broer ervaren”. Zijn broer kijkt dan niet “Iemand die de helft van onze familie zal vernielen en als een rivaal die een groot deel van ons vermogen aan vreemden geeft”.

Ook mede door andere soortgelijke wijsheden heeft de Islam in het erfrecht een deel minder gegeven aan de vrouw dan de man en ziet dit dus ook als gerechtvaardigd.

Uiteraard mogen vrouwen werken indien de omgeving, dat wil zeggen de werkplaats, geschikt is. Het moet voor een vrouw bijvoorbeeld niet onmogelijk zijn om tijdens haar werk, de Islam te belijden. Het dragen van een hoofddoek mag haar bijvoorbeeld niet worden belemmerd en er moet worden voorkomen dat zij alleen met een man (collega) in een afgesloten ruimte (kamer) bevindt. Want wanneer een man en een vrouw alleen zijn, zal de duivel de derde aanwezige zijn, aldus de Profeet Mohammed (vzmh). Er is dan sprake van een 'verkeerde' samenzijn van twee personen dat niet is toegestaan.  

We kunnen concluderen dat wanneer een vrouw wilt werken, er een aantal regels na gekomen moeten worden. Hierbij moet de vrouw zeer strikt letten op haar hoofddoek, haar eer en haar Islamitische identiteit. Als deze voorgaande punten niet worden belemmerd, dan is het een geschikte plaats voor een Islamitische vrouw om te werken.

De relatie en liefde tussen een man en een vrouw komen niet enkel voort uit de wereldse behoeften. De vrouw is niet enkel in dit wereldse leven zijn vrouw. Ook in het eeuwige hiernamaals is zij zijn vrouw. Aangezien zij in het hiernamaals ook zijn eeuwige vrouw is, behoort zij niemand anders’ aandacht te willen hebben en hem hiermee niet te krenken en jaloers te maken. Aangezien haar Islamitische man met het geheim van het geloof niet enkel is gebonden aan haar wereldse schoonheid en de lusten, behoort dus zij hem met ware en pure liefde en toewijding als haar eeuwige man te zien. Zij behoort de ware en pure liefde en toewijding niet enkel in haar jongere en mooiere jaren te hebben, maar ook in haar oudere en minder mooie jaren. Hierentegen behoort haar man zijn aandacht en liefde logischerwijs ook enkel op haar te richten. Mocht dit niet gebeuren, dan zal hij veel verliezen en zeer weinig winnen. [qtip:(1)| Said Nursi, Flitsen: 24ste flits]

Vandaag de dag wordt algemeen geaccepteerd dat “een vrouw van een gift als de auto gebruik zou moeten maken”. Het is dan ook niet aan ons om op dit oordeel kritiek te hebben. We mogen dus niet zeggen dat de vrouw geen auto mag rijden.

De vraag die dan eigenlijk overblijft, is of de weg die wordt afgelegd wel veilig is?

Als een vrouw veilig is in de stad waar ze de auto gebruikt, waarom zou ze dan in de stad geen auto kunnen gebruiken?

Er zijn geleerden die zonder enkele twijfel aangeven dat een vrouw in een stad auto kan gebruiken, terwijl zij dit niet zeggen wanneer er van de ene naar de andere stad gereden zal moeten worden. Wanneer de weg afgelegen is en er mogelijk onderweg wel gevaar kan zijn, zeggen deze geleerden: “Als een vrouw naast haar geen mahrem (man waarmee zij niet kan trouwen) heeft, dan behoort ze op te letten bij het reizen van de ene naar de andere stad!”.

Waar het dus om draait, is of de vrouw veilig is wanneer ze onderweg (auto)pech heeft.

Wanneer men weet dat reizen in heel het land veilig is, dan heeft men voor zichzelf al de vraag beantwoord. Wanneer men aangeeft dat niet overal veilig is, ook dan heeft men deze vraag voor zichzelf beantwoord. Tot slot kan men aangeven dat sommige wegen wel en andere niet veilig zijn, weer heeft men dan de vraag voor zichzelf beantwoord.

Als men zich afvraagt waarom de nadruk op veiligheid onderweg wordt gelegd, dan kan het volgende worden gezegd. Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft het volgende gezegd toen de moslims in Mekka niet meer zeker waren van hun leven, goederen, eer, gingen klagen en geen hoop meer hadden:

“Jullie haasten je, jullie worden wanhopig. Weet goed dat er dagen zullen komen waarin jullie goederen, leven, eer dusdanig worden beschermd dat een vrouw van Jemen in haar eentje op een kameel naar Mekka zal komen, rondom de Kaba zal gaan en vervolgens weer op haar kameel in haart eentje terug naar haar land zal gaan. Ze zal van niets behalve wilde dieren angst en onzekerheid voelen…!”

Er zal dus een tijd komen dat de vrouw op zichzelf zal kunnen reizen en dat haar enige angst en onzekerheid wilde dieren zullen zijn.

Onze taak is dus de veiligheid die in de tijd van onze Profeet (v.z.m.h.) was bereikt, ook vandaag de dag bereiken.

De vraag die dan rest: “hebben wij vandaag de dag deze veiligheid kunnen waarborgen? Als ze geen mahrem bij zich heeft, kan zij dan in alle veiligheid van de ene naar de andere stad reizen? “Ja is ja…! Nee is nee…!”

Bron: Ahmed Sahin, Nieuw informatieboek voor het gezin; Uitegeverij Cihan

Een mens heeft verantwoordelijkheden jegens zichzelf, zijn familie en samenleving. Om chaos en onvrede in de samenleving te voorkomen, behoort iedereen zijn verantwoordelijkheid te volbrengen en behoort hij aan de zijde van de waarheid plek te nemen.

Wie niet aan de zijde van waarheid plek neemt, berokkend als eerst zichzelf slechtheid toe. Want door dit te doen, helpt hij hen die onrechtvaardig zijn, heeft hij hen als waar laten zien en heeft hij de ongelijkhebbenden als gelijkhebbenden laten zien en is hij hier verantwoordelijk voor.

Onze Profeet (vzmh) heeft aangegeven dat wanneer slechtheden niet met goedheden worden bestreden, ook de goede mensen onder te komen chaos zullen lijden. Iedereen zal dus onder deze chaos lijden [qtip:(1)|Tirmidzi, Fiten,9]

Niet de sterke heeft gelijk, maar wie gelijk heeft, is sterk; dit is wat de Islam voorschrijft. De Islam staat geen enkele onrechtvaardigheid toe. Al brengen wij de rechtvaardigheid niet op zijn plek, in het hiernamaals zal de rechtvaardigheid zijn plek vinden [qtip:(2)|Moeslim, Birr, 60]

Wat wij behoren te doen, is altijd aan de zijde van rechtvaardigheid staan. Zoals het in het Koranische vers staat, al is het voor ons nadelig, we behoren ten alle tijden naast rechtvaardigheid te staan [qtip:(3)|Nisa, 4/135]

Vraag beschrijving: Tijdens de 1ste huwelijk van de profeet was hij monogaam.Waarom trouwde hij niet tijdens zijn 1e huwelijk met meerder vrouwen? Als er geen toestemming nodig is van de eerste vrouw om te huwen met een tweede dan is het zeer gevaarlijk om te trouwen hedendaags want je weet niet of je partner wel van jou zal zijn.

Antwoord:

- Onze Profeet's (v.z.m.h.) huwelijken is gebeurd met het bevel van Allah. Zo is bijvoorbeeld Hz. Zainab's huwelik met onze Profeet (v.z.m.h.) vastgelegd met een vers uit de Koran.

- Dat er geen toestemming nodig is, betekent niet dat het ook moet gebeuren. Echter, een dergelijk huwelijk is geen weerhouding van de geldigheid van het huwelijk. Het is namelijk zo dat dit tweede huwelijk op een dag toch naar voren zal komen.

Link 1 - waarom moet men geen toestemming vragen

Link 2 - toegestaan aantal vrouwen vraag

Vaak zien we dat gelijkheid verward wordt met rechtvaardigheid. Gelijkheid houdt in dat twee dingen op alle vlakken volledig gelijk zijn. Rechtvaardigheid houdt in dat alles en een ieder krijgt waar die recht op heeft en verdient.

Dat een mens twee benen heeft en een schaap vier poten, laat duidelijk ongelijkheid zien. Echter zit hier wel rechtvaardigheid in aangezien vier poten de schaap en twee benen de mens schikken.

Absolute gelijkheid, ofwel dat alles op alle vlakken gelijk is aan elkaar, gaat niet samen met rechtvaardigheid. Als men een oog werpt naar menselijke kunstwerken zien we dat bijvoorbeeld een dichter in zijn ode elke letter noteert van het woord dat hij gebruiken wil. Elk woord noteert hij met de zin voor ogen die hij gebruiken wil. En elke zin noteert hij met de hele ode in gedachte. Hier is er geen sprake van absolute gelijkheid, maar rechtvaardigheid. De eerste zin plaats hij aan het begin en de laatste aan het eind. In de lengtes van de woorden en zinnen zien we ongelijkheid, echter zien we een rechtvaardigheid wanneer alles op zijn plek valt en de ode gevormd wordt.

Een fabricator arrangeert de grootte, de afdelingen, de machines, vluchtroutes en alles van zijn fabriek met wijsheid en rechtvaardigheid. Zodoende ontstaat er een uitstekende fabriek. Absolute gelijkheid zou deze orde tenietdoen.

Hetzelfde geldt voor een schilder. Ieder patroon schildert hij zoals het zijn kunstwerk schikt. De verdeling tussen kleuren en vormen plaatst hij niet met absolute gelijkheid, maar met rechtvaardigheid. Wat gepast is, schildert hij en nadat alle vormen en kleuren elkaar schikkend geschilderd zijn, ontstaat er een prachting kunstwerk.

Ook zijn de fundamenten in het systeem van de Heer der Waarheid op deze wereld niet gebasseerd op gelijkheid, maar rechtvaardigheid. Als er in alle opzichten gelijkheid zou zijn, zou er geen sprake zijn van ouderschap. Een maatschappij waarin iedereen in alle opzichte gelijk is aan een ander, kan geen samenleving genoemd worden. In een dergelijke toestand, zou er geen sprake meer zijn van profeten en volgelingen, commandanten en soldaten, vaders en zonen, werkgevers en werknemers, leraren en studenten. Is een dergelijke maatschappij voor te stellen?

Als we kijken naar andere schepselen, zien we ook dat absolute gelijkheid in tegenstrijd is met rechtvaardigheid. Bliksem wordt veroorzaakt door de ongelijkheid tussen elektrische ladingen van wolken. Als er geen ongelijkheid was in onze organen, zouden we niet kunnen leven.

Een duif staat niet gelijk aan een kat. Echter is Goddelijke rechtvaardigheid in alle glorie af te lezen vanuit hun schepping. Wat de aard van de kat behoeft, wordt in zijn ziel, lichaam en bouw gegeven; niets blijft gebrekkig. Evenzeer worden alle benodigdheden welke nodig zijn voor een duif ook in haar ziel en bouw met alle rechtvaardigheid geven.

Dit is dus rechtvaardigheid. Niemand heeft het recht om te zeggen: “waarom is dat een kat geworden?” of “waarom is dat een duif geworden?” Als er zo’n vraag gesteld wordt, antwoorden wij met: “Omdat ALLAH het zo gewild heeft.” Personen die met dergelijke kwesties zitten, zouden die vraag ook stellen als het anders zou zijn.

Daarnaast staat die kat noch duif bloot aan een test voor een andere wereld waardoor zij ontevreden zouden zijn over de waarde die hen gegeven wordt om hun prestaties. Tot heden wachtten zij in gemis op de gunst van Allah. Terwijl ze nergens recht op hadden, heeft de Heer der Waarheid hen bijeengebracht met lichamen die Hij voor hen heeft geschapen. Zij leiden hun levens in tevredenheid, als waren ze allemaal bewust. In hun ziel is geen greintje bezwaar te vinden tegen het lot.

Dit zijn allemaal wonderbaarlijke manifestaties van de Goddelijke rechtvaardigheid. Wij horen lering te trekken uit deze manifestaties, en met dit bewustzijn horen we te kijken naar de verschillende beproevingen van de mensen op deze tijdelijke wereld. Wij horen niet direct bezwaar te hebben op de verschillen; de wijsheid zal enkel in het hiernamaals begrepen worden.

Belasting betalen is een sociale taak van een persoon richting de samenleving. Om deze reden is het haram belasting te ontduiken. De persoon die belasting ontduikt, komt in het recht van de anderen. Een persoon is verplicht zich aan de wetten van het land te houden.

Het geld en goed dat deze persoon heeft, wordt door belasting ontduiken niet haram; enkel het deel dat hij aan belasting heeft ontdoken, is haram.

De vertegenwoordiger van de Islam lijdt wanneer mensen het verkeerde pad bewandelen en de bevelen van Allah niet gehoorzamen. De afvalligen geven de vertegenwoordiger veel leed en begrijpt dat hij hier, wat betreft het vertegenwoordigen, niets aan kan doen. De Koran zegt tegen onze Profeet (v.z.m.h.): “Wellicht zult gij ten dode toe treuren omdat zij niet geloven.”[qtip:1 | Soerah De Dichters (26:3)] , waaruit blijkt hoeveel leed onze Profeet (v.z.m.h.) had tijdens Zijn vertegenwoordiging en in wat voor mentale staat Hij (v.z.m.h.) verkeerde. Deze leed heeft iedere vertegenwoordiger en hoort dit ook te hebben.

Afvallige betekent zijn rug naar het geloof toe keren. Een afvallige is dan ook iemand die alle heilige dingen ontkent. Deze persoon heeft volgens een perspectief de moslims verraden. Iemand die eenmaal heeft verraden, is in staat altijd te kunnen verraden. Om deze reden heeft volgens sommige een afvallige geen recht op leven. Volgens het systematische aanpak van de geleerden, behoort het onderwerp waardoor de afvallige afvallig is geworden, tot in de details verteld en uitgelegd te worden. Hij zal een bepaalde tijd begeleid worden en zal er gepoogd worden in die onderwerpen waar hij zijn twijfels over heeft, te overtuigen. Wanneer dit alles geen effect op hem heeft, zal hij volgens de Islam als een ziekte gezien worden en zal ook daarnaar behandeld worden.[qtip:2| Buhari, Müslim,Serahsî]  Geen enkele moslim zal ongeïnteresseerd blijven tegenover de afvalligheid van de ander. Want de weldadigheid van de Islam gaat dit tegen. Elke moslim die dit voorval zal horen, zal bedroefd zijn en zal pijn lijden. Echter, pijn en leed van een vertegenwoordiger zal dieper liggen; want de bevrijding van de mens, is zijn levensdoel.

Een voorbeeld is de mentale staat van de Profeet (v.z.m.h.) tijdens een gebeurtenis van Halid. b. Walid (r.a.). Halid handelde haastig in het beoordelen van de principes omtrent afvalligheid en de uitvoering ervan. Dit nieuws bereikte de Profeet (v.z.m.h.) waarna hij bedroefd werd en Zijn handen omhoog tilde en zei: “Mijn God, ik schuil me bij Jou voor wat Halid heeft gedaan.” [qtip:3| Buhari, Mağazi, 58; İbn-i Hişam, Sîre, 4/72.]

Deze zorgvuldige handeling is ook door zijn naasten weerspiegeld. Een voorbeeld is dat Omar (r.a.) aan iemand die van Yemame terug was gekeerd, vroeg of er daar iets belangrijks was gebeurd. Deze persoon gaf aan dat er niets ernstigs gebeurd is, behalve dat iemand een afvallige is geworden. Omar (r.a.) stond vol spanning op en vroeg: “Wat hebben jullie met hem gedaan?” waarop de man antwoordde met “we hebben hem gedood”. Net zoals onze Profeet (v.z.m.h.) leed Omar (r.a.) veel pijn en vroeg de man: “behoorden jullie hem niet vast te zetten en een bepaalde tijd daar te laten zitten?” Vervolgens tilde Omar (r.a.) zijn handen op en zei tegen Allah het volgende: ‘Mijn God, ik zweer dat ik niet bij hen was toen zij dat deden. En ik zweer nogmaals dat ik niet blij was met wat zij hebben gedaan.” [qtip:4| Muvatta, Akdiye, 58]

1) Soerah De Dichters (26:3)

2) Buhari, Diyat, 6; Müslim, Kasâme, 25; Serahsî, Mebsut, 10/98; Kâsânî, Bedaîü's-Sanaî, 7/134.

3) Buhari, Mağazi, 58; İbn-i Hişam, Sîre, 4/72.

4) Muvatta, Akdiye, 58.

Roddelen houdt in dat degene waarover geroddeld wordt, zou treuren en hekelen als hij aanwezig zou zijn en zou vernemen wat er over hem gesproken wordt. Als er waarheid gesproken wordt, is het vanzelfsprekend roddelen. Als er gelogen wordt, dan is het én roddelen, én belasteren; het is dan een lelijke zonde van twee vormen.

Onder een aantal omstandigheden kan er geroddeld worden:

De eerste: er kan geklaagd worden tegen een verantwoordelijke man, zodat hij hem helpt, het kwaad en schuld op hem ontneemt en zijn rechten toekent.

De tweede: een man die samen wil werken met iemand vraagt jou om raad. Jij kunt dan enkel voor zijn bestwil, zonder kwaadgezindheid, om oprecht advies te geven, het volgende zeggen: “Ga niet met hem samenwerken, want het zal ongunstig voor je uitpakken.

De derde: niet met de intentie om iemand te kleineren en zo bekend te maken, maar om iemand te omschrijven en te doen herkennen, kan er bijvoorbeeld gezegd worden: “Die manke en dwaze man is daarheen gegaan.” 

De vierde: degene waarover geroddeld wordt, is een openlijke zondaar. Hij stoort zich niet aan narigheden, pronkt met zijn zondes, geniet van zijn wandaden en pleegt ze openlijk zonder schaamte. 

Zonder kwade intenties, enkel omwille van rechtvaardigheid en gunstigheid, kan er onder deze omstandigheden geroddeld worden. Anders zal roddelen, zoals vuur hout opbrandt en vernietigt, ook jouw zegeningen opbranden en vernietigen.

Als er wordt deelgenomen aan een roddel of er wordt met belangstelling naar geluisterd, dan hoort er 

“ALLAH, vergeef ons en degene waarover wij geroddeld hebben” gezegd te worden en wanneer de persoon waarover geroddeld is, wordt aangetroffen, hoort er “vergeef me” gezegd te worden.

                                                                                                                                               Bediuzzaman Said Nursi

De grootste zonde op het aardoppervlak is ongetwijfeld Shirk (afgoderij). Oftewel deelgenoten toekennen aan Allah. Het op één na grootste zonde is het vermoorden van een onschuldig mens.

Met ongeldige excuses, met verzonnen redenen iemand vermoorden, is in het aanzien van Allah een dusdanig grote zonde dat niet één persoon is vermoord, maar de gehele mensheid.

Onze Heer zegt in de heilige Koran: “Wie ook een mens doodt, behalve wegens het doden van anderen of het scheppen van wanorde in het land, het ware alsof hij het gehele mensdom had gedood, en voor hem, die iemand het leven schenkt, alsof hij aan het gehele mensdom het leven heeft geschonken.”[qtip:1| Soerah Al Maidah, 32]

Dit houdt dus in dat onze Heer niet wilt dat één van Zijn schepselen onterecht wordt gedood. Dit wordt niet gezien als een kleine zonde of als iets simpels. Er wordt zelfs in een Koranvers het volgende vermeld: “En wie een gelovige opzettelijk doodt: zijn vergelding is de hel, hij is eeuwig levend daarin.”[qtip:2| Soerah An Nisa, 93] Het oordeel van dit vers over het hiernamaals is als volgt: een gelovige of een ongelovige die een persoon opzettelijk doodt, zal als straf de hel ingaan. Daar zal hij een lange tijd of eeuwig bestraft worden. Want de toorn van Allah rust op hem en is hij gedoemd en vervloekt. Voor hem is er een zware bestraffing voorbereid zonder enig mededogen.[qtip:3| Tafsir Soerah An Nisa 93 ( Elmalili Hamdi Yazir)] In het aanzien van onze Heer is het doden van een persoon   nog groter dan het vernietigen van de hele wereld.[qtip:4| Nesai, Tahrim 2 (7, 83)]

Dat wil zeggen dat een persoon meer waarde heeft dan de wereld en alles wat zij herbergt. Zodoende: wie durft om zo een heilig en belangrijk schepsel opzettelijk te doden en het huis wat onze Heer heeft gemaakt, te vernielen.

Laten we dit uiteenzetten met een hadith vertaling:

“Als alle bewoners van de aarde en hemel allen zouden deelnemen om een gelovige te doden, dan zou Allah, om de rechten van deze onschuldige gelovige te beschermen hen allemaal, met hun gezichten over de grond, naar de hel sturen!”[qtip:5| Tirmizi, Diyat 8, (1398)]

De veelheid van de onrechtvaardigen, en het alleen zijn van de onschuldige doet de situatie niet veranderen. Terwijl dit zo is, hoe kan een mens zich voordoen als, én een rechter, én een aanklager, én een executie officier en tegelijkertijd een gelovige doden?

Indien de moordenaar een verwante is die recht heeft op de erfenis, dan verliest hij hierdoor zijn recht op de erfenis en kan hij de erfenis van wie hij heeft vermoord niet claimen. Zijn recht is door zijn daad ontnomen. Het nageslacht dat zijn ouders doodt kan hierdoor niet erfen; het nageslacht wordt niet als de erfgerechtigde beschouwd.

De Islam beschouwd doden als een ernstig zonde, zo ook wordt iemand die aanzet tot het doden als medeplichtig gezien. De Profeet (vzmh) waarschuwt met het volgende:

Als een persoon met zelfs een woord aanzet tot het doden van een moslim, dan zal op de dag des oordeels op zijn voorhoofd het volgende worden geschreven: “Deze man heeft de hoop op  barmhartigheid verloren.”

Daarom kan een moslim het vermoorden van een onschuldige niet als djihad beschouwen. Hij mag niet een dusdanig ernstige zonde begaan zonder dat de juridische bepalingen en voorwaarden tot stand zijn gekomen.

[1] Soerah Al Maidah, 32

[2] Soerah An Nisa, 93

[3] Tafsir Soerah An Nisa 93 ( Elmalili Hamdi Yazir)

[4] Nesai, Tahrim 2 (7, 83)

[5] Tirmizi, Diyat 8, (1398)

Een man mag zijn vrouw en kinderen niet verbieden om elkaar te bezoeken. Familie banden zijn zeer belangrijk binnen de Islam. In de Heilige Qur’an en Sunnah wordt het bevolen om familiebanden te versterken en worden er zware uitspraken gedaan over degenen die hun familiebanden verbreken. De volgende verzen geven hier meer uitleg over:

‘’Geef verwanten (familie), de behoeftigen en de reizigers hun rechten, en wees niet verkwistend.’’ [1]
 
‘’En degenen die de overeenkomst met Allah na de bevestiging ervan schenden, en die verbreken hetgeen Allah heeft bevolen te verbinden, en die verderf zaaien op de aarde, zij zijn degenen voor wie er de vervloeking is en voor hen is de slechte verblijfplaats.’’ [2]

‘’Indien jullie je nu afkeren, blijven jullie dan soms doorgaan met het verspreiden van verderf in de wereld en snijden jullie dan de banden met jullie verwanten door?’’ [3]
In de Levende Koran is het volgende uitgelegd over dit vers:
‘’Dit vers beoordeelt degenen die de belofte aan Allah niet volbrengen en geeft aan dat, indien zij zich afkeren van het geloof, van de Islam, het gevaar bestaat dat zij opnieuw terugkeren tot hun oude gewoontes, zoals plunderingen, ruzies tussen familieleden en het levend begraven van hun dochters.’’

De volgende hadith laat ons zien dat het verbreken van familiebanden een grote zonde is:
Djubeyr bin Mut’im heeft het volgende overgeleverd:
‘’De nobelste Profeet heeft gezegd: ‘’Degenen die hun familiebanden verbreken zullen het Paradijs niet betreden.’’ [4]

In de fikih boek van Omer Nasuhi Bilmen staat het volgende vermeldt:
‘’Een man mag zijn vrouw niet verbieden om haar ouders, mits deze niet overnachten, iedere week op bezoek te laten komen, als haar ouders niet kunnen komen zijzelf hen op vrijdags  bezoekt en haar kinderen uit haar eerder huwelijk te bezoeken. Want het weerhouden hiervan leidt tot het verbreken van familiebanden welk niet toegestaan is.’’ [5]

Met vrijdag wordt hier een keer in de week mee bedoeld. Het hoeft niet per se op een vrijdag te zijn. Niemand heeft de bevoegdheid om het recht welk Allah gegeven heeft te ontnemen.

Conclusie: Een vrouw hoeft in een dergelijke situatie haar man niet te gehoorzamen.

Geld of waardevolle voorwerpen die worden gevonden, behoren wij of niet te pakken, of wel te pakken, deze te bewaren en naar de eigenaar ervan te zoeken. Als er wordt besloten het gevonden voorwerp niet mee te nemen, hoeft er niets gedaan te worden. Dan is er ook geen sprake van verantwoordelijkheid of angst.

Maar als er wordt besloten om het wel mee te nemen en te overhandigen aan de eigenaar, dienen er een aantal stappen gezet te worden. Deze stappen zijn: het gevonden voorwerp dient voordat het wordt meegenomen, getoond te worden aan derden en er dient meegedeeld te worden wat er is gevonden en dat je de intentie hebt om het terug te geven aan de eigenaar. Je naam, adres, telefoonnummer, etc dienen achtergelaten te worden en de omstanders behoren als getuigen optreden.

Dit kan tot een jaar lang omgeroepen worden. Als de eigenaar binnen die tijd opdaagt, kan het gevonden voorwerp geretourneerd worden. Als dit niet het geval is, kan het gevonden voorwerp aan een goed doel (bijv. Moskee) of een behoeftige gegeven worden in het bijzijn van getuigen. 

Het meenemen van een gevonden voorwerp mag alleen met de intentie om dit aan zijn rechtvaardige eigenaar te retourneren; niet om hier zelf gebruik van te maken. [qtip:(1)| Ömer Nasuhi Bilmen, Grote Islamitische Encyclopedie, p. 452]

Notitie: Tegenwoordig is het meest voor de hand liggende om gevonden voorwerpen bij de politie of de gemeente af te geven.

Wanneer je iets uit de winkel hebt gestolen en je wilt dit goed maken, dan kan je naar diegene gaan en de situatie aan hem vertellen en zijn geleden verlies vergoeden. Dit is de beste manier. Wanneer je de situatie niet kan uitleggen en je wilt het alsnog goed maken, kan je zijn verlies compenseren door hem het geld te geven.

Zoals bewezen en verkondigd in het Vijfentwintigste Woord[qtip:(1)|Uit de serie van de Risale-i Nur] betreffende de balans tussen de moderne beschaving en Qur'ranische oordelen, bestaat de bron van alle immoraliteit en onstabiliteit binnen het sociale leven uit twee principes :

Het eerste principe: ''Wat kan mij het schelen dat een ander sterft van de honger zolang mijn maag gevuld is?''

Het tweede principe: ''Jij werkt, ik eet.''

Het voortzetten van de rente en het nalaten van de Zakaat houden deze twee principes in stand. De enige genezing voor deze twee maatschappelijke ziektes wordt gevormd door, met als voorwaarde dat de Zakaat als een algemene norm wordt voortgezet, de invoering van de Zakaat en het verbod op de rente.

De Zakaat is een meest essentieel principe voor een gelukkig leven van niet alleen individuen of bepaalde groeperingen maar van de gehele mensheid en is een meest belangrijke zuil voor het voortbestaan van het menselijk leven, want binnen de mensheid bevinden zich twee klassen: de rijke en de arme. Hetgeen wat voor mededogen en gunstigheid van rijken jegens armen, en respect en gehoorzaamheid van armen jegens rijken zorgt, is de Zakaat. Anders daalt van boven dwang en onderdrukking neer op de armen; bij de armen ontstaat haat en opstand jegens rijken. De twee klassen bevinden zich hierdoor in een constante mentale strijd en oproer. Uiteindelijk zal het uitlopen tot een strijd in de vorm van een gevecht om arbeid en kapitaal zoals in Rusland.

O mensen van nobelheid en geweten en o mensen van vrijgevigheid en gunstigheid! Als giften niet in naam van Zakaat worden gegeven, zijn er drie nadelen. Soms vergaan ze ook, zonder baat. Omdat jij niet omwille van ALLAH geeft, bezorg jij mentaal een afhankelijkheidsgevoel; een keuzeloze arme houd je onder gevangenschap door schuldgevoelens. Ook word jij onthouden van zijn aanvaarde smeekbedes. En terwijl jij een distributeur bent die de goederen van de Ware Eigenaar hoort te overhandigen aan Zijn onderdanen, pleeg ij ondankbaarheid jegens Goddelijke giften door jezelf als eigenaar van de goederen te zien.

Wanneer jij in naam van Zakaat afstaat, verkrijg je een zegening omdat je omwille van ALLAH afstaat en toon je dankbaarheid jegens Goddelijke giften. Omdat die behoeftige man niet gedwongen is bij jou te slijmen, wordt zijn trots niet geschaad en zijn smeekbede voor jou aanvaard.

Voorwaar, wat voor waarde heeft een bedraag aan Zakaat, of nog meer, aan donaties, giften of andere manieren van schenkingen, die slechtheden zoals faam en pronkzucht, schuldgevoel en verval teweegbrengen, ten opzichte van het uitvoeren van een verplichting en behalen van zegeningen, oprechtheid en aanvaarde smeekbedes die verkregen worden door volbrenging van die weldaden omwille van Zakaat?

[qtip:(2)|U bent Degene zonder Gebreken. Buiten hetgeen U ons onderwijst, beschikken wij over geen kennis] سُبْحَانَكَ لاَعِلْمَ لَنَاۤ اِلاَّ مَاعَلَّمْتَنَا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ الَّذِى قَالَ: « اَلْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ اْلمَرْصُوصِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا
وَقَالَ: « اَلْقَنَاعَةُ كَنْزٌ لاَ يَفْنَى» وَعَلٰۤى اٰلِهِ وَصَحْبِهِۤ اَجْمَعِينَ «
[qtip:(3)|O Allah, zend vrede en zegeningen over onze meester Mohammed wie zie: ''De band tussen gelovigen is als de steun die ervoor zorgt een gebouw staande te houden'' en wie zei: ''Tevredenheid is een onuitputtelijke schat.'' en over al zijn familieleden en metgezellen. Geprezen zij ALLAH, Vormer der werelden] اٰمِينَ وَالْحَمْدُ ِللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

[Bediuzzaman Said Nursi, De Uiteenzetting over Broederschap, Het tweede gedeelte, blz 43]

Hieronder volgen een aantal verzen hadith omrent de omgang met ouders:

‘’En Wij hebben de mens op het hart gedrukt zich jegens zijn ouders deugdzaam te gedragen. Zijn moeder draagt hem, van zwakte op zwakte, en hem zogen neemt jaren in beslag. Wees daarom Mij dankbaar en je ouders. Tot Mij is de terugkeer.’’ [1]
Ouders zijn degenen die het meest opofferen om een kind op te voeden tot een volwassen individu.

Kinderen behoren hun ouders met respect en liefdadigheid te behandelen, hun tevreden te houden en hun behoeftes te voorzien. De volgende vers is zeer duidelijk over hoe een gelovige zich behoort te gedragen tegenover zijn ouders:
‘’Jouw Heer heeft voorgeschreven om niemand anders te aanbidden dan Hem en goedheid te betrachten tegenover de ouders. Indien één van hen of beiden bij jou een hoge leeftijd bereiken, zeg dan nooit ‘’foei’’ tegen hen, berisp hen niet en spreek tot hen op een vriendelijke manier.
Ontferm je over hen op een lieve en bescheiden manier en bid als volgt: “Mijn Heer, schenk hun genade, vanwege zoals zij mij hebben opgevoed toen ik klein was.’’ [2]

Abdullah b. Mes’ud heeft het volgende overgeleverd: ‘’Ik vroeg aan de Profeet (v.z.m.h):
-‘’Wat is de meest geliefde daad bij Allah?’’ De Profeet (v.z.m.h) antwoordde:
-‘’Gebeden die op tijd verricht worden.’’
-‘’Welke daad is daarna het meest geliefd?’’
-‘’Ouders met liefdadigheid behandelen’’
-‘’En welke daarna?’’
-‘’Jihad omwille van Allah.’’ [3]

Kinderen behoren niet slecht over hun ouders te praten, hun niet te bespotten, eerbiedig te handelen tegenover de vrienden van hun ouders en de volgende smeekbede voor hen te verrichten: ‘’Onze Heer, vergeef mij en mijn ouders en de gelovigen op de Dag dat de rekening wordt opgemaakt.’’ [4]

Een sahabe vroeg aan de Profeet (v.z.m.h): ‘’Voor wie zal ik een gunst doen?’
De Nobeslte Godsgezant antwoordde: ‘’Aan je moeder (dit heeft hij drie keer herhaald) daarna je vader en daarna de meest verwanten.’’ [5]
Ook heeft de Profeet (v.z.m.h) het volgende gezegd: ‘’Het paradijs bevindt zich onder de voeten van moeders.’’ [6]

Kinderen behoren zich ten alle tijden vriendelijk en goedaardig te gedragen tegenover hun ouders.  Bij beslissingen die ze nemen moeten ze proberen de goedkeuring van hun ouders te krijgen. Ook moeten ze de behoeftes van hun ouders boven hun eigen behoeftes verkiezen. Wanneer ze overlijden behoren de kinderen hun met erbarmen te herdenken, smeekbedes (du’a) voor hen te verrichten en de wensen die in het testament zijn opgenomen na te komen. 

Ongehoorzaamheid tegenover ouders is één van de grootste zondes. Ook als ouders niet volgens de regels van Allah leven of zelfs ongelovig zijn, neemt dit het ouderschapsrecht bij hen niet weg. Zo behoort een kind, zolang hetgeen wat de ouder zegt niet tegen de wetten van Allah is, zijn ouders altijd te gehoorzamen en zich goedhartig tegenover hen te gedragen.

Beste lezer,

Uw antwoord is eerder in een artikel op onze site beantwoord.

Voor het antwoord:

Klik hier 

Elk mens heeft rechten.  Fundamentele rechten die alleen aan hem toekomen. In dit kader maakt het niet uit of het gaat om een Moslim of een niet-moslim. Wanneer deze rechten worden geschonden, zal hierover in het hiernamaals een verantwoording worden afgelegd.

İmâm-ı Âzam en İmâm-I Muhammed hebben dit in het verleden benadrukt door het volgende te verklaren; “Een Moslim die zich bevindt in een niet-islamitisch land, is het niet toegestaan om een ieder op te lichten, te beroven en te bestelen. Het maakt hierbij niet uit of het slachtoffer een Moslim is of een niet-moslim. Tenslotte is de Islam een religie van tolerantie en deugd waardoor verraad, bedrog, oplichting en amorele handelingen uit den boze zijn.”

“Stel dat iemand naar Europa gaat en daar iets vindt dat toebehoort aan een ander danwel de Staat, is verplicht datgene te retourneren aan de rechtmatige eigenaar”[qtip:1| Hidâye d. 2, p. 66]

Wanneer dus een Moslim de rechten van een niet-moslim heeft geschonden, zal hierover in het hiernamaals ter verantwoording worden geroepen. Die (Moslim) persoon zal evenredig aan het geschonden recht ofwel zijn beloningen moeten afstaan oftewel een deel van de zondes van de niet-moslim op zich moeten nemen. Dit verandert pas wanneer een niet-moslim de moslim vergeeft voor het schenden van zijn rechten. Deze daad van vergiffenis zal ook de niet-moslim baten daar zijn straf in het hiernamaals zal afnemen.

[1] Hidâye d. 2, p. 66

Volgens de Hanafi mogen de ouders een kind meer geven dan aan het andere kind, echter is dit moreel gezien niet goed. Er zijn ook geleerden die aangeven dat wanneer het goed oneerlijk wordt verdeeld, dit geen gift kan zijn.

Een aspect waar onze Profeet (v.z.m.h.) veel aandacht aan gaf, was gelijkheid. Gelijk behandelen behoort zowel thuis als in een moskee te gebeuren. Het maakt dan niet uit of de kinderen ouder of jonger, meisjes of jongens zijn, gelijk behandelen is zeer belangrijk.

Over deze gelijke behandeling heeft onze Profeet (v.z.m.h.) het volgende gezegd en naar gehandeld:

“Allah houdt er -tot zelfs een kus- van om op elk gebied rechtvaardig onder de kinderen te zijn.” [qtip:(1) | el-Câmius-Sağîr, II/297]

Ook heeft de Profeet (v.z.m.h.) het volgende gezegd:

“In dit volk waar een leraar de taak op zich heeft genomen drie leerlingen op te leiden, en hij een rijke en arme leerling niet gelijk opleidt, zal in het hiernamaals met de bedriegers wederopstaan.” [qtip:(2) | İbnu Sahnun, age, p.353]

De geleerden zeggen over het gelijk behandelen het volgende:

“De wereld en het hiernamaals staan in evenwicht door rechtvaardigheid. Onrechtvaardigheid onder kinderen leidt tot haat, en zorgt ervoor dat zij enerzijds jegens hun ouders haat zaaien en anderzijds vijandschap creëren. Hierdoor zullen zij jegens hun ouders en elkaar onrechtvaardigheid zaaien.” [qtip:(3) | Münâvî, Feyzul-Kadîr, V/557]

Een belangrijke kanttekening is dat wanneer een ouder één kind meer goederen geeft, er niet gezegd mag worden waarom hij hem/haar meer heeft gegeven dan de ander, omdat het goed dat hij heeft, zijn halal goed is; hiermee kan hij doen wat hij wilt. Dit kan echter we leiden tot de eerder vermelde nadelen.

Al concluderen, kunnen we het volgende zeggen:

  1) De ouder hoort rechtvaardig jegens zijn/haar kinderen te handelen. Hier heeft onze Profeet (v.z.m.h.) ook heel erg op gestuurd en naar gehandeld.

  2) Als men rechtvaardigheid onder de kinderen wilt, behoort men de ouder er niet toe te dwingen. Men kan dus niet zeggen dat wanneer de ouder niet gelijk behandeld, hij niet direct een zondaar is. Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft dit niet verboden, maar wel duidelijk gemaakt dat Hij (v.z.m.h.) hier niet blij mee is. Het is dus geen zonde.

Aan de andere kant is het verplicht dat het kind jegens zijn/haar ouders goed handelt en hen niet betreurt. Als een daad hen pijn zal doen, behoort men hier zeer op te letten.

Namen hebben wel degelijk invloed op iemand’s karakter. De betekenis die een naam voor het kind heeft en het uitspreken van de naam heeft invloed op een persoon’s karakter.

Een mooie naam aan een pasgeboren baby geven is als eerste de taak van de vader en vervolgens van de moeder. De naam die men bedenkt moet een mooie betekenis hebben en geschikt zijn binnen de Islam. In het algemeen wordt een naam gegeven op de dag van geboorte. De Profeet (v.z.m.h.) heeft het volgende gezegd toen Zijn zoon Ibrahim werd geboren:

“Deze nacht is mijn zoon geboren. Ik heb hem de naam van mijn voorvader Ibrahim gegeven.” [qtip:(1)| Aboe Davoed, Cenaiz, 24]

Deze hadith is een belangrijk bewijs over wanneer we een naam zouden moeten geven. Ook heeft de Profeet (v.z.m.h.) gezegd dat het mogelijk is om meer dan één naam te geven aan iemand. [qtip:(2)| Sahih al-Bukhari, Menakib, 17; Sahih Muslim, Fezail, 124]

Het is niet juist om namen te geven die valse betekenissen dragen, verzonnen zijn, binnen de moslimgemeenschap nooit eerder gebruikt zijn en geen moslimnamen zijn. Want de Profeet (v.z.m.h.) heeft het volgende gezegd;

“Op de dag des oordeels zullen jullie geroepen worden met jullie vader’s naam, geef dus mooie namen aan jullie kinderen”. [qtip:(3)| Aboe Davoed, Edeb, 61; Ibnu Hanbel, V, 194]

Iets stiekem meenemen is zeker verboden. Ook het meenemen van eten in dit geval is niet toegestaan. Je zou er toestemming voor moeten vragen.

Het is voldoende als uw excuus is aanvaard. Rechten teruggeven, wat een ander toebehoort, is ook van toepassing als het gaat om een niet moslim. Als u de rechten van een niet moslim heeft geschonden dient u dit weer goed te maken en moet u uw excuses aanbieden.

Rechten van de mens, moslim of niet moslim, omdat het hier om een recht gaat wat een ander toebehoort dient men deze in acht te nemen. Degene die onrecht aandoet, wie het ook is, zal hiervoor op de dag des oordeels terechtgesteld worden.

Volgens imam Azam Abu Hanifah en imam Muhammed is het, voor moslims die in niet moslim landen wonen, net zoals het niet is toegestaan om moslims te bedriegen en hun goederen te stelen of af te persen, zo ook is het niet toegestaan om niet moslims te bedriegen, te bestelen en af te persen. Want omdat de islam een religie is van tolerantie en deugdelijkheid, verbied het overal alle soorten verraad, bedrog, onzedelijkheid en slechte daden.

Tevens als een persoon naar bijvoorbeeld Europa vertrekt, daar iets vind wat een ander toebehoort, dan is hij verplicht om deze aan de rechtmatige eigenaar terug te geven.

Vraag beschrijving: De kassajuf tikt perongeluk het verkeerde bedrag in waardoor jij minder betaald. Dien je terug te gaan en dit aan te geven en bij te betalen of is dit geluk dat je van allah op dat moment hebt gekregen

Antwoord: Je zal dan terug moeten gaan om het aan te geven en het tekort alsnog moeten betalen.

-U kunt alleen allimentatie krijgen tijdens de wachttijd (´iddah)[qtip:1| Zie: Baqarah 228/234, Talaq 4 (Koran)]. Na de wachttijd kunt u geen allimentatie krijgen volgens de islam.  (Oebeydullah bin Mes'oed)

- Goederen worden niet gelijk verdeeld. Bezitting wordt gegeven aan de eigenaar.

[1] Zie: Baqarah 228/234, Talaq 4 (Koran).

Er is geen éénduidige bepaling over dit onderwerp. Echter horen wij ons hiervan te weerhouden, aangezien de geslachtsorganen veel viezigheid afstaan. Aangezien het voor iedere moslim een verplichting is de verboden te verlaten, zo ook behoort een moslim van twijfelgevallen afstand te houden.

Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft immers het volgende gezegd:

“Laat hetgeen jou doet twijfelen varen, kijk naar hetgeen jou niet doet twijfelen!” [qtip:(1)| Tirmizî, Kıyâmet, 60]

Wij kunnen niet zeggen dat orale seks fout is, echter weten we wel dat er zowel medisch als religieus aspecten zijn waardoor we dit niet moeten willen. Ten eerste is dit een handeling die tegen de natuur van de mens ingaat. Ten tweede scheidt het geslachtsorgaan constant vocht af dat als vies wordt bestempeld. Onze Profeet (v.z.m.h.) zegt hierover: “Maak jullie mond schoon, want hij is de weg van de Koran.” Ten derde weet iedereen hoeveel waarde de Islam aan de menselijke gezondheid hecht. Echter, op deze manier neemt de mens veel slechte bacteriën in de mond en begeeft hij zich onnodig tot viezigheid. [qtip:(2)| Prof.Dr.Faruk Beşer]

De mond is niet aan de mens gegeven om er geslachtsgemeenschap mee te hebben, maar voor andere doeleinden. Dit gaat dan ook tegen de menselijke natuur in. Zij van wie de menselijke natuur nog in orde is, zullen dit dus ook niet willen. [qtip:(3)| Prof.Dr.Hayrettin Karaman]

-------------------------------------

Andere piercing vraag - Klik hier

Hieronder volgen een aantal verzen en hadith omrent de omgang met ouders:

‘’En Wij hebben de mens op het hart gedrukt zich jegens zijn ouders deugdzaam te gedragen. Zijn moeder draagt hem, van zwakte op zwakte, en hem zogen neemt jaren in beslag. Wees daarom Mij dankbaar en je ouders. Tot Mij is de terugkeer.’’ [1]
Ouders zijn degenen die het meest opofferen om een kind op te voeden tot een volwassen individu.

Kinderen behoren hun ouders met respect en liefdadigheid te behandelen, hun tevreden te houden en hun behoeftes te voorzien. De volgende vers is zeer duidelijk over hoe een gelovige zich behoort te gedragen tegenover zijn ouders:
‘’Jouw Heer heeft voorgeschreven om niemand anders te aanbidden dan Hem en goedheid te betrachten tegenover de ouders. Indien een van hen of beiden bij jou een hoge leeftijd bereiken, zeg dan nooit ‘’foei’’ tegen hen, berisp hen niet en spreek tot hen op een vriendelijke manier.
Ontferm je over hen op een lieve en bescheiden manier en bid als volgt: “Mijn Heer, schenk hun genade, vanwege zoals zij mij hebben opgevoed toen ik klein was.’’ [2]

Abdullah b. Mes’ud heeft het volgende overgeleverd: ‘’Ik vroeg aan de Profeet (v.z.m.h):
-‘’Wat is de meest geliefde daad bij Allah?’’ De Profeet (v.z.m.h) antwoordde:
-‘’Gebeden die op tijd verricht worden.’’
-‘’Welke daad is daarna het meest geliefd?’’
-‘’Ouders met liefdadigheid behandelen’’
-‘’En welke daarna?’’
-‘’Jihad omwille van Allah.’’ [3]

Kinderen behoren niet slecht over hun ouders te praten, hun niet te bespotten, eerbiedig te handelen tegenover de vrienden van hun ouders en de volgende smeekbede voor hen te verrichten: ‘’Onze Heer, vergeef mij en mijn ouders en de gelovigen op de Dag dat de rekening wordt opgemaakt.’’ [4]

Een sahabe vroeg aan de Profeet (v.z.m.h): ‘’Voor wie zal ik een gunst doen?’
De Nobeslte Godsgezant antwoordde: ‘’Aan je moeder (dit heeft hij drie keer herhaald) daarna je vader en daarna de meest verwanten.’’ [5]
Ook heeft de Profeet (v.z.m.h) het volgende gezegd: ‘’Het paradijs bevindt zich onder de voeten van moeders.’’ [6]

Kinderen behoren zich ten alle tijden vriendelijk en goedaardig te gedragen tegenover hun ouders.  Bij beslissingen die ze nemen moeten ze proberen de goedkeuring van hun ouders te krijgen. Ook moeten ze de behoeftes van hun ouders boven hun eigen behoeftes verkiezen. Wanneer ze overlijden behoren de kinderen hun met erbarmen te herdenken, smeekbedes (du’a) voor hen te verrichten en hun testament na te komen.  

Ongehoorzaamheid tegenover ouders is een van de grootste zondes. Ook als ouders niet volgens de regels van Allah leven of zelfs ongelovig zijn, neemt dit het ouderschapsrecht bij hen niet weg. Zo behoort een kind, zolang hetgeen wat de ouder zegt niet tegen de wetten van Allah is, zijn ouders altijd te gehoorzamen en zich goedhartig tegenover hen te gedragen.

Beste broer/zuster,

We hebben zoveel vragen aan de rij, we doen ons best om zoveel mogelijk te beantwoorden maar niet alle vragen zijn gelijk beantwoord.
Ik ga uw vraag  doorsturen aan ons team.

U krijgt een email als uw vraag is beantwoordt.

Mvg,
Admin

Nisab is de hoeveelheid goederen of geld waarover het geven van zakaat fardh (verplicht) is. In Nederland is de nisab hoeveelheid voor 2012 €3350.

Volgens de leerschool Shafi zijn de sieraden van een vrouw -met de voorwaarde dat deze niet overdreven veel is- niet onderworpen aan zakaat. De sieraden van een vrouw die niet hoger zijn dan 200 miskali (818 gram) zijn niet onderworpen aan zakaat.

Volgens Hanefi moet er zakaat worden betaald als de sieraden van de vrouw hoger zijn dan 20 miskali (80,18 gram).

1/40 (%2,5) moet u aan de armen geven.

Bijvoorbeeld; stel dat iemand 10.000 euro op 1 Januari 2012  verdiend heeft en hij heeft 5.000 euro besteed in het jaar 2012. Dus op 1 januari 2013 had hij 5.000 euro in zijn kas of bankrekening. Omdat 5.000 euro meer dan de nisab (€3350) bedrag is, moet hij dus (1/40 = %2.5) van 5.000 euro (€125) als aalmoes (zakaat) betalen.

Beste lezer

Klik hier voor de antwoord