Meest Gelezen in de Categorie

Gebeden die wij verrichten hebben vele voordelen voor ons lichaam, voor onze ziel en voor ons sociaal leven. Hier volgen enkele voorbeelden:

Het gebed zorgt ervoor dat we God op de beste manier gedenken.

Onze Almachtige God heeft ons laten weten dat “onze harten alleen met de gedachtenis aan God rust zullen vinden”. Door het gedenken van God, van Wie wij het meest houden, en door het noemen van Zijn Naam vinden onze verontruste zielen rust, worden onze borsten verruimd en ontspannen zich onze harten. De beste manier om Allah te gedenken is door een ritueel gebed te verrichten. Elk gebed dat we verrichten herinnert ons aan onze God. Het gebed is dus een waardevol geschenk dat Allah ons heeft gegeven. Onze geliefde Profeet kende de waarde van dit geschenk en greep elke gelegenheid aan om te bidden. Hij uitte het geluk en de vrede die hij in het bidden ervaarde en zei: “Mijn geluk zit in de gebeden”.

Het bidden doet ons herinneren aan de Dag des Oordeels en het Hiernamaals.

Er zijn veel dingen in de wereld die ons het Hiernamaals doen vergeten. Mensen die het Hiernamaals vergeten en niets willen weten van een Dag waarop ze verantwoordelijkheid voor hun daden zullen afleggen, zijn voor hun eigen belangen tot alles in staat. Om deze reden moet er voor de mensen een waarschuwer zijn die hen constant herinnert aan het Hiernamaals. Gebeden die bewust en zorgvuldig worden verricht herinneren ons vijf keer per dag aan God, het Hiernamaals en de Dag des Oordeels. Zolang wij ons bewust zijn van het Hiernamaals en de Dag des Oordeels zullen we ons onthouden van slechte daden. We zullen niemand kwaad aandoen, niemands bezit schaden en niemand oneerlijk behandelen.

Allah de Verhevene zegt: “Oh jullie die geloven, zoek hulp met geduld en gebed; voorzeker, Allah is met de geduldigen.” (ạl-Baqara, vers 153)

 Allah de Verhevene zegt: “Alleen in het gedenken van Allah kunnen de harten rust vinden.” (ạl-Ra’d, vers 28)

 Allah de Verhevene zegt: “Verricht het gebed tijdens de twee uitersten van de dag en gedurende de eerste uren van de nacht. Voorzeker, goede werken verdrijven kwade werken.” (Hoed, vers 114)

Allah de Verhevene zegt: “Voorwaar, het gebed weerhoudt [de gelovige] van ondeugd en van kwaad.” (ạl-Ankạboet, vers 45)

Het gebed reinigt ons van zonden.

De gebedstijd is de tijd waarop we onze Schepper ontmoeten. Als we aan het bidden zijn, weten we dat we voor de Almachtige Schepper staan. Als we overwegen om een zonde te plegen, zullen we van gedachten veranderen door te denken aan het gebed en dat we straks voor God zullen staan. Op deze wijze worden onze harten gereinigd van kwade gevoelens en gedachten en onthouden onze andere lichaamsdelen, zoals handen en tong, zich van slechte daden.

Het bidden verbetert ons karakter.

Het bidden vormt voor ons een goede kans om ons bewust te worden van onze slechte daden en zonden en om vervolgens vergiffennis te vragen aan Allah door het tonen van berouw. Door middel van de salāt vragen we onze Schepper om Zijn genade en Zijn vergiffenis. We staan vijf keer per dag voor Hem, in het besef dat Hij weet wat wij allemaal hebben gedaan, en zodoende letten wij steeds meer op onze handelingen. Op deze manier worden we welgemanierde mensen.

Het gebed maakt onze dag meer vruchtbaar en gezegend.

Als we onze gebeden regelmatig verrichten, zullen we onze dag volgens de gebedstijden indelen. We staan zelfs voor zonsopgang op en beginnen zo onze dag heel vroeg. Terwijl de meeste (niet-biddende) mensen nog aan het slapen zijn, zijn wij al klaar met een aantal van onze taken. Hierbij profiteren wij van de smeekbede van onze Profeet: “Mijn Heer! Maak de vroege uurtjes van mijn gemeenschap gezegend. "

Door tijdens de drukste uren van de dag God te gedenken met de middag- en de namiddaggebeden vinden onze zielen rust. Tussen de gebeden door rusten we uit, kunnen we mentaal ontspannen en slaan we energie op voor ons werk. Door het nemen van gebedspauzes worden onze bezigheden gezegend en meer vruchtbaar. Met de avond- en de nachtgebeden kijken we terug op onze dag en denken daar over na. We gaan tenslotte vredig naar bed, omdat we weten dat we die dag onze verantwoordelijkheden als dienaar zijn nagekomen.

Het gebed verschaft ons de gewoonte om schoon te zijn.

Door voor het bidden de rituele wassing te verrichten, maken we die lichaamdelen schoon die in het dagelijkse leven het meest vervuild kunnen raken. We schenken aandacht aan de reinheid van ons lichaam, de kleding en de plaats waar we zullen bidden. Door de rituele wassing te verrichten maken we onze handen, ons gezicht en onze voeten schoon. We verwerven ons op die wijze de gewoonte om schoon te blijven.

Onze Profeet vroeg eens aan zijn metgezellen: “Vertel mij, als er bij één van jullie een rivier voor de deur zou zijn en hij zou er vijf maal per dag een bad in nemen, zou er dan nog vuil op hem aanwezig blijven?” De metgezellen zeiden: “Er zou geen vuil op hem overblijven.” De profeet (moge vrede over hem komen) zei: “De vijf dagelijkse gebeden zijn precies zo. Allah vergeeft onze zonden middels onze dagelijkse gebeden.” (ạl-Buchārī, Mạwāqīt 6)

Je zou de gebeden die je nog moet inhalen kunnen inhalen na elk gebed. Alleen de verplichte gebeden moeten ingehaald worden. Dus de soennah hoeft niet ingehaald te worden. Uiteraard moet je voor je zelf vaststellen hoeveel jaren je nog moet inhalen.

Voorbeeld: Stel je hebt drie jaar om in te halen. Je zou na elke middaggebed de nog in te halen middaggebed inhalen. Na het avondgebed de nog in te halen avondgebed enz. En dit voor drie jaar lang.

Op deze manier is het niet alleen makkelijk voor je maar ook is het makkelijk om het bij te houden. Desnoods een lijst met 365 dagen waarop je kunt vinken.

Als je de intentie hebt om alle verzuimde gebeden in te halen en hiermee begint en als je leven eindigt zonder dat je alles hebt kunnen inhalen, dan zal je met deze intentie InshAllah gevrijwaard worden van je gebeden die je niet hebt kunnen inhalen. Immers als je in leven zou blijven dan zou je alle verzuimde gebeden inhalen. Moge Allah jouw een leven schenken waarin je alle gebeden kan inhalen.

Je zou de intentie als volgt kunnen nemen alvorens het inhalen van een gebed: “O mijn Heer, omwille van Uw welbehagen neem ik de intentie om het middaggebed of avondgebed in te halen”

Alvorens het inhalen van een gebed dient men eerst de Azaan op te zeggen, vervolgens de ikama. Als men de intentie neemt om meerdere gebeden in te halen bv het middag en namiddaggebed, dan voldoet één keer het opzeggen van de azaan, echter het opzeggen van de ikama voor elk gebed is Soennah.

Verplichte gebed - aantal rekaat

Vrouwen die ongesteld zijn of tot een periode van zes weken na het baren van een kind, mogen gedurende deze periode niet bidden.

Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft tegen Fatima binti Ebi Hoebeysh het volgende gezegd:

“Wanner je bloed ziet, stop dan met het gebed en wanneer het bloeden stopt, maak dit schoon, doe de grote rituele wassing en bid.” [qtip:(1)| Buhâri, Hayz, 19, 24]

Boekhari heeft het volgende overgeleverd: “Zolang je ongesteld bent, laat het gebed achterwege, verricht daarna de grote rituele wassing en bid.” 

Een vrouw die ongesteld is, hoeft het gemiste gebed niet in te halen; het vasten hoort echter wel ingehaald te worden. Aisha (r.a.) heeft het volgende overgeleverd: “Wij werden tijdens de periode van de Profeet (v.z.m.h.) ongesteld. Terwijl wij niet werden verplicht het gemiste gebed in te halen, werden wij wel verplicht met het inhalen van het gemiste vasten.” [qtip:(2)| Buhârî, Hayz, 20]

Bronnen:

1) Buhâri, Hayz, 19, 24, Vüdû, 63; Müslim, Hayz, 62; Ebû Davûd schoonmaak, 109

2) Buhârî, Hayz, 20; Ebfı Dâvud Tahâre,104; Tirmizî, Savm, 67; Nesaî, Hayz,17; Siyâm, 64

Beste broeder/zuster,

Nagellak is zelf niet haram, alleen vormt het een belemmering voor de wassing (woedoe) en reiniging (gusul). Hierdoor kan een vrouw die wassing en reiniging wilt plegen, of uit haar ongesteldheid (hayiz) wilt komen, eerst haar nagellak moeten verwijderen. Anders zal de wassing en reiniging niet geldig (sahih) zijn en het gebed zal ongeldig (batil) zijn. Een vrouw met wassing kan het nagellak tot de volgende wassing laten staan. Wanneer ze opnieuw een wassing moet halen, zal ze eerst het nagellak moeten verwijderen.

Volgens de Hanefi school kan er gebeden worden wanneer een hond tegen iemand aankomt. Echter, wanneer  het speeksel van een hond tegen iemand aankomt, is dat wel onrein.

Er zijn Hadith als: “Een huis waarin een hond bevindt, zullen er geen engelen van barmhartigheid bevinden; de goede daden zullen verminderen, behalve van hen die daarvoor genoodzaakt zijn, zoals jagers, wachters en herders.” Er is echter ook de mogelijkheid dat zij middels hun speeksel en haar onze gezondheid en smeekbede kunnen schaden. Om deze redenen is het afgeraden een hond in huis te hebben, mits het noodzakelijk is. Het is geen haram om een hond in huis te hebben, maar het is lichtelijk mekroeh (vies). In de Islamitische regelgeving wordt dit ook wel “Tenzih-i mekroeh” (onschadelijke viezigheid) genoemd.

Het is wel zo dat er geleefd, gebeden en religieuze handelingen verricht kunnen worden in een huis waar een hond zich in bevindt; als de plek waar wij bidden maar schoon is.

Onze Profeet (v.z.m.h.) zegt het volgende: “De goede daden van de persoon die een hond in huis voedt, vermindert iedere dag; met uitzondering van de jaag-, akker-, tuin- en herdershonden.” [qtip:1| Buhari, Zebaih, 6; Müslim, Müsakat, 46,50,56-58]

Wanneer we voor ogen houden dat er Hadiths zijn dat er geen engelen in huizen komen waar er honden in bevinden, wordt het door de Islam verhinderd –met uitzondering op noodzaak- een hond in huis te hebben. Want:

a)    Het geld dat wordt uitgegeven aan een hond, kan beter gegeven worden aan arme mensen.
b)    Volgens duidelijke bewijzen in geneeskunde zijn er vele ziektes die door een hond overgegeven worden op een mens.
c)    Een hond schrikt vele mensen op straat en thuis af. [qtip:2| Hayreddin Karaman, “Het toegestane en verbodene in ons dagelijks leven.”]

De reden dat er geen engelen een huis ingaan waar er honden bevinden, is omdat zij vies ruiken en viezigheden eten. Om deze redenen worden zij die nutteloos een hond in huis nemen, gestraft met dat er geen engelen in hun huis komen. [qtip:3| Nevevî, Şerhu'l-Müslim, Kahire 1347-49/1929-30, XIV, 84; Aynî, Umdetü'l-Kârî, Cairo 1348, XV, 139]

Volgens de Hanefi school, zijn de honden op zich niet vies; zij worden immers gebruikt voor het jagen en beschermen. Een varken echter, is op zich vies. Met “Het is vies” wordt er in de Koran gerefereerd naar het varken.

Enkel het speeksel van de hond is vies. De overige delen van het lichaam kunnen hiermee niet vergeleken worden. Wanneer hij zijn mond in een bak doet, behoort deze zeven keer gewassen te worden. De Profeet (v.z.m.h.) heeft gezegd: “Wanneer een hond uit één van jullie bakken drinkt, was deze zeven keer.” Ahmed en Moeslim zeiden: “Was de bak waar een hond zijn bek in heeft gestopt zeven keer, waarbij de eerste met aarde is.” [qtip:4| Ahmed, Buhari, Müslim]

Volgens de Maliki school: het maakt niet uit of de hond dient als een toegestane herders- of wachtershond, of een andere hond, hij is altijd schoon. Alleen wanneer hij zijn bek ergens in stopt, behoort deze naar behoren zeven keer gewassen te worden. Wanneer hij zijn poot of zijn tong (zonder deze te bewegen) in een bak steekt, of zijn speeksel erin terecht komt, hoeft de bak niet gewassen te worden.

Volgens de Shafi en Hanbeli school: soorten van de honden en varkens zijn vies. Wanneer iets door hen vies gemaakt wordt, behoort deze zeven keer gewassen te worden waarbij de eerste met aarde is. Voortbordurend op de eerdere Hadith, is het zo dat wanneer de viezigheid van zijn mond stabiel blijft, de resterende plek op dezelfde manier schoongemaakt behoort te worden. Omdat zijn mond het meest inhaleert, is daar ook het schoonst. [qtip:5| Dr. Verhbe Zuhayli “Islamitische regelgeving encyclopedie”]

------------------------------------
[1| Buhari, Zebaih, 6; Müslim, Müsakat, 46,50,56-58]
[2| Hayreddin Karaman, “Het toegestane en verbodene in ons dagelijks leven.”]
[3| Nevevî, Şerhu'l-Müslim, Kahire 1347-49/1929-30, XIV, 84; Aynî, Umdetü'l-Kârî, Cairo 1348, XV, 139]
[4| Ahmed, Buhari, Müslim]
[5| Dr. Verhbe Zuhayli “Islamitische regelgeving encyclopedie”]

Beste broeder/zuster,

Stilletjes huilen tijdens het gebed om een wereldlijk probleem is niet goed (mekroeh) doch verbreekt het gebed niet. Echter, hard huilen om een wereldlijk probleem, hard huilen wegens pijn of klagen door bijvoorbeeld een zeer diepe zucht wegens verveling zal het gebed wel verbreken doch niet de woedoe (rituele wassing) verbreken.

Ongewild veroorzaakte geluiden wegens pijn zullen ook niet het gebed verbreken. Echter, het hardop huilen om wereldlijke problemen of om gezondheidsproblemen, of indien men uit verveling diep zucht zal dit volgens de Hanefi en Safi wetschool het gebed verbreken (Zie Krş. Zuhaylî, el-Fıkhu’l-İslamî, 2/7-10).

Huilen wegens de gedachtenis aan de hemel en hel zal het gebed niet verbreken, omdat dit door een nederige (respectvolle angst jegens Allah) houding komt. In een Hadith hierover wordt het volgende verteld: ‘‘Degene die huilend zijn verplichtingen c.q. gehoorzaamheid jegens Allah nakomt, zal lachend de hemel binnenkomen; Degene die lachend zondes begaat, zal huilend de hel binnenkomen.’’ Huilen buiten het gebed zal de woedoe niet verbreken. Echter, vocht  dat uit de ogen wegens oogpijn komt, zal wel de woedoe verbreken. Een persoon met een dergelijk probleem heeft een reden om voor elk gebed de woedoe te doen volgens het boek Bedayi’us-Sânayi’.

Indien men door nederigheid (jegens Allah) huilt, zal dit het gebed niet verbreken. De beste persoon die dit kan beoordelen bent u.

In de derde rakaat van het Witr gebed wordt eerst Al-Fatiha gereciteerd en vervolgens een andere soerah.
Hierop wordt Takbir verricht en vervolgens de dua Al-Qunut gelezen.

De dua Al-Qunut dua is als volgt:

"Allâhoemma innâ nasta ienoeka wa nastaghfiroeka wa nastahdîeka wa noe'minoe bika wa natôeboe ileyka wa natawakkaloe aleyka wa noesnîe aleykal-chaira koellahoe, nasjkoeroeka wa lâa akfoeroeka wa nachla ‘oe wa natroekoe man yafdjoeroek"

Betekenis: "O Allah, wij vragen Uw hulp en Uw vergiffenis; wij vragen Uw leiding en geloven in U. We wenden ons tot U in berouw en vertrouwen volledig op U; en we prijzen U op de beste manier; en we danken U. wij ontkennen Uw gunsten niet en wij verzaken en verwerpen hem die U niet gehoorzaamt.

Allâhoemma iyyâka na ‘boedoe wa laka noesalli wa nasdjoedoe wa ileyka nas'âa wa nahfidoe, nardjoe rahmataka wa nachsjâ adzâbaka inna adzâbaka bilkoeffâri moelhiq."

Betekenis: “O Allah, wij aanbidden U alleen en ons gebed is voor U. We werpen ons neer voor Uw aangezicht en we wenden ons haastig tot U. Wij hopen op Uw Barmhartigheid en vrezen Uw straf. Uw straf zal zeer zeker de ongelovigen treffen."

Degene die de doea Al-Qunut niet kent of niet kan lezen, kan in plaats hiervan het stuk : "Rabbenâ âtinâ..." reciteren. Oftewel drie keer "Allâhoemmeğfirlie (O Allah vergeef mij) " zeggen. Anders drie keer "Ya Rabbi (O mijn Heer)" reciteren is ook toegestaan.

De doea Al-Qunut is Wadjib (vereist) om te lezen. Dus als diegene vergeet Al-Qunut te lezen, moet er aan het eind van het gebed Sujuud-us-Sahw verricht worden.

Het Witr gebed is Wadjib (vereist), toch moet het ingehaald worden als het niet is gebeden. Het inhalen van het Witr gebed wordt op dezelfde manier gebeden zoals alle andere gebeden.[qtip:(1)| İbn Hümâm, Fethu'l-Kadir, Mısır 1315, I, 300 vd]

Beste broeder/zuster,

Jouw onrust heeft te maken met influisteringen (weswese). Shaytaan gebruikt zulk soort influisteringen om mensen afstand te doen laten nemen van aanbiddingen. Men zegt dan: Ik heb een windje gelaten, mijn wassing is hierdoor verbroken, om vervolgens nogmaals zichzelf te wassen, terwijl zijn wassing eigenlijk niet is verbroken. Om zulk soort situaties te voorkomen zegt de profeet (v.z.m.h.) in een hadith het volgende: Verricht geen wassing als je niets hoort of ruikt.[qtip:1| Muslim, Hayz, 99 (362). Boecharie, Vudu, 4, 36]

Het doel van het horen en/of ruiken heeft te maken met het zeker zijn dat je wassing verbroken is. Iemand zijn wassing is ook verbroken als hij/zij het zeker weet dat er een windje is gelaten zonder het te horen of te ruiken. Want het is geen vereiste dat er bij elke windje ook iets gehoord of geroken moet worden. Als iemand zeker weet dat hij/zij een windje heeft gelaten, maar niets heeft geroken of gehoord en hierdoor toch zijn rituele wassing niet verricht zal in gevaar zijn.

Mensen die veel last hebben van influisteringen, krijgen meestal met zulk soort influisteringen te maken. Hun ideaal is het verrichten van een perfecte aanbidding. Zij vermoeden daden te verrichten die compleet zijn zonder fouten. De gedachte vroomheid zal de situatie alleen maar doen verergeren. De ernst van de influisteringen zullen hierdoor alleen maar toenemen. Dit zal zelfs tot zo ver gaan, dat men denkt de beste aanbidding te bereiken maar dan juist gaat zondigen. Soms probeert men een Soennah op een ideale manier te verrichten, maar hiernaast neemt men onbewust afstand van één Fard. Aan het einde zegt men: “Ik vraag mij af of mijn aanbidding aanvaard is?”  om hierna continu weer dezelfde gebeden te herhalen. Deze staat zal nog een poos zo doorgaan en zo zal men in hopeloze situatie verkeren. Shaytaan zal van deze situatie gebruik maken en schade toebrengen.

Tot slot: Geef het aandacht en het zal zwellen. Geef het geen aandacht en het zal verdwijnen,

[1] Muslim, Hayz, 99 (362). Boecharie, Vudu, 4, 36

Beste broeder/zuster,

Rituele wassing (woedoe) bereidt ons voor op aanbidding. We bereiden ons voor op de meeste handelingen van aanbidding, zoals het uitvoeren van het gebed of het lezen van de Heilige Koran, door eerst de rituele wassing te verrichten. Dankzij de wassing verschijnen we rein voor Allah en proberen we Zijn goedheid en Zijn liefde te verdienen.

De woedoe (wassing) wordt ongeldig:

-          Als je naar de toilet bent geweest om je behoefte te doen

-          Als je een windje laat

-          Als er onreinheden uitje lichaam komen, zoals bloed en pus

-          Als je tijdens het gebed zo hard lacht, dat de persoon naast je jou hoort

-          Als je liggend of leunend in slaap valt

-          Als je overgeeft

-          Als je dronken wordt (hetgeen overigens een grote zonde is),

-          Als je flauwvalt

Wanneer zij die werken in een moeilijke situatie zullen verkeren omdat Ishaa heel laat ingaat, dan kunnen zij de Ishaa en Maghrib gebeden gedurende het Maghrib gebed samennemen.

Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft buiten de normale situaties om –zoals in toestanden als reizen, regen, modder- de Dohr met Asr gebeden, en de Maghrib met Ishaa gebeden samengenomen. Hij (v.z.m.h) bad Dohr dan tijdens het Asr gebed en vice versa, en Maghrib tijdens het Ishaa gebed en vice versa. Hier zijn Sahih Hadith over. [qtip:1| Buhârî, Taksîru's-Salât, 15; Muslim, Salatu'l-Müsâfir, 5-6; Tirmizî, Salât, 282; Ebû Dâvûd, Salât, 274]

Abdullah b. Abbas heeft overgeleverd dat de Profeet (v.z.m.h.) in Medina Dohr met Asr en Maghrib met Ishaa samengenomen heeft gebeden, terwijl er geen sprake was van een moeilijke situatie als angs, regen, enz.; dit heeft Hij (v.z.m.h.) gedaan om aan Zijn volk te laten zien dat dit geen belemmering is. [qtip:2| Muslim, Salâtu'l-Müsâfirîn, 6; Tirmizî, Salât, 26; Ebû Dâvûd, Salât, 274; Ahmed, Musned, I/223, 251, 283, 346, 354, H.No:1953, 2265, 2557, 3235, 3323 ]

Buiten de Hanefi wetschool om, hebben de resterende wetscholen –met kleine verschillen- geaccepteerd dat in situaties als een reis, ziekte, regen, sneeuw, hagel en angst, Dohr tijdens het Asr gebed en vice versa, en Maghrib tijdens het Ishaa gebed en vice versa gebeden kan worden; dit, omdat er sprake is van een last. [qtip:3| Şirbînî, Muğni'l-Muhtâc, I/271 vd.; Şîrâzî, el-Mühezzeb, I/104; İbn Kudâme, Muğnî, 2/112; Derdîr, eş-Şerhu'l-Kebîr, I/368; İbn Hazm, el-Muhallâ, III/165-166]

Er behoort geaccepteerd te worden dat in gebieden waar de nacht veel later valt dan het in het normaal, en men in een moeilijke situatie zal verkeren omdat hij moet wachten tot de nacht gevallen is, in een veel moeilijker situatie zal verkeren dan situaties waarvoor de mujtehid (beslissers) de toestemming hebben gegeven de bovengenoemde gebeden samen te nemen. Aangezien het samennemen van de gebeden dient om de moeilijke situaties op te heffen, kunnen de Moslims die in deze gebieden leven, wanneer nodig, hun gebeden samennemen.

Dus: de gebeden behoren volgens de voorbestemde tijden gebeden worden wanneer deze geen moeilijkheden opleveren. Wanneer men wel moeilijkheden kent, kan Ishaa samengenomen worden met het Maghrib gebed.

[1] Buhârî, Taksîru's-Salât, 15; Muslim, Salatu'l-Müsâfir, 5-6; Tirmizî, Salât, 282; Ebû Dâvûd, Salât, 274

[2] Muslim, Salâtu'l-Müsâfirîn, 6; Tirmizî, Salât, 26; Ebû Dâvûd, Salât, 274; Ahmed, Musned, I/223, 251, 283, 346, 354, H.No:1953, 2265, 2557, 3235, 3323

[3] Şirbînî, Muğni'l-Muhtâc, I/271 vd.; Şîrâzî, el-Mühezzeb, I/104; İbn Kudâme, Muğnî, 2/112; Derdîr, eş-Şerhu'l-Kebîr, I/368; İbn Hazm, el-Muhallâ, III/165-166

Het verplichte gebed op tijd bidden wordt ook wel “vervullen van de geboden” genoemd, bidden als de tijd verstreken is, wordt “inhalen” genoemd en een gebed dat verbroken is opnieuw bidden, noemt men “goedmaken”.

Het rituele gebed wordt óf bewust niet op tijd gebeden met de intentie om deze later in te halen, óf het wordt wegens een tekortkoming onbedoeld gemist. Het gebed bewust missen en deze later inhalen is een grote zonde. Men moet afstand nemen van zo’n handeling. Men moet het gebed direct inhalen bij het begaan van een dergelijke grote fout en zijn plicht jegens Allah nakomen. Want wanneer de dood hem zal treffen, is onbekend. Want als de dood komt en men onvoorbereid treft, dan zal men met “schulden” naar het hiernamaals vertrekken.

Hoewel met van zijn schulden gevrijwaard wordt als men het niet op tijd verrichte gebed inhaalt, is het noodzakelijk om berouw te tonen en Allah om vergiffenis te vragen. Dus hiervoor dient men het gebed in te halen en berouw te tonen.

Vergeten, slapen of wegens een ander geldig excuus het gebed niet op tijd kunnen verrichten, moet alsnog zo snel mogelijk ingehaald worden wanneer men zich dit weer herinnert of als het geldige excuus opgeheven is.

Er zijn bepaalde gebreken/excuses waarbij men het gebed niet hoeft in te halen. Bijvoorbeeld vrouwen die menstrueren of bloedverliezen na de bevalling (lochia), epilepsie, krankzinnigheid zijn dit soort gebreken. Het is zelfs verboden voor een vrouw om het rituele gebed te verrichten tijdens menstruatie of bloedverlies.

In de voorafgaande Sharia’s (wetgevingen) bestond vijf keer per dag salaat (gebed) niet. Een algemene aanbidding, zonder vaste tijden, bestond wel.

De salaat is verplicht gesteld tijdens de nacht van Mi'raj (isra), die 1,5 jaar voor de migratie van Mekka naar Medina plaatsvond. Enes B. Malik zegt in een overlevering het volgende:

“Tijdens de nacht van Isra, is voor profeet Mohammed (vzmh) per dag 50 keer bidden verplicht gesteld. Dit is vervolgens gereduceerd en verminderd tot vijf keer per dag. Hierna werd er zo opgeroepen: O Mohammed, ongetwijfeld zal in onze nabijheid het toegezegde niet veranderen. Voor jou staat vijf keer bidden gelijk aan 50 keer bidden.”[qtip:1| Buhari, Salat, 76, Enbiya, 5; Muslim, Iman, 263; Ahmed b. Hanbel, V, 122,143]

Dat iedere goede daad tien maal meer beloond wordt, staat vastgelegd in het volgende vers:

“Wie een goede daad verricht zal tienmaal zoveel ontvangen...”. [qtip:2| Soerah An’am 6/160; Soerah An Naml, 27/89; Al Qashash, 28/84]

Voordat vijf keer per dag bidden verplicht werd gesteld, was de aanbiddingsvorm van de Profeet (vzmh): nadenken over de schepselen van Allah (swt) en de verhevenheid van Allah (swt) bezinnen. Er wordt ook overgeleverd dat de Profeet (vzmh) in de ochtend en avond twee raka’at salaat verrichtte.

De voorafgaande volkeren (oemmah) hadden ook de salaat als aanbidding. Uit de Koran kunnen we als voorbeeld geven dat Loqman (vzmh) zijn zoon de salaat beveelt [qtip:3| Soerah Loqman 31/17], dat Ibrahim (vzmh) over de salaat spreekt tijdens zijn smeekbede voor de veiligheid van de Hicaz [qtip:4|  Soerah Ibrahim, 14/37] en dat de Verhevene Allah (swt) tijdens de eerste openbaring op de berg Toer aan profeet Musa (vzmh) de salaat beveelt. [qtip:5| Soerah taha, 20/14]

[1] Buhari, Salat, 76, Enbiya, 5; Muslim, Iman, 263; Ahmed b. Hanbel, V, 122,143

[2] Soerah An’am 6/160; Soerah An Naml, 27/89; Al Qashash, 28/84

[3] Soerah Loqman 31/17

[4] Soerah Ibrahim, 14/37

[5] Soerah taha, 20/14

Een moslim kan zich altijd en overal wenden tot Allah. Hetzelfde geldt in een kerk. Echter, het zou niet juist zijn om in een kerk op dezelfde gebruikelijke wijze te bidden zoals Christenen dat doen. Dat is voor een moslim strikt verboden.

Net zoals het voor ons verboden is om de gebruiken over te nemen van volkeren die niet Islamitisch zijn, is het voor ons ook verboden om op dezelfde wijze te bidden als andere religies.  Wanneer men bidt volgens de gebruiken van een andere religie, kan dit ertoe leiden dat de grenzen tussen deze religies komen te vervagen.

De Profeet (vzmh) heeft verklaard; “Wanneer iemand ernaar streeft om te behoren tot een bepaalde volk, dan zal hij als iemand van dat volk worden beschouwd.” [qtip: (1)| Ebu Davut-Kitabul libas Hadith nr 3512]

Je kunt op de volgende wijzen naar een kerk gaan;

1. In de hoedanigheid van een christen. Iemand die zich een christen noemt, moet ook als zodanig worden beschouwd. Dan spreekt men van een niet-moslim.

2. Als toerist. Iemand die enkel een kerk bezoekt met het doel om het gebouw te bezichtigen. Net zo min als een christen die een moskee bezoekt voortaan als moslim kan worden beschouwd, kan een moslim die een kerk op deze wijze bezoekt als een christen worden beschouwd.

De profeet (v.z.m.h) heeft ook het volgende overgeleverd

“ALLAH heeft mij vijf gunsten geschonken die voorheeft aan geen profeet geschonken zijn. Eén van die gunsten is dat de volledige aardoppervlak als gebedsruimte dient voor moslims. Wij kunnen bidden waar wij willen, mits de plek schoon is. Laat de moslim bidden als de gebdstijd is aangebroken, ongeacht waar hij is. Geen profeet werd hiermee begunstigd, hun volgelingen konden slechts bidden in kerken en synagogen.”

[1] Ebu Davut-Kitabul libas Hadith nr 3512 

Er zijn twee verschillende perspectieven over wanneer iemand seferî (reiziger) is.

1- Zij die de afstand als standaard nemen. Volgens dit perspectief wordt het gebed ingekort wanneer men een langere afstand aflegt dan 90 km.

2- Zij die de tijd als standaard nemen. Volgens hen is iemand seferi wanneer diegene langer dan drie dagen reist. Enkel in dit geval wordt het gebed ingekort, anders niet.

Volgens de Hanefi’s behoort een seferi een gebed van vier rekaat in te korten tot twee rekaat. Maar wanneer hij dit als vier rekaat bidt, is zijn gebed geldig. Volgens de Shafi’s is het toch beter om het gehele gebed te bidden, al is hij een reiziger. Stel dat wij zeker seferi zijn en we bidden het gehele gebed, dan is het alsnog geldig. Maar wanneer wij geen seferi zijn, dan is het gebed dat is ingekort ongeldig. Als voorzorg denken wij dat het bidden van vier rekaat secuurder is. Door één mening als standaard te nemen en daarnaar te handelen, betekent niet dat er slecht gekeken moet worden naar de mensen met de andere mening.

De woonplaats kan in drieën gescheiden worden:

1. Eigenlijke woonplaats: wanneer iemand in een land is geboren en getogen, en is getrouwd en erin wilt leven, of zich begeeft in een woonplaats waar hij geen afstand van wilt nemen als zijn eigenlijke woonplaats, wordt het “eigenlijke woonplaats” genoemd.

2. Verblijfplaats: als het een land is waar men niet in is geboren en getogen en er niet in wilt trouwen en vestigen, maar er enkel voor meer dan vijftien dagen zal verblijven, dan wordt het “verblijfplaats” genoemd. Wanneer men er wegens bijv. legerdienst, studie, arbeid of ambt zich niet kan vestigen en men de intentie heeft er langer dan vijftien dagen te verblijven, wordt het als “de verblijfplaats” bestempeld.

3. Tijdelijke verblijfpaats: wanneer een reiziger in een land minder dan vijftien dagen zal verblijven, wordt de “tijdelijke verblijfplaats” genoemd. Hiermee verandert noch het eigenlijke vaderland, noch het verblijfsland. Dit soort reizigers worden zowel tijdens het reizen als het tijdelijke verblijf –korter dan vijftien dagen- als seferi bestempeld. Tijdens de terugreis naar de eigenlijke woonplaats of de verblijfsplaats, is men enkel gedurende de terugreis een seferi. Wanneer zij deze plaatsen bereiken, worden zij als “bewoners” bestempeld.

Bij dit onderwerp worden de plaatsen met zijn eigen soort of het hogere soort verstoord, met het lagere soort wordt het niet verstoord. Om deze reden wordt de eigenlijke woonplaats van een persoon niet vervangen door de verblijfsplaats of de tijdelijke verblijfsplaats. Dus wanneer men zich in de “verblijfsplaats” bevindt, zal hij geen bezoeker zijn wanneer hij  naar zijn eigenlijke woonplaats terugkeert. Wanneer men de plaats bereikt waar hij is opgegroeid en gevestigd, of waar zijn vrouw is gevestigd, is hij geen seferi. Alleen wanneer hij naar deze plaats reist en de afstand is ver genoeg om te spreken van seferi, dan is hij een seferi, maar wanneer hij zijn bestemming bereikt, wordt het seferi zijn opgeheven.

Wanneer men vertrekt van de plaats waar hij is gevestigd naar een andere plaats waar hij zal vestigen, dan zal deze laatste zijn eigenlijke woonplaats worden; van de eerste plaats kan er dan niet meer gesproken worden van zijn eigenlijke woonplaats. Want toen de Profeet (vzmh) naar Mekka reisden, rekende Hij Zichzelf als een bezoeker en zei “Wij zijn seferi”[qtip:1| Eş-Şevkânî, Neylül-Evtâr, III, 270].

De eigenlijke woonplaats wordt niet vervangen door de verblijfsplaats. De plaats waar men in is geboren of waar zijn vrouw zich in bevindt, zal niet vervangen worden wanneer hij wegens bijv. legerdienst, studie, arbeid of ambt ergens anders korter dan vijftien dagen zal verblijven. Zelfs wanneer hij daarnaar terug zal keren en er drie dagen zal verblijven, is hij geen seferi, want de verblijfsplaats vervangt de eigenlijke woonplaats niet.

Wanneer men in een stad woont en, het zonder aan zijn familie door te geven, ook in een andere stad trouwt, dan worden beide steden voor hem zijn eigenlijke woonplaats. In beide steden is hij dan mukim (bewoner). Voor de verblijfsplaats geldt dat deze niet meer toonaangevend is wanneer men naar een andere verblijfsplaats gaat, of daar verlaat voor een reis of naar zijn eigenlijke woonplaats gaat. Dus iemand die zijn verblijfsplaats verlaat en opnieuw hiernaar terugkeert, en hier korter dan vijftien dagen zal blijven, dan is hij een seferi.

Een tijdelijke plaats waar er minder dan vijftien dagen verbleven zal worden, is niet van belang. Deze plaats vervangt de andere twee plaatsen niet. Degene die een reis zal maken die korter duurt dan vijftien dagen en een afstand af zal leggen waardoor hij een seferi wordt, zal een seferi zijn op het moment dat hij de stad verlaat, en is hij ook een seferi daar waar hij heen gaat. Deze toestand houdt aan totdat hij terugkeert.

Wanneer tijdens het gezamenlijke gebed de mukim (bewoner) achter de reiziger bidt, dan beëindigt de reiziger zijn gebed na de tweede rekaat, en de bewoner verricht het complete gebed. Wanneer men het gebed tot en met de vierde rekaat compleet bidt, behoort er niets gelezen te worden; want het begingedeelte van het gebed heeft hij met de imam gebeden en heeft zodoende de verplichting van het gebed vervolbracht.[qtip:2| Ibnül-Hümam, I, 405; İbn Âbidîn, I, 733 vd.; Zeylaî, et-Tebyîn, I, 215].

[1] Eş-Şevkânî, Neylül-Evtâr, III, 270

[2] Ibnül-Hümam, I, 405; İbn Âbidîn, I, 733 vd.; Zeylaî, et-Tebyîn, I, 215

Het inhalen van de gebeden moet berekent worden vanaf de pubertijd. De mens is verplicht om te bidden pas wanneer de hersenen en lichaam genoeg ontwikkeld zijn om te weten wat verkeerd of goed is. Vanaf dat moment schrijven de Hafaza engelen de goede daden aan de rechterkant en de slechte daden aan de linkerkant. Dit doen ze een hele leven lang van elk mens. Vanaf dat moment moet men gaan bidden en dat is dus de pubertijd.

De pubertijd is tussen 12 en 15 jaar. Als een dame niet weet wanneer zij haar pubertijd heeft gehad, kan ze rekenen vanaf 12 jaar. En een jongen kan rekenen vanaf 15 jaar.

Je zou de gebeden die je nog moet inhalen kunnen inhalen na elk gebed. Alleen de verplichte gebeden moeten ingehaald worden. Dus de soennah hoeft niet ingehaald te worden. Uiteraard moet je voor je zelf vaststellen hoeveel jaren je nog moet inhalen. Voorbeeld: Stel je hebt vijf jaar om in te halen. Je zou na elke middaggebed de nog in te halen middaggebed inhalen. Na het avondgebed de nog in te halen avondgebed enz. En dit voor vijf jaar lang.

Op deze manier is het niet alleen makkelijk voor je maar ook is het makkelijk om het bij te houden. Desnoods een lijst met 365 dagen waarop je kunt vinken.

Als je de intentie hebt om alle verzuimde gebeden in te halen en hiermee begint en als je leven eindigt zonder dat je alles hebt kunnen inhalen, dan zal je met deze intentie InshAllah gevrijwaard worden van je gebeden die je niet hebt kunnen inhalen. Immers als je in leven zou blijven dan zou je alle verzuimde gebeden inhalen. Moge Allah jouw een leven schenken waarin je alle gebeden kan inhalen.

Je zou de intentie als volgt kunnen nemen alvorens het inhalen van een gebed: “O mijn Heer, omwille van Uw welbehagen neem ik de intentie om het middaggebed of avondgebed in te halen”

Alvorens het inhalen van een gebed dient men eerst de Azaan op te zeggen, vervolgens de ikama. Als men de intentie neemt om meerdere gebeden in te halen bv het middag en namiddaggebed, dan voldoet één keer het opzeggen van de azaan, echter het opzeggen van de ikama voor elk gebed is Soennah.

Verplichte gebed - aantal rekaat

Als een reiziger weet dat zijn vervoersmiddel niet tijdens gebedstijden de ruimte geeft voor Salaat, hoort hij tenminste met woedhoe in het vervoersmiddel te treden. Zo ben je in “noodgeval” toch voorbereid op je Salaat. 

In achtneming van de bovengenoemde, zijn er een aantal belangrijke punten met betrekking tot het reizen die hieronder zullen worden besproken.

1. Als verwacht wordt dat het vervoersmiddel ergens stopt voordat de gebedstijd voorbij is, hoort er gewacht te worden. De voorkeur gaat uit naar wachten en het gebed volledig uitvoeren wanneer het vervoersmiddel stopt, want de Salaat dat op de grond wordt verricht, is compleet. Op een stoel, in een vervoersmiddel de Salaat verrichten, maakt de Salaat gebrekkig. Het buigen en knielen wordt dan half gedaan. Als er een mogelijkheid is om ze volledig uit te voeren, hoort die keuze uiteraard de voorkeur te krijgen. Hierom zou men aan de verantwoordelijke bestuurder moeten vragen of hij ergens kan stoppen om te bidden voor het gebedstijd voorbij is. Al nadert het einde van de gebedstijd, mits op tijd mogelijk is, hoort een volledige Salaat altijd de voorkeur te hebben.

2. Indien men zeker weet dat het vervoersmiddel niet kan stoppen en het gebedstijd dreigt voorbij te gaan, hoeft men niet verder te wachten. Het is in dit geval beter om zittend in het vervoersmiddel te bidden, dan dat je het gebed op een later tijdstip inhaalt. Het zitten op de stoel/bank wordt als Qiyam (staan), het licht vooroverbuigen Roekoe en verder voorover buigen wordt als Soedjoed beschouwd. Bij de Soedjoed is het niet verplicht om je hoofd te steunen op de hoofdsteun die je voor je hebt. Hierbij volstaat het als je hoofd zich tussen de ruimte van je benen bevindt en je jouw ogen naar je voeten richt.

3. Als je op een stoel gaat bidden, zou het mooi zij als je de eerste Tekbir gericht naar de Kibla kunt nemen. Indien dit niet mogelijk is, vervalt deze verplichting. Zo kan bijvoorbeeld iemand die in de bus reist, woedhoe heeft en merkt dat de gebedstijd bijna voorbij is, op een makkelijke manier toch zijn gebed uitvoeren.

4. Wanneer iemand ondanks deze mogelijkheden toch op de één of andere manier niet in staat is om in het vervoersmiddel te bidden, hoort diegene die Salaat op een eerst mogelijk moment in te halen.

5. De gebeden die je tijdens een reis mist, hoor je later in te halen als “Reizigerssalaat.”

Als reiziger, ofwel“Seferi”, zijn de gebeden die je later moet inhalen ook korter. Je hoeft slechts zoveel gebeden in te halen als dat je gemist hebt, niet meer en ook niet minder.

Het salaat wordt verplicht vanaf het moment dat men de pupertijd bereikt. Het begin van de pubertijd kan per persoon verschillen. Als u eerder dan uw viertiende  de pubertijd heeft bereikt dan moet u enkel het salaat dat u niet heeft gebeden na uw bereik van de pubertijd tot uw viertiende leeftijd, inhalen.

Geachte broeder,

Intentie is op de eerste plaats een daad die je verricht met je hart en hoeft niet uitgesproken te worden, maar als je het toch wilt uitspreken kan dat op de volgende manier gedaan worden:

Ik heb de intentie om fard (of sunnah) van fajr te bidden voor de tevredenheid van Allah.

Vrouwen zijn niet verplicht het eid-gebed te verrichten. Echter, hoewel dit voor hen geen verplichting is, kunnen de vrouwen het eid- en vrijdaggebed bijwonen.

Een voorwaarde voor het verrichten van het eid-gebed is dat dit in groepsverband wordt verricht; thuis alleen bidden kan dus niet.

Ten tijde van onze Profeet (v.z.m.h.) en de tijd daarna hebben de vrouwen het eid- en vrijdaggebed veelvuldig bijgewoond. Echter, zowel ten tijde van onze Profeet (v.z.m.h.) als de tijden daarna staat het niet vast dat de vrouwen die verplicht zijn vijf maal per dag het gebed te verrichten, het eid- of vrijdaggebed hebben bijgewoond. Als de vrouw in deze tijd het eid- of vrijdaggebed wilt bidden, in een apart gehouden ruimte en conform de regels, is hier geen enkel bezwaar tegen.

Wanneer de vrouw hetzelfde gebed als de man bijwoont, dan behoort zij in een aparte ruimte dan de mannen dit gebed te verrichten. Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft immers eerst de mannen, daarachter de jongens en daarachter de vrouwen het gebed laten volgen.

Vrouwen zijn niet verplicht het Eid gebed te verrichten.

In feite, hoewel vrouwen niet verplicht zijn met Djuma’a en Eid gebeden te bidden, kunnen ze als ze willen meedoen aan de gebeden, deze gebeden verrichten.

Een eis van het Eid gebed is de gemeenschap. Dus men kan deze gebeden niet individueel verrichten.

Net als in de “Eeuw van Gelukzaligheid” en de tijden die daarna kwamen, hebben vele vrouwen deelgenomen aan het Vrijdag- en Eid gebed. Maar het staat niet vast dat alle vrouwen noch in de tijd van Profeet Mohammed (v.z.m.h.), noch in de latere tijden hebben deelgenomen aan het Vrijdag- en Eid gebed. Dames kunnen in overeenstemming met de principes van de diensten die aan hen zijn toegewezen door de moskee, dus een aparte plek voor hen, het Vrijdag- en Eid gebed verrichten.

Als vrouwen samen met mannen bidden, moeten de vouwen apart van de mannen op een geschikte plaats bidden. Profeet Mohammed (vz.m.h.) heeft bij het gebed de rijen zo georganiseerd dat vooraan de mannen, in het midden de kinderen en achteraan de vrouwen stonden.

Het beleven van een depressie is geen excuus om niet te bidden. Dat houdt in dat men, hoe moeilijk het ook lijkt, zal moeten bidden. Hieraan toevoegend; het bidden zal er geheid voor zorgen dat je sneller uit een depressie komt.

In de heilige Koran vertelt Allah ons hoe we met depressies, stress, etc. het beste kunnen omgaan.

“In surah Ra’d vers 28 zegt Allah dat de harten van de mensen alleen in de herdenking van Allah rust zullen vinden”.

Er is niets wat een mens gelukkiger kan maken dan het herdenken van Allah. Dit betekent dat wij inzien hoe machteloos, behoeftig en radeloos wij zijn en daardoor onze vlucht zoeken in Zijn oneindige barmhartigheid. In onze machteloosheid schuilt een zeer grote kracht, want door die machteloosheid en behoeftigheid kunnen wij een beroep doen op Zijn barmhartigheid. En de barhartigheid van Allah, de vergevingsgezindheid van Allah is groter dan al onze problemen en al onze zonden!

Er zijn ook talloze hadith van onze Profeet (v.z.m.h.) over dit onderwerp; onze Profeet (v.z.m.h.) duidt dit aan in de volgende hadiths;

“Veel piekeren en zich zorgen maken brengen vele ziektes met zich mee”

 “Onder al het geschapene is er niets slechter en heftiger dan zorg/ongerustheid” [qtip:(1)| Önder Çağıran, Tıbbi Nebevi, 1. druk, Boğaziçi Yayınları, İstanbul 1996]

Het is belangrijk om te weten dat onze Profeet Mohammed Mustafa (v.z.m.h.) ons erop wijst dat Allah geen ziekte heeft geschapen die geen remedie heeft.

Voor een diepgaand en duidelijk uitleg over de waarheid achter ziektes raden we je het boek van Said Nursi ''Zegeningen voor de zieken'' aan.

Het is toegestaan om met je schoenen te bidden, mits ze schoon zijn. Overal in de wereld wordt het begrafenisgebed uitgevoerd met de schoenen aan, want er is geen verschil tussen het begrafenisgebed en de andere gebeden.

Ebu Mesleme heeft het volgende gezegd: “Aan Enes bin Malik (ra) heb ik gevraagd of de profeet (vzmh) ooit met zijn schoenen heeft gebeden? Enes heeft ‘’Ja’’ gezegd”.[qtip:1| Tirmizi]

Seddad bin Evs vertelde dat de profeet (v.z.m.h) heeft gezegd: “Lijk niet op de Joden, want zij bidden niet met hun schoenen en khoefoof  (leren sokken)”[qtip:2| Ebu Davud]. Echter, er kan niet gebeden worden met je schoenen aan als deze niet schoon zijn. 

[1] Tirmizi

[2] Ebu Davud

De farz (verplichting) en soennah (hetgeen onze Profeet (v.z.m.h.) heeft gedaan en gezegd) zijn voor de man en vrouw hetzelfde. Er is geen sprake van verschil in fundamentele onderwerpen als deze. In de Hadith wordt er dan ook gedoeld op dit punt van het gebed.

Echter, verschillen buiten de farz en soennah om die in de Fiqh (Islamitische leer) boeken worden aangehaald, worden de vrouwen aangeraden. Deze verschillen worden ook duidelijk gemaakt om de bijzonderheden van de bedekking van de vrouwen tijdens het gebed aan te tonen.

El Beyhakî zegt het volgende: “Verschil in oordeel over het gebed van de vrouw en de man, is wegens het verwachtte respect dat de vrouw jegens de bedekking heeft. De vrouw is de ambtenaar en verantwoordelijke om voor haarzelf in iedere situatie het meest gepaste te doen voor de bedekking.”[qtip:1| el-Beyhakî, es-Sünenu’l-Kübrâ, II, 222]

[1] el-Beyhakî, es-Sünenu’l-Kübrâ, II, 222

Onze mooie religie, de Islam, geeft ons verschillende mogelijkheden om onze aanbidding niet te missen. Wanneer we ziek zijn en geen energie hebben  om op te staan, kunnen we onze gebeden in een zittende houding verrichten. Wanneer we zo ziek zijn dat we niet meer kunnen zitten, kunnen we onze gebeden liggend verrichten. De bewegingen van het gebed, zoals de buiging (de roekoe) en de teraardewerping (de sajda), kunnen we met ons hoofd aangeven.

Het sluiten van de ogen tijdens het gebed is makroeh(tanzihan). In één van de overleveringen van de heilige Profeet zegt hij:

“Sluit uw ogen niet wanneer u in het gebed bent”.

Het is Sunnah om naar de plek van de soedjoed te kijken tijdens het verrichten van het gebed. Wanneer je dit nalaat betekent het dat je één van de soennah van de heilige Profeet (vzmh) nalaat en daarom wordt dit als makroeh beschouwt door de geleerden.

Het is geoorloofd en toegestaan om te bidden volgens de tijden die aangegeven staan op een betrouwbare takvim. De reden hiervoor is dat er op verschillende plaatsen aan verschillende tijden wordt gehouden . Hierdoor kunnen er verschillende meningen zijn.

De plaatsen waar het soms geen nacht en soms geen dag wordt

Omdat wakt (tijd) een vereiste is om het gebed te kunnen verrichten, hebben sommige geleerden gezegd dat het dagelijkse verplichte gebed niet gebeden kan worden op een plek waar de tijd van één of twee gebeden niet ingaan. Echter de overgrote meerderheid van de Islam geleerden accepteert zonder enige twijfel dat tijd een vereiste is voor het gebed maar vermeldt daarbij dat het in oorsprong gaat om de verheven toespraak.

Het is voor deze verheven toespraak noodzakelijk dat alle moslims gedurende 24 uur op een dag vijf maal hun gebed verrichten. Het feit dat soms de zon niet opgaat of soms niet ondergaat op bepaalde plaatsen op de aarde neemt niets weg van het feit dat een dag 24 uur bevat en dat de datum hierdoor steeds kan veranderen. Als men zich bevindt op een plek op de aarde waar de tijd van een gebed niet ingaat, behoort u takdir (de gebedstijden van de dichtstbijzijnde plek waar de tijden wel ingaan, aanhouden) doen.

In de hadith die bekend staat als de “hadith over de Dedjal” zegt onze Profeet (v.z.m.h.). “Dedjal zal 40 dagen op aarde blijven. één van deze 40 dagen zal als één jaar zijn, één van deze dagen zal als een maand zijn en één van deze dagen zal als een week zijn, de rest van die 40 dagen zullen als jullie normale dagen zijn”. Nadat RasoelAllah (v.z.m.h.) dit had gezegd, vroeg de ashab of het genoeg zou zijn om op die lange dagen te bidden voor één dag. Daarop antwoordde onze Profeet (v.z.m.h.) “Nee het gebed voor één dag zal niet genoeg zijn, jullie moeten de tijden voor de gebeden dan takdir doen.” [qtip:(1)| Müslim, Kitabu'l-Fiten ve Eşrâtu's-Sâat, 20]

Deze hadith laat overduidelijk zien dat op plekken waar de tijd van het gebed niet ingaat, alsnog het gebed verricht moet worden door middel van takdir.

Op plekken waar de Ishaa tijd erg laat is en ervoor zorgt dat werkenden in moeilijkheden komen, kunnen maghrib en ishaa samen gebeden worden. Dit wordt “djem” genoemd.

Het is opgenomen in sahih hadiths dat de Profeet (v.z.m.h.) gedurende sommige ongebruikelijke omstandigheden, zoals het op reis zijn, dhuhr en asr, en ook maghrib en isha door middel van “cem-i takdim en “cem-i-tehir” samenvoegde en zo deze gebeden bad. [qtip:(2)| Buhârî, Taksîru's-Salât, 15; Müslim, Salatu'l-Müsâfir, 5-6; Tirmizî, Salât, 282; Ebû Dâvûd, Salât, 274]

Degenen die in de gelegenheid zijn om isha later te kunnen bidden dan maghrib. zouden dat moeten doen. Voor degenen die daardoor in moeilijkheden kunnen raken, kunnen ervoor kiezen om deze twee gebeden samen te bidden; dus djem te doen.

Je kan meteen slapen. Maar als je het Tahajjud [qtip:1 |teheccud - nachtgebed] gebed bidt dan zal dat gunstig zijn omdat de hasanah veel is.

Het Asr gebed kan men niet eerder bidden dan dat de tijd van Asr gebed is ingegaan.

Het Duhr gebed kan men bidden totdat het gebedstijd van Asr is ingegaan.

Het inhalen van de gebeden moet berekent worden vanaf de pubertijd. De mens is verplicht om te bidden pas wanneer de hersenen en lichaam genoeg ontwikkeld zijn om te weten wat verkeerd of goed is. Vanaf dat moment schrijven de Hafaza engelen de goede daden aan de rechterkant en de slechte daden aan de linkerkant. Dit doen ze een hele leven lang van elk mens. Vanaf dat moment moet men gaan bidden en dat is dus de pubertijd.

De pubertijd is tussen 12 en 15 jaar. Als een dame niet weet wanneer zij haar pubertijd heeft gehad, kan ze rekenen vanaf 12 jaar.

Beste zuster,

Ongestelsheid duurt tien dagen. Het bloed dat daarna komt, is geen ongesteldheidsbloed. Na tien dagen kan men dus weer bidden.

Lees ook deze antwoord - klik hier

De verplichte gedeelte mag je bidden. Zo hoort het ook te zijn.

Een mens krijgt talloze influisteringen te horen gedurende de dag. Over het algemeen kunnen we hier weinig tegen doen. Zolang we er ons van bewust zijn dat alles wat we ingefluisterd krijgen, geen Allah zijn, dan schaadt dit ons geloof niet. Wat wij in onze gedachte binnen krijgen, betekent niet dat we dat ook geloven.

Wanneer we in de spiegel een slang zien die ons wilt bijten, dan weten we dat deze slang ons niet kan bijten, omdat deze niet echt is. Hoewel we deze slang dus wel kunnen waarnemen, kan deze in de realiteit ons geen kwaad doen. Ook op deze manier krijgen we influisteringen binnen die we kunnen waarnemen, echter schaden deze ons niet [qtip:(i)| Said Nursi]

Ook is het belangrijk aan deze influisteringen geen gehoor te geven. Hoe meer gehoor wij hier aan geven, des te meer deze zal opzwellen. Een influistering is dan ook te vergelijken met een bij. Wanneer een bij dichtbij je is en jij hem wilt wegjagen, zal hij je meer aanvallen. Als je niet stopt met hem verjagen, zal hij je uiteindelijk steken en schade toe richten. Wanneer men dus gehoor geeft aan de influistering, zal deze zich nog meer tot je richten. Als men vervolgens nog steeds doorgaat met gehoor geven aan de influistering, dan zal deze uiteindelijk wel schade toe richten [qtip:(i)| Said Nursi]

Conclusie: influistering betekent niet dat dat vanuit je hart komt en dus ook niet daarin gelooft. Het bewijs hiervoor is dat je hart het ook niet prettig vindt dat jij daaraan denkt [qtip:(i)| Said Nursi]. Mocht je influistering binnen krijgen, geef hier dan geen gehoor aan, omdat het anders zal opzwellen en jou zal storen en schade toebrengen.

De private delen van vrouwen is het hele lichaam met uitzondering van het gezicht, handen en voeten. Het is daarom volgens sommige Islamitische geleerden afkeurenswaardig voor vrouwen om zonder sokken te bidden, al is het gebed wel geldig.

Voor mannen is het geen enkel probleem om zonder sokken te bidden of het gebed te leiden.

Er zijn 3 soorten gebeden. Deze zijn de fard, wadjib en nawafil (extra) gebeden. Dit is het onderscheid dat door de Hanefi leerschool wordt gemaakt. De gebeden voor de andere leerscholen bestaan uit fard en nawafil gebeden.

Vijf keer per dag bidden en het vrijdagsgebed zijn fard gebeden. Het is haram om deze gebeden niet te verrichten.

Ieder schepsel bidt tot God en prijst Hem op zijn eigen manier. De salāt is de kern van alle vormen van aanbidding en loftuitingen die door andere wezens worden verricht. Het gebed is de meest belangrijke aanbidding in de Islam; daarom zei onze Profeet (moge vrede over hem komen) over de salāt: “Het is de pilaar van de religie.”

De salāt, wat bidden tot God voor goedheid betekent, vormt “een hemelvaart voor de gelovige”.[qtip:1| De salāt wordt hier vergeleken met de Mi’rāj, de hemelvaart van de Profeet Muhammed, moge vrede over hem komen] Dit houdt in dat de salāt een ontmoeting van de gelovige met Zijn Schepper is. Door middel van het verrichten van het ritueel gebed verkeren wij vijf keer per dag in de tegenwoordigheid van Allah. Wij tonen oprecht onze gehoorzaamheid aan Hem en herinneren onszelf eraan dat wij Hem altijd nodig hebben; door te bidden maken wij zichtbaar dat we God dankbaar zijn.

Bidden is een uiting van onze dank aan God voor de gunsten die Hij ons heeft geschonken. We tonen daarnaast op die manier onze liefde en ons respect voor Hem: het bidden is immers de mooiste manier van het tonen van respect. Tijdens het verrichten van het gebed vragen we God om hulp en smeken we Hem om onze zonden te vergeven.

Bidden is kortom de pilaar van de religie en het licht van het hart. Het is de levensader van onze spirituele wereld. Het bidden reinigt ons niet alleen fysiek; het is daarnaast een hoge vorm van aanbidding die ons geestelijk levendig houdt.

Onze geliefde Profeet zegt:

“Bidden vormt een licht in het hart van de persoon. Laat degenen die onder julllie dit wensen daarmee verlicht worden en proberen het licht in hun harten te vergroten!”[qtip:2| Al-Tirmizī, Da’awāt 85]

[1] De salāt wordt hier vergeleken met de Mi’rāj, de hemelvaart van de Profeet Muhammed, moge vrede over hem komen.

[2] Al-Tirmizī, Da’awāt 85

Het niet verrichten van het dagelijkse gebed behoort tot de grote zonden. Het verrichten van het dagelijks gebed is echter niet een voorwaarde om te kunnen vasten. Het vasten van iemand die niet bidt is dus geldig, als men zich verder wel aan de regels van het vasten houdt.

Vasten is aan de andere kant niet alleen een fysieke vorm van onthouding. Een moslim hoort tijdens het vasten extra alert te zijn om geen zonden te begaan. Naast het vasten van de maag, dient men met de ogen te vasten door niet naar haram te kijken en de tong dient te vasten door niet te liegen en te roddelen, enz. De combinatie van het fysieke en geestelijke vasten is de meest waardevolle manier van vasten.

Beste broeder/zuster,

Je kan je gemiste gebeden wel eind van de dag inhalen maar je moet de huidige gebeden op tijd verrichten.

De Salaat (het gebed) is een van de pilaren van het geloof, ofwel van de Ima’an van elke moslim. Het is een van de belangrijkste basisvoorwaarden voor het succes voor de gelovigen. Het gebed is een vaste en verplichte vorm van aanbidding.

De Salaat is dus het eerste dagelijkse werk van een moslim en het is ook zijn laatste bezigheid. Ook al heeft men het zeer druk, moet men tijd maken om Allah te gedenken. Degene die de Salaat op tijd verricht heeft weinig kans om zich met de verkeerde zaken bezig te houden.

Het gebed moet op de juiste tijd worden verricht en het is niet toegestaan een bepaald gebed eerder te verrichten. Elke moslim moet zijn uiterste best doen om ieder gebed op de juiste tijd te verrichten. “....voorwaar, de Salaat is de gelovigen op vaste tijden voorgeschreven”. [qtip:1 |Koran  4:103]

Op het moment dat iemand echt niet de mogelijkheid heeft om de gebedstijd te redden kan dat gebed achteraf als qadha ingehaald worden.

Lees ook deze antwoord.

Beste zuster,

Ongestelsheid duurt tien dagen. Het bloed dat daarna komt, is geen ongesteldheidsbloed. Na tien dagen kan men dus weer bidden.

Lees ook deze antwoord - klik hier

Het vrijdaggebed is voor de vrouwen niet verplicht. Echter, wanneer ze dit met een groep bidt, hoeft ze het middaggebed niet te bidden [qtip:(i)| es-Serahsî, II, 22, 23; İbn Abidin, Reddü'l-Muhtâr, I, 591, 851-852]

Tijdens het bidden moeten de doea’s en soerahs in het Arabisch gelezen worden. Ook al kent men geen doea of soerah, als er een vers uit De Heilige Koran uit het hoofd geleerd kan worden, kan het gebed verricht worden. Bijvoorbeeld door de soerah Fatiha (Elhamdoelillaahirabbilaalemien) te reciteren, kan het gebed verricht worden. In de verdere tijd als de andere doea en soerahs uit het hoofd worden geleerd, kan het gebed verricht worden met deze doea en soerahs.

Buiten het gebed kan er in het Nederlands wel doea gedaan worden.

Beste Broeder/Zuster,

Je zou gebruik kunnen maken van applicaties op je mobiele telefoon of je zou gebruik kunnen maken van een kompas of een digitale kompas die speciaal zijn gemaakt om de gebedsrichting te bepalen. In Nederland ligt de kibla tussen 123 en 129 graden in; dit is tussen zuidoost, ten oosten en zuidoost.

Je zou online een kompas kunnen kopen. Of naar een islamitische boekenwinkel gaan. Meestal verkopen zij ook kompassen. Ook kan je een gebedskleed inclusief kompas kopen.

Lees ook deze

Voordat we antwoord geven op deze vraag, moeten we eerst weten onder welke voorwaarden iemand de status krijgt van een reiziger. Er zijn twee uitspraken hierover:
- Iemand is een reiziger wanneer hij een reisafstand heeft van boven de 90 kilometer.
- Iemand is een reiziger wanneer hij een reisduur heeft van drie dagen met een voor dit tijdperk als normaal geldende voertuig.

Er zijn twee uitspraken over dit onderwerp. Volgens Imam Muhammed is men zijn status van reiziger verloren (als zijn huis, tuin en territorium nog intact is) bij aankomst op de geboorteplaats. Vanaf dat moment zal men zijn gebed compleet bidden, omdat zijn huis, tuin en territorium intact is.

Volgens de twee andere Imams heeft men na de aankomst op de geboorteplaats nog steeds de status van een reiziger. De geboorteplaats is niet meer het vaderland, omdat men zijn geboorteplaats destijds heeft verlaten. Hierdoor behoud men de status van een reiziger tot en met de vijftiende dag van verblijf. Na de vijftiende dag is men zijn status van reiziger hoe dan ook verloren.

Iedereen kan zelf zijn eigen keus maken. Wanneer men de eerste uitspraak volgt, zal men na aankomst alle gebeden compleet bidden. Dit komt vooral door het feit dat men zich thuis voelt in zijn geboorteplaats. Ook kan men de tweede uitspraak volgen en heeft men de status van reiziger tot en met de vijftiende dag van zijn verblijf.

Vraag beschrijving: 1) Al mijn collegas dragen een pieper op zak voor wanneer er brand uit breekt en voor wanneer er een client agressief word. Mag ik mijn gebed onderbreken als de pieper door mijn collega word ingedrukt? (mijn plicht is dat ik heel snel moet wezen bij het plaats van incident). 

2) mag ik mijn schoenen aanhouden zodat ik zo snel mogelijk daar kan zijn? 

Antwoord: 

1) Als het een levensbelangrijke onderwerp of gebeurtenis is waarbij u actie moet ondernemen, mag u uw gebed onderbreken.

2) U kunt alleen bidden met schoenen als ze aan de eisen van het gebedshygiene voldoen. Dat wil zeggen dat de schoenen schoon genoeg moeten zijn om te kunnen bidden. Zie hygienevoorwaarden voor het gebed.

Istihare wordt gedaan wanneer iemand iets wilt doen, maar eerst wilt voelen of het goed is om te doen of niet. Dan wordt er twee rekat gebeden en dua gedaan om van Allah te vragen of hij een teken of een voorgevoel wilt geven voor hetgeen wat je wilt doen goed of niet goed is. Dit gebed is het istihare gebed en de dua de istihare dua.

Slapen ofwel dromen is geen basisbehoefte voor de istihare. Het is zelfs soennah om alleen het istihare gebed en dua uit te voeren, wanneer er geen tijd is om te slapen. Wanneer hierna geslapen wordt met het lichaam met woedoe richting Kabe en wit of groen gezien wordt, kan het zijn dat hetgeen wat gedaan wilt worden goed is. Als dit rood of zwart is kan dit betekenen dat hetgeen wat gedaan wilt worden niet goed is. 

“Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft, net als hoe Hij ons de verzen heeft geleerd, ons geleerd om bij zowel kleine en grote daden istihare te doen en heeft het volgende aangegeven:

‘Als een van jullie iets graag wilt bereiken/doen, moet 2 rekat bidden' [qtip:(1)| Buharî, Küsuf: 75]

Het istihare gebed is 2 rekat. Imam Gazalî adviseert bij dit gebed;
- eerste rekat: het lezen van de soerah Fatiha en Kafirun  
- bij de tweede rekat: de soerah Fatiha met Ihlas. [qtip:(2)|İmam Gazalî. İhyâu Ulûmiddîn. Daru İhyâi’l-Kütübü’l-Arabî 1:207]

Vraag beschrijving: Ik heb gehoord dat het Isha gebed na twaalf uur 's Nachts niet geldig is, mijn vraag is nu of dit waar is.

Antwoord: Dit klopt niet. Het isha gebed kan tot soebah(fadjr) gebeden worden.

Indien je met de zekerheid van “twee keer twee is vier” wilt begrijpen hoe waardevol en belangrijk het gebed is, dat niettemin met geringe kosten en inspanningen kan worden verworven, en hoe dwaas en benadeeld degene is die zijn gebed, “de salāt”, niet verricht, luister dan naar de volgende parabel.

Eens gaf een grote heerser aan twee van zijn dienaren vierentwintig goudstukken; hij stuurde de twee vervolgens naar zijn bijzonder mooie landhuis dat zich op een afstand van twee maanden bevond, opdat zij daar konden verblijven. Hij zei tegen hen: “Gebruik dit geld voor jullie reis- en vervoerskosten. Koop er dingen voor die nodig zijn voor jullie verblijf. Op een afstand van één dag is een station aanwezig. Daar hebben ze verschillende vervoermiddelen, zoals een auto, een schip, een trein en een vliegtuig. Al naar gelang het kapitaal dat je daarvoor beschikbaar hebt, kunnen jullie er gebruik van maken”.

Nadat ze goed naar de instructies hadden geluisterd, gingen de twee dienaren op pad. Eén van hen was verstandig. Hij gaf een deel van zijn kapitaal uit, maar dreef daarbij een dusdanig goede handel, een handel waarmee zijn heer zeer ingenomen zou zijn, dat zijn vermogen duizend maal groter werd.

De andere dienaar was onverstandig en losbandig. Hij gaf tot het station drieëntwintig van zijn goudstukken uit. Hij verspilde en vergokte deze en hield nog maar één goudstuk over. Zijn vriend zei: “Wees verstandig en koop met dat ene goudstuk een ticket, opdat je die lange weg niet te voet en zonder proviand hoeft af te leggen. Onze heer is zeer vrijgevig. Hij zal jouw genade verlenen en jouw je fouten vergeven. Ook jou zullen ze in het vliegtuig toelaten. We kunnen dan onze verblijfsplaats in één dag bereiken. Anders zul je twee maanden alleen, te voet en zonder proviand door de woestijn moeten reizen.”

Zelfs de meest dwaze man zal begrijpen hoe onverstandig de verspillende dienaar zou zijn en in welke verloren situatie hij terecht zou komen, indien hij koppig zou doen en zijn ene goudstuk niet aan een ticket zou besteden, dat als een sleutel is tot een schat, maar zijn laatste munt daarentegen zou uitgeven aan een pleziertje van voorbijgaande aard.

O gebedloos persoon! O mijn ego, dat niet van het gebed houdt!

Weet dat die heerser onze Heer en Schepper is. Eén van de twee dienaren vertegenwoordigt de vrome mens die het gebed met enthousiasme verricht. De andere dienaar staat symbool voor de achteloze mens, die het gebed nalaat. De vierentwintig goudstukken zijn de vierentwintig uren van een dag. Het bijzondere landhuis van de heer symboliseert het Paradijs. Het station is het graf. De reis naar het landhuis is de reis die de mens aflegt via het graf en de wederopstanding op weg naar de eeuwigheid. Overeenkomstig de mate van de kracht van hun daden en de graad van hun vroomheid leggen ze deze lange weg op verschillende manieren af.                    

Sommige vromen leggen met de snelheid van de bliksem een weg van duizend jaar af in één dag. En sommigen leggen met de snelheid van de gedachte een weg van vijftigduizend jaar af in één dag. De verheven Koran verwijst met twee verzen naar deze waarheid. (soera ạl-Sạjdạh, 32:5, ạl-Mạārij, 70:4)

Het ticket in de parabel vertegenwoordigt het gebed. Eén uur is voldoende om je ritueel te reinigen en de vijf gebeden te verrichten. Wat zou een persoon zichzelf toch benadelen, zijn ziel onrecht aandoen en onverstandig handelen, wanneer hij drieëntwintig uur per dag aan dit kortstondige aardse leven zou besteden, maar niet eens een uurtje van zijn dag aan zijn eeuwige leven zou wijden.

Zou iemand, die zichzelf verstandig acht, niet begrijpen hoe tegenstrijdig met rede en wijsheid iemands gedrag zou zijn, en hoe ver verwijderd van gezond verstand, indien hij, denkende dat hij verstandig bezig is, de helft van zijn kapitaal zou uitgeven aan een loterij waar duizend mensen aan deelnemen en waarbij de kans om te winnen één op de duizend is, maar niet eens één vierentwintigste deel van zijn geld uit zou geven aan een eeuwige schat, waarvan vaststaat dat deze met een kans van negenennegentig procent te winnen is?

Daarnaast is er in het gebed voor de ziel, voor het hart en voor het verstand een grote verlichting aanwezig. Bovendien vormt het gebed voor het lichaam geen grote belasting. Daarnaast zullen voor degene die het gebed verricht, met de juiste intentie, de overige wereldse handelingen gelden als handelingen in dienst van God. Op deze manier investeert hij zijn waardevolle levensjaren in het Hiernamaals en wordt zijn vergankelijke leven vereeuwigd.

Het inhalen van de gebeden moet berekent worden vanaf de pubertijd. De mens is verplicht om te bidden pas wanneer de hersenen en lichaam genoeg ontwikkeld zijn om te weten wat verkeerd of goed is. Vanaf dat moment schrijven de Hafaza engelen de goede daden aan de rechterkant en de slechte daden aan de linkerkant. Dit doen ze een hele leven lang van elk mens. Vanaf dat moment moet men gaan bidden en dat is dus de pubertijd.

De pubertijd is tussen 12 en 15 jaar. Als een dame niet weet wanneer zij haar pubertijd heeft gehad, kan ze rekenen vanaf 12 jaar.

Ja, dat kan. We moeten alleen bewust zijn van het feit dat het niet mogelijk is dat we een gebed niet op tijd verrichten met de gedachte dat het ook achteraf gebeden kan worden. Soms komt het door menselijke fouten of situaties waar wij zelf niets aan kunnen doen voorkomen dat we een gebed niet op tijd kunnen verrichten. Zulke gebeden kunnen we altijd inhalen. Dat geldt alleen voor de farz gebeden. Soennah gebeden kunnen niet ingehaald worden.

Voor mensen die pas zijn begonnen met het bidden, wordt geadviseerd de gebeden in te halen tot aan hun pubertijd. Op de website kunt u meer vragen en antwoorden hierover vinden.

Hoe praktiseren we dit gebed?

Als eerst reciteren we de Adhaan voor dat in te halen gebed. Daarna doen we de ikamet, wat soennah is. 

Vervolgens doen we de niyah(intentie): “Ik doe niyet om het [in te halen] gebed te bidden”

Als het mogelijk is, wordt geadviseerd de in te halen gebeden te verrichten in eigen huis. Als deze gebeden zonder reden ooit niet verricht zijn, wordt geadviseerd deze niet voor het publiek te verrichten.

Bij het inhalen van meerdere gebeden is het voldoende om één keer de Adhaan te reciteren. Deze Adhaan is dan geldig voor alle in te halen gebeden die in één keer achterelkaar worden verricht. Het is soennah als de ikamet wel telkens voor elk in te halen gebed gereciteerd wordt. 

Het gaat in dit geval om een gebed dat farz is; er kan daarom geen sprake zijn van een belofte. We zijn namelijk verantwoordelijk voor het nakomen van ons gebed. Dit betekent kort gezegd dat je je verantwoordelijkheid tegenover Allah niet bent nagekomen en een zonde hebt begaan.

Wanneer men een langere afstand aflegt dan 90 km, wordt het gebed ingekort.

Lees ook - wanneer is iemand seferi(reiziger)

Als iemand moet werken dan kan die persoon totdat hij een ander werk heeft gevonden daar werken. Als hij niet naar het vrijdaggebed kan gaan dan moet hij het middaggebed van die dag bidden.

Tevens raden wij u aan om het volgende artikel te lezen.

Volgens de Hanefi stroming mag een jongen alleen het gebed leiden als hij de puberteit heeft bereikt. Wanneer hij de puberteit heeft bereikt, mag die voor zijn moeder en voor andere mensen het gebed leiden.

Het bereiken van de puberteit om het gebed te kunnen leiden, is een discussie onderwerp voor islamitische geleerden.

Volgens de Hanefi stroming en Ibn Hazm moet de imam de puberteit bereiken wil hij het gebed leiden. Volgens de Maliki en de Hanbeli stroming is dit alleen verplicht als dit het fard gebed is. Een kind dat nog net niet de puberteit heeft bereikt maar wel de goede en de slechte dingen van elkaar kan scheiden, mag de koesoef en tarawih gebeden als imam leiden. Volgens de Shafi en de Maliki stroming is het beter dat bij fard en nafile gebeden de imam de puberteit heeft bereikt; echter is het voldoende als die nog net niet de puberteit heeft bereikt maar wel de goede en de slechte dingen van elkaar kan scheiden.

Bij de Shafi stroming moet de imam de puberteit bereiken om het djoema gebed te verrichten. Sommige geleerden zien het als makroeh wanneer de imam net niet de puberteit heeft bereikt, maar wel de goede en de slechte dingen van elkaar kan scheiden

De eis om de puberteit te bereiken “de imam staat ter borg voor het gebed van de djamaat”. [qtip:(1)| Ebû Dâvûd, Salât, 32; Tirmizî, Mevâkit, 39] Volgens de sahaba mag een kind dat de puberteit nog niet heeft bereikt het gebed niet leiden. Het gebed is niet verplicht voor een kind waardoor dit voor hem als nafila geldt. Voor de djamaat is het gebed wel fard waardoor diegene die het gebed leidt, nafila bidt en de djamaat fard.

Volgens de Shafi stroming is het volgende een bewijs: Wanneer Amr b. Selime'nin nog 7 jaar oud was, leidde hij het gebed voor zijn volk. [qtip:(2)| Buhârî, Meğazî, 53; Ebû Dâvûd, Salât, 60]

De religie van Islam regelt zowel de relatie tussen de dienaar en zijn Schepper als de relatie tussen mensen onderling. Om deze reden schrijft onze religie ons voor dat wij altijd rein moeten zijn. Alvorens sommige aanbiddingsrituelen te kunnen verrichten, vereist ons geloof dat wij onszelf verschonen door het uitvoeren van de kleine rituele wassing of de volledige wassing.

Wanneer we een aanbiddingsritueel verrichten, staan we in feite voor onze Schepper. De aanbidding dient in een schone omgeving, met een schoon lichaam en met schone kleren te worden uitgevoerd. Wanneer wij hebben gezweet of wanneer onze kleren vies zijn, willen we het liefst niet voor anderen verschijnen, zoals voor onze ouders of onze vrienden. Om een prettig gevoel te hebben, nemen we een bad en doen we schone, lekker ruikende kleren aan. Wij dienen nog meer aandacht te schenken aan onze reinheid wanneer wij Allah aanbidden, een proces waarbij wij dichter bij Hem komen.

Sommige aanbiddingsrituelen, zoals het vrijdaggebed (Salāt ạl-Jum’ah) en de feestgebeden (Salāt ạl-Iedạyn), worden altijd gezamenlijk verricht. Tijdens gebeden die in gemeenschap worden verricht, staan we samen met andere personen voor God en is reinheid in dit geval dus nog belangrijker.

Door middel van aanbidding raken wij gewend om altijd en in alle opzichten schoon te zijn. Middels het besteden van aandacht aan reinheid tijdens en na een aanbidding, zuiveren we naast ons uiterlijk eveneens onze ziel. Al onze aanbiddingen zijn gericht op het zuiveren van onze harten. Zij maken onze harten vrij van slechte gevoelens en slechte gedachten. Het betalen van de islamitische verplichte aalmoes (ạl-Zakaat) zuivert onze harten bijvoorbeeld van gevoelens van hebzucht en jaloezie. Vasten zuivert ons van gevoelens van egoïsme, wreedheid en hoogmoed. Deze en andere vormen van aanbidding maken ons spiritueel schoon en wassen onze zondes weg.

Onze Profeet (moge vrede over hem komen) zei een keer tegen zijn vrienden:

Wat zeggen jullie hierop? Indien er voor iemands deur een rivier zou zijn en die persoon zich dagelijks vijf keer in die rivier zou wassen, zou er dan op zijn lichaam nog vuil overblijven?” Zijn metgezellen zeiden: “Op die persoon zou er geen vuil meer overblijven.” Onze Profeet zei: “De dagelijkse vijf gebeden lijken hierop. Met de dagelijkse vijf gebeden wist Allah onze zondes uit.[qtip:1| ạl-Buchārī, Mạwāqīt 6; Muslim, Mạsājid 283]

[1] ạl-Buchārī, Mạwāqīt 6; Muslim, Mạsājid 283

Het verrichten van het gebed met andere moslims zorgt ervoor dat we ons beter kunnen concentreren op en tijdens het gebed; onze gedachten gaan alleen naar het gebed. Tevens is het zo, dat het bidden in gemeenschap tot eenheid, saamhorigheid en wederzijdse liefde leidt. Wanneer wij samen bidden, komen wij in contact met onze broeders en zusters en doen wij kennis op van elkaars situatie. Hierdoor kunnen wij elkaar helpen met het oplossen van problemen. In de moskeegemeenschap leren wij over de regels en over de geboden van preken, lezingen en gesprekken. Wij verbreden onze kennis over het leven en het gedrag van de Profeet.

Wij ervaren de vreugde en de vrede van het bijeenkomen en het aanbidden van Allah in de moskeeën. Engelen omringen ons, we worden gezegend met de genade van Allah en Zijn gunst. Onze Heer houdt meer van de aanbiddingen die in gemeenschap worden verricht. Vanwege de grote gunst van het gezamenlijk bidden, vergeeft Hij ons de fouten die wij tijdens het aanbidden maken.[qtip:1| Mijn Prachtige Religie 1]

[1] Mijn Prachtige Religie 1.

Geachte broeder/zuster,

Het tijdstip voor het ochtendgebed start met fajr en eindigt wanneer de zon is opgekomen. Echter volgens de Hanafi is het beter om te wachten met bidden totdat het een beetje verlicht is en volgens de Safi is het juist beter om vroeg, als het donker is, te bidden.

Omdat het volgens Hanafi waardevoller is om het ochtendgebed later te bidden, wordt deze niet direct na fajr gebeden.

Overigens wordt de azaan niet na Fajr opgeroepen, maar net voor het tijdstip van bidden, zodat de mensen weten wanneer er gebeden gaat worden en zo naar de moskee kunnen komen om gezamenlijk te bidden.

Zodra het fajr is, is het mogelijk om te bidden. Wachten op de azaan is dus geen verplichting.

Volgens Hanafi is het ochtendgebed ongeldig als tijdens het bidden van het ochtendgebed de zon opkomt. Zodra de karahat tijd voorbij is, is het weer mogelijk om het ochtendgebed in te halen.

Iemand die het ochtendgebed niet op tijd heeft gebeden en deze wilt inhalen na de karahat, maar wel voor het middaggebed, dan dient naast de fard ook de Soennah ingehaald te worden.

Het niet bidden van het ochtend gebed is geen belemmering voor de acceptatie van de andere gebeden. 

Het begrafenisgebed is een gebed zonder buiging (ruku^') en neerknieling (sajda). Het wordt uitgevoerd met een intentie (niyya) en vier takbirs. We staan in rijen voor het platform waar de overledene is geplaatst en verrichten de intentie door te denken: "Ik heb de intentie om het gebed te verrichten omwille van Allah, om de smeekbede te verrichten voor de overledene en om de imam te volgen^". De openingstakbir wordt verricht terwijl de handen worden opgeheven. Na de openingstakbir worden de handen onder de navel geplaatst en wordt de smeekbede "Subhánaka^' gereciteerd. We verrichten de tweede takbir zonder de handen op te tillen en reciteren de smeekbedes "Allahumma Salli" en "Allahumma Bárik^" We verrichten de derde takbir weer zonder de handen op te heffen en reciteren de begrafenissmeekbede, als we deze kennen, anders reciteren we Soera al-Fatiha. Na de vierde takbir voltooien we het gebed, door eerst naar rechts de Salam te verrichten en vervolgens naar links. Na het begrafenisgebed condoleren we de familie, kennissen en vrienden van de overledene. We blijven bij hen, steunen hen op deze treurige dag en delen hun verdriet.

Eén van de vereisten voor de geldigheid van het gebed is tahara. Oftewel reinheid van kleding, lichaam en gebedsplaats. Degene die wil bidden, moet er voor zorgen dat de gebedsplaats, zijn lichaam en kleding vrij moeten zijn van viezigheden die een belemmering vormen voor de geldigheid van het gebed; hierbij kan men denken aan bloed, urine, uitwerpsel en alcoholische dranken. [qtip:(1)| Merginani, el Hidaye, I, 34]

Afhankelijk van de aard van je werkzaamheden, kan de werkkleding vervuild raken met o.a. verf, witkalk, minerale oliën, roest en ander soortgelijk vuil; deze dingen vormen echter geen belemmering voor de geldigheid van het gebed. [qtip:(2)| Merginani, el Hidaye, I, 36]

Echter onze Heer verkondigt in de Edele Koran om schone kleren aan te trekken als men een moskee of masjid wil bezoeken. Dit vers gaat als volgt:

“O, kinderen van Adam, let op uw uiterlijk ter gelegenheid van aanbidding” [qtip:(3)| Soerah Al-Aa’raaf, 31]

Het antwoord op deze vraag verschilt per leerschool. Hieronder vind je de antwoorden per leerschool:

-         leerschool Hanefi:  Het is tahrimen makroeh om fatiha te reciteren als je je gebed onder de leiding van een imam verricht.

-         leerschool Safii: Het is verplicht (fard) om fatiha te reciteren als je je gebed onder de leiding van een imam verricht.

-         leerscholen Maliki en Hanbeli: Als imam de versen hard op reciteert moet je naar hem luisteren en niet reciteren. Fatiha reciteren in zo´n situatie is tahrimen makroeh. Als imam niet hard op  reciteert, kan je wel fatiha reciteren (maar het is niet verplicht om te reciteren).

Zo een bewering klopt zowel Islamitisch als logischerwijs niet. Terwijl Imam Ali (r.a) het meest van Hasan (r.a) en Hoeseyin (r.a) hield, hebben zowel zij als hun nageslacht nooit gezegd dat hun gebeden al zijn verricht. Integendeel, zij hebben de verplichte, soennah en nafile (extra) gebeden volledig verricht.

Beweren dat Imam Ali (r.a) alle gebeden van degenen die van hem houden heeft verricht, komt overeen met de bewering dat omdat Imam Ali (r.a) al heeft gegeten, zijn nageslacht ook bij voorbaat heeft gegeten, en dat omdat hij een geleerde is, zijn nageslacht ook bij voorbaat al geleerd is. Als de gestelde bewering als kloppend wordt aangenomen, komt de volgende situatie naar voren:

Ten eerste, aangezien iedere moslim, buiten de Haricî (buitenstaanders) om, van Imam Ali (r.a) houdt, zijn de Quran-verzen en de Hadith omtrent verplicht de gebeden verrichten, enkel voor Imam Ali (r.a) en de Haricî geldig. Deze verzen en Hadith zijn echter voor iedere moslim geldig. Ten tweede zou dit betekenen dat, na de dood van Imam Ali (r.a), ieder boek over het gebed en iedere moskee en mascit overbodig zouden zijn . Ten slotte is het overduidelijk dat het leven van Imam Ali (r.a) niet genoeg was om de gebeden van miljarden moslims te verrichten.

Na deze logische uiteenzetting, is het relevant het volgende duidelijk te maken: “Allah heeft het gebed voor iedere moslim persoonlijk verplicht gemaakt, zelfs voor de profeten. Niemand is in staat het gebed van de ander te verrichten, zelfs wanneer iemand wegens zijn ziekte niet in staat is het verplichte gebed te verrichten.”

Allah houdt met het vers “Voor haar is wat zij verdient en tegen haar is ook wat zij verdient”[qtip:1| Baqarah 286] iedere moslim persoonlijk verantwoordelijk voor zijn beloning en afstraffing.

In de Quran komen er meer dan honderd verzen voor omtrent het gebed. In Soerah Nîsâ (De Vrouwen) (103) staat vermeld: “En, wanneer gij veilig zijt, houdt het gebed, voorwaar, het gebed is de gelovigen op vastgestelde uren opgelegd.”

Ook onze Profeet (vzmh) heeft gezegd: “Het gebed is de pilaar van het geloof”, en heeft middels zijn Hadith’s het belang van het gebed duidelijk gemaakt. Hijzelf (vzmh) heeft zelfs gedurende de oorlogen zijn mannen in twee groepen (cemaat) laten bidden om de hasenat (goede daad) ervan niet te laten schieten. Hij (vzmh) heeft ook veel belang gehecht aan de nafile gebeden en tot diep in de ochtenden gebeden.

Een keer vroeg onze Profeet (vzmh) aan de sahaba’s: “Vertel mij eens, als er een rivier is voor één van jullie huizen, en diegene douchet er vijf keer per dag in, zal er zoiets als viezigheid bij diegene aanwezig zijn?”, waarop de sahaba’s antwoordden: “Nee, ow Rasulullah, die zal er niet zijn.”De Profeet (vzmh) ging vervolgens verder met: “Zo ook is het met de vijf gebedstijden. Allah verschoont met die gebeden de zonden van de gelovigen.”

De Profeet (vzmh) zei tegen zijn dochter Fatima (r.a.): Ow Fatima, verlaat jouw gebed niet door te zeggen dat jij Muhammed Mustafa’s (vzmh) dochter bent. Want ik zweer op Allah, Die mij als de ware Profeet (vzmh) heeft verzonden, dat wanneer jij de vijf gebeden niet op tijd verricht, nooit de Hemel binnen zal treden.”[qtip:2| Abdüllâtif, Meclisü’l-Envâri’l-Muhammediye, P. 26]

Aangezien de waarheid zo is, is het aan een ieder in te zien hoe fout het is de gebeden te verlaten door op de liefde voor âl-î beyt (navolgelingen van de Profeet (vzmh)) te vertrouwen.

[1] (Baqarah, 286)

[2] Abdüllâtif, Meclisü’l-Envâri’l-Muhammediye, P. 26

Deze recitaties worden verricht omdat de Profeet (v.z.m.h.) dat heeft gedaan. Zo is de recitatie “Tehiyyatoe” een gesprek dat plaats heeft gevonden tussen de Profeet (v.z.m.h.) en Allah tijdens de Miradj. Deze recitatie is dus ook belangrijk om tijdens het gebed terug te denken aan dat gesprek.

Volgens de overlevering van Faddale b. Ubeyd: “De Profeet (v.z.m.h.) had iemand gehoord die tijdens zijn gebed Allah niet loofde en de Profeet (v.z.m.h.) geen vrede toewenste, hierop zei Hij: “Deze man heeft gehaast.” Waarna hij de man naar zich riep en het volgende zei:

“Wanneer één van jullie bidt, laat hem dan beginnen met het loven van Allah, vervolgens zijn Profeet vrede toewensen en vervolgens smeekbeden verrichten zoals hij zelf wilt.”

Wanneer iemand tijdens het gebed voorover buigt en ‘Soebhane Rabbiya’l Azim’ zegt, reciteert hij het volgende: “De Grootste Allah Die geen gebreken kent van de gebreken die Hij heeft geschapen, Die ik met Zijn mooie namen en eigenschap gedenk.” Dus de aanbidder zegt: “Mijn Allah, het mooiste van alle lof, verheerlijking en dank behoort U toe.” Hierop geeft Allah het volgende goede nieuws: “Mijn lof, verheerlijking en dank schenk ik jou toe en ik accepteer jou tot mijn glorieuze aanbidders.”

Istihare wordt gedaan wanneer iemand iets wilt doen, maar eerst wilt voelen of het goed is om te doen of niet. Dan wordt er twee rekat gebeden en dua gedaan om van Allah te vragen of hij een teken of een voorgevoel wilt geven voor hetgeen wat je wilt doen goed of niet goed is. Dit gebed is het istihare gebed en de dua de istihare dua.

Slapen ofwel dromen is geen basisbehoefte voor de istihare. Het is zelfs soennah om alleen het istihare gebed en dua uit te voeren, wanneer er geen tijd is om te slapen. Wanneer hierna geslapen wordt met het lichaam met woedoe richting Kabe en wit of groen gezien wordt, kan het zijn dat hetgeen wat gedaan wilt worden goed is. Als dit rood of zwart is kan dit betekenen dat hetgeen wat gedaan wilt worden niet goed is. 

“Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft, net als hoe Hij ons de verzen heeft geleerd, ons geleerd om bij zowel kleine en grote daden istihare te doen en heeft het volgende aangegeven:

‘Als een van jullie iets graag wilt bereiken/doen, moet 2 rekat bidden' [qtip:(1)| Buharî, Küsuf: 75]

Het istihare gebed is 2 rekat. Imam Gazalî adviseert bij dit gebed;
- eerste rekat: het lezen van de soerah Fatiha en Kafirun  
- bij de tweede rekat: de soerah Fatiha met Ihlas. [qtip:(2)|İmam Gazalî. İhyâu Ulûmiddîn. Daru İhyâi’l-Kütübü’l-Arabî 1:207]

Het reciteren van de ´´Tahiyyaat´´ smeekbede : 

Is volgens de leerschool van Hanefi ; Wadjieb voor zowel de eerste als laatste zit.

Is volgens de leerschool van Shâfii ; Soennah voor de eerste- en Fard voor de laatste zit.

Is volgens de leerschool Maliki ; Soennah voor zowel de eerste als laatse zit.

Is volgens de leerschool Hanbeli ; Wadjieb voor de eerste- en  Fard voor de laatste zit.

De Salaat (het gebed) is een van de pilaren van het geloof, ofwel van de Ima’an van elke moslim. Het is een van de belangrijkste basisvoorwaarden voor het succes voor de gelovigen. Het gebed is een vaste en verplichte vorm van aanbidding.

De Salaat is dus het eerste dagelijkse werk van een moslim en het is ook zijn laatste bezigheid. Ook al heeft men het zeer druk, moet men tijd maken om Allah te gedenken. Degene die de Salaat op tijd verricht heeft weinig kans om zich met de verkeerde zaken bezig te houden.

Het gebed moet op de juiste tijd worden verricht en het is niet toegestaan een bepaald gebed eerder te verrichten. Elke moslim moet zijn uiterste best doen om ieder gebed op de juiste tijd te verrichten. “....voorwaar, de Salaat is de gelovigen op vaste tijden voorgeschreven”. [qtip:1 |Koran  4:103]

Op het moment dat iemand echt niet de mogelijkheid heeft om de gebedstijd te redden kan dat gebed achteraf als qadha ingehaald worden. In uw geval gaat het waarschijnlijk om het ochtendgebed; salāt al-fajr; (Turks sabah namazı) – begint bij de aanvang van de ochtendschemering en eindigt kort vóór zonsopgang. Ochtendschemering start in Nederland momenteel rond 06:15, dat betekend dat u vanaf dat moment kan gaan bidden. 

Het is wel aangeraden om 15 minuten Na ochtendschemering en 15 min eerder dan zonsopgang te bidden. Dus niet op het laatste momenten.

Wanneer men tijdens de tweede rak’as een soeras of een vers boven de soeras of een vers die tijdens de eerste rak’as is gelezen maakt het gebed niet ongeldig. Maar het is wel Al-Makruh [qtip:(1)| Afkeuringswaardig]. Wanneer er tijdens het gebed de soeras niet op volgorde gelezen worden vergt het geen Sajda al-Sahw [qtip:(2)| Teraardewerping Voor Het Vergeten]

Het zelfde geldt ook wanneer men tijdens de eerste en tweede rak’as de gelezen twee soeras alleen maar met een soeras scheid/overslaat. Dit is ook Al-Makruh. Bijvoorbeeld: wanneer men tijdens de eerst rak’as de soera Al-Fil [qtip:(3)| De Olifant-105] en tijdens de tweede rak’as de soera Al-Ma’un [qtip:(4)| Handelen uit Goedheid-107] leest. Hierbij is de soera Quraysh [qtip:(5)| De Quraysh-106] overgeslagen. Om niet in aanraking te komen met Al-Makruh moet men tenminste twee soeras overslaan.

Volgens de Hanefitische wetschool is het beter om bepaalde soennah gebeden(waarover hadith bestaat) te verrichten in plaats van de verlaten gebeden in te halen.

Deze Soennah gebeden zijn:

-de Soennah-gebeden van het gebed

-de Awwabin

-Het gebed tussen fadjr en dohr

-Tahiyyat al- masjid

-Salaat al-Tasbih

Hierna moet men (volgens de hanefitische wetschool) geen andere soennah-gebeden verrichten maar zijn verlaten gebeden inhalen.

In de hanefitische bronnen staat het volgende over deze kwestie:

‘’Verlaten gebeden inhalen is veel belangrijker dan de nafila-gebeden. De soennah-gebeden van het gebed, de Awwabin, het gebed tussen fadjr en dohr, tahiyyat al- masjid en salaat al- tasbih zijn een uitzondering. Deze soennah-gebeden hebben een hogere rang dan de verlaten gebeden die men moet inhalen en hebben daarom de voorkeur om verricht te worden.’’  [qtip:1| Mevlânâ eş-Şeyh Nızâm. el-Fetâvâl-Hindiyye] 

De opgenoemde soennah-gebeden compenseren de verlaten gebeden en vormen een middel voor de (shafa’ah) bemiddeling van de Profeet (v.z.m.h.). Aan de ene kant worden de verlaten gebeden verricht en aan de andere kant worden de soennah-gebeden verricht om als bewijsvoering voor de gehechtheid voor de soennah van de heilige profeet (v.z.m.h.).

Conclusie : Degenen die veel verlaten gebeden hebben, kunnen hun verlaten gebeden inhalen, maar de opgenoemde soennah-gebeden hebben wel de voorrang. Dat iets voorrang heeft op iets anders wil niet zeggen dat de minder voorrang hebbende haraam is.

______________________________________________________________________________________

[1] Mevlânâ eş-Şeyh Nızâm. el-Fetâvâl-Hindiyye. (Bulak: Matbaa-i Emiriyye, 1310), 1:125; İbni Âbidin. 1493; el-Mezahibü’l-Erbaa, 1:492; Halebî-i Sağîr, s.349

Ja tijdens sjoedjoed kan er doe’a gedaan worden. Ook tijdens de sjoedjoed van Nafila gebeden kan er doe’a gedaan worden. De volgers van de Hanefi stroming lezen de doe’a "sübhane rabbiyel a'la" tijdens de sjoedjoed. Dit wordt gebaseerd op de overlevering van hadith door Huzeyfe (r.a.) [qtip:(1)| Ebu Davud, II, 30]

Om inzicht te krijgen op de vraag hoe vaak deze doe’a gelezen kan worden tijdens de sjoedjoed, kunnen we kijken naar de volgende hadith: Abdullah b. Abbas vertelt: "Als een van jullie roekoe (buiging tijdens gebed) doet, lees dan de volgende doe’a drie maal: sübhaneke rabbiyel azim. Drie is het minste aantal van recitatie. En tijdens sjoedjoed drie maal: sübhâneke rabbiyel a'lâ';  dit is het minste aantal van de recitatie".  [qtip:(2)| Ebu Davud, II, 40]  

Echter het is een feit dat Rasulallah (v.z.m.h.) buiten deze doe’as ook andere doe’as heeft gelezen tijdens de sjoedjoed. Bijvoorbeeld; "Sebbih isme rabbikel a'lâ"; "sübhâne rabbiyel a'lâ ve bihamdih"; "Subbuhun, kuddusün, Rabbul melâiketihî ve'r-rühi"; "Sübhâne zil-ceberüt vel-meleküt, vel-kibriyâi velazameh"; "Allâhümme Rabbenâ ve bihamdike, Allâhümmeğfirlî"; "Allâhümmeğfirlî zenbî küllehu diggahu ve cillehu ve evvelehu ve âhirehu alaniyetehu ve sırrahu"; "Eüzu bi rıdâke min sehatike ve eüzu bimuâfâtike min ukûbetike ve eûzu bike minke lâ ahsî senâen aleyke, ente kemâ esneyte alâ nefsike". [qtip:(2)| Ebu Davud, II, 28-35]

Volgens de Hanefi wetschool is het niet gepast om andere dan bovengenoemde doe’as te reciteren tijdens de sjoedjoed.

Het is Soennah om “Sübhane rabbiyel ala” te zeggen tijdens de sjoedjoed. Het is zo dat wanneer men dit niet tijdens de sjoedjoed reciteert, hij de Soennah van Rasulallah verlaat. Zijn/haar gebed zal wel geldig zijn maar hij/zij zal niet in aanmerking komen voor de zegening van de Soennah.

Tijdens de sjoedjoed kan er zo lang als gewenst doe’a gedaan worden, vooral als deze gebeden Nafila of Soennah gebeden zijn. Echter, tijdens de Farz gebeden is het zo dat dit ertoe kan leiden dat de andere verplichtingen opgeschort worden, waardoor je verantwoordelijk wordt gehouden over het verlaten van Vacib en is er een [qtip:("Sehiw sjoedjoed")| corrigerende sjoejdoed] genoodzaakt.

Het mooiste is om 3 maal "sübhâne rabbiyel a'lâ" te zeggen. Tijdens de sjoedjoed van de Nafila gebeden kan je zoals gewenst doe’a doen.

Ja, met handschoenen aan kan er gebeden worden.

In de basis is het verplichte gedeelte (fard, wajib) van een gebed tussen een man en een vrouw hetzelfde en verandert er niets. Behalve het bedekken van de aura en het opstellen in de gebedsrijen zijn er verschillen. Het verschil zit in sommige niet verplichte rituelen van een gebed (soennah en mustahab). Het niet uitvoeren van deze rituelen vormen tevens geen belemmering voor de acceptatie van het gebed.

Als voorbeeld: een vrouw die zich neerwerpt voor de sadjdah opent haar armen zijdelings, niet wat wel het geval is bij mannen. Haar armen moeten als het ware vastgeplakt zijn aan haar lichaam en ook plaatst zij haar ellebogen op de grond en, in tegenstelling tot mannen, werpt zij zich nog verder neer op de grond voor de sadjdah.

Neus en voorhoofd moeten de grond raken tijdens de nederwerping. Het is overigens makroeh (afkeurenswaardig) als je geen tekortkomingen hebt en desondanks met je voorhoofd de grond niet raakt. Met je neus in contact komen met de grond is verplicht. De Sadjdah wordt niet volledig uitgevoerd en dus het gebed niet voltooid als de tenen van beide voeten of één voet geen contact hebben met de grond. Het gebed is ook ongeldig als beide voeten geen contact hebben met de grond tijdens de Sadjdah. Het is tevens makroeh om met je ene voet de grond wel aan te raken en de andere omhoog te tillen, tenzij men een tekortkoming heeft.

Hoe de Sadjdah verricht moet worden, wordt als volgt aangegeven door ons Profeet (v.z.m.h.):

“Het is mij bevolen om de sadjdah te verrichten op zeven botten: Op het voorhoofd, beide handen, beide knieën en op de tenen van beide voeten” [qtip:(1)| Muslim, Salaat: 231]

Het is verplicht om stil te reciteren als men het middag- en namiddaggebed en de Soennah gebeden op de dag alleen verricht, anders dusdanig reciteren dat men het net zelf kan horen; dus op een manier met de tong bewegen dat de letters juist opgezegd worden.

Het gebed moet opnieuw verricht worden als één van de verplichtingen bewust niet verricht word. Bij vergeten van het verrichten van een verplichting, dient men aan het einde van het gebed voor de tasliem (het zeggen van ‘assalamoe alaikoem wa rahmatullaah’) de Soedjoed us- Sahiw (correctie in het gebed) te verrichten.

Dus daarom moet men aan het einde van het gebed de Soedjoed us-Sahiw verrichten als men hardop reciteert bij gebeden waarbij er stil gereciteerd dient te worden.

Er zijn drie soorten overleveringen van Profeet (vzmh) met betrekken tot het opheven van de handen.

De eerste:  er zijn duidelijke overleveringen dat  Profeet (vzmh) zijn handen ging opheven bij het buigen (ruku).

De tweede: er zijn overleveringen waarbij Profeet (vzmh) alleen zijn handen ging opheven bij de starten van het gebed (takbir)

De Derde:  er zijn overleveringen dat de complete gebed van profeet (vzmh) beschrijft, maar niet aangeeft of de handen opgeheven of niet opgeheven moeten worden.

Kortom:

Hieruit concluderen we dat er verschillende soorten overleveringen zijn over dit onderwerp en daardoor kunnen wij ons niet alleen maar richten op één hadith, maar op de wetschool die we volgen. In de Hanefitische wetschool hef je je handen alleen maar in het begin van het gebed (bij de eerste takbir) op.

Als de tijden van gebeden zoals de salaat en het vasten -die verbonden zijn aan tijd- die niet of niet geheel ingaan in gebieden rondom de Noord- en Zuidpool, dan zal men de tijden voor de salaat, het vasten en andere tijdsgebonden gebeden moeten aanhouden van het dichtstbijzijnde gebied waar de tijden wel ingaan of rekening houden met andere islamitische principes. [qtip:(1)| Ibnu Abidin, Reddul Muhtar, I, 242-244]

De profeet (v.z.m.h.) heeft gezegd dat als de dag des oordeels nadert, de dagen langer zullen worden, dat één dag een jaar, één dag een maand en één dag een week zal duren en dat er op deze dagen gebeden kan worden volgens een berekening. [qtip:(2)| Eboe Davoed, Melahim, 14]

Volgens de Hanefitische wetschool is het beter om bepaalde soennah gebeden(waarover hadith bestaat) te verrichten in plaats van de verlaten gebeden in te halen.

Deze Soennah gebeden zijn:

-de Soennah-gebeden van het gebed

-de Awwabin

-Het gebed tussen fadjr en dohr

-Tahiyyat al- masjid

-Salaat al-Tasbih

Hierna moet men (volgens de hanefitische wetschool) geen andere soennah-gebeden verrichten maar zijn verlaten gebeden inhalen.

In de hanefitische bronnen staat het volgende over deze kwestie:

‘’Verlaten gebeden inhalen is veel belangrijker dan de nafila-gebeden. De soennah-gebeden van het gebed, de Awwabin, het gebed tussen fadjr en dohr, tahiyyat al- masjid en salaat al- tasbih zijn een uitzondering. Deze soennah-gebeden hebben een hogere rang dan de verlaten gebeden die men moet inhalen en hebben daarom de voorkeur om verricht te worden.’’  [qtip:1| Mevlânâ eş-Şeyh Nızâm. el-Fetâvâl-Hindiyye] 

De opgenoemde soennah-gebeden compenseren de verlaten gebeden en vormen een middel voor de (shafa’ah) bemiddeling van de Profeet (v.z.m.h.). Aan de ene kant worden de verlaten gebeden verricht en aan de andere kant worden de soennah-gebeden verricht om als bewijsvoering voor de gehechtheid voor de soennah van de heilige profeet (v.z.m.h.).

Conclusie : Degenen die veel verlaten gebeden hebben, kunnen hun verlaten gebeden inhalen, maar de opgenoemde soennah-gebeden hebben wel de voorrang. Dat iets voorrang heeft op iets anders wil niet zeggen dat de minder voorrang hebbende haraam is.

______________________________________________________________________________________

Bron: Mevlânâ eş-Şeyh Nızâm. el-Fetâvâl-Hindiyye. (Bulak: Matbaa-i Emiriyye, 1310), 1:125; İbni Âbidin. 1493; el-Mezahibü’l-Erbaa, 1:492; Halebî-i Sağîr, s.349

Bij het starten van het gebed kan men de intentie hardop of in zichzelf zeggen. Takbier en de tasbih’s worden stil gelezen. Als de tekbier en soortgelijke dzikr’s Wajib(verplicht) zijn dan zal de Imam(gebedsleider) ze duidelijk(hardop) lezen. Iemand die alleen bid, kan het dan luid genoeg lezen om jezelf te horen.

Omdat de start Takbier en de Eid(feest) Takbiers Wajib zijn, worden ze hardop gelezen.

Omdat de Takbiers bij het veranderen van zuil Soennah zijn, worden ze door de Imam(gebedsleider) hardop gelezen, maar als men alleen bid dan lees men het hard genoeg om jezelf te horen.

De Kunut Tekbier (tweede Tekbier bij vitr) is ook Wajib, Als het met de gemeenschap wordt gebeden dan wordt het hardop gelezen, als men alleen bidt dan wordt dit weer luid genoeg gelezen om jezelf te horen.

Echter, El-Hidâye beheerser prefereert het niet hardop lezen van de Kunut Tekbiers die met gemeenschap worden gebeden.

De overgebleven tasjahjoed(thagiyaat), Amin, salawat en de Doe’a(smeekbede), zuil,en nederknieling(as-soedjoed) dzikr’s, worden allemaal stil gelezen.(Bahr-i Râik / İbn Nüceyra).

Als de imam het avondgebed(El-magreb) en het nachtgebed(El-isha) niet heeft gebeden, en hij gaat het in de middag in gemeenschap inhalen, dan is het wajib om het zodoende hardop te lezen dat de gemeenschap het hoort. Anders moet er een soedjoed as sahw uitgevoert worden. Als de imam het middaggebed(El-dhohr) en het namiddaggebed(El-asr) niet heeft gebeden, en hij gaat het in de nacht in gemeenschap inhalen, dan dient hij de Koran recitatie in stilte te lezen. Anders is het wajib om een soedjoed as sahw uit te voeren.(Fetâvâyi Kaadıhan).

Als men de genoemde gebeden alleen gaat inhalen dan is het beter om de gebeden die hardop gelezen moeten worden hardop en de gebeden die zachtjes moeten worden gelezen zachtjes te lezen.

Het is wajib om de gebeden die stil moeten worden gelezen stil te lezen.(El-Muhit / Serahsi - El-Kafi / Hâkim-i Şehid Mervezî).

De extra gebeden(nafile) zittend bidden, kent geen bezwaar; dit is dan ook toegestaan. 

Echter zijn er drie gebeden waarvan het niet is toegestaan zittend te bidden, zonder dat men daar een geldig excuus voor heeft. Dit zijn:

1) de verplichte gebeden (Farz)

2) gebeden waarbij je een belofte hebt gemaakt dat mocht iets uitpakken zoals je het wilde, jij dit gebed zou bidden (Adak)

3) de Soennah van het ochtendgebed.

Hij die geen kracht kan opbrengen het gebed te kunnen bidden zoals het hoort, behoort zittend te bidden;
mocht hij ook hiervoor geen kracht hebben, behoort hij zijn gezicht te keren naar de Qibla en dit met hoofdbewegingen bidden; mocht hij dit ook niet kunnen, dan behoort hij zijn gebed later te bidden, want hij behoort het gebed niet met zijn oog en wenkbrauw te verrichten.  

Op een dag was de Profeet samen met zijn vrienden. Er verscheen opeens een vermoeid uitziende man met ongekamd haar; hij kwam namelijk van ver. De man, die uit het Najd-gebied van Arabië afkomstig was, kwam dichter bij onze Profeet en stelde hem vragen om zo meer over onze religie te leren. De volgende conversatie vond tussen hen plaats:

– O Boodschapper van God, wat is Islam?

– Het is het bidden van vijf keer per dag.

– Is er een ander gebed dat ik behalve deze dien te verrichten?

– Nee, dat is er niet! Alhoewel, indien je wilt kan je als extra overtreffende gebeden (ạl-nafilah) verrichten. En je dient te vasten tijdens de maand Ramadan.

– Dat is goed! Bestaat er een ander soort vasten waar ik mij aan moet houden?

– Nee, dat is er niet! Alhoewel, indien je wil kan je extra vasten. En je dient de armenbelasting te betalen (ạl-Zạkāt).

– Is er nog iets anders die ik moet betalen?

– Nee, die is er niet! Alhoewel, indien je wil kan je aalmoezen geven aan de armen.

Vanwege de vreugde van het leren van zijn religie zei de man uit Najd tegen onze Profeet:

– Ik zal dit alles verrichten zonder er een over te slaan, niets meer en niets minder! En vervolgens vertrok hij. Onze Profeet vertelde zijn vrienden, die deze conversatie zorgvuldig hadden gevolgd:

- Als deze man zich aan zijn woord houdt, dan is hij gered...[qtip:1| ạl-Buchārī, Īmān 34]

[1] ạl-Buchārī, Īmān 34

Men hoeft niet tot op de centimeter nauwkeurig gericht te zijn naar de Kabe wanneer hij wilt bidden. Het is al voldoende om het lichaam te richten tot de Mescid-i Haram die de Kabe omringt. In soerah Bakara staat het volgende: “Draai je gezicht richting Mescid-i Haram!”

Tot 45 graden mag men een afwijking van de Kabe hebben. Als het lichaam meer dan 45 graden afwijkt, is de regel die zegt dat het lichaam gericht moet tot de Kabe, overschreden. [qtip:(1)| isam - 232]

Waar wij ons druk over moeten maken, is de manier waarop wij met ons hart met de Kabe verbonden zijn. We moeten zowel met ons lichaam als ons hart gericht zijn tot de Kabe.

Een vrouw die menstrueert, hoeft de gemiste gebeden niet in te halen, maar behoort wel de gemiste dagen in het vasten in te halen.

Hz. Aisha (ra) zegt het volgende:

"In de periode van Rasulullah (vzmh) menstrueerden wij. Terwijl wij niet werden bevolen de gemiste gebeden in te halen, werden wij wel bevolen de gemiste dagen in het vasten in te halen." [qtip:(1)|Buhârî, Hayz, 20; Ebfı Dâvud Tahâre,104; Tirmizî, Savm, 67; Nesaî, Hayz,17; Siyâm, 64].

Als er een fout gemaakt is tijdens soedjoed as sahw is het niet noodzakelijk om het soedjoed as sahw te herhalen. 

Vraag beschrijving: Tijden mijn dua heb ik Allah (c.c) wat gevraagt en het is uitgekomen maar ik zei erbij dat ik dan zou beginnen met bidden. Kan ik ook inplaats van dat beginnen met hoofddoek dragen of arme mensen helpen?

Het maakt niet uit of uw smeekbede is uitgekomen of niet, u bent in alle gevallen verplicht om te bidden en een hoofddoek te dragen. Beide zijn immers farz. Echter u kunt als dankbetuiging (sukran) sadaka (aalmoes) geven.

Een persoon die in de Islam gelooft, hoort zijn gebed uit te verrichten en volgens zijn geloof te handelen. Maar een persoon die niet praktiseert, wordt een zondaar. Een persoon die een zonde begaat, treedt niet uit het geloof.

Meer informatie

In principe hoeft je over zulke twijfels niets van aan te trekken want dat zijn de verstoringen van de satan. Uiteraard is het geen probleem om het te herhalen, ook al ben je bij 2 de raka'ah bijv.

Het antwoord op deze vraag verschilt per leerschool. Hieronder vind je de antwoorden per leerschool:

-         leerschool Hanefi:  Het is tahrimen makroeh om fatiha te reciteren als je je gebed onder de leiding van een imam verricht.

-         leerschool Safii: Het is verplicht (fard) om fatiha te reciteren als je je gebed onder de leiding van een imam verricht.

-         leerscholen Maliki en Hanbeli: Als imam de versen hard op reciteert moet je naar hem luisteren en niet reciteren. Fatiha reciteren in zo´n situatie is tahrimen makroeh. Als imam niet hard op reciteert, kan je wel fatiha reciteren (maar het is niet verplicht om te reciteren).

Volgens de leerschool Hanefi zegt men in zich zelf "Amin" en volgens de andere leerscholen zegt men bij de gebeden die hardop gereciteerd worden ook hardop "Amin".

De Imam is degene die tenminste één ander persoon leidt in gebed en de mensen die de imam in het gebed volgen worden de jamaah genoemd.

“Voorwaar, Allah is met degenen die [Hem] vrezen en met degenen die weldoeners zijn”[qtip:1| De Koran, 16:128]

Indien je wilt begrijpen wat voor een wezenlijke taak de mens vervult, wanneer hij zijn gebed verricht en geen grote zonden begaat en indien je wilt begrijpen in welk opzicht dit een natuurlijk, gepast resultaat van zijn schepping is, luister dan goed naar deze parabel.

Tijdens een mobilisatie bevonden zich in een regiment twee soldaten. Eén van hen was getraind en plichtsgetrouw. De andere soldaat was onervaren en zelfzuchtig. De plichtsgetrouwe soldaat concentreerde zich op de strijd en training en dacht helemaal niet aan zijn rantsoen of provisie. Hij wist namelijk dat het de taak van de staat was om hem te voeden, een uitrusting te geven en bij ziekte te verzorgen, zelfs hem het eten in zijn mond te stoppen, mocht het nodig zijn. Hij wist dat trainen en strijden zijn werkelijke taken vormden. En daarnaast zette hij zich in voor andere taken, zoals het verdelen van rantsoenen en uitrustingen, het aan de kook brengen van grote kookpannen en het afwassen van borden, het rondbrengen ervan.

Als hem gevraagd werd: “Wat doe je?”

Dan antwoordde hij: “Ik verricht corveediensten voor de staat.” Hij zei nooit: “Ik werk voor mijn onderhoud.”

De andere soldaat, die een veelvraat en tevens onervaren was, schonk geen aandacht aan de training en de strijd. Hij zei: “Dat is het werk van de staat. Wat gaat mij dat aan?” Hij dacht aan zijn levensonderhoud en hield zich daar voortdurend mee bezig. Hij verliet dan ook zijn regiment en begaf zich naar de stad om te handelen.

Op een dag zei zijn ervaren vriend tegen hem: “Broeder, trainen en strijden is jouw werkelijke taak. Daarvoor ben je hier naartoe gebracht. Vertrouw op de koning; hij zal je niet laten verhongeren, dat is zijn werk. Jij bent zwak en behoeftig, je kunt jezelf niet overal en altijd laten onderhouden. Bovendien is het nu tijd voor strijd en mobilisatie. De koning zal zelfs roepen: “Hij is een muiter!” en ze zullen je bestraffen! Ik vertel het je nu: er zijn twee taken te onderscheiden. De ene taak behoort tot de koning. Hij onderhoudt ons en soms verrichten wij voor hem corveediensten. De andere taak, het trainen en het strijden, is onze taak. De koning helpt ons hierbij door deze taak te vergemakkelijken”. Je zult begrijpen in wat voor gevaar die dwaze soldaat zich zou begeven, als hij niet luistert naar de getrainde, dappere soldaat.

O mijn luie ziel! Weet dat in werkelijkheid het onstuimige oorlogsgebied uit de parabel symbool staat voor deze stormachtige wereld. Het leger dat in regimenten is ingedeeld, symboliseert de mensheid. Het regiment van die twee soldaten is de islamitische gemeenschap in deze eeuw. De plichtgetrouwe soldaat vertegenwoordigt de godvrezende moslim die zijn religieuze plicht kent, nakomt, zich verre houdt van grote zonden en met zijn ego en met de duivel strijdt om niet in verleiding van andere zonden te komen. De andere vertegenwoordigt de ongelukkige zondaar. Hij is zo intens bezig met zijn eigen levensonderhoud dat hij als het ware zijn Werkelijke Onderhouder beledigt. Hij komt zijn plichten niet na en begaat, op de weg van zijn levensonderhoud, iedere zonde die hij op zijn pad tegenkomt. De training en instructies stellen het aanbidden van God voor, en in het bijzonder het rituele gebed. En de genoemde oorlog verwijst naar de strijd die men levert tegen zijn ego en zijn lusten en tegen de duivels onder de djinns en de mensen. Deze strijd wordt door de mens geleverd om zich te weerhouden van zonden en zedenbederf om zo uiteindelijk zijn hart en zijn ziel te verlossen van de eeuwige ondergang.

En wat de twee taken betreft: één ervan is het geven van het leven en het onderhouden ervan. De andere taak is het aanbidden en het smeken tot Diegene Die het leven geeft en onderhoudt, ofwel het toevertrouwen van zijn zaken aan Hem en het stellen van zijn vertrouwen in Hem.

Jazeker, Diegene Die het leven heeft gegeven, het meest schitterende, wonderlijke, goddelijke kunstwerk en een wonderbaarlijke, goddelijke wijsheid, is ook Diegene Die [qtip:2| Zie de Koran: ạl-Baqara, 2:22, 60; ạl-Ạn’ām, 6:99, 141, 142, 151; ạl-A’rāf, 7:32, 160; ạl-Ạnfāl, 8:26; Yūnus, 10:31, 59, 93; Hūd, 11:6; Ibrāhīm, 14:32; ạl-Hijr, 15:20, ạl-Nahl, 16:72, 112, 114; ạl-Isrā’, 17:70; ạl-Ankạbūt, 29:17, 60, 62; ạl-Rūm, 30:37, 40; Sạbạ’, 34:15, 24, 36; Yā-Sīn, 36:47; ạl-Jum’ah, 62:11; ạl-Talāq, 65:3; ạl-Mulk, 67:15, 21] het leven met voedsel onderhoudt en voortzet. Niemand anders dan Hij is hiertoe in staat. Wil je een bewijs? De meest zwakke en domme dieren worden het beste gevoed (zoals vissen en fruitwormen). De meest zwakke en kwetsbare wezens krijgen de beste voeding (zoals kinderen en baby’s).

Om te begrijpen dat het rechtmatig verkrijgen van voedsel niet afhankelijk is van kracht en wil, is het voldoende om vissen met vossen te vergelijken, baby’s met wilde beesten en bomen met dieren. Degene die door de strijd om zijn levensonderhoud het gebed nalaat[qtip:3| De Koran, TāHā, 20:132; ạl-Zāriyāt, 51: 57-58], lijkt dus op een soldaat die zijn training en zijn post verlaat om in de stad te bedelen. Echter, het is goed en zelfs moedig wanneer men na het gebed zijn rantsoen opzoekt in de keuken van barmhartigheid van de Vrijgevige Verzorger, en juist en vooral zelf opzoekt om anderen niet tot last te zijn. Ook dat is een godsdienstuitoefening.

Bovendien laat de aard en de spirituele uitrusting van de mens zien dat hij geschapen is om God te dienen. Immers, gezien het werk en de kracht die nodig zijn voor het aardse leven kan hij niet op tegen een mus. Maar met betrekking tot kennis, behoeftigheid, smeekbedes en dienaarschap, die nodig zijn voor het spirituele leven en voor het leven in het Hiernamaals, is hij als de koning, de gezagvoerder van alle dieren.

Dus… O mijn ziel. Als je het leven op deze wereld als je eigenlijke doel stelt en constant hiervoor werkt, zul je jezelf als het ware verlagen tot het niveau van een simpele mus. Maar als je jezelf het leven in het Hiernamaals ten doel stelt en dit leven als een middel, een akker ziet en je handelingen daarop afstemt, zal je een grote heerser worden over alle dieren. Je zal in deze wereld een vleiende, smekende dienaar en een vereerde, gerespecteerde gast van God zijn.

Er zijn twee wegen voor je beschikbaar. De keuze is geheel aan jou. Dus vraag om leiding en succes van de Meest Barmhartige van de barmhartigen.

[1]  De Koran, 16:128 

[2]   Zie de Koran: ạl-Baqara, 2:22, 60; ạl-Ạn’ām, 6:99, 141, 142, 151; ạl-A’rāf, 7:32, 160; ạl-Ạnfāl, 8:26; Yūnus, 10:31, 59, 93; Hūd, 11:6; Ibrāhīm, 14:32; ạl-Hijr, 15:20, ạl-Nahl, 16:72, 112, 114; ạl-Isrā’, 17:70; ạl-Ankạbūt, 29:17, 60, 62; ạl-Rūm, 30:37, 40; Sạbạ’, 34:15, 24, 36; Yā-Sīn, 36:47; ạl-Jum’ah, 62:11; ạl-Talāq, 65:3; ạl-Mulk, 67:15, 21.

[3]   De Koran, TāHā, 20:132; ạl-Zāriyāt, 51: 57-58

Het inhalen van de gebeden moet berekent worden vanaf de pubertijd. De mens is verplicht om te bidden pas wanneer de hersenen en lichaam genoeg ontwikkeld zijn om te weten wat verkeerd of goed is. Vanaf dat moment schrijven de Hafaza engelen de goede daden aan de rechterkant en de slechte daden aan de linkerkant. Dit doen ze een hele leven lang van elk mens. Vanaf dat moment moet men gaan bidden en dat is dus de pubertijd.

De pubertijd is tussen 12 en 15 jaar. Als een dame niet weet wanneer zij haar pubertijd heeft gehad, kan ze rekenen vanaf 12 jaar.

De betekenis van het gebed is het volgende: de aanbidder ziet zijn fouten en gebreken in bij de nabijheid van Allah, en knielt in bewondering en liefde voor Zijn perfecte onderhoud, Zijn onafhankelijke macht en zijn Goddelijke barmhartigheid. Dus Zijn rijk van heerschappij vraagt aanbidding en acceptatie.

De grootheid van Zijn onderhoud vraagt om reinheid, aanbidding, zijn eigen fouten inzien, om vergiffenis vragen en Allah van alle gebreken los zien, Hem oneindig ver van de foute gedachte van de afgedwaalden aanschouwen, en Hem boven alle gebreken van het heelal zien. Dit verkondigt hij door Hem te reciteren en Subhanallah te zeggen.

Tevens wilt de hoge macht van deze Onderhouder dat de aanbidder zijn eigen zwakte en de zwakte van de creatie inziet, en jegens de prachtige kunstwerken van de Onafhankelijke Macht verwonderd Allahu Akbar zegt, in nederigheid naar de roekoe (buiging) gaat, en zich tot Hem overgeeft.

En het oneindige barmhartige schat van de Onderhouder vraagt erom dat de aanbidder zijn eigen behoefte en de behoefte van alle creaties middels vraag en smeekbede openbaart en zijn Onderhouder's gift en voeding met dank en Elhamdulillah verkondigt.

Dus de bewegingen en de woorden in het gebed komen op deze betekenis neer en zijn om deze reden aan de mens verkondigd.

(Said Nursi, De Woorden: 9. Woord)

Een persoon die in de Islam gelooft, hoort zijn gebed uit te verrichten en volgens zijn geloof te handelen. Maar een persoon die niet praktiseert, wordt een zondaar. Een persoon die een zonde begaat, treedt niet uit het geloof.

Komend op de relatie van zonden met het geloof, is het bekend dat men voor het geloof (Iman) de fundamenten waarin gelooft moet worden met zijn hart aanvaardt, goedkeurt en met zijn mond dit openlijk zegt. Degene die de fundamenten van het geloof met zijn hart aanvaardt en het met zijn mond openlijk zegt, is een gelovige bij Allah en de mensen. Als deze persoon zelfs een grote zonde begaat, wordt hij niet afvallig/ongelovig. Want volgens de geleerden van Ahli al Soennah maakt Amel (de daad) geen deel uit van het geloof (iman). Een moslim die een grote zonde begaat, doet dit niet uit ongeloof, maar omdat hij bezweken is aan zijn ego en door gehoor te geven aan zijn lusten.

Immers: beloningen voor het gehoorzamen van de geboden van Allah de Verhevene, dus het uitvoeren van de aanbiddingen en onthouden van zijn verboden, worden op deze wereld niet volledig gegeven. Dit, omdat de wereld geen plek van beloning en prijzen is, maar een plaats van dienst en aanbidding. In dit opzicht stelt Allah de Verhevene de ware beloningen voor aanbidding en dankbaarheid uit naar het hiernamaals.

De zondaar mag niet geloven dat de gepleegde zonde halal (toegestaan) is. Een persoon die een zonde halal en als toegestaan verklaart, waarvan met bewijzen vaststaat dat het een zonde is, zal zeker ongelovig worden. Bijvoorbeeld beweren dat rente niet haram is en/of rente niet haram is in deze tijden.

Hierbij moeten we het volgende ook niet vergeten;

'in elke zonde bevindt zich een weg die tot ongeloof kan leiden' [qtip:(1)| Said Nursi, Flitsen]. In de aard van de zonden wanneer ze voortdurend gepleegd worden, bevindt zich een zaad van ongeloof. Dit word door Bediuzzaman als volgt uitgelegd;

In de aard van zonden, vooral bij herhaling, bevindt zich een zaad van ongeloof. Want degene die de zonde voortdurend pleegt, went eraan, waarna hij er verliefd en verslaafd aan wordt. Tot op het moment dat hij het niet kan verlaten. Hierna zal hij wensen niet bestraft te worden voor de begane zonden. En als deze toestand aanhoudt, dan bloeit dit zaad van ongeloof verder. Dit kan zelfs leiden tot het ontkennen van de hel en/of bestraffing..' [qtip:(2)| Said Nursi, Mesnewî-i Nuriye]

Doordat we allen mens zijn, is het onmogelijk om ons volledig van de zonden te beschermen, waarbij het risico van dit gevaar ten allen tijden aanwezig is. Bij blootstelling aan deze gevaren -ongeacht klein of groot- dienen we vervolgens meteen berouw en spijt te tonen jegens Allah. We behoren met tawba en istigfar ons te richten op Allah en vragen om vergiffenis.

Beste broeder / zuster,

Als er tijdens het verrichten van gebed windje word gelaten, zal je alleen je woedoe moeten vernieuwen. Dat toont geen belemmering voor je Ghusul.

Geachte broeder/zuster,

Het tijdstip voor het ochtendgebed start met fajr en eindigt wanneer de zon is opgekomen. Echter volgens de Hanafi is het beter om te wachten met bidden totdat het een beetje verlicht is en volgens de Safi is het juist beter om vroeg, als het donker is, te bidden.

Omdat het volgens Hanafi waardevoller is om het ochtendgebed later te bidden, wordt deze niet direct na fajr gebeden.

Overigens wordt de azaan niet na Fajr opgeroepen, maar net voor het tijdstip van bidden, zodat de mensen weten wanneer er gebeden gaat worden en zo naar de moskee kunnen komen om gezamenlijk te bidden.

Zodra het fajr is, is het mogelijk om te bidden. Wachten op de azaan is dus geen verplichting.

Volgens Hanafi is het ochtendgebed ongeldig als tijdens het bidden van het ochtendgebed de zon opkomt. Zodra de karahat tijd voorbij is, is het weer mogelijk om het ochtendgebed in te halen.

Iemand die het ochtendgebed niet op tijd heeft gebeden en deze wilt inhalen na de karahat, maar wel voor het middaggebed, dan dient naast de fard ook de Soennah ingehaald te worden.

De betekenis van het gebed is het volgende: de aanbidder ziet zijn fouten en gebreken in bij de nabijheid van Allah, en knielt in bewondering en liefde voor Zijn perfecte onderhoud, Zijn onafhankelijke macht en zijn Goddelijke barmhartigheid. Dus Zijn rijk van heerschappij vraagt aanbidding en acceptatie.

De grootheid van Zijn onderhoud vraagt om reinheid, aanbidding, zijn eigen fouten inzien, om vergiffenis vragen en Allah van alle gebreken los zien, Hem oneindig ver van de foute gedachte van de afgedwaalden aanschouwen, en Hem boven alle gebreken van het heelal zien. Dit verkondigt hij door Hem te reciteren en Subhanallah te zeggen.

Tevens wilt de hoge macht van deze Onderhouder dat de aanbidder zijn eigen zwakte en de zwakte van de creatie inziet, en jegens de prachtige kunstwerken van de Onafhankelijke Macht verwonderd Allahu Akbar zegt, in nederigheid naar de roekoe (buiging) gaat, en zich tot Hem overgeeft.

En het oneindige barmhartige schat van de Onderhouder vraagt erom dat de aanbidder zijn eigen behoefte en de behoefte van alle creaties middels vraag en smeekbede openbaart en zijn Onderhouder's gift en voeding met dank en Elhamdulillah verkondigt.

Dus de bewegingen en de woorden in het gebed komen op deze betekenis neer en zijn om deze reden aan de mens verkondigd.

(Said Nursi, De Woorden: 9. Woord)