FAQ in the category of De Profeten

Het aantal profeten bestaat niet slechts uit de 25 profeten die vermeld staan in de Koran. Volgens een verwijzing van een overlevering, zijn er 124 000 profeten verschenen.[qtip:(1)| Ahmed b. Hanbel, el-Moesned 5/265-266; İbn Hibbân, es-Sahîh, 2/77]

Zoals er verschillende boeken gezonden zijn naar een aantal, verschenen er ook profeten die de taak kregen om het geloof van een voorgaande profeet te handhaven of te zuiveren; zoals bijvoorbeeld de profeet Haroen bijvoorbeeld handelde naar het boek van  de profeet Moesa, of zoals de profeten Yahya en Zekeriyya handelden naar het boek van Isa, vrede zij met hen allen.

Wij horen het volgende te weten: de eerste profeet was Adem, de laatste was Mohammed, vrede zij met hen. Tussen deze twee profeten, verschenen er zoveel profeten dat wij het aantal niet precies weten. Wij geloven in alle profeten die verkozen zijn door ALLAH. Al weten wij hun name n niet en hebben we geen idee wie zij waren en waar zij leefden, zij zijn de profeten die door ALLAH zijn gekozen en daardoor hebben wij hen allen lief omwille van ALLAH.

[1] Ahmed b. Hanbel, el-Moesned 5/265-266; İbn Hibbân, es-Sahîh, 2/77.

Het aantal profeten bestaat niet slechts uit de 25 profeten die vermeld staan in de Koran. Volgens een verwijzing van een overlevering, zijn er 124 000 profeten verschenen. [qtip:(1)| Ahmed b. Hanbel, el-Moesned 5/265-266; İbn Hibbân, es-Sahîh, 2/77]

Zoals er verschillende boeken gezonden zijn naar een aantal, verschenen er ook profeten die de taak kregen om het geloof van een voorgaande profeet te handhaven of te zuiveren; zoals bijvoorbeeld de profeet Haroen bijvoorbeeld handelde naar het boek van  de profeet Moesa, of zoals de profeten Yahya en Zekeriyya handelden naar het boek van Isa, vrede zij met hen allen.

Wij horen het volgende te weten: de eerste profeet was Adem, de laatste was Mohammed, vrede zij met hen. Tussen deze twee profeten, verschenen er zoveel profeten dat wij het aantal niet precies weten. Wij geloven in alle profeten die verkozen zijn door ALLAH. Al weten wij hun name n niet en hebben we geen idee wie zij waren en waar zij leefden, zij zijn de profeten die door ALLAH zijn gekozen en daardoor hebben wij hen allen lief omwille van ALLAH.

1. Âdem...      8. İsmâîl...    15. Hârûn...         22. Zekeriyya...
2. İdris...         9. İshâk...     16. Dâvûd...         23. Yahyâ.......
3. Nûh...       10. Yâkûb...    17. Süleyman.     24. Îsâ..........
4. Hûd...       11. Yûsüf...     18. Yûnus...          25. Üzeyr*......
5. Sâlih...     12. Eyyûp...     19. İlyas...           26. Lokman*....
6. İbrâhîm.  13. Şuayb...     20. Elyesa...        27. Zülkarneyn*
7. Lût...        14. Mûsâ...      21. Zülkifl....       28. Hazret-i Muhammed. (Aleyhimüsselam)

* Deze drie gezegende personen worden door sommigen alleen als heiligen beschouwd.

Alhoewel de namen niet in de Koran voorkomen, zijn de volgende profeten ook bekend:
Sit, Yusa, Cercis en Danyal.

Loet (A.S.) is de zoon van [qtip:Harran| broer van Hz. Ibrahim(A.S.)]. Toen Hz. Ibrahim (A.S.) zijn leefgebied verliet, nam hij zijn neef Loet (A.S.) mee naar het Harran gebied. Echter na een tijd ging hij naar het Sodom gebied om daar zijn profeetschap te ontvangen en vervolgens de mensen daar de Goddelijke boodschap over te brengen.

Het volk waar Loet (A.S.) als profeet naar was verzonden, was te ver gegaan op het gebied van onfatsoenlijkheid en vulgariteit. Deze mensen hadden wellust tegenover mannen in plaats van vrouwen, en ze uitten dit openbaar en zonder zich er voor te schamen. Dit gevoel dat tegen de menselijke aard gaat, zorgde ervoor dat deze mensen zich op een lager niveau bevonden dan dieren.

Om deze mensen van zulk soort activiteiten te ontnemen en hen naar het rechte pad te leiden, heeft hij de bevelen van Allah hen verteld. Dit volk pleegde zulke lelijke daden dat voor hen geen enkel andere volk had gepleegd. Hij verzocht zijn volk om verstandig te zijn en om deze lelijke daden te verlaten. Wat zij deden paste noch bij de religie, noch binnen de menselijkheid. Loet (A.S.) verzocht zijn volk om met hun echtgenotes te zijn zoals Allah dat heeft toegestaan.

Het bovenvermelde wordt duidelijk met de volgende verzen:

“Vreest daarom Allah en gehoorzaamt mij.”
“Nadert gij van alle schepselen de mannen?”
“En verlaat gij uw vrouwen, die uw Heer voor u heeft geschapen? Neen, gij zijt een volk dat de perken te buiten gaat”
“Waarlijk, ik veracht uw handelwijze.” [qtip:(1)| Asj-Sjoaraa 163,165,166,167]
“Gij verricht een gruweldaad die niemand onder het mensdom ooit vóór u heeft begaan.” [qtip:(2)| Al-Ankaboet 28]

Ondanks de waarschuwingen van Loet (A.S.) luisterde zijn volk niet naar hem en gingen ze door met hun lelijke daden. Hierop zei Loet (A.S.) dat als zij hun daden zouden voortzetten, zij een Goddelijke bestraffing zouden ondergaan. “Nadert gij mannen met wellust en rooft gij op de weg, en begaat gij zelfs gruweldaden in uw bijeenkomsten?" Maar het antwoord van zijn volk was niet anders dan dat zij zeiden: "Breng de straf van Allah over ons als gij de waarheid spreekt.” [qtip:(3)| Al-Ankaboet 29]

Nadat Loet (A.S.) had gezien dat er niks anders meer te doen was, begon hij smeekbedes te verrichten aan Allah.

"Mijn Heer, red mij en mijn familie van hetgeen zij doen." [qtip:(4)| Asj-Sjoaraa 169]
“Help mij mijn Heer, tegen het volk dat onheil sticht." [qtip:(5)| Al-Ankaboet 30]

Om het wellustige volk zijn verdiende straf te geven, heeft Allah drie engelen de opdracht gegeven om deze taak te vervullen en hen naar Loet (A.S.) gestuurd. Toen Loet (A.S.) aan het werk was in zijn akker, zag hij deze Engelen voor het eerst en vroeg hij hen waarom ze hier waren. Zij zeiden dat ze hier als gast bij hem waren gekomen. Toen hij zich opeens herinnerde wat voor lelijke daden zijn volk had gedaan, begon hij zich zorgen te maken over deze gasten die de gedaantes hadden aangenomen van knappe jongeren. Loet (A.S) had nog geen kennis genomen dat deze personen in werkelijkheid Engelen waren. Hij begon zich zorgen te maken over hen. Het volk kon ze schade aanbrengen als ze hen zagen.

Loet (A.S.) vertelde aan zijn gasten die hij nog niet kende over de slechte eigenschappen van zijn volk. Toen hij het had over hun perverse daden, herhaalde hij dit vier keer. Deze situatie is tegelijkertijd ook een getuigenis van de boodschapper van Allah tegen de rechtvaardige straf. Toen hij dit vertelde, zei Gabriel (A.S.), die een van de gasten was, tegen zijn vrienden: “wees getuige.”

In de tussentijd vond misschien het ergste verraad plaats. Loet (A.S.) liet zijn gasten aan niemand zien om zo ervoor te zorgen dat ze niets overkwam. Maar zijn vrouw liet het volk weten van de gasten. Het volk verzamelde zich snel en eiste dat Loet (A.S.) de gasten aan hen moest overhandigen. Geschokt tegenover deze eis zei Loet (A.S.): "O, mijn volk, dit zijn mijn dochters, zij zijn reiner voor u. Vrees daarom Allah en onteer mij niet wegens mijn gasten. Is er onder u geen weldenkend man?" [qtip:(6)| Hoed 78]

Ondanks alle inspanningen, luisterden ze niet naar hem. Loet (A.S.) zei: “Ach, had ik slechts de macht u weerstand te kunnen bieden of tot een machtige steun toevlucht te nemen." [qtip:(7)| Hoed 80]

Hij wist nog steeds de ware identiteit van zijn gasten niet. Zij (de boodschappers) zeiden:

"O Loet, Wij zijn de boodschappers van uw Heer, zij zullen u stellig niet bereiken. Vertrek met uw familie gedurende de nacht, laat niemand uwer omkijken dan uw vrouw. Zeker zal haar overkomen wat hun gaat overkomen. Voorwaar, de vastgestelde tijd is de ochtendstond. Is de morgen niet nabij?"[qtip:(8)| Hoed 81-82]

Toen Ons gebod kwam, keerden Wij die stad ondersteboven en Wij deden er brokken klei laag boven laag op regenen.

De mensheid heeft zich voortgepland via Adam en Hawwa (Eva). Hawwa kreeg bij elke geboorte een tweeling. De tweelingen bestonden altijd uit een jongen en een meisje. Nadat twee paar tweelingen waren geboren, liet Adam ze kruislings met elkaar trouwen. Bijvoorbeeld het meisje van het eerste paar tweeling trouwde met de jongen van het tweede paar tweeling.

Adam is de eerste mens en de eerste profeet. Allah had hem ook een geloof toegezonden en een religieuze wetgeving geleerd. De Schepper heeft Adam geleerd wat wel en niet toegestaan was. Voor de voortplanting van de mensheid was het toen noodzaak dat de kinderen van Adam en Hawwa met elkaar konden trouwen. Dit was door de Schepper toegestaan. In die periode waren geen andere mensen dan de eigen broers en zussen, waardoor het noodzakelijk was dat ze met elkaar trouwden.  Voor de mensen die in die tijd leefden, was dit toegestaan. Na een tijd was de noodzaak verdwenen en was het ook niet meer toegestaan.

Allah heeft Hawwa geschapen uit de rib (het bot) van Adam en tegelijkertijd zijn Adam en Hawwa als echtgenoten voor elkaar geschapen. Zo kan Allah ook de broers en zussen die na elkaar geboren waren, als twee “vreemden” van elkaar geschapen hebben. Nadat het aantal mensen was gegroeid,werd het door Allah verboden dat twee broers en zussen met elkaar gingen trouwen.

Of iets toegestaan of verboden is, is in beginsel puur afhankelijk van de ge- en verboden van Allah. Iets is slecht als Allah het heeft verboden, en andersom is iets goed als Allah het heeft geboden of heeft toegestaan. Dus als Allah iets toestaat is datgene mooi en als Hij het verbiedt is datgene slecht. Dit is een basisprincipe.

Het aantal profeten bestaat niet slechts uit de 25 profeten die vermeld staan in de Koran. Volgens een verwijzing van een overlevering, zijn er 124 000 profeten verschenen.[qtip:(1)| Ahmed b. Hanbel, el-Moesned 5/265-266; İbn Hibbân, es-Sahîh, 2/77]

Zoals er verschillende boeken gezonden zijn naar een aantal, verschenen er ook profeten die de taak kregen om het geloof van een voorgaande profeet te handhaven of te zuiveren; zoals bijvoorbeeld de profeet Haroen bijvoorbeeld handelde naar het boek van  de profeet Moesa, of zoals de profeten Yahya en Zekeriyya handelden naar het boek van Isa, vrede zij met hen allen.

Wij horen het volgende te weten: de eerste profeet was Adem, de laatste was Mohammed, vrede zij met hen. Tussen deze twee profeten, verschenen er zoveel profeten dat wij het aantal niet precies weten. Wij geloven in alle profeten die verkozen zijn door ALLAH. Al weten wij hun name n niet en hebben we geen idee wie zij waren en waar zij leefden, zij zijn de profeten die door ALLAH zijn gekozen en daardoor hebben wij hen allen lief omwille van ALLAH.

[1] Ahmed b. Hanbel, el-Moesned 5/265-266; İbn Hibbân, es-Sahîh, 2/77

Christenen en joden geloven dat Ishak (a.s.) geofferd zou worden door Ibrahim (a.s.). Volgens de Islam was het Ismail(a.s.) die geofferd zou worden. Deze gebeurtenis wordt in de Heilige Koran omschreven in soerah Saffat (37), vers 100-107. Deze zijn als volgt:

“Mijn Heer, schenk mij een nakomeling die goed zal zijn." Dan gaven Wij hem de blijde tijding van een verdraagzame zoon. En toen deze de knapenleeftijd bereikte, zeide hij: "O mijn lieve zoon, ik heb in een droom gezien, dat ik u heb te offeren. Zie, wat zegt gij daarvan?" Deze antwoordde: "O mijn vader doe zoals u bevolen is, gij zult mij, indien Allah het wil, zeker geduldig vinden." En toen zij zich beiden aan (Gods bevel) hadden onderworpen, en hij hem plat op zijn voorhoofd had gelegd, Riepen Wij hem toe: "O Abraham, Gij hebt de droom reeds vervuld. Zo belonen Wij inderdaad degenen, die goed doen." Dit was voorzeker een grote beproeving. En Wij verlosten hem door een groot offer. [qtip:(1)| Koran 37, 100 -107]

In deze verzen wordt de naam van de zoon van Ibrahim (a.s.) die geofferd zou worden niet genoemd, maar Islamitische geleerden zeggen zonder twijfel dat het om Ismail (a.s.) gaat.

Ook zijn hier Hadith over. De volgende twee Hadith maken duidelijk dat Ismail (a.s.) geofferd zou worden. Asmai had van EbuAmr b. Ala gevraagd of de persoon die geofferd zou worden, Ishak (a.s.) of Ismail (a.s.) was. Hij zei tegen Asmai:

“Ow Asmai! Waar is jouw verstand! Wanneer was Ishak (a.s.) in Mekka!? Hij die in Mekka was, was enkel Ismail (a.s.) en hij was degene die samen met zijn vader Beytullah (Het Huis van Allah) heeft gemaakt. Waar het offer plaasvond, was in Mekka.” [qtip:(2)| Zemahşeıî-keşşaf 35O]

Tot slot heeft ook onze Profeet (v.z.m.h.) het volgende gezegd met daarin het teken dat Ismail (a.s.) geofferd zou worden: “Ik ben de zoon van twee offers.” [qtip:(3)| Hakim, el-Müstedrek]  Aangezien onze Profeet (v.z.m.h.) voort is gekomen uit de generatie van Ismail (a.s.), is het overduidelijk dat Ismail (a.s.) geofferd zou worden, en niet Ishak (a.s.).

 [1] Koran 37, 100 -107
 [2] Zemahşeıî-keşşaf c.3,s.35O, Fahrurrazi-Tefsir c.26, s.153. Nesefî-Medârik C.4.S.26. Kurtubî-Tefsir c 15.s.100
 [3] Hakim, el-Müstedrek, II, 604, 609; el-Aclûnî, Keşfü'l-Hafa, 1/199 (Hadis No.606), Beyrut 1351

Het is bekend dat er geen nieuw geloof of nieuwe richtlijnen tot stand is gebracht met de  [qtip:Zaboer| het boek dat Profeet Dawoed (a.s.) neergedaald heeft gekregen]. Hz. Dawoed (a.s.) heeft de weg van Hz. Musa (a.s.) gevolgd.

De Zaboer, die Hz. Davud (a.s.) is opgedragen, bestond voornamelijk uit heilige verzen waarin het Tewhid geloof ofwel het geloven in alleen Allah en zijn laatste profeet in staat vermeld. De Zaboer is tot stand gekomen om de ontspoorde joden die allerlei slechte daden verrichten op het rechte pad te roepen. De Joden hadden beweerd dat er geen boek na de Thora zou komen. Met de komst van de Zaboer hebben de Joden ongelijk gekregen. [qtip:(1)| Elmalılı, Hak Dini Kur'ân Dili, Istanbul 1938, IV / 3081]

De Zaboer was in het verleden in het Hebreeuws geschreven; na de uitbreiding van het Christendom is het vertaald naar het Latijn. Helaas zijn er geen originele exemplaren van de Zaboer meer. Vandaag de dag zijn er geen stromingen die leven volgens de Zaboer. Er zijn wel Joden en Christenen die gebruik maken van de Zaboer bij het verrichten van de gebeden. Vooral de Christenen maken er gebruik van op de zondagen.

De fundamenten van het geloof en de daaraan gekoppelde bevelen zijn voor alle profeten en heilige boeken hetzelfde. Er is alleen verschil in details te zien, zoals de details van het gebed. De komst van de Zaboer was niet ten koste gegaan van de Thora. De Thora was tijdens de komst van de Zaboer nog niet veranderd door de mensen. De Zaboer was dan ook gekomen als aanvulling op de Thora.

Er is een overlevering van Eboe Hoerayra (moge Allah tevreden zijn over hem) over de drie baby’s die gesproken hebben [qtip:(1)|Buhari, Enbiya 50, Amil fi's-Salât 7; Moeslim, Birr 7, 8, 2550].

De drie baby’s zijn Isa (a.s.), een baby van een overspelige vrouw (m.b.t. het verhaal van Tjureytj) en een baby van een vrouw, die met zijn moeder aan het wandelen was, waar ze een Cariye (vrouwelijk dienaar) en een gruwelijk man tegenkomen.

Profeet Salih (a.s.) is gezonden naar het volk van Thamud. Het volk van Thamud was van het eenheidsgeloof welk de profeten voor hen gebracht hadden afgedwaald. Dit volk begon aan afgoderij te doen waarna Allah profeet Salih(a.s.) naar heeft toegezonden om hen weer op het ware geloof te leiden. Maar het volk van Thamud heeft net als vele woeste volkeren voor hen profeet Salih(a.s) slecht behandeld, hem weggejaagd en niet naar zijn boodschap geluisterd. Ze spotten met profeet Salih(a.s.) en vroegen om de verwoesting waarmee Allah hen had gedreigd. Allah heeft dit volk gestraft en hen verwoest. Het verhaal van Salih (a.s.) en zijn volk Thamud is in de Qur’an benoemd opdat men lering uit deze gebeurtenissen trekt.

Na het overlijden van profeet Hud (a.s.) hebben de kleinkinderen van Thamud zich in het noorden van Saoedi Arabië gesetteld. In de Levende Koran staat het volgende hierover:
‘’Het volk Thamud, dat een sterk volk was, heeft geleefd in het gebied dat Hijr wordt genoemd, dat zich tussen Damascus en de Hijaz bevindt- een gebied in het huidige Saoedi-Arabië. In de bergen en dalen groeven de Thamud stenen en marmer op, waarvan ze hun huizen en paleizen maakten, en tevens zwembaden en allerlei soorten gebouwen die ze bedachten.’’

De Thamud verlieten het eenheidsgeloof van Allah en maakten zelf beeldjes welk ze gingen aanbidden.
De meest nobele en gefatsoeneerde persoon uit dit volk was profeet Salih (a.s.). Op zijn veertigste kondigde hij zijn profeetschap aan.
Profeet Salih (a.s.) heeft zijn volk de waarheid aangekondigd, hen aangespoord tot het goede en hen opgeroepen tot het eenheidsgeloof van Allah.

‘’(Het volk van) Thamud heeft de boodschapper verloochend. Toen hun broeder Salih tegen hen zei: ‘’Zijn jullie je nog niet bewust van jullie plichten?’’ Ik ben voor jullie een betrouwbare boodschapper. Wees je dus bewust van Allah en gehoorzaam mij. En ik vraag jullie er geen beloning voor. Mijn beloning berust alleen bij de Heer der werelden.’’ [1]

Profeet Salih (a.s.) was een zeer gerespecteerde persoon. Hij was geliefd bij zijn volk totdat hij de boodschap van Allah had aangekondigd. Ze namen een vijandige positie tegenover Salih (a.s.) en gaven de voorkeur aan het geloof van hun voorouders (afgoderij).

‘’Ze zeiden: ‘’O Salih, tot nu toe ben jij een bron van hoop voor ons geweest. Verbied je ons (nu) hetgeen te dienen wat onze vaderen dienden?’’ [2]

De Thamud konden het niet accepteren dat iemand uit hun midden de waarheid aankondigde.

‘’En ze zeiden: ‘’Moeten wij een mens uit ons midden volgens? In dat geval zouden wij zeker in dwaling en verdwazing verkeren.’’ [3]

De Thamud begon Salih (a.s.) te beschuldigen en gedroegen zich respectloos. Ze zeiden over profeet Salih: ‘’Hij is een schaamteloze leugenaar.’’  [4]

Nadat de Thamud hadden ingezien dat ze profeet Salih(a.s.) niet van zijn missie konden weerhouden , begonnen ze zijn volgelingen van het ware geloof te weerhouden. Ze wouden de boodschapper van Allah isoleren. Ze stelden de volgende vraag aan de volgelingen van profeet Salih: ‘’Weten jullie dat Salih door zijn Heer is gezonden?’’ Zij zeiden: ‘’Wij geloven in hetgeen waarmee hij is gezonden.’’ [5]

De Thamud waren zeer verbaast over de volle overgave van de volgelingen van Salih (a.s.) waarop zei als volg antwoordden: ‘’Wij geloven niet in hetgeen wat jullie geloven.’’ [6] Op deze manier lieten ze nogmaals de verdorvenheid van harten zien.

De verloochenaars onderdrukten de volgelingen van profeet Salih en dwongen hen tot ongeloof.
Profeet Salih (a.s.) toonde veel geduld en raakte niet in hopeloosheid. Hij probeerde zijn volk te weerhouden van afgoderij en spoorde hen nog altijd aan tot het goede.

Degene waarvan de harten verdorven waren vroegen aan profeet Salih om een wonder te laten zien.

‘’Kom dan met een teken, indien jij behoort tot de degenen die de waarheid spreekt.’’ [7]
Dit vroegen ze niet daadwerkelijk om bewijs te krijgen van zijn profeetschap, maar om te spotten met profeet Salih (a.s.). Ze vroegen als wonder om een zwangere kamelin. Allah heeft als wonder deze kamelin naar de Thamud gezonden. Sommigen van hen hebben zich naar dit wonder bekeerd, anderen bleven in koppigheid de boodschapper van Allah verloochenen. Ze zeiden over profeet Salih: ‘’Jij behoort tot degenen die betoverd zijn.’’ [8]

De Thamud begonnen op een gegeven moment te klagen over de kamelin. Ze klaagden erover dat de kamelin teveel water dronk. Allah heeft een verdeling over het water tussen de kamelin en de Thamud gemaakt.
‘’En bericht hun dat het water moet worden verdeeld tussen hen (en de kameel), opdat iedereen op zijn beurt kan drinken.’’ [9]

In de Levende Koran wordt het volgende vermeld over dit vers:
‘’Volgens de Goddelijke verdeling zou het water een dag worden gedronken door de kameel en een dag door het volk van Thamud.’’

Elke keer wanneer de gelovigen de kamelin zagen werd hun geloof versterkt. Elke keer wanneer de afgedwaalden de kamelin zagen vermeerderde hun woede. Profeet Salih(a.s.) zag dit en waarschuwde zijn volk.

‘’En doe haar geen kwaad, anders treft jullie de bestraffing van een grote Dag.’’[10]

De verloochenaars hebben niet geluisterd naar de woorden profeet Salih. Ze hadden besloten om de profeet Salih (a.s.), zijn volgelingen en de kamelin te vermoorden. Ze hebben als eerst de kamelin geslacht. Op deze manier wouden ze profeet Salih en zijn volgelingen afschrikken en hun weerhouden van hun missie. Ze uitten hun rebellie.

‘’Toen slachtten ze de kamelin en overtraden zij het gebod hun Heer, en zeiden: ‘’ O Salih, breng ons hetgeen waarmee jij ons hebt bedreigd, indien jij behoort tot de boodschappers.’’ [11]

Profeet Salih (a.s.) gaf het niet op en zei het volgende tegen zijn volk: ‘’O mijn volk, ik heb jullie de boodschap van mijn Heer verkondigd en jullie oprechte raad aangeboden, maar jullie houden niet van oprechte raadgevers.’’ [12]

Profeet Salih (a.s.) behandelde zijn volk zeer goedhartig. Hij liet de verloochenaars alsnog zien wat ze moesten doen om gered te worden.

‘’Hij zei: ‘’O mijn volk, waarom bespoedigen jullie het kwade eerder dan het goede? Waarom vragen jullie geen vergiffenis aan Allah, opdat jullie wellicht genade wordt betoond?’’ [13]

Het volk Thamud luisterde niet naar de uitspraken van de profeet.

‘’Zij zeiden: ‘’Wij voorspellen kwaad vanwege jou en vanwege degenen die met jou zijn.’’ [14]

Op deze manier verwezen ze naar profeet Salih en zijn volgelingen als bron van het kwade en rampen.

‘’En er bevonden zich in de stad negen mannen die onrust in het land veroorzaakten en niet op de juiste wijze handelen.’’ [15]
(Met negen mannen kunnen negen personen bedoeld worden, maar ook negen groeperingen)

Deze laaghartigen kwamen bijeen en smeden een kwade plan.

‘’Ze zeiden: ‘’Zweer tegenover elkaar bij Allah dat wij hem en zijn familie in de nacht aanvallen. Daarna zeggen wij tegen zijn bloedverwanten: ‘’Wij waren geen getuigen van de vernietigen van zijn familie en wij spreken zeker de waarheid.’’ [16]

Allah laat het volgende weten over deze gebeurtenis: ‘’ En zij beraamden een list en Wij beraamden ook een list, terwijl zij dat niet beseften.’’ [17]

De list van de verloochenaars werd profeet Salih bekendgemaakt. De profeet verliet samen met zijn familie en volgelingen de stad.

Toen de kwaaddoeners midden in de nacht bij het huis van profeet Salih (a.s.) aankwamen om hun verdorven list uit te voeren, waren ze helemaal verbaast. De profeet en zijn familie waren nergens te bekennen.

‘’De aardbeving greep hen daarop en ’s ochtends lagen zij, (roerloos) uitgestrekt, op de grond in hun woningen.’’ [18]

Alle kwaaddoeners en verloochenaars waren vernietigd. De stad was geruïneerd.

De gelovigen keerden naar enige tijd weer terug naar de geruïneerde stad en zagen het resultaat van de verloochenaars. Ze legden vele dankbetuigingen af opdat zij tot de gelovigen behoorden.

Profeet Salih (a.s.) was ook samen met zijn volk teruggekeerd. De profeet gaf zijn volk wijze raad waardoor hij de gelovigen de vreugde van het geloof liet beproeven.

In het daglicht van de hadith omtrent de daling van Isa (Jezus) willen we de daarna te gebeuren gebeurtenissen in vier punten hieronder samenvattend neerzetten:

1- Wanneer Isa komt, zal hij zich houden aan de Islam. De Profeet (v.z.m.h.) heeft gezegd “Als Isa in leven is, zal hij niets anders doen dan mij volgen”.[qtip:1| Moesned, 3:387; el-Fıkhoe'l-Ekber Aliyyoe'l-Karî Sherhi Terc., blz. 284] Ook in één van de hadith die is overgeleverd door Moeslim, is duidelijk gemaakt dat Hz. Isa de Soennah van de Profeet (v.z.m.h.) zal volgen.[qtip:2| Moeslim, Kitaboe'l-Fiten: 34] Over dit onderwerp zegt Imam-i Nawawi: “Isa zal niet als een andere profeet voor de volgelingen van Profeet Mohammed (v.z.m.h.) komen, maar zal komen om de Islam toe te passen.”[qtip:3| el-Heythemî, , blz. 68]

2- Een andere belangrijke taak van Isa is het Christendom van de foutieve toevoegingen die er later zijn toegevoegd, te ontdoen; in het bijzonder om de drie-eenheid om te zetten in dé Eenheid.

3- Isa zal een krachtige oorlog tegen de ongelovigen beginnen. De ongelovigen zullen geen kracht kunnen vinden om tegenover hem te staan.[qtip:4| Zie: İbni Mâce, 10:323]

4- Zolang Isa op het aardoppervlak blijft, zal hij de bron van alle kwaad doen verdwijnen en zal deze vervangen worden door het geloof, welk de bron van alle schoonheid is. Hierdoor zal er rechtvaardigheid, gelijkheid, overvloed, vrede en geluk zijn, wat een pré is in het geloof. In de overleveringen wordt er hier één voor één aandacht aan geschonken. Wanneer Isa komt “zal vijandschap, oorlogen, jaloezie verdwijnen”.[qtip:5| Moeslim, Kitaboe'l-İman: 243] De ware vrede en geluk zal gevormd worden. “Een enkele knieling zal beter gezien worden dan de hele wereld en alles wat zich erin bevindt”.[qtip:6| Boeharî, Buyû: 102; Mezalim: 31; Enbiya: 49; Moeslim, Kitaboe'l-İman: 242; Eboe Davoed, Melahim: 14]

[1] Moesned, 3:387; el-Fıkhoe'l-Ekber Aliyyoe'l-Karî Sherhi Terc., blz. 284

[2] Moeslim, Kitaboe'l-Fiten: 34 

[3] el-Heythemî, , blz. 68.

[4] Zie: İbni Mâce, 10:323.

[5] Moeslim, Kitaboe'l-İman: 243

[6] Boeharî, Buyû: 102; Mezalim: 31; Enbiya: 49; Moeslim, Kitaboe'l-İman: 242; Eboe Davoed, Melahim: 14

Hızır [qtip: (a.s.)| Aleyhisselam ] is een vrome dienaar van Allah; al zeggen sommigen dat hij geen Profeet was, was hij volgens de gemeenschap van geleerden een Profeet. Hij leefde in de tijd van Musa (a.s.) en heeft met hem gesproken. In het hoofdstuk Kahf in de Heilige Quran in het gedeelte van Musa, laat Allah ons weten dat hij een van de grote dienaren van Allah is. Hoelang Hızr (a.s.) geleefd heeft of dat hij nog leeft, kunnen we niet met zekerheid zeggen.

Imam Nevevî vertelt in zijn boek Nevevî "Tehzîbül-Esmave'l-Lugat",berustend op Hadiths, dat Hızr (a.s.) niet dood is en dat hij tot aan de dag des oordeels zal leven.

İbnü's-Salah zegt het volgende: "Volgens de meeste geleerden leeft Hızr (a.s.) nog steeds". VolgensBuhari, Muslim, en veel onderzoekers zou Hızr (a.s.), mocht het inderdaad zo zijn dat hij tijdens de tijd van onze Profeet (v.z.m.h.) in leven was, met hem gesproken hebben en zou hij de Islam dienen en deelnemen aan de Jihad. Echter is er niets bekend over dit onderwerp. Zoals gezegd, als Hızr (a.s.) nog in leven was, dan zou hij zeker aanwezig zijn tijdens de begrafenis van onze Profeet (v.z.m.h.)

Daarentegen laat een groot geleerde van onze eeuw Bediüzzaman Said Nursi (r.a.) in zijn werk genaamd "Mektubat" (De brieven) aan ons weten dat we het leven kunnen verdelen in vijf niveaus en dat Hızr (a.s.) en Ilyas (a.s.) zich in het tweede niveau bevinden. Hij zegt dit berustend op Hadiths. Maar de reden waarom sommige geleerden het niet accepteren dat zij in leven zijn, komt omdat Hızr (a.s.) zich niet in dezelfde levensomstandigheden als ons bevinden. Dus er zijn vijf levens niveaus. Hızr (a.s.) bevindt zich in het tweede niveau. Deze niveaus zijn als volgt:

 1)  Het niveau waar wij ons in bevinden. Om ons leven te kunnen voortzetten, hebben we eten, drinken, zuurstof en andere primaire behoeftes nodig.

 2)  Het niveau waar Hızr (a.s.) en İlyas (a.s.) zich in bevinden. Zij kunnen zich tegelijkertijd op verschillen plekken bevinden. Naast dat ze niet hoeven te eten en drinken, kunnen ze naar wens eten, drinken, en menselijk toestand aannemen.

 3)  Het niveau waar İdris (a.s.) en İsa (a.s.) zich in bevinden. Deze personen zijn niet meer afhankelijk van menselijke behoeftes. Omdat ze een niveau hebben bereikt dat lijkt op die van de Engelen, hebben ze geen betrekking meer tot ons.

 4)  Het niveau waar martelaars zich in bevinden. Zoals het in de Heilige Quran wordt uitgedrukt, is het niet juist om te zeggen dat martelaars dood zijn. Omdat zij zich er niet bewust van zijn dat zij zijn overleden, denken ze dat zij nog steeds in leven zijn. Zij bevinden zich in een leven dat een hoger niveau heeft dan het volk van het graf.

 5)  Het niveau waar het volk van de graf zich in bevind. In de Quran staat dat zelfs de doden een levensniveau hebben dat bij hun past.

Met deze uitdrukkingen in de Quran kunnen we opmaken dat Hızr (a.s.) in leven is. Maar omdat hij zich niet in ons levensniveau bevindt, zijn er verschillende meningen ontstaan wat betreft zijn levensstaat.

Alleereerst willen we voorop stellen dat, dat de Wil van Allah is (Taqdir). Net zoals Hij profeten heeft gestuurd naar ons om zo Zijn bevelen op te dragen, heeft Hij ook bepaald waar deze profeten naar toe werden gestuurd. Hier hebben wij dienaren totaal geen effect op of zeggenschap over. [qtip:(1)| Mesnevî-i Nuriye, p. 91]

Echter als we het hebben over de wijsheid van dit onderwerp; allereerst Hz Adem (as) en Hz Havva hebben elkaar voor het eerst ontmoet vlakbij de Arafat berg dat dichtbij Mekka ligt. De voortplanting van de mensheid is ook in dezelfde geografie begonnen. De twee zonen van Hz Adem; Hz Sit en Hz Idris hebben hun profeetschap in Mekka verricht.

Hz Nuh heeft zijn profeetschap ook in Saudi Arabie in het plaatsje Kufe verricht.

Hz. Salih, Hz. İshak, Hz. Eyyûb, Hz. İlyas (Aleyhimüsselam) hebben rondom Damascus geleefd, Hz. Zekeriyya, Hz. Yahya, Hz. Davud, Hz. Süleyman en Hz. İsa (Aleyhimüsselam) hebben rondom Jeruzalem geleefd. Hz. Hûd (as) in Yemen, Hz. Musa  (as) en Hz. Yusuf (as) zijn naar Egypte gestuurd als profeten.

Profeten zijn naar dichbevolkte plekken gestuurd, want daar leefden immers veel mensen. Uit de tafsir, de islam geschiedenis en de vertellingen over profeten leiden we uit dat de mensen tot aan Isa (as) veelal in bovengenoemde plekken hebben geleefd. Destijds was de wereldpopulatie ook niet meer dan een paar honderd miljoen. Het was daarom ook niet nodig dat mensen zich over de hele wereld gingen verspreiden. Narmate de wereldpopulatie meer is geworden, zijn mensen des te meer naar Europa en Azie geschoven. Naast al dit is er geen bewijs dat er geen profeten zijn gekomen naar China of Europa. Als ze er zijn geweest is dit in geen enkel stuk uit de geschiedenis opgenomen of is het in vergetelheid gebracht door andere onjuiste geloven die op die plekken later tevoorschijn zijn gekomen.

Het is zaak om de volgende Ayath in gedachte te houden: “Wij zullen niet straffen zolang Wij geen profeet hebben gezonden.” [qtip:(2)| İsrâ Sûrah, 15]

Bronnen:

1) Mesnevî-i Nuriye, p. 91

2) İsrâ Sûrah, 15 (Mehmed Paksu, Problemen en Oplossingen - 1)

De smeekbede van Younus, zoon van Metta, vrede en zegeningen zij met hem en onze profeet, is een ultieme smeekbede en een cruciale reden tot acceptatie van een supplicatie.

De samenvatting van het bekende verhaal van Younus (VZMH): hij werd de zee ingegooid enwerd opgeslokt door een grote vis. Er heerste storm op zee, de nacht was angstaanjagend en duister, en in een toestand waarin hoop van alle kanten verloren was, werd voor hem de smeekbede: “Er is geen God behalve U, Feilloos bent U: ik behoor daadwerkelijk zelf tot de kwaaddoeners” [qtip:1| Soerah El Enbiya 21:87] een spoedige reden tot redding.

Het is zeer belangrijk te weten welke woorden met welke betekenis in de Koran zijn gebruikt. Als men er bewust van is dat de Profeten (a.s.) onschuldig zijn, dan begrijpt men ook dat de profeten (a.s.) niet bewusten zonden hebben begaan.

In de Koranische verzen wordt duidelijk dat profeet Adem (a.s.) dit was vergeten:

“En waarlijk wij gaven voorheen Adam een bevel, doch hij vergat het en Wij vonden in hem geen voornemen daartoe.” [qtip:(1)|Koran: 20:115]

Hieruit wordt duidelijk dat profeet Adam (a.s.) niet bewust tegen Allah’s bevel inging. Om deze reden behoren wij dit niet als opstand te zien, maar meer als:

“Zo aten beiden er van, waardoor hun schaamte hun duidelijk werd en zij zich begonnen te bekleden met bladeren uit de tuin. En Adam was ongehoorzaam aan het gebod van zijn Heer, derhalve leed hij.” [qtip:(2)| Koran: 20:121]

Profeten begaan geen zondes.

Zondes kunnen worden onderverdeeld in grote en kleine zondes. Grote zondes zijn als volgt: doden, gemeenschap zonder getrouwd te zijn, alcohol nuttigen, ouders ongehoorzamen, gokken, vals getuigen, [qtip:bidat|nieuwe dingen in de Islam invoeren] steunen die de Islam schaden. [qtip:(3)|Risale-i Nur: Barla Lahikası, blz. 179]

Geen enkele profeet heeft voor of na zijn profeetschap grote zondes begaan.

Sommige profeten hebben echter wel zelle begaan, wat inhoud dat ze een fout hebben gemaakt door iets te zijn vergeten of door de betere optie te hebben laten liggen. [qtip:(4)|Muvazzah ilm-i Kelâm, blz.184; Fıkh-ı Ekber Şerhi, blz.154; Risale-i Hamidiye, blz. 491] Dat profeet Adam (a.s.) de verboden appel heeft gegeven, is een voorbeeld van zelle. Dat profeet Adam (a.s.) van het verboden fruit heeft gegeten, is geen zonde zoals wij die kennen, maar hij heeft de betere optie laten liggen. Als resultaat zijn ze weerhouden van de Hemelse gunsten. Omdat er in de hemel geen sprake is van een goede daad of een zonde, kan men ook begrijpen dat profeet Adam (a.s.) geen zonde heeft begaan.

Een andere gunst in de hemel, is dat er daar geen behoefte is aan iets als “naar het toilet gaan”. [qtip:(5)|Müslim, Cennet: 15] Omdat er in de hemel geen sprake is van een overblijfsel van wat er is gegeten, hoefden Adam en Hawwa in de hemel ook niet naar het toilet te gaan. Hun geslachtsdeel werd met een kledij of licht voor hen bedekt. [qtip:(6)|Tefsîr-i Kebir , 14:49; Ware taal Koran taal, 3:2140] Omdat het fruit van de verboden boom hun geslachtsdeel zichtbaar zou doen maken en hun naar het toilet zou doen gaan, had Allah hen verboden van die boom te eten. [qtip:(7)|Hülasatül-Beyan ,2:4748] Nadat ze van het verboden fruit hadden gegeten, werd hun nooit eerder getoonde geslachtsdeel aan hen getoond. Omdat het tonen van deze delen niet gepast was, bedekten zij zich met bladeren.[qtip:(8)|Koran: 7:22]

We behoren de bijdrage van het lot hierin niet te vergeten wanneer we denken aan dat profeet Adam (a.s.) van het verboden fruit heeft gegeten. Want de wijsheid en reden achter de schepping van de mens door Allah, heeft plaatsgevonden door profeet Adam en Hawwa van de hemel naar de aarde te doen neerdalen. Aboe el Hasen-i Shaazelii zegt over de zelle van profeet Adam (a.s.):

“Wat een wijze zonde dat zij de reden is geweest van de toegestane vergiffenis voor alle mensen die tot de laatste dag zullen komen.” [qtip:(9)|Risale-i Hamidiye , blz. 611]

Ibrahim (a.s.) heeft na zijn verblijf in Babylon veel plaatsen bezocht. Zijn eindpunt was in Damascus. Daar heeft hij veel mensen kunnen overtuigen van het bestaan van Hz Allah (c.c.) en zijn geloof. Het aantal van de gelovigen in hem en Allah (c.c) groeide. Deze gelovigen werden de “natie van Ibrahim (a.s.)” genoemd.

Hz Ibrahim (a.s.) had ooit zijn woord gegeven om Allah (c.c.) te smeken zijn vader te vergeven. Tijdens zijn vertrek vanuit Babylon heeft hij zich zijn woord herinnerd en begon Allah (c.c.) als volgt te smeken:

“En vergeef mijn vader, want hij behoorde tot de dwalenden” [qtip:(1)| Suara, 26/86]

Ibrahim (a.s.) wist dat het niet mogelijk was om te bidden voor ongelovigen, ook al is het je eigen vader, maar heeft dit toch gedaan, omdat hij zijn woord had gegeven. Zijn smeekgebed is door Allah (c.c.) niet aanvaard en Allah (c.c.) heeft er als volgt op gereageerd:

“Het past de profeet en de gelovigen niet om vergiffenis te vragen voor de afgodsdienaren, zelfs al waren dezen verwanten, nadat voor hen (de gelovigen) duidelijk is geworden, dat zij (afgodsdienaren) inwoners van de hel zullen zijn.” [qtip:(2)| Tevbe, 9/113]

Ibrahim (a.s.) heeft de rest van zijn leven met Lut (a.s.), Ismail (a.s.) en Ishak (a.s.) doorgebracht. Allah (c.c.) heeft het volgende aangegeven over deze personen:

“En Wij maakten hen tot leiders die (anderen) op Ons bevel geleid hebben en Wij openbaarden aan hen het verrichten van goede werken en het onderhouden van het gebed en het geven van zakaat. En zij dienden alleen Ons.” [qtip:(3)| Enbiya, 21/73]

Allah (c.c) heeft Ibrahim (a.s.) een boek met tien pagina’s gegeven. Na lang geleefd te hebben, is hij richting het einde van zijn leven vertrokken naar Egypte. Na zijn overlijden, is hij -volgens sterke bronnen- begraven in Halilü’r-rahman, een plaats dichtbij Koedus (Jeruzalem).

De Hanif’s

De kern van het geloof van Ibrahim (a.s.) was het geloven in het feit dat er maar één God is en dat dat Allah (c.c.) is. Dit wordt tewhid genoemd. Helaas zijn deze uitgangspunten en dit geloof op den duur vervaagd bij de Arabieren en zijn ze gaan geloven in (stand)beelden. Het geloven in deze (stand)beelden, was onderling heel populair geworden. Echter, waren er een aantal mensen die wel Hanif waren en de fundamenten van hun geloof gebaseerd waren op tewhid. Zij werden “Hanif” genoemd.

Een persoon die Hanif is, is een persoon die afstand neemt van bijgeloof en ervan overtuigd is dat Allah (c.c.) één is (geloof in tewhid). Het begrip “Hanif” komt een paar keer voor in de Koran. Dit begrip is voornamelijk gebruikt voor Hz Ibrahim (a.s.) om aan te duiden dat hij Allah (c.c.) zuiver en schoon aanbad.

Over het begrip Hanif zijn de volgende verzen te raadplegen:

“En wend jouw aangezicht oprecht tot deze godsdienst en behoor niet tot de afgodendienaren.” [qtip:(4)| Yunus, 10/105]

“Daarna hebben Wij aan jou geopenbaard, “Volg de manier van geloven van Ibrahim, de oprecht gelovige die geen afgodendienaar was.” [qtip:(5)| Nahl, 16/123]

Voor de geboorte van de Islam behoorden de volgende personen tot de Hanif: Varaka b. Nevfel, Abdullah b. Cahş, Osman b. Hüveyris, Zeyd b. Amr en Kuss b. Sâide. Deze personen waren tegen de stroming die gewetenloze, levenloze en doelloze (stand)beelden aan het aanbidden waren.

Ibrahim (a.s.) heeft na zijn verblijf in Babylon veel plaatsen bezocht. Zijn eindpunt was in Damascus. Daar heeft hij veel mensen kunnen overtuigen van het bestaan van Hz Allah (c.c.) en zijn geloof. Het aantal van de gelovigen in hem en Allah (c.c) groeide. Deze gelovigen werden de “natie van Ibrahim (a.s.)” genoemd.

Hz Ibrahim (a.s.) had ooit zijn woord gegeven om Allah (c.c.) te smeken zijn vader te vergeven. Tijdens zijn vertrek vanuit Babylon heeft hij zich zijn woord herinnerd en begon Allah (c.c.) als volgt te smeken:

“En vergeef mijn vader, want hij behoorde tot de dwalenden” [qtip:(1)| Suara, 26/86]

Ibrahim (a.s.) wist dat het niet mogelijk was om te bidden voor ongelovigen, ook al is het je eigen vader, maar heeft dit toch gedaan, omdat hij zijn woord had gegeven. Zijn smeekgebed is door Allah (c.c.) niet aanvaard en Allah (c.c.) heeft er als volgt op gereageerd:

“Het past de profeet en de gelovigen niet om vergiffenis te vragen voor de afgodsdienaren, zelfs al waren dezen verwanten, nadat voor hen (de gelovigen) duidelijk is geworden, dat zij (afgodsdienaren) inwoners van de hel zullen zijn.” [qtip:(2)| Tevbe, 9/113]

Ibrahim (a.s.) heeft de rest van zijn leven met Lut (a.s.), Ismail (a.s.) en Ishak (a.s.) doorgebracht. Allah (c.c.) heeft het volgende aangegeven over deze personen:

“En Wij maakten hen tot leiders die (anderen) op Ons bevel geleid hebben en Wij openbaarden aan hen het verrichten van goede werken en het onderhouden van het gebed en het geven van zakaat. En zij dienden alleen Ons.” [qtip:(3)| Enbiya, 21/73]

Allah (c.c) heeft Ibrahim (a.s.) een boek met tien pagina’s gegeven. Na lang geleefd te hebben, is hij richting het einde van zijn leven vertrokken naar Egypte. Na zijn overlijden, is hij -volgens sterke bronnen- begraven in Halilü’r-rahman, een plaats dichtbij Koedus (Jeruzalem).

De Hanif’s

De kern van het geloof van Ibrahim (a.s.) was het geloven in het feit dat er maar één God is en dat dat Allah (c.c.) is. Dit wordt tewhid genoemd. Helaas zijn deze uitgangspunten en dit geloof op den duur vervaagd bij de Arabieren en zijn ze gaan geloven in (stand)beelden. Het geloven in deze (stand)beelden, was onderling heel populair geworden. Echter, waren er een aantal mensen die wel Hanif waren en de fundamenten van hun geloof gebaseerd waren op tewhid. Zij werden “Hanif” genoemd.

Een persoon die Hanif is, is een persoon die afstand neemt van bijgeloof en ervan overtuigd is dat Allah (c.c.) één is (geloof in tewhid). Het begrip “Hanif” komt een paar keer voor in de Koran. Dit begrip is voornamelijk gebruikt voor Hz Ibrahim (a.s.) om aan te duiden dat hij Allah (c.c.) zuiver en schoon aanbad.

Over het begrip Hanif zijn de volgende verzen te raadplegen:

“En wend jouw aangezicht oprecht tot deze godsdienst en behoor niet tot de afgodendienaren.” [qtip:(4)| Yunus, 10/105]

“Daarna hebben Wij aan jou geopenbaard, “Volg de manier van geloven van Ibrahim, de oprecht gelovige die geen afgodendienaar was.” [qtip:(5)| Nahl, 16/123]

Voor de geboorte van de Islam behoorden de volgende personen tot de Hanif: Varaka b. Nevfel, Abdullah b. Cahş, Osman b. Hüveyris, Zeyd b. Amr en Kuss b. Sâide. Deze personen waren tegen de stroming die gewetenloze, levenloze en doelloze (stand)beelden aan het aanbidden waren.

Als we Islam als een begrip vertalen is Islam de gemeenschappelijke naam voor alle Godsdiensten die door Allah (c.c.) via alle profeten vanaf de profeet Adem (v.z.m.h) tot onze profeet Muhammed  (v.z.m.h) is gezonden.

De islam is de Godsdienst die de gelovigen zowel op de wereld als in het hiernamaals naar het geluk leidt. De Islam betekent onderwerping of overgave dit houd in een moslim zich onderwerpt aan Allah. Als we het hebben over de Islam, dan wordt daarmee het geloven in de zaken, de principes en de basisbeginselen die in de Koran worden bekendgemaakt als geheel en het uitvoeren van deze principes en basisbeginselen, bedoeld. Deze hebben tot doel zoals: rechtvaardigheid, liefde, respect, barmhartigheid, geluk, vrede, rust en veiligheid in de relatie van een mens met Allah (c.c) in zijn innerlijke wereld, in de onderlinge relaties met mensen en ook met het natuur om zich heen. De mensen worden dankzij deze geloofsregels, aanbiddingregels en regels van zedelijkheid, blij en gelukkig. En ze kijken met vertrouwen en hoop naar de toekomst en het hiernamaals.

Er is dus geen twijfel dat alle profeten de geloof van Allah (c.c.) hebben nageleefd en dus ook geen twijfel dat alle profeten moslims zijn.

De verspreiding is ontstaan toen een deel van de gelovigen anders gingen denken en de geloof wilden aanpassen. Ook hebben zij dan een andere benaming gekregen. De jodendom of de christendom van toen is totaal veranderd dan wat het momenteel is. Want noch was de Jodendom voor Mozes of Christendom voor Jezus bedoeld. Ze hebben allemaal oorspronkelijk de Islam nageleefd.

Ook zijn er nieuwe regels en geboden met de komst van onze profeet Muhammed(v.z.m.h.) door Allah(c.c.) gezonden en die zijn dus volledig verlaten door diegenen die destijds een andere pad hebben opgezocht.

“Voorwaar, de (enige) Godsdienst bij Allah is de Islam.”  [qtip:1 |Surah Âl-i Imrân, ayah 19]

“Vandaag heb Ik jullie godsdienst voor jullie vervolmaakt en heb Ik Mijn gunst voor jullie volledig gemaakt en heb Ik de Islam voor jullie als godsdienst gekozen.” [qtip:2 |Surah Mâide, ayah 3]

“En wie er een andere godsdienst dan de Islam zoekt: het zal niet van hen aanvaard worden en hij behoort in het Hiernamaals tot de verliezers.” [qtip:3| Surah Âl-i Imrân, ayah 85]

In de koran komt het ook vaak terug dat er gesproken wordt over degenen voor ons. Bijv;

“O jullie die geloven, het vasten is jullie verplicht, zoals het ook verplicht was voor hen vóór jullie, hopelijk zullen jullie (Allah) vrezen.” [qtip:4 |Surah Bakara, ayah 183]

De grondbeginselen die alle profeten aan de mensen hebben geopenbaard zijn de volgende:

- Het geloof in het bestaan en de eenheid van Allah.
- Het aanbidden van niemand anders behalve Allah.
- Het geloof in de Profeten van Allah
- Het geloof inde heilige Boeken die Hij via hen heeft gezonden.
- Het geloof in de wederopstanding na de dood.
- Het leven volgens de primaire morele deugden, het doen van gunsten en het afstand doen van het kwaad.

Geen enkel profeet heeft, nog voor zijn profeetschap nog erna, gezondigd.
Een aantal profeten zijn door middel van vergeetachtigheid  of door het betere na te laten in een soort fout beland. Dit wordt ‘’zelle’’ genoemd en is anders dan fouten die wij kennen. [1]

Een voorbeeld hiervan is profeet Yunus (a.s.). Hij had lange tijd zijn volk uitgenodigd tot het ware geloof. Na 33 jaar zag hij nog steeds geen resultaat en besloot om het land te verlaten zodat hij ergens anders mensen tot het ware geloof kon uitnodigen. Echter had profeet Yunus (a.s.) geen toestemming aan Allah gevraagd en is hierdoor in een zelle beland. Een profeet kan normaliter zijn volk niet verlaten zonder toestemming van Allah te krijgen. [2]

De zelle van profeten moet men niet beschouwen als een zonde, want zondes vergen een straf. Maar profeten zullen geen straf ondervinden door het begaan van een zelle.

Zoals alle profeten bezit ook ons Profeet (s.a.v.) de eigenschap ‘’ismet’’. Dit houdt in dat profeten door Allah beschermd zijn om zondes te plegen. In het vers: ‘’Opdat Allah jou jouw vroegere en toekomstige zonden vergeeft..’’[3] wordt er gedoeld op de potentiele mogelijkheid van de Profeet (s.a.v.) in verband met zijn menselijk geaardheid om een zonde te plegen. De eigenschap ismet zorgt bij profeten ervoor dat die potentie om zondes te plegen door de bescherming van Allah niet in daden worden omgezet; met het woord vergeeft in de vers wordt hier op gedoeld.

Omdat profeten als voorbeeld personen voor hun volk gezonden zijn, heeft Allah hun beschermd om zondes te plegen. Hoewel dit zo was heeft de Nobelste Godsgezant (s.a.v.) dag en nacht extra gebeden (salaat) verricht en is het grootste voorbeeld voor zijn volgelingen. Ook heeft hij (s.a.v.) op deze manier laten zien dat het aanbidden van Allah niet uit angst voor de hel of uit hoop voor het paradijs gedaan moet worden, maar omdat Allah de Enige is die het waard is en het recht heeft om aanbeden te worden en dat er spiritueel leven en genot zit in het aanbidden van Allah.

Het aantal profeten bestaat niet slechts uit de 25 profeten die vermeld worden in de Koran. Volgens een verwijzing van een overlevering van profeet Mohammed zijn er 124.000 profeten verschenen. De eerste profeet is Adam en de laatste is Mohammed (vrede zij met hun).

Moslims geloven in alle profeten die verkozen zijn door Allah; al zijn de namen en leefgebieden van alle profeten niet bekend. Doordat zij door Allah zijn gestuurd dienen de moslims in hen te geloven.

-----------------------------------------------------------

1.Hadith, Ahmed b. Hanbel, el-Moesned 5/265-266; Ibn Hibban, es-Sahih 2/77.

Moslims houden van profeet Jezus en vereren hem oprecht. De islam is het enkel niet eens met de christelijke leer dat Jezus de zoon van God is. De Koran verklaart:

“In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle. Zeg, Allah is de enige. Allah is zichzelf genoeg, Eeuwig. Hij verwekte niet, noch werd Hij verwekt. En niemand is in enig opzicht gelijk aan Hem.”¹

Het feit dat Adam tot leven kwam zonder ouders, laat zien dat het ontbreken van een vader geen goddelijkheid impliceert. Als dat wel zo zou zijn, zou profeet Adam ook als een zoon van God moeten beschouwd worden.

Het verrichten van wonderen duidt ook niet op goddelijkheid aangezien alle profeten voor en na Jezus een grote verscheidenheid aan wonderen hebben verricht. Een onderdeel van de geloofsbelijdenis van de islam is het accepteren van profeet Jezus als geëerde profeet van Allah. De naam Mohammed komt slechts vijf keer in de Koran voor, terwijl  de naam Jezus minstens dubbel zo vaak wordt genoemd. Jezus behoort tot de grote profeten. Daarom zou geen enkele moslim Jezus durven te verwerpen. De Koran vertelt ons dat Jezus geëerd wordt en in het hiernamaals tot degenen zal behoren die het dichtst bij Allah zullen zijn.

“(O Mohammed, gedenk) toen de Engelen zeiden: “O, Maryam! Waarlijk, Allah brengt jou de blijde tijding (van een zoon op basis) van Zijn woord (‘Koen!’ –‘ Wees!’). Zijn naam zal ‘Al-Mesieh ‘Iesa – Jezus de Messias’ zijn, zoon van Maryam. In deze wereld en in het Hiernamaals, is hij een man van eer en hij zal tot hen horen die in Allah’s nabijheid zijn.”²

Bovenstaande vers staat niet alleen in de Koran, maar ook in de evangelie van Sint-Thomas. Daarnaast geloven moslims niet dat profeet Jezus is gekruisigd maar dat hij naar de Hemel is opgestegen:

“En (gedenk) toen Allah zei: “O Isa (Jezus), waarlijk, Ik zal jou weghalen (van de aarde), jou naar Mij doen opstijgen (…)”³

Volgens de islam werd profeet Jezus op wonderbaarlijke wijze zonder vader geboren en was zijn moeder Maryam een zuivere maagd. Echter betekent dit niet dat Jezus de zoon van God is.

“Zij zei: “O mijn Heer! Hoe kan ik een kind krijgen als geen man mij heeft aangeraakt.” Hij zei: “Zo is het, want Allah schept wat Hij wil. Als Hij tot iets besloten heeft, zegt Hij slechts: “Wees!” En het is.”⁴

-----------------------------------------------------------------------------

1.De Heilige Koran, Al-Ikhlas (Oprechtheid) 112/1-4.
2.De Heilige Koran, Ali-Imran (Imrans Mensen) 3/45.
3.De Heilige Koran, Ali-Imran (Imrans Mensen) 3/55.
4.De Heilige Koran, Ali-Imran (Imrans Mensen) 3/47.

Profeet Mohammed (vzmh) stierf op maandag, op 8 juni 632 (de twaalfde dag van de maand Rabi'el evvel in het elfde jaar na de Hijra).[qtip:1| Safiyoerrahman Moebarek Foeri]

[1] Safiyoerrahman Moebarek Foeri

Eerst en vooral moeten we goed beseffen dat Allah de wetgever is maar zelf niet gebonden is aan die wetten. Om een kind op de wereld te brengen is de samenkomst van een vrouw en een man een wet die Allah heeft opgelegd.

Adam had noch een vader, noch een moeder en Allah wenste de eerste mens op deze manier te scheppen. Wanneer de denkwijze van de mens met de tijd veranderde en de oorzaak-gevolg relatie als heilig werd beschouwd, dus dat alles een oorzaak moest hebben, besliste Allah om Jezus zonder een vader te scheppen om zo aan te tonen dat Hij de enige Schepper is voor de mensheid en dat Hij kan doen wat Hij wil. Allah heeft doorgaans miljarden sterren geschapen en heeft Hij de controle over al deze sterren en sterrenstelsels. Eveneens is Hij de schepper van de zon die 1,3 miljoen keer groter is dan de wereld en die zonder enige brandstof blijft functioneren. Zo is er geen enkel reden om te zeggen dat het onmogelijk zou zijn dat Jezus zonder vader is ontstaan.

De mensheid loopt vaak in de val met zijn standpunten. Onze handelingen en/of onze capaciteiten worden altijd vergeleken met die van Allah. Wat Hij ook wenst, zal zonder twijfel gebeuren omdat Hij de Oppermachtige is. Aan de andere kant moeten we niet uit het oog verliezen dat de eerste creatie van miljoenen planten- en diersoorten noch middels een zaadje, noch middels moeder en vader heeft plaatsgevonden. Bijgevolg is Jezus niet de enige die zonder vader tot leven is gekomen. Wij dienen te geloven dat Allah de Almachtige is en dat er geen moeilijkheden voor Hem bestaan.