Voorwaar, Allah is met Degenen die [Hem] Vrezen en met Degenen die Weldoeners Zijn

“Voorwaar, Allah is met degenen die [Hem] vrezen en met degenen die weldoeners zijn”[qtip:1| De Koran, 16:128]

Indien je wilt begrijpen wat voor een wezenlijke taak de mens vervult, wanneer hij zijn gebed verricht en geen grote zonden begaat en indien je wilt begrijpen in welk opzicht dit een natuurlijk, gepast resultaat van zijn schepping is, luister dan goed naar deze parabel.

Tijdens een mobilisatie bevonden zich in een regiment twee soldaten. Eén van hen was getraind en plichtsgetrouw. De andere soldaat was onervaren en zelfzuchtig. De plichtsgetrouwe soldaat concentreerde zich op de strijd en training en dacht helemaal niet aan zijn rantsoen of provisie. Hij wist namelijk dat het de taak van de staat was om hem te voeden, een uitrusting te geven en bij ziekte te verzorgen, zelfs hem het eten in zijn mond te stoppen, mocht het nodig zijn. Hij wist dat trainen en strijden zijn werkelijke taken vormden. En daarnaast zette hij zich in voor andere taken, zoals het verdelen van rantsoenen en uitrustingen, het aan de kook brengen van grote kookpannen en het afwassen van borden, het rondbrengen ervan.

Als hem gevraagd werd: “Wat doe je?”

Dan antwoordde hij: “Ik verricht corveediensten voor de staat.” Hij zei nooit: “Ik werk voor mijn onderhoud.”

De andere soldaat, die een veelvraat en tevens onervaren was, schonk geen aandacht aan de training en de strijd. Hij zei: “Dat is het werk van de staat. Wat gaat mij dat aan?” Hij dacht aan zijn levensonderhoud en hield zich daar voortdurend mee bezig. Hij verliet dan ook zijn regiment en begaf zich naar de stad om te handelen.

Op een dag zei zijn ervaren vriend tegen hem: “Broeder, trainen en strijden is jouw werkelijke taak. Daarvoor ben je hier naartoe gebracht. Vertrouw op de koning; hij zal je niet laten verhongeren, dat is zijn werk. Jij bent zwak en behoeftig, je kunt jezelf niet overal en altijd laten onderhouden. Bovendien is het nu tijd voor strijd en mobilisatie. De koning zal zelfs roepen: “Hij is een muiter!” en ze zullen je bestraffen! Ik vertel het je nu: er zijn twee taken te onderscheiden. De ene taak behoort tot de koning. Hij onderhoudt ons en soms verrichten wij voor hem corveediensten. De andere taak, het trainen en het strijden, is onze taak. De koning helpt ons hierbij door deze taak te vergemakkelijken”. Je zult begrijpen in wat voor gevaar die dwaze soldaat zich zou begeven, als hij niet luistert naar de getrainde, dappere soldaat.

O mijn luie ziel! Weet dat in werkelijkheid het onstuimige oorlogsgebied uit de parabel symbool staat voor deze stormachtige wereld. Het leger dat in regimenten is ingedeeld, symboliseert de mensheid. Het regiment van die twee soldaten is de islamitische gemeenschap in deze eeuw. De plichtgetrouwe soldaat vertegenwoordigt de godvrezende moslim die zijn religieuze plicht kent, nakomt, zich verre houdt van grote zonden en met zijn ego en met de duivel strijdt om niet in verleiding van andere zonden te komen. De andere vertegenwoordigt de ongelukkige zondaar. Hij is zo intens bezig met zijn eigen levensonderhoud dat hij als het ware zijn Werkelijke Onderhouder beledigt. Hij komt zijn plichten niet na en begaat, op de weg van zijn levensonderhoud, iedere zonde die hij op zijn pad tegenkomt. De training en instructies stellen het aanbidden van God voor, en in het bijzonder het rituele gebed. En de genoemde oorlog verwijst naar de strijd die men levert tegen zijn ego en zijn lusten en tegen de duivels onder de djinns en de mensen. Deze strijd wordt door de mens geleverd om zich te weerhouden van zonden en zedenbederf om zo uiteindelijk zijn hart en zijn ziel te verlossen van de eeuwige ondergang.

En wat de twee taken betreft: één ervan is het geven van het leven en het onderhouden ervan. De andere taak is het aanbidden en het smeken tot Diegene Die het leven geeft en onderhoudt, ofwel het toevertrouwen van zijn zaken aan Hem en het stellen van zijn vertrouwen in Hem.

Jazeker, Diegene Die het leven heeft gegeven, het meest schitterende, wonderlijke, goddelijke kunstwerk en een wonderbaarlijke, goddelijke wijsheid, is ook Diegene Die [qtip:2| Zie de Koran: ạl-Baqara, 2:22, 60; ạl-Ạn’ām, 6:99, 141, 142, 151; ạl-A’rāf, 7:32, 160; ạl-Ạnfāl, 8:26; Yūnus, 10:31, 59, 93; Hūd, 11:6; Ibrāhīm, 14:32; ạl-Hijr, 15:20, ạl-Nahl, 16:72, 112, 114; ạl-Isrā’, 17:70; ạl-Ankạbūt, 29:17, 60, 62; ạl-Rūm, 30:37, 40; Sạbạ’, 34:15, 24, 36; Yā-Sīn, 36:47; ạl-Jum’ah, 62:11; ạl-Talāq, 65:3; ạl-Mulk, 67:15, 21] het leven met voedsel onderhoudt en voortzet. Niemand anders dan Hij is hiertoe in staat. Wil je een bewijs? De meest zwakke en domme dieren worden het beste gevoed (zoals vissen en fruitwormen). De meest zwakke en kwetsbare wezens krijgen de beste voeding (zoals kinderen en baby’s).

Om te begrijpen dat het rechtmatig verkrijgen van voedsel niet afhankelijk is van kracht en wil, is het voldoende om vissen met vossen te vergelijken, baby’s met wilde beesten en bomen met dieren. Degene die door de strijd om zijn levensonderhoud het gebed nalaat[qtip:3| De Koran, TāHā, 20:132; ạl-Zāriyāt, 51: 57-58], lijkt dus op een soldaat die zijn training en zijn post verlaat om in de stad te bedelen. Echter, het is goed en zelfs moedig wanneer men na het gebed zijn rantsoen opzoekt in de keuken van barmhartigheid van de Vrijgevige Verzorger, en juist en vooral zelf opzoekt om anderen niet tot last te zijn. Ook dat is een godsdienstuitoefening.

Bovendien laat de aard en de spirituele uitrusting van de mens zien dat hij geschapen is om God te dienen. Immers, gezien het werk en de kracht die nodig zijn voor het aardse leven kan hij niet op tegen een mus. Maar met betrekking tot kennis, behoeftigheid, smeekbedes en dienaarschap, die nodig zijn voor het spirituele leven en voor het leven in het Hiernamaals, is hij als de koning, de gezagvoerder van alle dieren.

Dus… O mijn ziel. Als je het leven op deze wereld als je eigenlijke doel stelt en constant hiervoor werkt, zul je jezelf als het ware verlagen tot het niveau van een simpele mus. Maar als je jezelf het leven in het Hiernamaals ten doel stelt en dit leven als een middel, een akker ziet en je handelingen daarop afstemt, zal je een grote heerser worden over alle dieren. Je zal in deze wereld een vleiende, smekende dienaar en een vereerde, gerespecteerde gast van God zijn.

Er zijn twee wegen voor je beschikbaar. De keuze is geheel aan jou. Dus vraag om leiding en succes van de Meest Barmhartige van de barmhartigen.

[1]  De Koran, 16:128 

[2]   Zie de Koran: ạl-Baqara, 2:22, 60; ạl-Ạn’ām, 6:99, 141, 142, 151; ạl-A’rāf, 7:32, 160; ạl-Ạnfāl, 8:26; Yūnus, 10:31, 59, 93; Hūd, 11:6; Ibrāhīm, 14:32; ạl-Hijr, 15:20, ạl-Nahl, 16:72, 112, 114; ạl-Isrā’, 17:70; ạl-Ankạbūt, 29:17, 60, 62; ạl-Rūm, 30:37, 40; Sạbạ’, 34:15, 24, 36; Yā-Sīn, 36:47; ạl-Jum’ah, 62:11; ạl-Talāq, 65:3; ạl-Mulk, 67:15, 21.

[3]   De Koran, TāHā, 20:132; ạl-Zāriyāt, 51: 57-58