IK WAS DUS EEN GELOVIGE, MAAR ME DAARVAN NIET BEWUST

Op dat moment was ik nog geen twintig jaar oud. Ik was van plan om de beroemde warmwaterbronnen van de Hārūniye te bezoeken. Echter, niet iedere bestuurder was dapper genoeg om door de bochtige wegen van dit bergachtige gebied te rijden. Met een paar families vonden we een minibus, en nadat we onze slaapzakken en andere benodigdheden hadden ingeladen begaven we ons op weg. Na een tijdje bevonden we ons op bergwegen waar elke schakering van groen als perfecte schoonheid was weergegeven. Tijdens het luisteren naar de nummers van de bladspringersinsecten reisden we heel langzaam tussen de groene bergdennen, stofwolken achter ons opwerpend. Godzijdank kwam er geen auto uit de tegengestelde richting: op sommige plaatsen was de weg zo smal dat twee auto’s elkaar niet hadden kunnen passeren.

Wanneer we enkele hele scherpe bochten namen, vlogen zelfs de kiezels onder onze banden weg naar de diepten van de rivier.

Uiteindelijk voltooide onze minibus ondanks de nodige moeilijkheden de klim naar de top van de steile heuvel en bereikte zij de vlakte. Na een tijdje was het tijd om de heuvel af te dalen. Ik wenste dat onze reis niet snel zou eindigen, omdat ik het schilderachtige uitzicht erg mooi vond en de schone berglucht door het open raam met volle teugen inademde. Op dat moment zag ik iets interessants...

Ik was zo verbaasd dat ik nog een keer keek, en nog een keer. Ik kon het niet nalaten om uit te roepen: “O mijn God, kijk naar deze pijnboom! Het staat op de top van een puntige rots en er ligt nog geen handjevol aarde op die rots.”

Terwijl ik zo luidop zat te denken, zei de oude man die op de voorbank zat, geïrriteerd door mijn
opwinding: “Wat is daar zo bijzonders aan? Er zijn veel bomen zoals deze hier...”

Ik vroeg: “Wat bedoel je met ‘wat is daar zo bijzonders aan’?” Kijk toch naar de kracht van Allah! Hij schiep op de top van deze enorme rots een zuivere en heldere pijnboom...”

- “Doe effe normaal! Wat heeft zoiets te maken met Allah en Zijn macht?”
- “Wat kan het anders zijn? Wie zou deze pijnboom anders op deze onmogelijke plaats hebben kunnen plaatsen?”
- “Waarom denk je per se dat iemand dat zou moeten scheppen? Dat zijn allemaal ouderwetse en primitieve ideeën.”
- Maar Allah deze pijnboom niet heeft geschapen en hier niet heeft geplaatst, wie heeft dat dan wel gedaan?
- Nou, het kan bijvoorbeeld als volgt zijn gebeurd: een vogel vloog met een pijnboomzaad in zijn bek naar de top van deze rots. Hij liet daar het zaadje uit zijn bek vallen, het zaadje raakte vast in een scheur in de rots en schoot daarin wortel, in een klein beetje aarde. Daar, met de wortel onder de rots, bloeide het op. Voilà, zo is het gegaan.
- Zelfs als het zo gebeurd is, is er dan niet een Schepper Die dat heeft gedaan?
- Natuurlijk is er geen... Geloven in een Schepper in dit tijdperk is beschamend.
- Hoe kan iemand dat zeggen op uw leeftijd? Ik kan u over dit onderwerp vele voorbeelden geven.

Het gesprek was langzamerhand in een woordenwisseling veranderd en we hadden ten gevolge daarvan onze stemmen verhoogd. Elke keer als hij zijn stem opvoerde, deed ik dat ook. De andere reizigers die in stilte naar ons luisterden mengden zich van tijd tot tijd ook in de discussie. Echter, niemand ontkende Allah’s bestaan, met uitzondering van deze oude man, die een welopgeleide indruk maakte. Zij verlangden naar het einde van onze discussie en wensten een snelle terugkeer van rust en kalmte in de bus.

Op dat moment begon onze minibus te versnellen. Net op dat moment raakten wij geschokt door de kiezels die naar beneden vielen in de rivier Ceyhan, die zich nog geen honderd meter onder ons als een lang koord voortslingerde. Terwijl iedereen in doodse stilte naar elkaar zat te kijken, draaide de bestuurder zich om en vroeg: “Zouden de remmen kapot kunnen zijn?”

Aan onze linkerzijde bevond zich een heuvel bedekt met pijnbomen. Aan het eind van deze heuvel borrelde het water van de rivier Ceyhan op terwijl het de grote rotsen raakte. Aan onze rechterzijde kant daarentegen was een steile helling met enorme rotsen. Na een moment van stilte begon iedereen door elkaar heen te gillen. Sommigen van ons reciteerden de geloofsbelijdenis, ạl-Kạlimạh ạl-Shahādạ, sommige anderen zeiden ‘Bismillah’, anderen schreeuwden “Allah!” en weer anderen zeiden hun gebeden op gericht tot Allah. De man die Allah had ontkend was eveneens, zonder dat hij er zich van bewust was, bezig met het herhalen van “O Allah! Red ons mijn Heer”.

Deze situatie duurde gelukkig niet erg lang. Tot onze verbazing begon de minibus af te remmen en stopte daarna aan de kant van de weg. De reizigers stapten in paniek uit de minibus. Iedereen had iets op te merken:

- Wat was dat?
- We dachten dat de remmen niet werkten!
- We waren doodsbang!
- Was dit een soort grap?

De chauffeur kwam naar ons toe. Hij wendde zich tot de man waarmee ik eerder van mening had verschild en zei:

- Schaam je je niet voor jezelf, na het ontkennen van het bestaan ​​van Allah? Nog geen vijf minuten geleden heb je Allah nog ontkend, en toen je dacht dat de remmen niet werkten was jij uitgerekend degene die de naam van Allah het meeste riep! Indien Allah niet bestaat, zoals jij beweert, waarom vroeg je dan om Zijn hulp?

Toen draaide hij zich naar ons om, klauterde weer in zijn chauffeursstoel en zei:

- Neem me niet kwalijk, de remmen zijn prima. Toen ik echter de discussie hoorde, wilde ik deze man een lesje leren.

Toen de minibus weer op gang was gekomen, hoorden we alleen het geluid van de bladspringers.
Iedereen was zo stil... de oude was in gedachten verzonken, zijn gezicht rood van schaamte... Toen we bij de warmwaterbronnen waren aangekomen en bezig waren onze spullen uit te laden, kwam de oude man verlegen naar me toe en zei:

- Mijn zoon, het spijt me... al die jaren heb ik gedacht dat ik geen geloof had in Allah.

Ja, ik was een gelovige, maar me er niet van bewust... Jij hebt me dat besef bijgebracht. Toen draaide hij zich naar de chauffeur en zei: “O kapitein! Ook jou moet ik bedanken! Je hebt mij de gelegenheid geboden om mij mijn geloof te laten inzien.”

(Het aantekeningenboek van een leraar)